ตอนที่ 5 คุณแม่ก็เปลี่ยนเจ้าสาวสิคะ

ตอนที่ 5 คุณแม่ก็เปลี่ยนเจ้าสาวสิคะ

“ผมว่าหลังจากที่คุณออกไปกับผม หลังคาบ้านคุณต้องถล่มแน่นอน” ชรินหันมามองหน้าเขาด้วยความไม่เข้าใจ

“ทำไมคุณคิดแบบนั้น” ชรินถามด้วยท่าทางไม่พอใจ เพราะเหมือนเขาจงใจที่จะให้เธอกับพี่สาวทะเลาะกัน

“เปล่านี่ ผมก็แค่รู้สึกว่าพี่สาวคุณออกท่าทางจะห่วงผมมากกว่าที่คุณซึ่งเป็นคู่หมั้นของผมซะอีก” ณภัทรยังหยอกเย้าเธอไม่หยุด เหมือนมันเป็นเรื่องสนุกของเขา

“คุณคิดมากเกินไปค่ะ พี่ณินจะหวงคุณทำไมคะ”

“ไม่รู้สิครับ ผมอาจจะคิดมากไปก็ได้” ณภัทรยักไหล่แล้วเปิดประตูรถให้ชริน เขาผายมือเชิญเธอเข้าไปนั่งในรถด้วยท่าทางยียวน

“เชิญครับ ว่าที่เจ้าสาวของผม” ชรินขึ้นรถแต่โดยดี เธอหันไปมองในบ้านก็เห็นญาณินยืนตัวสั่นเป็นเจ้าเข้า ณภัทรขับพาเธอออกไปจากบ้านพร้อมผิวปากอย่างคนอารมณ์ดี

“กรี๊ด!” เสียงกรีดร้องดังลั่นบ้าน ญาดาเอามือปิดหูแทบไม่ทัน

“โอ๊ย! หูฉันจะแตก แก่จะกรี๊ดหาพระแสงอะไรยัยณิน”

“คุณแม่อนุญาตให้มันออกไปกับคุณณภัทรได้ยังไงคะ คุณแม่ก็รู้ว่าณินชอบคุณณภัทร” พอพูดถึงจุดนี้ญาดาถึงขนาดเกาหัวแกรกๆ

“แล้วแกรู้หรือเปล่ายัยณิน ว่าชรินจะแต่งงานกับคุณณภัทร แล้วแกก็เป็นคนที่ไม่ยอมแต่งกับเขาเอง แกจะให้ฉันทำยังไงล่ะ”

“คุณแม่ก็เปลี่ยนเจ้าสาวสิคะ” ในที่สุดญาณินก็พูดในสิ่งที่ตนเองต้องการออกมา

“จะบ้าเหรอ ฉันทำแบบนั้นไม่ได้หรอก ก็ฉันตกลงกับเขาไปแล้วว่าจะยกยัยชรินให้แต่งงานกับเขา ถ้าแกไม่เป็นบ้าไปซะก่อน แกก็ได้แต่งงานกับเขาไปแล้ว แกนั่นแหละที่บอกว่าเขาไม่หล่อ แกค้านหัวชนฝายังไงก็ไม่ยอมแต่งกับเขา จนฉันต้องไปบังคับชรินแต่งกับเขาแทน แล้วทีนี้จะมาโวยวายเอาอะไรอีก”

“กรี๊ด!” เสียงกรีดร้องดังขึ้นอีกครั้ง แต่ครั้งนี้ดังกว่าเดิม

“คุณแม่จะซ้ำเติมณินทำไมคะ ทำไมคุณแม่ไม่หาทางช่วยณินละคะ”

“แกจะไปเสียดายอะไรกับผู้ชายแค่คนเดียว แกหาคนที่หล่อกว่านี้ รวยกว่านี้อีกมีถมเถไป” คำพูดของญาดาทำให้ญาณินนิ่งงันไปทันที

“แต่ณินจะไม่ยอมให้ยัยชรินได้สิ่งที่ควรจะเป็นของณินไปอย่างมีความสุขหรอกค่ะ ณินจะเอาคืนทุกอย่าง เพราะยังไงทุกอย่างมันก็ควรจะเป็นของณิน ไม่ใช่ของของมัน” ญาณินประกาศกร้าวพร้อมใบหน้าโกรธจัด เธอโกรธจนตัวสั่นเหมือนเจ้าเข้า

“แกบ้าไปใหญ่แล้วยัยณิน แม่เลิกพูดกับแกแล้ววันนี้ แม่เหนื่อย แม่จะไปพักผ่อน” ญาดารีบเดินขึ้นบันไดไปชั้น 2 ของบ้านเพราะเบื่อลูกสาวของตัวเองที่เอาแต่ใจเหมือนเด็กๆ

“ให้แกกลับมาก่อนเถอะยัยชริน ฉันจัดการกับแกแน่” ใบหน้าและแววตาแข็งกร้าวบ่งบอกว่าเธอจะไม่ยอมแพ้ศึกในครั้งนี้เด็ดขาด เรื่องอะไรเธอต้องยอมแพ้ในเมื่อความจริงคนที่จะต้องแต่งงานกับณภัทรคือเธอ

ทั้งสองคนนั่งนิ่งไม่มีใครเอ่ยปากอะไรหลังจากล้อรถเคลื่อนออกมาจากบ้านจนเกิดความอึดอัดภายในรถยนต์คันหรู ชรินตัดสินใจเอ่ยถาม

“เราจะไปที่ไหนคะ นี่มันก็ดึกมากแล้ว”

“พรุ่งนี้คุณไม่ต้องไปทำงาน อยู่ดึกสักหน่อยจะเป็นไรไป ผมจะพาคุณไปดูเรือนหอ” ชรินหันหน้ามองเขาอีกครั้ง เธอเริ่มไม่ไว้ใจในความเจ้าเล่ห์ของณภัทรแล้ว เพราะทุกครั้งที่เธออยู่กับเขา เธอจะรู้สึกไม่เป็นตัวเองและรู้สึกไม่ปลอดภัยจนบอกไม่ถูก

“ฉันไม่เคยรู้ว่าคุณทำเรือนหอไว้ คุณไม่เคยบอกพ่อแม่ฉัน”

“ผมมีบ้านหลังหนึ่ง เป็นของแม่ผม ท่านเก็บเอาไว้ให้เป็นเรือนหอให้ผม เป็นของขวัญวันแต่งงานของพวกเรา”

“แล้วทำไมเราต้องไปตอนกลางคืนคะ”

“ไปตอนกลางวันจะสนุกอะไร” เขาพูดจบแล้วเร่งความเร็วของรถ เหงื่อเริ่มซึมบนใบหน้าขาวผ่อง เธอรู้สึกกังวลในท่าทีของณภัทร กลัวใจของเขาจริงๆ เธอนั่งนิ่งไปจนถึงบ้านหลังหนึ่งที่เปิดไฟสว่างไว้รอบบ้าน ดูสวยงามและทันสมัย ณภัทรเลี้ยวรถเข้าไปจอดข้างในลานบ้าน โดยมีชายวัย 60 กว่า เดินออกมาต้อนรับด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม

“สวัสดีครับคุณณภัทร ผมเตรียมห้องไว้แล้ว ยายแป้นก็ทำความสะอาดเรียบร้อยแล้วครับ”

“เตรียมห้องไว้ทำไมคะ” ชรินถามออกไปด้วยความตื่นตระหนก

“ไว้ให้คุณกับผมไง” เขาตอบหน้าตาเฉย

“ไหนคุณบอกว่าจะไปส่งฉันก่อนเที่ยงคืนไงคะ”

“ผมโทรไปบอกแม่คุณก็ได้ว่าคืนนี้คุณจะไม่กลับบ้าน”

“ไม่ได้นะคะ” เธอแทบจะตะคอกใส่หน้าเขา จนณภัทรหันกลับมามองเธอ ด้วยใบหน้าที่ไม่พอใจนัก

“คุณจะไปส่งฉันก่อนเที่ยงคืนตามที่คุณรับปากไว้ ไม่อย่างนั้นฉันจะเชื่อคำพูดลูกผู้ชายอย่างคุณได้ยังไง”

            “คุณก็ไม่ต้องเชื่อสิ ไม่เห็นเป็นไรเลย” ชรินกำหมัดแน่นในตอนนี้เธอเริ่มรู้สึกกังวลใจเป็นอย่างมาก กลัวว่าเขาจะทำอะไรมิดีมิร้ายกับเธอเข้า

“คุณกลัวเหรอ” ณภัทรขยับเข้ามาถามใกล้ๆ เธอ จนเธอต้องรีบขยับห่าง

“ค่ะ ฉันกลัว กลัวคุณจะไม่เป็นสุภาพบุรุษ” เธอตอบออกไปสั้นๆ ณภัทรหัวเราะแล้วหมุนตัวกลับเดินเข้าไปในบ้าน

“เข้ามาสิ มาดูเรือนหอของเรา” เขาเดินนำเธอเข้าไปในบ้าน ช่างเป็นบ้านที่หรูหรา ตกแต่งได้ทันสมัย เขาเน้นทุกอย่างเป็นสีขาวดูสะอาดตา

“คุณชอบไหม” เขาขยับเข้ามาโอบไหล่แล้วกระซิบถาม

“ชอบค่ะ” ชรินตอบพร้อมดึงมือของเขาออกจากไหล่ของเธอด้วยความตกใจ

“คุณอยากจะนอนค้างคืนที่นี่ไหม” คำถามที่มันทำให้เธอขนลุกชันไปทั้งตัว

“ไม่ค่ะ เรือนหอจะต้องนอนหลังจากแต่งงาน ไม่ใช่นอนก่อนแต่งงาน” ณภัทรหัวเราะลั่นด้วยความพอใจ

“คุณก็ฉลาดไม่เบานะชริน” เขาเย้าเธอแล้วเดินนำขึ้นไปบนบันไดชั้นสอง แต่ชรินกลับไม่ยอมเดินตามเขาขึ้นมา แถมยังมองเขาด้วยสายตาหวาดระแวง

“มาสิ คุณยืนอยู่ทำไม ไม่อยากไปดูห้องนอนของเราเหรอ”

“ตอนนี้ดึกแล้ว เดี๋ยวเราค่อยมาอีกทีพรุ่งนี้ก็ได้นะคะ”

“ไม่ ผมจะให้คุณดูวันนี้” ชรินจำใจจะต้องเดินตามคนที่เอาแต่ใจตัวเอง เพราะยังไงเธอก็ต้องให้เขาไปส่งอยู่ดี แต่เธอก็ยังระวังตัวเว้นระยะห่างในการเดิน ณภัทรเปิดทุกห้องให้เธอดู ทุกห้องจะตกแต่งแตกต่างกันออกไป แต่ก็ยังคงความทันสมัยดูมีระดับ

“ส่วนนี้ห้องนอนคุณกับผม หลังจากที่เราแต่งงานกัน เราจะมาอยู่ห้องนี้ ผมทำห้องเสื้อผ้าส่วนตัวให้คุณด้วยหวังว่าคุณจะชอบ” ณภัทรผายมือเชิญเธอเข้าไปข้างในห้อง เพื่อให้เธอเข้าไปชมห้องแต่งตัว

ชรินเดินเข้าไปดูการตกแต่งของเขา ช่างดูลงตัวเสียจริง ตู้เสื้อผ้าดูทันสมัย มีที่วางเครื่องประดับ รองเท้า กระเป๋า เรียบร้อยดูสะอาดสะอ้าน เขาเป็นคนมีรสนิยมค่อนข้างดีรู้ใจผู้หญิงเลยทีเดียว

“แกร๊ก!” เสียงประตูปิดดังปังพร้อมลงกลอนทันที ชรินตกใจรีบเดินออกมาจากห้องเสื้อผ้า เธอเห็นณภัทรยืนกอดอกที่หน้าประตูห้อง

“ผมล็อกประตูแล้วนะ ผมคิดว่าคุณคงออกจากห้องนี้ไม่ได้ ถ้าผมไม่อนุญาต” ณภัทรพูดด้วยท่าทางอารมณ์ดี ชรินเริ่มมีเหงื่อซึมออกมาบนใบหน้าขาว เธอกลัว กลัวกับสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นในห้องนี้ แตเธอก็ยังทำเป็นใจดีสู้เสือ

“แล้วคุณจะล็อกห้องทำไมคะ ฉันไม่เข้าใจ”

“ผมว่าคุณเข้าใจ เพราะคุณเป็นผู้หญิงที่ฉลาดไม่เบา”

“คุณต้องการอะไรคะ” เธอถามออกไปตรงๆ

“คุณไม่ต้องกลัวหรอก ผมไม่ทำอะไรคุณทั้งนั้น แต่วันนี้ผมอยากลองนอนบนที่นอนสักหน่อยว่ามันจะนุ่มขนาดไหน ถ้าไม่นุ่มผมจะได้เปลี่ยนที่นอนยี่ห้อใหม่”

“คุณก็นอนสิคะ”

“แต่ผมอยากให้คุณนอนด้วย” ชรินนิ่งไปทันที เธอรู้ว่ายังไงเขาก็จะต้องมาในรูปแบบนี้แน่นอน เธอรู้ว่าสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นต่อไปคืออะไร ที่ผู้ชายกับผู้หญิงอยู่ในห้องนอนสองต่อสอง เขาเป็นผู้ชายลูกครึ่งสูงโปร่ง ดูจากลักษณะแล้วเขาคงแข็งแรงไม่เบา ยังไงเธอก็สู้แรงเขาไม่ได้แน่ ถ้าสู้กันด้วยกำลัง