เข้าสู่ระบบ"อื้ออออ~"หญิงสาวเม้มปากแน่นครางลึกในลำคอกับความสุขสมที่แผ่ซ่านไปทั่วร่าง ร่องเล็กกระตุกถี่ๆ พร้อมน้ำใสพรั่งพรูออกมาจนเลอะเตียงไทเปกระตุกยิ้มร้ายในความมืด ก่อนจะโน้มใบหน้าหล่อเหลามีเสน่ห์ดึงดูดมหาศาลเข้าใกล้ พร้อมจุมพิตอ่อนโยนบนหน้าผากเนียนใสของเธอ"เสียวดีไหมครับเมียจ๋า""อึก...เสียวมากค่ะ..." ร่
"ลูกน้องคุณวิคเตอร์น่ะเหรอคะ""อื้อ...ผมเจอมันบ่อยเวลาไปแข่ง ไม่รู้ไปคุยกันยังไงมันถึงได้แนะนำว่าเพื่อนเจ้านายมันกำลังรับสมัครลูกน้อง ผมดูหน่วยก้านดีหัวไว น่าจะลองไปสมัครดู ทำเงินได้เยอะกว่าอยู่กับพวกเสี่ยปล่อยเงินกู้ เลยลองไปตามคำแนะนำ บอกเลยตอนนั้นก็ไม่ได้คาดหวังอะไรมาก...แต่นั่นเหมือนเป็นจุดเปลี่
ห้องนอนเก่ากะทัดรัดของทิชาเรียบง่ายแบบมากๆ มีเพียงฟูกวางบนพื้นเลย แล้วก็มีตู้เสื้อผ้าหลังเก่า กับโต๊ะกระจกตั้งพื้นเอาไว้นั่งแต่งตัวแต่งหน้า แค่นี้ก็แทบจะไม่เหลือช่องวางให้เดินไปมาเท่าไร หลังจากมารดามาช่วยเก็บข้าวเก็บของในห้องดูสะอาดสะอ้านไม่ขายหน้าแฟนหนุ่มแล้ว ร่างเล็กนอนกลิ้งบนฟูกด้วยท่าทางกระสับกร
"คะ...คือ...รถพี่ชายเท่มากเลยครับ พี่สอนผมขับได้ไหม""ไอ้ทาม!" ทิชาที่นั่งข้างแฟนหนุ่มขัดขึ้นทันที รู้สึกขายหน้าเหลือเกินที่น้องชายทำตัวแบบนี้"ไม่เป็นไร" ไทเปหันไปตบหลังมือแฟนสาวให้ใจเย็น แล้วหันไปตอบเด็กหนุ่มที่ตอนนี้หน้าเจื่อนลงไปแล้วหลังจากถูกสายตาตำหนิของบิดามารดาจ้องเขม็ง "ถ้าอยากลองตอนนี้ พี่
"มะ...แม่คะ...นี่คุณไทเปค่ะ แฟนหนูเอง""สวัสดีครับ" ชายหนุ่มยกมือขึ้นไหว้อย่างสุภาพใบหน้าหล่อเหลาและความนอบน้อมเรียกคะแนนจากหญิงวัยกลางคนได้มากทีเดียว แม้ตอนแรกเธอจะตกตะลึงเช่นกันที่ลูกสาวพาแฟนมาให้รู้จัก แต่เห็นท่าทางลูกสาวมีความสุขเธอก็สบายใจไม่ได้นึกหวงอะไรมาก"ไหว้พระเถอะลูก ไปๆ เดินทางกันมาเหน
"ไม่ต้องห่วงครับ ไอ้ตะวันมันรักสัตว์"ครืด ครืด ครืดสิ้นคำพูดเสียงโทรศัพท์ของไทเปก็แผดเสียงร้องไม่หยุด เขาพ่นลมหายใจออกมาเมื่อเห็นชื่อของตะวันโทรเข้ามา แต่ก็ยอมตัดสินใจกดรับสาย"ฮะ..."(ไอ้เหี้ยไทเป! มึงแม่งมารับลูกสาวมึงกลับไปเลยนะ มันจะแดกหัวกูแล้ว!)ยังไม่ทันเอ่ยจบประโยคน้ำเสียงฉุนเฉียวของอีกฝ่า
"เอ่อ...ใจเย็น พี่ไม่ได้บังคับให้กินขนาดนั้น""พี่เจเจ อายุเท่าไรคะเนี่ย" เธอหัวเราะเสียงใสเป็นมิตรเกินเหตุ ทำชายหนุ่มแอบขนลุกเพราะขณะที่พูดคุยกันอยู่เธอก็ยังไม่ยอมจัดเส้นผมให้ดีๆ ผมเส้นยาวสีน้ำตาลเข้มปรกใบหน้าจนแทบมองไม่เห็นหน้าใสๆ จึงดูน่ากลัวอย่างบอกไม่ถูกหัวใจดวงน้อยเต้นระส่ำไม่เป็นจังหวะ แม้จ
"ค่ะ ทิชาเข้าใจค่ะ""โอเคดีล ฝนช่วยพาทิชาไปแต่งตัวหน่อย แล้วช่วยแนะนำวิธีดูแลรับมือแขกด้วย ฉันให้เวลายี่สิบนาทีแล้วไปเจอกันข้างบนเลย" เจ๊ออยเลื่อนมือมาบีบต้นแขนของหญิงสาวให้กำลังใจอีกครั้ง ก่อนจะหันกลับไปสั่งงานสาวอีกคน"ค่าๆ ทราบแล้วค่า~ เฮ้ออออ หล่อนน่ะรีบตามมา ชักช้าทำฉันเสียเวลา""เออใช่ฝน!""ว่
ทิชายืนบื้ออยู่หน้าโซนเครื่องดื่ม มองสาวๆ หัวเราะคิกคัก แอบอิงซบพิงหนุ่มอ้วนรุ่นราวคราวพ่อออดอ้อนมีจริตจะก้าน แม้จะถูกมืออวบหยาบกระด้างลูบไล้ตามเอวตามขา แต่พวกเธอก็ยังยิ้มกว้างส่งสายตาหวานหยดย้อยกลับอย่างสื่อความหมาย"น้อง มัวยืนทำอะไร! ไปรับออร์เดอร์สิ"พนักงานหนุ่มที่ประจำโซนเครื่องดื่มตะโกนเรียกส
"...""ที่นี่มีเครื่องแบบยูนิฟอร์มประจำร้านให้ เงินเดือนรายวันอยู่ที่หนึ่งพันบาท ไม่รวมทิปพิเศษที่ได้จากลูกค้า"พอได้ยินจำนวนเงินแรงฮึดจากซอกลึกก็ลุกโชนขึ้นมา ตัวเลขวิ่งวนอยู่ในหัว คำนวณอย่างรวดเร็ว ว่าหากเธอทำงานเพียงสัปดาห์เดียวก็สามารถหาเงินมาจ่ายค่าห้องพัก และอีกไม่นานก็คืนเงินที่ยืมจากกิ๊ฟได้ ก







