5

EP5 - กลรัก เจ้ายนายตัวร้าย (เอเดน)

วันนี้ฟอร์ยูที่มีนัดจะไปสมัครงานแม่บ้าน ก็มาที่บ้านยายของเอเด็นตามเวลา ไม่นานนักรถคันหรูก็มาจอดที่ด่านหน้าบ้านซึ่งเป็นคนละคันกับที่เธอเห็นมาเฟียหนุ่มขับมา

ไม่นานนักผู้หญิงคนนึงลงจากรถใบหน้าของเธอมีแต่ความใจดีและเธอยังสวยมากอีกด้วย

“แม่คะ”

“ดานีน”

สองคนแม่ลูกกอดกัน ก่อนที่จะเอ่ยถามสารทุกข์สุกดิบจนทำให้หญิงสาวที่ยืนมองอยู่รู้ได้ทันทีว่าผู้หญิงใบหน้าใจดีคนนี้ คือลูกสาวของคุณยายนั่นเอง

“นี่ฟอร์ยู คนที่แม่จะฝากไปทำงานแม่บ้านกับหนู”

“ สวัสดีค่ะคุณอา”

“ สวัสดีจ้ะ คนนี้ใช่ไหมที่มาช่วยแม่ขายของ เอเดนบอกหนู”

“ เจ้าหลานชายตัวแสบของแม่ ใช่แล้ว แม่อยู่บ้านแล้วมันเบื่อก็เลยหาอะไรทำ ลูกจ้างด้วยหนึ่งคน”

“ แล้วถ้าไปทำงานกับหนูแล้วใครจะช่วยแม่ล่ะคะ”

“ หลานชายแม่สั่งให้แม่หยุดทำงาน ไม่เป็นไรหรอก”

“ ถ้าแบบนั้นเดี๋ยวเข้าไปพร้อมฉันเลยแล้วกัน เดี๋ยวจะพาไปดูงานด้วย”

หลังจากนั้นช่วงบ่าย ดานีนพาฟอร์ยูกลับมาด้วย เธอได้รับข่าวจากแม่ของเธอว่าเด็กหญิงคนนี้เป็นเด็กหญิงที่มีน้ำใจมาก ขยันทำงาน และยังเป็นเด็กน่ารักอีกด้วย

“ ชื่ออะไรนะ”

“ ชื่อฟอร์ยูค่ะ”

“ โอเค ฉันชื่อบีบี เป็นหัวหน้าแม่บ้านของบ้านปีกขวา ที่นี่มีคฤหาสน์ใหญ่ บ้านปีกซ้าย แล้วก็บ้านปีกขวา เรามีหน้าที่ดูแลฝั่งบ้านปีกขวา จำได้มั้ย”

“หูย ที่นี่ใหญ่มากเลย”

“ ใช่ เราถึงต้องมีการแบ่งหน้าที่กัน นายทุกคนของบ้านหลังนี้ใจดี แม้ว่ามองภายนอกจะดูโหดไปสักหน่อย แต่นายบ้านนี้ทุกท่านใจดีหมดนะ ขอแค่เราอยู่ในกฎ ไม่ทำผิดกฎ ไม่มีอะไรน่ากลัว เดี๋ยวฉันจะพาไปวัดชุดยูนิฟอร์ม บ้านปีกขวาจะมีเข็มกลัดรูปตัวอาร์ ติดหน้าอกทุกคน พอเห็นเข็มกลัด ทุกคนจะรู้ว่าเราอยู่ในบ้านฝั่งไหน เดี๋ยวเซ็นเอกสารเสร็จแล้วไปวัดชุด แล้วก็ไปรับกุญแจห้อง แม่บ้านที่นี่จะมีห้องนอนเป็นของตัวเอง หนึ่งห้องจะมีสองคน แต่ตอนนี้เธอมาเป็นเศษพอดี นอนคนเดียวไปก่อนนะ ส่วนกฎระเบียบของบ้านอยู่ในเอกสารทั้งหมด อ่านทุกตัวนะ ย้ำว่าทุกข้ออ่านแล้วต้องจำให้ได้”

หญิงสาวเฝก้มมองเอกสารในมือแล้วถึงกับตาโต ที่นี่อาจจะเพราะใหญ่ขนาดนี้ ลูกน้องในบ้านน่าจะเยอะจึงมีกฎระเบียบค่อนข้างเยอะ ต้องใช้เงินจ้างขนาดไหนกันแน่นะถึงมีแม่บ้านและบอดี้การ์ดหลักร้อยชีวิตแบบนี้ มีที่พักมีอาหารให้ มียูนิฟอร์มให้ใส่

หลังจากทำทุกอย่างเสร็จหญิงสาวได้กุญแจห้อง เธอย้ายข้าวของที่ติดตัวมาไม่มากนักเข้ามาในห้อง สายตากวาดมองไปรอบๆปรากฏว่าห้องนี้ใหญ่กว่าบ้านหลังเล็กที่เธอเช่าอยู่จนโดนไล่ที่เสียอีก

“ ขนของมาทั้งบ้านยังวางได้ไม่เต็มห้องนี้เลย นี่มันห้องแม่บ้านจริงเหรอเนี่ย”

เธอเก็บของที่ติดตัวมาเข้าที่ ก่อนที่จะมองชุดยูนิฟอร์มที่เพิ่งได้รับมา หลังจากเปลี่ยนเสร็จก็ได้เวลานัดเพื่อที่จะไปดูงาน กฎของบ้านนี้ แม่บ้านและบอดี้การ์ดที่ไม่ได้มีหน้าที่การงานที่ต้องออกจากบ้านในยามค่ำคืน จะไม่ได้รับสิทธิ์ให้เดินเข้าออกบ้านได้ตามใจในยามวิกาล หากเป็นวันหยุดต้องการออกข้างนอกจะต้องกลับเข้าบ้านก่อนเวลา 6 โมงเย็น หากหลังจากเวลานั้นจะต้องนอนค้างคืนข้างนอกและกลับเข้าบ้านอีกทีในตอนเช้า

“ พวกพี่จำกันได้หมดได้ยังไงคะ”

“ ทำงานไปอีกหน่อย เดี๋ยวก็ก็ชินไปเอง งานที่ได้รับคือการดูแลบ้านหลังนี้”

หญิงสาวเดินตามหัวหน้าแม่บ้านก่อนได้รับคำอธิบายทั้งหมด เธอเดินมองโดยรอบพร้อมกับฟังสิ่งที่หัวหน้าแม่บ้านพูดไปด้วย บ้านหลังนี้ใหญ่มาก แต่กลับมีเจ้านายเพียงแค่คนเดียวที่อยู่บ้านหลังนี้ ซึ่งบ้านคุมโทนสีขาวเทา แน่นอนว่าเจ้านายบ้านนี้คือผู้ชาย

“ วันนี้เหลือแค่ห้องทำงานห้องเดียวที่ยังเคลียร์ไม่เสร็จ คุณผู้หญิงบอกว่าให้เริ่มงานได้เลย ถ้าแบบนั้นเคลียร์ห้องทำงานห้องนี้ไปก่อนนะ ฉันมีประชุมแม่บ้าน ทำเสร็จแล้ววันนี้ก็กลับห้องพักได้เลย”

“ ได้ค่ะ”

“อ่อ พยายามอย่าทำอะไรเสียหายนะ”

“ค่ะ”

หญิงสาวที่เริ่มมองห้องทำงานใหญ่โตห้องนี้ซึ่งมีเอกสารวางอยู่เต็มไปหมด แถมยังมีอาวุธปืนที่วางอยู่นอกกล่องเต็มไปหมดอีกเช่นกัน แล้วแบบนี้เธอจะทำความสะอาดยังไงโดยที่ไม่แตะของพวกนี้กันนะ

5ทุ่ม

เอเดนที่ไปทำงานกลับมาในตอนดึก ด้วยความเหนื่อยล้ามาเฟียหนุ่มเดินหน้านิ่งกลับมาที่บ้านโดยที่วันนี้เขาค่อนข้างแปลกใจเพราะไม่มีแม่บ้านมาอยู่รอรับ แต่ก็นึกได้อีกทีว่าแม่บ้านของตัวเองถูกส่งไปที่โกดังทั้งหมด และกำลังจะมีแม่บ้านคนใหม่มาดูแลบ้านให้

หลังจากที่เขาเข้าบ้านมา มือหนึ่งถอดแจ็คเก็ตที่ใส่ออกก่อนเดินเปิดประตูห้องทำงานแล้วโยนเสื้อแจ็คเก๊ตลงกลับโซฟาพร้อมกับหยิบปืนออกจากที่เหน็บหลังมา

แต่เสียงหนึ่งกลับทำให้เขาตกใจจนยกปืนปลดเซฟและเล็งไปตรงหน้าตามเสียงนั้น

“อื้อออ”

มาเฟียหนุ่มขมวดคิ้วอย่างหนักเมื่อเห็นว่ามีแม่บ้านคนหนึ่งนอนหลับอยู่บนโซฟาในห้องทำงานของเขา ที่บ้านนี้ไร้กฎระเบียบถึงขั้นมีแม่บ้านมานอนหลับในบ้านของเขาตามใจชอบได้แบบนั้นเลยหรือไง

“ว๊าย!!!!”

“เธอ? เธอเข้ามานอนในห้องทำงานฉันได้ยังไง!”

“ยะ...อย่ายิงๆนะ”

“ ตอบมา!” เอเดนเอ่ยถามก่อนที่เขาจะขมวดคิ้วและมองไปยังเข็มกลัดที่หน้าอกของหญิง ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของบ้านปีกขวา ไหนจะชุดยูนิฟอร์มนั่นอีก

“ฉัน..”

“ แม่บ้าน? เธอเป็นแม่บ้าน?”

“ชะ..ใช่”

“หึ! แล้วเธอรู้มั้ยว่านี่บ้านใคร”

“บะ...บ้านของเจ้านายบ้านปีกขวา...”

“หึ! นี่บ้านฉัน!”

“ว่าไงนะ!!!!”

“ เธอคือแม่บ้านใหม่?”

“ ต้องมีอะไรเข้าใจผิดกันแน่ๆ ไหนคุณยายบอกว่ามาทำงานกับลูกสาวคุณยาย”

“ คนที่เธอพูดถึงอยู่นั่นแม่ฉัน”

“ห๊ะ!!”

“ ออกมายืนตรงนี้”

ฟอร์ยูรีบหนีตัวเองออกจากโซฟาก่อนที่จะไปยืนก้มหน้ายังตำแหน่งที่มาเฟียหนุ่มบอก

“ฉัน..ขอตัว..”

“ ฉันสั่งให้เธอไปแล้วหรือไง เธอเป็นลูกน้องฉัน เป็นแม่บ้านที่บ้านฉัน เพราะฉะนั้นฉันคือเจ้านายของเธอ!”