LOGINShare
บทที่ 103
publish date:
2026-01-11 18:45:57
Latest chapter
กระซิบรักคุณอาหมอ บทที่ 110
น้ำพริกแม่มิ้นต์ไม่ได้ดังเพียงในไทยแล้วเท่านั้น ตอนนี้ยังส่งออกไปต่างประเทศ โดยที่กลุ่มคนก่อตั้งโรงงานน้ำพริกทุกคนได้รับหน้าที่ให้เป็นหัวหน้าที่มีเกียรติ เพราะหากไม่มีพวกป้า ๆ และรุ่นน้องของฉันก็จะไม่มีโรงงานน้ำพริกแม่มิ้นต์ รามนอกจากจะวิ่งไปทำงานที่บ้านสามวัน แล้ววิ่งมาดูโรงงานน้ำพริกสองวั
กระซิบรักคุณอาหมอ บทที่ 109
“อ่าฮะ!” ฉันค่อย ๆ ฟังคำแก้ตัวที่ออกจะงี่เง่าสำหรับคนที่ฉันรัก แต่ช่วยไม่ได้ตอนนั้นเรายังเด็ก“รามก็เลยตัดขาดทุกอย่างเรียนอยู่อังกฤษจนเกือบจะไม่ได้กลับมาแล้วนะ”“เงินหมดเหรอก็เลยกลับ” ฉันถามในสิ่งที่อยากรู้“ไม่ใช่เงินหมด รามมีเงินจากการทำธุรกิจของที่บ้านอยู่แล้วเมื่ออายุครบยี่สิบ” ฉันพยักหน้า“แต่ค
กระซิบรักคุณอาหมอ บทที่ 108
หลังเรียนจบโพรเจกต์ต่าง ๆ ที่วางไว้ก็เริ่มเป็นรูปเป็นร่างมากขึ้น คุณแม่ของรามช่วยฉันคุยกับห้างสรรพสินค้าชื่อดังที่มีอยู่ทุกจังหวัด ทั้งดีลกับร้านสะดวกซื้อและทำน้ำพริกแบบคลุกข้าวถ้วยเล็ก ๆ เพื่อซื้อได้สะดวกพร้อมทานและวางขายในร้านนั้นด้วย ส่วนรามก็จ้างบริษัทของยักษ์ขยายโรงงานการผลิตเดิมที่เป็
กระซิบรักคุณอาหมอ บทที่ 107
วันนี้นอกจากเป็นวันสุดท้ายที่จะได้เข้าสอบแล้ว ยังมีจัดปาร์ตี้เล็ก ๆ กันที่บ้านของยักษ์ โดยแม่ของยักษ์ก็เข้ามาสมทบตอนเย็นเพื่อยินดีกับฉันแล้วพวงมาลัยแบงก์พันก็ห้อยระย้ามาเชียวทำเอาแม่ของรามเข่นเขี้ยวที่เอาหน้าเกินไป แต่มีเพียงพูดเล่นหยอกกันขำ ๆ เพราะสุดท้ายแล้วเงินพวกนี้ก็ตกไปเป็นของดารินอยู่ดี
กระซิบรักคุณอาหมอ บทที่ 106
จากวันนั้นฉันก็ยังไม่ไปจดทะเบียนกับรามบ่ายเบี่ยงเขามาเรื่อย ๆ เพราะอีกแค่นิดเดียวฉันก็จะเรียนจบแล้ว ยิ่งช่วงนี้เป็นช่วงสอบปลายภาคที่ฉันแทบจะไม่ได้ไลฟ์ขายน้ำพริกเลย จึงรับน้องปีหนึ่งที่อยากหารายได้มาช่วยขาย ฉันและรุ่นน้องที่เรียนปีเดียวกันผลัดกันติวหนังสือ อ่านหนังสือสอบเรียกได้ว่าหามรุ่งหามค่ำ จนอยา
กระซิบรักคุณอาหมอ บทที่ 105
เช้าวันจันทร์ฉันมีเรียนแล้วดารินก็ต้องไปโรงเรียน แต่รามนี่สิกวนฉันทั้งคืนเพราะฉันไม่ให้นอนด้วย ไล่กลับไปคุยกับแม่ให้เรียบร้อย เดี๋ยวก็ไปโผล่หน้าต่างเป็นเงาตะคุ่ม ๆ เดี๋ยวก็มาเกาะประตูใช้เล็บขูดจนฉันใจอ่อน สุดท้ายต้องให้เข้าห้องไปนอนอีกฟากโดยมีดารินอยู่ตรงกลางแล้วคนขี้เซาแบบรามก็นอนไม่รู้จักตื่นเพราะ
กระซิบรักคุณอาหมอ บทที่ 101
ดารินสดใสที่ได้เจอญาติมากกว่าฉันที่เป็นแม่ ลุงยักษ์กับน้าสายธาร ยิ่งเห็นเขากับพ่อของเธอยิ่งอดอมยิ้มไม่ได้ แต่ภาพนี้จะอยู่ได้นานเหรอ คนอย่างรามน่ะเหรอจะรับผิดชอบ ฉันถอนหายใจแล้วเดินออกมาที่โรงงาน ทำงานเหมือนเช่นทุกวัน แต่วันอาทิตย์ฉันตัดสินใจแล้วว่าจะหยุด เมื่อก่อนทั้งทำงานทุกวันและเรียน แต่ตอนนี้ไม่
กระซิบรักคุณอาหมอ บทที่ 99
ตื่นเช้าฉันรู้สึกว่าปวดหัวไม่พอปวดทั้งตัวราวกับร่างกำลังจะแหลก เมื่อขยับตัวมองไปด้านข้างเป็นห้องนอนตัวเองก็โล่งใจไม่ได้เมาแล้วไปนอนที่ไหน มือฉันคว้าไปเจอท่อนแขนพาดอยู่ที่เอวแล้วขาแกร่งก็ก่ายฉันไว้แน่น “ราม!” ความฉิบหายมาเยือนแล้วไง ฉันนอนกับรามวันเดียวสองรอบเลยเหรอแล้วเมื่อคืนฉันทำอะไรไปหรื
กระซิบรักคุณอาหมอ บทที่ 97
ฉันกลับถึงบ้านก็เปลี่ยนชุดไปทำงานต่อ แม่เข้ามาดูว่าฉันทำอะไรบ้างแล้วก็เดินอมยิ้มไปทั่วโรงงาน ที่ตรงนี้ฉันได้มาเพราะยักษ์ซื้อพื้นที่ข้างเคียงไว้หมดเขาจึงขายให้เพราะว่าถูกปิดทั้งสองฝั่งแล้วก็ไม่ได้ใช้ทำอะไรบวกกับร้อนเงินนิดหน่อย ฉันจึงได้มาในราคาที่ถูก หน้าที่ของฉันก็คือทำบัญชีรายรับรายจ่ายแล
กระซิบรักคุณอาหมอ บทที่ 95
วันนั้นทั้งยักษ์และสายธารไม่ได้กลับบ้าน สายธารอ้างแม่ป่วยเลยจะกลับบ้าน ส่วนยักษ์บอกว่าจะไปนอนที่ไซต์งานพร้อมทั้งเอารถที่ให้ฉันยืมไปใช้ในไซต์งานด้วย ฉันรู้สึกว่าสองคนนี้มีลับลมคมในกับฉันและที่สำคัญฉันไม่มีรถใช้เลยต้องพึ่งรามให้พาดารินไปเที่ยว ไปกินไอติม สุดท้ายก็กินข้าวด้วยกันตอนเย็น “รามไม่
You may also like
บ่วงวิวาห์ ภรรยาตราบาป พันธะร้าย เจ้าสาวสีดำ
เด็กลำดับที่สิบหก449.5K viewsธุลีใจ
เอเวอลีน เอ็มเอ็ม49.1K viewsเด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
ลำเจียก389.4K viewsคุณชายฮิลล์ ปล่อยฉันนะ!
ทะเลใต้203.8K viewsพ่ายรักราเชนทร์
เดลิล79 viewsรักกลางทุ่งรวงทอง
Sae-tan56 viewsแค่เล่นๆเท่ากับรักจริงๆ
เรนเดียร์ B-52468 viewsมลทินพันธนาการ
ทรายสีรุ้ง 69 views
