ใต้แสงจันทร์ Nc+

เดชาวัตขยับกายเข้าไปใกล้ร่างของปืนที่นั่งอยู่บนขอบเตียงไม้ แววตาสีเข้มคู่นั้นเต็มไปด้วยความรู้สึกที่เอ่อล้นเกินกว่าจะเก็บงำไว้ใต้ใบหน้าเรียบนิ่ง มือหนายื่นออกไปประคองกรอบหน้าติดหวานแผ่วเบา ปืนชะงักเล็กน้อย หัวใจเต้นระรึกด้วยความตื่นเต้นและประหม่าระคนโหยหา เมื่อดวงตาคมกริบของเดชาวัตมองลึกลงมาด้วยความเสน่หาที่ท่วมท้น

"ปืน..." เสียงทุ้มต่ำเอ่ยเรียกแผ่วเบาราวกับเสียงกระซิบ

ก่อนที่ปืนจะทันได้เอ่ยคำใด ริมฝีปากอุ่นร้อนก็ทาบทับลงมาปิดเรียวปากบางอย่างนุ่มนวลและลึกซึ้ง จุมพิตแรกเริ่มต้นด้วยความอ่อนโยน ไร้ซึ่งการรุกล้ำ ทว่าไม่นานนักก็แปรเปลี่ยนเป็นความเร่าร้อนและดุดันขึ้นตามแรงอารมณ์ที่โหยหา

เดชาวัตช้อนตัวรวบร่างโปร่งเข้ามาแนบชิดในอ้อมอกแกร่ง ริมฝีปากหนาบดขยี้กลีบปากบางอย่างเอาแต่ใจ ปืนเผยริมฝีปากออกด้วยความเคลิบเคลิ้ม เปิดทางให้ลิ้นร้อนรุกล้ำเข้าไปกวาดต้อนความหวานล้ำภายในโพรงปากอย่างเร่าร้อน เสียงหอบหายใจกระเส่าเริ่มดังประสานกับเสียงหัวใจที่เต้นรัวระรัวในอก

ความเจ็บปวดจากบาดแผลที่หัวไหล่ถูกความเร่าร้อนและสัมผัสวาบหวิวแผดเผาจนมลายหายสิ้น เดชาวัตค่อย ๆ ดันร่างของปืนให้นอนราบลงบนเตียงไม้ โดยมีร่างสูงใหญ่ทาบทับลงมาปกคลุม มือหนาลูบไล้ไปตามเรือนร่างเพรียวบาง ก่อนจะปัดป้องและปลดเปลื้องเครื่องแบบทหารออกทีละชิ้นอย่างรวดเร็วจนเผยให้เห็นผิวเนียนละเอียดที่ต้องแสงไฟสีจากกะเกียงอย่างรำไร

ปืนใบหน้าแดงก่ำด้วยความเขินอาย เม้มริมฝีปากแน่นเพื่อสะกดกลั้นเสียงคราง นัยน์ตากลมโตฉายแววปรารถนาและยอมจำนนต่อคนตรงหน้าอย่างหมดหัวใจ เดชาวัตมองเรือนร่างของนายสิบหนุ่มด้วยสายตาหลงใหลราวกับต้องมนต์สะกด เขาก้มลงพรมจุมพิตหนักหน่วงไปทั่วลาดไหล่ ซอกคอ และแผ่นอกบางฝากฝังรอยรักสีจางไว้ทั่วผิวเนียน สลับกับเสียงครางแผ่วเบาด้วยความเสียวซ่านที่หลุดลอดออกมาจากริมฝีปากของปืนเมื่อปลายนิ้วแกร่งสัมผัสจุดอ่อนไหว

“อ๊ะ…”

เสียงครางแผ่วหลุดลอด เดชาวัตหัวเราะต่ำในลำคอ แล้วเลียรอยกัดนั้นด้วยลิ้นร้อน มือหนาลูบไล้แผ่นอกบาง นิ้วโป้งวนรอบหัวนมสีชมพูอ่อนจนมันแข็งตัวขึ้น แล้วบีบเบา ๆ

“ไวเสียจริง… เพียงจูบก็แข็งเสียแล้ว”

ปืนหันหน้าหนีด้วยความเขินอาย แต่ถูกมือหนาเชยคางให้หันกลับมา รับรสจูบอีกครั้ง คราวนี้ดุดันกว่าเดิม เดชาวัตผลักให้ปืนนอนราบลงบนที่นอน แล้วปีนขึ้นคร่อมร่างเล็กกว่าไว้ เข่าทั้งสองข้างประกบเอว มือหนากดข้อมือของปืนไว้เหนือศีรษะ

“อย่าคิดเปลี่ยนใจเชียว…”

ริมฝีปากเลื่อนลงจูบตามแนวคอ ไหล่ แล้วลงไปที่แผ่นอก เดชาวัตอมหัวนมข้างหนึ่งเข้าปาก ดูดด้วยแรงที่ทำให้ปืนเผลอเงยหลังแอ่น ลิ้นร้อนวนรอบตุ่มเล็ก ๆ สลับกับอีกข้าง มือที่ว่างอยู่เลื่อนลงไปที่กางเกงทหาร ปลดเข็มขัดหนังออกอย่างคล่องแคล่ว แล้วดึงกางเกงลงพร้อมกางเกงในในคราวเดียว

อวัยวะเพศของปืนดีดตัวขึ้นมาแข็งตึง ปลายชุ่มด้วยของเหลวใสที่ไหลเยิ้ม เดชาวัตมองด้วยสายตาหลงใหล แล้วใช้มือหนากำรอบลำ รูดขึ้นลงช้า ๆ นิ้วโป้งวนรอบหัวที่บวมแดง

 

“อ้า… ท่าน…”

 ปืนครางเสียงสั่น เอวสอบกระดกขึ้นหาฝ่ามือหนาที่อุ่นร้อน

เดชาวัตก้มลงคุกเข่าระหว่างขาทั้งสองข้าง แล้วอมแท่งร้อนนั้นเข้าไปในปากโดยไม่ลังเล ลิ้นร้อนวนรอบหัว ดูดลึกขึ้นลงอย่างมีจังหวะ น้ำลายไหลเยิ้มตามริมฝีปาก เขาใช้มืออีกข้างจับต้นขาบางให้แยกกว้าง แล้วเลื่อนนิ้วกลางไปวนรอบรูตีบด้านล่าง

 

ปืนตัวสั่นเทาไปทั้งร่าง มือกำผ้าปูที่นอนแน่น เสียงครางหลุดลอดไม่ขาดสาย

 

 “ช้า… ช้าหน่อยเถิด… กระผมจะ… จะ…”

 

เดชาวัตไม่ยอมหยุด ยิ่งดูดแรงขึ้น นิ้วกลางที่ชุบน้ำลายดันเข้าไปในรูตีบทีละข้อ ขยับเข้าออกช้า ๆ ก่อนจะเพิ่มนิ้วที่สองเมื่อรู้สึกว่ามันคลายตัว ลิ้นยังคงวนเวียนที่แท่งร้อนไม่หยุด จวบจนคนร่างเล็ก เอวกระตุกแรงเป็นระยะ ของเหลวขาวขุ่นพุ่งเข้าไปในปากเดชาวัตหลายครั้งติด ๆ กัน

 

เดชาวัตกลืนลงไปทั้งหมด แล้วยังคงเลียไล้ทำความสะอาดจนปืนตัวอ่อนยวบ ก่อนจะลุกขึ้นยืน ถอดเครื่องแบบตัวเองออกจนหมด เผยเรือนร่างสูงใหญ่กล้ามเนื้อแน่น บาดแผลเก่าหลายแห่งบนแผ่นอกและหน้าท้องบอกเล่าถึงการรบที่ผ่านมา แท่งร้อนของเขายาวและหนา แข็งตัวเต็มที่ เส้นเลือดรายล้อมปูดโปนชัดเจน

 

ปืนมองด้วยสายตาเขินอายและปรารถนาปนกัน ใบหน้าแดงก่ำจนถึงใบหู เขาพยายามจะหุบขา แต่ถูกเดชาวัตจับแยกออกอีกครั้ง

“ยังไม่จบ”

 

เดชาวัตก้มลงเลียที่รูตีบที่ยังบวมแดงจากนิ้วเมื่อครู่ ลิ้นร้อนดันเข้าไปวนเวียน น้ำลายชุ่มชื้นทำให้รูนั้นอ่อนตัวลงทีละน้อย ปืนครางเสียงดังขึ้น มือหนายกขึ้นปิดปากตัวเองไว้อย่างรวดเร็ว

 

เมื่อแน่ใจว่าพร้อมแล้ว เดชาวัตก็ยกขาทั้งสองข้างของปืนขึ้นพาดบนไหล่ จัดตำแหน่งแท่งร้อนหนาของตัวเองที่รูตีบ แล้วค่อย ๆ ดันเข้าไปทีละน้อย หัวบานหยักชำแรกเข้าไปอยากลำบาก ช่องทางรักถูกบีบรัดอย่างแน่นหนาจนทั้งคู่ต้องหายใจหอบ

 

“เจ็บ… เจ็บนัก…” ปืนร้องเสียงแผ่ว น้ำตาไหลอาบแก้มหนา

 

เดชาวัตหยุดนิ่ง ก้มลงจูบซัพน้ำตาด้วยความอ่อนโยน แล้วกระซิบข้างหูด้วยน้าเสียงแหบพร่า

 

 “… ผ่อนคลายเถิด… เดี๋ยวก็ชิน… อดทนอีกนิดข้าอยู่ตรงนี้”

 

เขารอจนปืนผ่อนคลายแล้วพยักหน้าเบา ๆ ก่อนจะค่อย ๆ ดันแท่งร้อนเข้าไปจนสุดลำ หน้าท้องแกร่งที่เต็มไปด้วยหมัดกล้ามชนกับก้นกลมแน่น ปืนครางเสียงแผ่วเจ็บปวดเดชาวัตเริ่มขยับสะโพกช้า ๆ ก่อนที่จะเพิ่มความเร็วเมื่อรู้สึกว่ารูตีบคลายตัวและเริ่มตอบสนอง

 

เสียงเนื้อกระทบกันดังชัดเจนในห้องเงียบเงียบที่เงียบงั้น เสียงหายใจหอบและเสียงครางของปืนดังขึ้นเป็นระยะ เดชาวัตกระแทกแรงขึ้นเรื่อย ๆตามแรงอารมณ์ที่พุ่งทะยาน มือหนากำเอวบางไว้แน่น ดึงเข้าหาตัวทุกครั้งที่ดันเข้าไปลึก เขาโน้มตัวลงจูบปากปืนอย่างดุดัน กลบเสียงครางที่ดังขึ้นเรื่อย ๆ

“อ้า… อ้า… เร็ว… เร็วกว่านี้เถิด…” ปืนร่ำร้อง มือหนาจิกลงบนลาดไหล่กว้างของเดชาวัต

 

เดชาวัตหัวเราะต่ำในลำคอ แล้วเปลี่ยนจังหวะเป็นเร็วและแรง  แท่งร้อนเสียดสีจุดอ่อนไหวภายในจนปืนตัวแข็งเกร็งอีกครั้ง น้ำคาวขุ่นพุ่งกระฉูดเปื้อนลำท้องตัวเองเป็นครั้งที่สอง

 

“ท่าน… กระผม… กระผมอีกแล้ว…”

 

“รู้” เดชาวัตตอบสั้น ๆ แล้วยังคงกระแทกต่อไปไม่หยุด แม้ปืนจะเสร็จไปแล้ว รูตีบที่กระตุกเกร็งรอบแท่งใหญ่ยังคงทำให้เขารู้สึกเสียดเสียวจนแทบทนไม่ไหว เขาดันลำอวบเข้าไปสุดลำ แล้วปล่อยลาวาอุ่นร้อน เข้าไปเต็มข้างใน ร่างใหญ่สั่นเทาไปทั้งตัว เสียงครางต่ำหลุดลอดจากลำคอ

 

ทั้งคู่หายใจหอบรดกัน เหงื่อชุ่มไปทั่วร่าง เดชาวัตยังไม่ยอมถอนตัวออก เพียงแต่ก้มลงจูบปากปืนอย่างอ่อนโยน มือหนาลูบไล้หลังบางไปมา

 

“เจ็บหรือไม่”

 

ปืนส่ายหน้าเบา ๆ ใบหน้ายังแดงก่ำ ริมฝีปากบวมเจ้อจากรสจูบ

 

 “ไม่…กระผมทนไหว…”

 

เดชาวัตหัวเราะแผ่ว แล้วค่อย ๆ ถอนตัวออก น้ำขาวขุ่นไหลเยิ้มออกตามรูตีบที่บวมแดง เขาดึงปืนเข้ามากอดแนบชิดในอ้อมอก ห่มผ้าห่มคลุมร่างทั้งสองไว้ แสงตะเกียงยังวามไหว อาบไล้ผิวหนังที่เต็มไปด้วยรอยจูบและรอยกัด

 

“นอนเถิด…” เดชาวัตกระซิบข้างหู “พรุ่งนี้ค่อยว่ากัน… ”

 

ปืนพยักหน้า แล้วซุกใบหน้าลงที่อกกว้าง ดมกลิ่นเหงื่อที่คุ้นเคย เขายังรู้สึกถึงความร้อนและความเปียกชื้นระหว่างขา แต่ความอ่อนล้าและความอุ่นในอ้อมกอดทำให้เปลือกตาค่อย ๆ หนักลง