LOGINShare
บทที่ 3
Latest chapter
กลิ่นสวาทกลางเมือง บทที่ 10
ผมจัดการครอบครองเธออย่างสมบูรณ์ในทุกท่วงท่า ร่างกายของเราแนบชิดติดกันจนไม่มีช่องว่าง ผมไล่ลิ้มลองจุดที่เคยจินตนาการไว้ตั้งแต่ภายนอกลึกเข้าไปจนถึงภายในจนครบทุกซอกทุกมุมน้าสะใภ้กำลังอยู่ในอาการสะลึมสะลือ เธอเข้าใจผิดคิดว่าผมคือน้าชาย ตอนแรกเธอก็ไม่อยากจะยอมให้ผมทำต่อ แต่นั่นก็ไม่อาจต้านทานเพลิงราคะที่ผมจุดขึ้นภายในใจของเธอได้"คุณเบาเสียงหน่อยสิ อย่าให้ฮุ่ยฮุ่ยได้ยินเชียวนะ" น้าสะใภ้เอ่ยออกมาอย่างรำคาญใจนิดๆ แต่ความต้องการที่มีมากกว่าทำให้เธอจำต้องยอมจำนนต่อการกระทำของผมโดยปริยายภายใต้ความมืดมิด ประกอบกับความเมามายของน้าสะใภ้ ทำให้ความกล้าของผมเพิ่มพูนขึ้นเรื่อยๆ หลังจากจัดการไถพรวนนาผืนน้อยของเธอจนเสร็จสิ้น ผมก็ให้เธอช่วยจัดการให้ผมบ้าง เป็นการเสพสุขเล็กๆ น้อยๆ อีกครั้งหนึ่ง"สามีคะ คุณรีบหน่อยสิ คืนนี้ถือว่ายังพอใช้การได้อยู่นะ อย่าทำให้ฉันอารมณ์ค้างล่ะ" น้าสะใภ้จัดท่าทางเตรียมพร้อมพลางเอ่ยเร่งเร้าผมผมตื่นเต้นจนมือไม้สั่นไปหมด ในที่สุดตอนนี้ก็ไม่มีใครมาขัดจังหวะ และไม่ต้องมาหยุดถอยทัพกลางคันอีกต่อไปแล้วน้าชายกับฮุ่ยฮุ่ยคงไม่มีทางกลับมาภายในสองสามชั่วโมงนี้แน่ สองคนนั้นคงกำลัง
กลิ่นสวาทกลางเมือง บทที่ 9
ทั้งสองคนต่างปรนเปรอซึ้งกันและกัน ทุกท่วงท่าช่างละเอียดลออและเต็มไปด้วยความรุ่มร้อน เพียงครู่เดียว ฮุ่ยฮุ่ยก็เริ่มมีอารมณ์พลุ่งพล่านด้วยความโหยหา"ตอนนี้ผมเริ่มมีอารมณ์แล้ว คุณเข้ามาเวลาจะพอมั้ย" เธอเอ่ยถามพลางบิดส่ายเอวคอดกิ่วราวกับงูน้ำอย่างทรมาน ใบหน้าสวยแดงระเรื่อไปหมด"ตอนเธอเปิดประตูเข้ามาเราน่าจะได้ยินเสียง ผมจะพยายามทำให้เร็วที่สุด"น้าชายครางฮืออย่างหื่นกระหายพลางตะเกียกตะกายขึ้นไปซ้อนข้างหลังเธอ ราวกับพ่อสุนัขตัวผู้ที่กำลังคลั่งรัก แล้วเริ่มประสานหลอมรวมกันอย่างแนบชิดผมคิดว่าข้อดีที่สุดของการแกล้งเป็นคนปัญญาอ่อนก็คือ การได้ดูพวกเขาแสดงหนังสดระดับพระเอกนางเอกได้ทุกที่ทุกเวลาซึ่งมันตื่นเต้นเร้าใจยิ่งกว่าดูในหนังเป็นไหนๆไม่นึกเลยว่าน้าชายจะเป็นยอดฝีมือเหมือนกัน สามารถปราบฮุ่ยฮุ่ยได้ในเวลาสั้นๆ แถมยังกล้าหาญชาญชัยถึงขั้นมาทำเรื่องอย่างว่ากันในห้องครัวมีวูบหนึ่งที่ผมอยากจะแฉพฤติกรรมของพวกเขา แต่พอกลับมาคิดอีกที แบบนี้ก็ดีเหมือนกัน ถ้าวันหน้าฮุ่ยฮุ่ยกล้าเอาเรื่องที่ผมนอนกับน้าสะใภ้มาขู่ ผมจะได้มีเหตุผลไว้โต้กลับยิ่งไปกว่านั้น ถ้าผมหาโอกาสให้น้าสะใภ้มาเห็นพวกเขากำลังนัว
กลิ่นสวาทกลางเมือง บทที่ 8
"ผมจะเล่น จะเล่นแมวเหมียว แมวเหมียวน่าสบายจัง น้าสะใภ้ครับ หางแมวอยู่ไหนล่ะ" ผมตบมือหัวเราะร่าแกล้งทำเป็นคนโง่ คอยเออออไปกับเธอ แถมยังแกล้งซุกไซ้เข้าไปตามร่างกายของเธออย่างรีบร้อนเหลือบไปเห็นว่าที่ข้างหลังของเธอ หางแมวอันนั้นยังคงเสียบคาไว้อยู่เลย จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่ได้เอาออกไป"เธอนอนลงดีๆ นะ เดี๋ยวน้าจะให้เล่นหางแมว แต่เธอต้องเชื่อฟังห้ามส่งเสียงดังนะจ๊ะ"น้าสะใภ้หน้าแดงก่ำพลางจัดท่าทางให้ผมนอนลง เสื้อผ้าของเธอก็รั้งลงมา ผมแกล้งทำเป็นเล่นหางแมวอย่างใสซื่อ แต่ในใจกลับกำลังครุ่นคิดหาแผนการวันนี้เป็นโอกาสทองที่หาได้ยากยิ่ง ถ้าหากพลาดไป คราวหน้าก็ไม่รู้ว่าต้องรอไปถึงเมื่อไหร่พอผ่านพ้นไปได้ยกหนึ่ง ในใจของผมก็เริ่มเปรียบเทียบระหว่างฮุ่ยฮุ่ยกับน้าสะใภ้ผู้หญิงสองคนนี้มีดีไปคนละแบบ ฮุ่ยฮุ่ยสาวสวยวัยใส ใจถึง และมีลีลาแพรวพราวแต่น้าสะใภ้ก็ไม่น้อยหน้า ถึงจะดูขัดเขินและหัวโบราณไปบ้าง แต่เธอก็มีความเป็นผู้ใหญ่และมีเสน่ห์กว่าฮุ่ยฮุ่ยมาก โดยเฉพาะเต้าคู่โตทั้งสองข้างนั่น ที่ดูเหมือนกับลูกบอลน้ำลูกใหญ่สองลูกไม่มีผิดน้าสะใภ้นอนพับหมดแรงพลางหอบหายใจรวยรินอยู่ตรงนั้น เธอบอกกับผมว่านี่คือควา
กลิ่นสวาทกลางเมือง บทที่ 7
ตอนนี้ผมกำลังสวมบทบาทเป็นคนปัญญาอ่อน เมื่อเห็นฮุ่ยฮุ่ยพุ่งเข้ามาหา ก็รีบผลักเธอออกทันทีพลางร้องโวยวายวิ่งหนีไป"อย่าหนีสิจ๊ะ พี่สาวมีขนมนะ เดี๋ยวจะให้กินขนม แล้วจะนวดให้ด้วยดีไหมจ๊ะ เมื่อกี้ตอนพี่นวดให้เธอรู้สึกสบายไหมล่ะ"ฮุ่ยฮุ่ยหยิบลูกอมออกมาสองสามเม็ดส่งให้ผม พอเห็นผมกินขนมอย่างมีความสุข เธอก็เริ่มลงมือปฏิบัติการทันที"นวด... ผมอยากให้น้าสะใภ้ทำด้วย ถ้าน้าสะใภ้กับพี่สาวทำด้วยกันผมจะมีความสุขมากเลย"ในเมื่อเธอถามแล้ว ผมก็ต้องลากน้าสะใภ้เข้ามาร่วมวงด้วยแน่นอน ถ้าพวกเธอสองคนยอมทำพร้อมกัน มันจะวิเศษขนาดไหนกันนะเมื่อกี้ในห้องไลฟ์สดถึงจะตื่นเต้นเร้าใจ แต่มันก็ยังไม่ได้ลงสนามรบจริงๆ กันเสียหน่อยตอนนี้ปิดไลฟ์แล้ว ก็ต้องขอเสพสุขให้เต็มคราบสักหน่อยเถอะฮุ่ยฮุ่ยหันไปมองน้าสะใภ้ ซึ่งรายนั้นรีบปฏิเสธออกมาด้วยใบหน้าแดงก่ำทันที "อย่าได้หวังเชียว เมื่อกี้ที่ทำไปก็เพื่อไลฟ์สด แต่ตอนนี้ฉันไม่มีหน้าจะลงมือทำหรอกนะ"ฮุ่ยฮุ่ยถอนหายใจออกมาอย่างเสียดาย แถมยังบอกว่าน้าสะใภ้น่ะไม่มีบุญเอาเสียเลย แล้วก็ไม่ได้มีสายเลือดเดียวกันจริงๆ จะไปกลัวอะไร"น้าสะใภ้ของเธอตอนนี้ร่างกายไม่ค่อยสบายจ้ะ รอให้เธอพ
กลิ่นสวาทกลางเมือง บทที่ 6
"ท่าพวกเธอยังไม่ได้ เปลี่ยนท่าใหม่เดี๋ยวนี้ พวกเธอต้องทำให้พวกเราเห็นฉากที่มันเผ็ดร้อนกว่านี้สิถึงจะได้เงินหนึ่งหมื่นนั่นไป""ไอ้หนูคนนั้นน่ะ จะปล่อยให้เขาอยู่เฉยๆ ไม่ได้นะ กำลังว่างก็ต้องเอามาเล่นสนุกกับพวกเธอด้วย ทั้งควักทั้งล้วงจัดไปให้เต็มที่"น้าสะใภ้ในช่วงเริ่มแรกยังมีท่าทีขัดเขิน วางตัวไม่ถูก ต้องอาศัยฮุ่ยฮุ่ยคอยกะเตงพาทำไปตามจังหวะพอน้าสะใภ้ยังเกร็งๆ อยู่ ป๋าอันดับหนึ่งก็เริ่มไม่พอใจ เพื่อที่จะให้ทั้งสองคนทุ่มสุดตัวกว่าเดิม เขาจึงเปย์ล่วงหน้ามาให้ก่อนเลยคนละห้าพันบาทฮุ่ยฮุ่ยเห็นเงินเข้าบัญชีปุ๊บ ก็รีบดึงน้าสะใภ้ให้เปลี่ยนแผนการรบทันที พวกเขาอยากดูแบบไหนเธอก็จจัดให้ตามคำขอทุกอย่างผมถูกพวกเธอทั้งสองคนปรนนิบัติจนเคลิบเคลิ้มราวกับเป็นเทวดา ร่างกายเหมือนล่องลอยอยู่บนปุยเมฆ ทุกอณูขุมขนมันซ่านกระสันอย่างบอกไม่ถูกเล่นดัมมี่เนี่ยมันสนุกจริงๆ นะ ยิ่งมีกันสามคนแบบนี้ยิ่งตื่นเต้นเร้าใจสุดๆพอผมระเบิดอารมณ์ออกมาได้ครั้งหนึ่ง ป๋าคนนั้นยิ่งดูยิ่งติดลมบน เปย์ของขวัญมาให้ไม่หยุดหย่อน"เปลี่ยนไปใส่ชุดแมวน้อยกับจิ้งจอกสาวสิ แล้วจัดอีกรอบ พี่ชายจะเปย์ให้อีกห้าพัน มีของเล่นอะไรก็เอาออกม
กลิ่นสวาทกลางเมือง บทที่ 5
ร่างกายของน้าสะใภ้สั่นสะท้านไปทั้งตัวพลางบิดส่ายสะโพกอวบอัดไปมาไม่ต้องพูดถึงไอ้หน้าขาวนั่นเลย ขนาดผมเองที่ดูอยู่ยังเลือดลมสูบฉีดจนแทบระเบิดไอ้หน้าขาวรีบเร่งให้ผมรีบกินอมยิ้มแท่งนั้นเสียทีผมตื่นเต้นจนสั่นไปหมด รีบมุดหน้าเข้าไปจู่โจมทันที“นั่นแหละๆ แบบนั้นเลยเจ้าหนูหนู สุดยอดมาก!” ไอ้หน้าขาวคึกคักจนใบหน้าแดงก่ำจากนั้น มันก็ไปยืนอยู่ตรงหน้าน้าสะใภ้แล้วเริ่มปลดเข็มขัดออก“นังตัวแสบ รู้สึกยังไงบ้างล่ะ ตื่นเต้นเร้าใจสุดๆ เลยใช่ไหม?”น้าสะใภ้กำลังเคลิบเคลิ้มอย่างหนัก “เสี่ยวหยางกินเก่งจังเลย... สบายสุดๆ ไปเลย...”แก้มของเธอแดงระเรื่อ สติเริ่มหลุดลอยไปกับกามารมณ์ เมื่อเห็นดาบยักษ์ที่ไอ้หน้าขาวอวดโฉมออกมา ดวงตาทั้งคู่ของเธอก็เปล่งประกายด้วยความโหยหา เธอรีบยื่นใบหน้าสวยเข้าไปใกล้ แล้วเริ่มปรนเปรอด้วยปากอย่างไม่ลดละเธอยังคอยเงยหน้าขึ้นมาสบตากับไอ้หน้าขาวด้วยแววตาฉ่ำน้ำยั่วยวนเป็นระยะผมตั้งอกตั้งใจกินอมยิ้มอย่างสุดฝีมือ จนในที่สุดน้าสะใภ้ก็ทำเขื่อนแตกปล่อยน้ำป่าไหลหลากทะลักออกมาจนเลอะเทอะเต็มหน้าผมไปหมดผมเริ่มคุมตัวเองไม่อยู่แล้ว อยากจะถอดกางเกงของตัวเองออกเสียเดี๋ยวนี้น้าสะใภ
