Short
กลิ่นสวาทกลางเมือง

กลิ่นสวาทกลางเมือง

Oleh:  มะเขือยาวTamat
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
10Bab
2.4KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

หลังจากอุบัติเหตุทางรถยนต์ น้าสะใภ้เห็นว่าผมกลายเป็นคนปัญญาอ่อน จึงไม่เคยปกปิดร่างกายยามอยู่ต่อหน้าผมเลย แม้จะถูกผมแตะเนื้อต้องตัวก็ทำได้เพียงแค่เออออห่อหมกไปกับคนปัญญาอ่อนอย่างผมเท่านั้น ผมเริ่มรุกหนักขึ้นเรื่อยๆ ค่อยๆ หยั่งเชิงขยับล้ำเส้นตายของน้าสะใภ้ไปทีละนิด จนวันหนึ่ง ผมอาศัยจังหวะที่น้าชายกำลังหลับลึก แอบปีนขึ้นไปบนเตียงของน้าสะใภ้ เพื่อเสพสุขกับเรือนร่างอันเย้ายวนที่ผมเฝ้ามองด้วยความหิวโหยมาแสนนาน น้าสะใภ้สั่นสะท้านอยู่ในอ้อมกอดของผม ทั้งกลัวว่าน้าชายจะรู้ จึงทำได้เพียงกัดฟันอดกลั้นเสียงครางรัญจวนพลางพยายามปลอบประโลมผมที่เป็น "เด็กปัญญาอ่อน" จนค่อยๆ สูญสิ้นเรี่ยวแรงลงจากทั้งความเสียวซ่านและแรงสำนึกผิดที่โถมเข้าใส่พร้อมกัน... โดยที่เธอไม่รู้เลยสักนิดว่า แท้จริงแล้วผมกลับมาเป็นปกติตั้งนานแล้ว

Lihat lebih banyak

Bab 1

บทที่ 1

Siena’s POV

The first thing I noticed was the headache—vicious and unforgiving, like my skull was a drum someone kept pounding from the inside. The second was the scent: crisp linen, subtle cologne, and champagne… lots of it.

The third?

I wasn’t in my bedroom.

I blinked slowly, disoriented, hoping my vision would clear the confusion from my brain. But the sight that met me only made things worse.

The ceiling was high, the crown molding elegant, with gold-tinted detailing that looked far too expensive for any hotel I could afford. Velvet curtains filtered sunlight through soft golden threads, casting gentle patterns on the white marble floor. Everything screamed luxury—way beyond the usual bachelorette suite I thought I’d booked with Kendra.

The sheets clung to my body, silky and cool. I sat up with a gasp. The movement made the fabric fall off my shoulders, exposing too much skin. My heart skipped a beat as I realized I wasn’t wearing a bra. Or underwear. Just the thin straps of a shimmery silver dress pooled around my hips.

No. No, no, no.

A cold wave of panic crashed over me.

Where was I?

What did I do?

Slowly, I turned my head to the right, fear curling in my gut.

And there he was.

A man lay sprawled on the other side of the bed, one arm slung over the pillow, the other resting across the duvet like he had no care in the world. Even asleep, his features were breathtaking—sharp cheekbones, a strong jaw, thick lashes, and tousled dark hair that looked like it had been tugged more than once. His bare chest rose and fell with the slow rhythm of sleep, golden skin marked by faint red scratches and a purple bruise at his collarbone.

My eyes widened.

I had no idea who he was.

I pressed a trembling hand to my mouth to stop the scream threatening to escape. My chest tightened. My stomach turned. Everything inside me felt wrong.

This couldn’t be real.

My thoughts raced. Last night had been my bachelorette party. Kendra and I had planned it for weeks—just a fun night out. Dancing. Drinking. One last wild memory before I became Mrs. Siena Callahan.

I remembered the beginning. I remembered the club—the neon lights, the laughter, the spinning sensation after too many tequila shots. Furthermore, I remembered Kendra pulling me into the crowd to dance, the music pounding in my ears like a second heartbeat.

But after that?

Nothing. Just a black void.

No memory of coming here. No memory of this man.

My hands trembled as I touched my aching head again. Had I been drugged? No… I didn’t think so. But why couldn’t I remember anything?

I needed to get out. Now.

I moved quietly, careful not to wake him. I reached for my clutch, which had fallen on the floor beside my heels. My phone was inside, thank God. My keys were gone, but I could figure that out later. My dress clung to my clammy skin as I yanked it back over my body, tugging it into place without bothering to adjust it properly. There was no time for dignity.

The room was too quiet. His breathing continued, slow and even. He hadn’t stirred.

Good.

The suite door creaked as I opened it, and I flinched. But he didn’t move.

I slipped into the hallway, barefoot, holding my heels in one hand like a guilty teenager sneaking out after curfew. The thick carpet muffled my steps as I walked to the elevator, praying no one would see me.

I passed two housekeepers with carts. One of them looked at me and raised a perfectly plucked brow.

My cheeks burned with shame.

The elevator doors opened, and I stumbled inside. I avoided my reflection in the mirrored walls until curiosity—and self-loathing—forced me to look.

Mascara smeared beneath my eyes. Lipstick faded. Hair tangled in messy waves. A red mark peeked out from beneath my collarbone. I didn’t even want to imagine what it looked like elsewhere.

I looked like a woman who’d cheated on her fiancé.

My stomach twisted.

Zane.

The name hit me like a slap. What would he say if he saw me like this? What if someone had taken pictures? What if someone knew?

No one could know.

Not ever.

I stepped out of the hotel and into the blinding daylight, squinting against the sun as I flagged down a cab. My body ached in ways I didn’t want to think about. I felt raw, exposed, and hollow.

I climbed into the back seat, gave the driver my address, and sank into the corner. I hugged my bag to my chest and stared blankly out the window.

Please let this be a nightmare. Please let me wake up in my bed.

But I didn’t.

The city blurred past, people going about their lives, unaware that mine was unraveling at the seams.

The cab finally pulled up in front of our estate, and the sight that greeted me stole the last bit of air from my lungs.

Three police cars.

Flashing lights.

Reporters with cameras and microphones crowded the gate like vultures.

I froze.

“What the hell…” I whispered, heart racing.

The cab hadn’t even stopped completely before I threw money at the driver and jumped out.

I ran toward the house.

“Miss Blake! Over here!”

“Is it true your father committed fraud?”

“Is the Blake family business bankrupt?”

Their questions hit me like bullets.

“Get out of my way!” I shouted, pushing through the crowd.

An officer blocked me just before the front steps. “Ma’am, you can’t go—”

“This is my house!” I snapped, breathless. “I live here.”

He hesitated.

And then I saw her.

My mother—Margaret—stood at the doorway, eyes wide and tear-filled. She looked smaller than I remembered, like the weight of the world had settled on her shoulders overnight. Her blouse was wrinkled, her arms trembling.

“Siena…” she whispered, rushing down the steps to meet me.

She wrapped her arms around me, pulling me tight against her. I could feel her heartbeat—fast, frantic, terrified.

“What’s going on?” I asked. “What happened?”

Her lips quivered. “They… they arrested your father.”

“What? Why?”

Before she could answer, I heard the shuffle of movement.

And then I saw him.

Two officers led my father—Charles Blake—out of the house, his hands cuffed behind his back. His normally neat suit was wrinkled, his tie loose. His eyes met mine, tired and heavy.

“Dad?”

He didn’t speak. He just looked at me for one long, broken moment… and then turned away.

The officers pushed him into the back of the police car, and the reporters swarmed like insects. Flashes lit up his face. Voices screamed over one another.

My mother gripped my hand. “They’re saying fraud. Embezzlement. Bribery. I don’t understand it either, Siena. One second everything was fine… and now…”

I stared at the house—our house. The door was open, drawers pulled out, files scattered across the floor. It didn’t feel like home anymore. It felt like a stranger had moved in and destroyed everything we’d built.

I couldn’t speak. Couldn’t think.

Then my phone buzzed in my bag.

Zane.

I answered it quickly. “Zane! Thank God. I don’t know what’s going on—my dad—”

“I don’t care about your father,” he said, voice sharp.

My stomach dropped. “What?”

“I saw the footage.”

“What footage?”

“You. In bed. With some guy. Half-naked. At your bachelorette party, Siena. That footage.”

My blood turned to ice.

“That’s not possible—I don’t—Zane, I don’t even remember—”

“Save it. I trusted you. We were getting married in six days.”

“I didn’t mean to—I don’t even know who he is—”

“I don’t give a damn who he is. You humiliated me.”

Tears pricked the back of my eyes. “Zane, please—”

“The wedding is off. And unless you return the ring and cover the penalties for canceling everything, I’ll leak the video.”

I gasped. “You wouldn’t…”

“You’ve got twelve hours.”

“Zane—”

“You made your choice, Siena.”

And just like that, the line went dead.

My hands dropped to my sides. The phone slipped to the ground.

My mother’s voice was far away, asking me what was wrong.

But I couldn’t answer.

How could I?

In one morning, I had woken up in a strange bed beside a man I didn’t know, returned home to find my father arrested, and had my fiancé abandon me with a cruel, final sentence.

Twelve hours.

That’s all I had before he destroyed whatever was left of me.

I bent down, picked up my phone, and stared at the black screen.

I didn’t cry.

I couldn’t.

My body was too numb, my mind too hollow.

Somewhere inside me, something broke.

And deep in that crack—beneath the pain, the shame, and the fear—something else started to bloom.

Something darker.

I didn’t know who the stranger in room 804 was. I didn’t know how or why I ended up there.

But I would find out.

Because this?

This wasn’t the end.

It was the beginning.

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
10 Bab
บทที่ 1
เมื่อไม่กี่ปีก่อน ผมประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ แม้ว่าจะช่วยชีวิตกลับมาได้ แต่ผมกลับกลายเป็นคนปัญญาอ่อนพ่อแม่ที่ยุ่งกับงานและต้องเดินทางไปต่างจังหวัดบ่อยครั้ง จึงทำได้เพียงฝากฝังให้ผมอยู่ในความดูแลของน้าสะใภ้ผมมาอยู่ที่บ้านน้าสะใภ้ยังไม่ถึงเดือน ก็บังเอิญหกล้มเข้าอย่างจัง แต่นั่นกลับกลายเป็นจุดเปลี่ยนที่ทำให้สมองของผมกลับมาเป็นปกติได้อย่างปาฏิหาริย์ทว่าผมยังคงต้องแกล้งบ้าต่อไป เพียงเพื่อที่จะหาเศษหาเลยกับน้าสะใภ้เพราะน้าสะใภ้ถือว่าผมเป็นคนปัญญาอ่อน ไม่ประสีประสาเรื่องระหว่างชายหญิง เธอจึงไม่เคยปกปิดร่างกายตัวเองยามอยู่ต่อหน้าผมเลย ตราบใดที่น้าชายไม่อยู่ เธอก็จะสวมเพียงชุดอยู่บ้านบางเบาที่มองทะลุปรุโปร่ง หรือแม้แต่เปลี่ยนเสื้อผ้าต่อหน้าผมเลยด้วยซ้ำทุกครั้งที่เห็นน้าสะใภ้สวมชุดนอนตัวบางเดินไปมาต่อหน้าต่อตา โดยมีปทุมถันคู่โตขยับเขยื้อนไหวไปตามจังหวะราวกับคลื่นยักษ์ ผมก็ได้แต่ลอบกลืนน้ำลายด้วยความหิวโหยผมจินตนาการในความฝันนับครั้งไม่ถ้วนว่าได้กดน้าสะใภ้ลงกับพื้น แล้วลากไล้มือไปตามร่างกายของเธอ ผมจะกดร่างของเธอเอาไว้ แล้วปล่อยให้ความปรารถนาของผมพุ่งเข้าใส่ร่างกายของเธออย่างบ้าคลั่ง
Baca selengkapnya
บทที่ 2
ตอนกลางคืนน้าชายต้องอยู่โอที จึงบอกให้น้าสะใภ้ช่วยอาบน้ำให้ผม เพราะเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อตอนกลางวันทำให้น้าสะใภ้รู้สึกลำบากใจอยู่บ้าง แต่เธอก็ไม่มีทางเลือกอื่นทว่าในใจของผมกลับตื่นเต้นสุดขีด เพราะนั่นหมายความว่า ผมกำลังจะได้สัมผัสกับการลูบไล้จากมือน้อยๆ ของน้าสะใภ้แล้วตอนอาบน้ำ น้าสะใภ้นั่งลงบนม้านั่งตัวเล็กๆ ข้างกายเพื่อขัดตัวให้ผม แต่เธอกลับไม่ยอมให้ผมถอดกางเกงในออกเธอก้มตัวลงมาจนคอเสื้อเผยให้เห็นความขาวโพลนอวบอิ่มกองโต ตอนที่ยังเป็นคนปัญญาอ่อนอยู่นั้น ต่อให้เธอจะเซ็กซี่แค่ไหนผมก็ไม่มีปฏิกิริยาตอบสนอง แต่ตอนนี้ผมไม่โง่แล้ว เมื่อได้เห็นฉากตรงหน้า ร่างกายของผมก็ขยับเขยื้อนเองอย่างควบคุมไม่ได้ กางเกงในของผมพองขยายขึ้นอย่างเห็นได้ชัดด้วยตาเปล่าน้าสะใภ้เองก็เพิ่งจะเคยเห็นผมมีปฏิกิริยาที่รุนแรงขนาดนี้เป็นครั้งแรกจนถึงกับชะงักงัน สายตาของเธอจ้องเขม็งมาที่จุดนั้นของผม ลมหายใจเริ่มหอบกระชั้นถี่ขึ้นมากแต่ถึงอย่างนั้นเธอก็ยังคำนึงถึงความสัมพันธ์ระหว่างเรา พยายามข่มความปรารถนาในแววตาลงอย่างสุดความสามารถเพื่อก้มหน้าก้มตาอาบน้ำให้ผมต่อเห็นเธอทำแบบนั้น ผมยิ่งไม่อยากปล่อยโอกาสนี้ให้หลุดม
Baca selengkapnya
บทที่ 3
แต่ทว่าในตอนนั้นเอง ด้านนอกก็มีเสียงพูดของน้าชายดังแว่วเข้ามา เขาเลิกงานโอทีและกลับมาถึงบ้านก่อนเวลาทำเอาสะใภ้ขวัญหนีดีฝ่อไปหมด เธอรีบลุกขึ้น เช็ดเนื้อเช็ดตัวแบบลวกๆ แล้วเอาชุดสายเดี่ยวที่ขาดวิ่นไปซ่อนไว้ ก่อนจะคว้าเอาชุดกระโปรงตัวหนึ่งบนระเบียงมาสวมทับเข้าไปพอจัดแจงตัวเองเสร็จ น้าชายก็ผลักประตูเดินเข้ามาพอดี เธอจึงฉวยโอกาสแกล้งทำเป็นโกรธแล้วบอกว่าผมเอาแต่เล่นไม่ยอมอาบน้ำดีๆ เลยให้น้าชายเป็นคนรับช่วงต่อแทนในใจของผมรู้สึกเสียดายอยู่บ้างแต่การที่ได้ตักตวงผลประโยชน์จากน้าสะใภ้ และได้ใช้ริมฝีปากกับลิ้นสัมผัสความนุ่มนวลของร่างกายนั้นด้วยตัวเอง ก็นับว่ากำไรมหาศาลแล้วคืนวันเสาร์อาทิตย์เป็นวันครบรอบแต่งงานของน้าชายและน้าสะใภ้ น้าชายตั้งใจซื้อเหล้าชั้นดีมาฉลอง ทั้งคู่ดื่มกันจนเมา แล้วก็เริ่มบรรเลงเพลงรักกันกลางห้องโถงทันที ฉากสดๆ ตรงหน้าปลุกเร้าจนผมแทบจะคลั่งตายที่แท้ยามน้าสะใภ้ลุ่มหลงในกามารมณ์เธอก็เป็นแบบนี้นี่เอง เธอนิ่งหน้าแหงนเงยเชิดหัวขึ้นสูง ส่ายร่อนช่วงเอวไปตามแรงกระแทกกระทั้นครั้งแล้วครั้งเล่า เสียงครางกระเส่าที่ขาดเป็นห้วงๆ ของเธอมันกรีดลงบนสติสัมปชัญญะของผม จนท่อนเอ็นเบื้
Baca selengkapnya
บทที่ 4
สุดท้ายแล้วผมก็ทำไม่สำเร็จหลังจากนั้นไม่นานน้าชายก็เริ่มนอนกระสับกระส่าย น้าสะใภ้กลัวแทบตายว่าภาพตรงหน้าจะถูกเห็นเข้า สุดท้ายเธอก็เลยต้องกล่อมให้ผมยอมออกไปเสียทีก็นั่นแหละนะ ถ้าหากถูกน้าชายจับได้จริงๆ คนที่ต้องรับกรรมหนักก็คงจะเป็นน้าสะใภ้แต่โอกาสมันต้องมีมาอีกแน่ๆหลังตื่นเช้าวันต่อมา ผมสังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงบางอย่างระหว่างน้าชายกับน้าสะใภ้ บรรยากาศมันดูแปร่งๆ แต่ตอนที่ผมออกมาพวกเขาก็ไม่ได้ทะเลาะกัน ผมเลยแอบงงอยู่นิดหน่อยผมเป็นคนปัญญาอ่อน เลยไม่สะดวกจะเอ่ยปากถามว่าเกิดอะไรขึ้น ทำได้เพียงค่อยๆ สังเกตไปผ่านไปอีกไม่กี่วันผมถึงค่อยๆ กระจ่าง ที่แท้น้าสะใภ้แอบไปดูโทรศัพท์น้าชายเข้า ผลก็คือถูกน้าชายด่าจนทะเลาะกันยกใหญ่น้าชายบอกว่าน้าสะใภ้ล่วงเกินความเป็นส่วนตัว ส่วนน้าสะใภ้ก็บอกว่าน้าชายร้อนตัว มีชู้ล่ะสิไม่ว่าพอถึงวันหยุดสุดสัปดาห์น้าชายก็กลับบ้านเกิดไปเลย ทิ้งให้สามีภรรยาตกอยู่ในสภาวะสงครามเย็นสองวันนี้ตัวน้าสะใภ้เองก็เปลี่ยนไปเยอะพอสมควร อาศัยจังหวะที่น้าชายไม่อยู่บ้าน แต่งตัวสวยเช้ง แอบหมกตัวอยู่ในห้องนอนวิดีโอคอลหาใครก็ไม่รู้น้ำเสียงดูออดอ้อนออเซาะ บางทีก็คุยกันลาก
Baca selengkapnya
บทที่ 5
ร่างกายของน้าสะใภ้สั่นสะท้านไปทั้งตัวพลางบิดส่ายสะโพกอวบอัดไปมาไม่ต้องพูดถึงไอ้หน้าขาวนั่นเลย ขนาดผมเองที่ดูอยู่ยังเลือดลมสูบฉีดจนแทบระเบิดไอ้หน้าขาวรีบเร่งให้ผมรีบกินอมยิ้มแท่งนั้นเสียทีผมตื่นเต้นจนสั่นไปหมด รีบมุดหน้าเข้าไปจู่โจมทันที“นั่นแหละๆ แบบนั้นเลยเจ้าหนูหนู สุดยอดมาก!” ไอ้หน้าขาวคึกคักจนใบหน้าแดงก่ำจากนั้น มันก็ไปยืนอยู่ตรงหน้าน้าสะใภ้แล้วเริ่มปลดเข็มขัดออก“นังตัวแสบ รู้สึกยังไงบ้างล่ะ ตื่นเต้นเร้าใจสุดๆ เลยใช่ไหม?”น้าสะใภ้กำลังเคลิบเคลิ้มอย่างหนัก “เสี่ยวหยางกินเก่งจังเลย... สบายสุดๆ ไปเลย...”แก้มของเธอแดงระเรื่อ สติเริ่มหลุดลอยไปกับกามารมณ์ เมื่อเห็นดาบยักษ์ที่ไอ้หน้าขาวอวดโฉมออกมา ดวงตาทั้งคู่ของเธอก็เปล่งประกายด้วยความโหยหา เธอรีบยื่นใบหน้าสวยเข้าไปใกล้ แล้วเริ่มปรนเปรอด้วยปากอย่างไม่ลดละเธอยังคอยเงยหน้าขึ้นมาสบตากับไอ้หน้าขาวด้วยแววตาฉ่ำน้ำยั่วยวนเป็นระยะผมตั้งอกตั้งใจกินอมยิ้มอย่างสุดฝีมือ จนในที่สุดน้าสะใภ้ก็ทำเขื่อนแตกปล่อยน้ำป่าไหลหลากทะลักออกมาจนเลอะเทอะเต็มหน้าผมไปหมดผมเริ่มคุมตัวเองไม่อยู่แล้ว อยากจะถอดกางเกงของตัวเองออกเสียเดี๋ยวนี้น้าสะใภ
Baca selengkapnya
บทที่ 6
"ท่าพวกเธอยังไม่ได้ เปลี่ยนท่าใหม่เดี๋ยวนี้ พวกเธอต้องทำให้พวกเราเห็นฉากที่มันเผ็ดร้อนกว่านี้สิถึงจะได้เงินหนึ่งหมื่นนั่นไป""ไอ้หนูคนนั้นน่ะ จะปล่อยให้เขาอยู่เฉยๆ ไม่ได้นะ กำลังว่างก็ต้องเอามาเล่นสนุกกับพวกเธอด้วย ทั้งควักทั้งล้วงจัดไปให้เต็มที่"น้าสะใภ้ในช่วงเริ่มแรกยังมีท่าทีขัดเขิน วางตัวไม่ถูก ต้องอาศัยฮุ่ยฮุ่ยคอยกะเตงพาทำไปตามจังหวะพอน้าสะใภ้ยังเกร็งๆ อยู่ ป๋าอันดับหนึ่งก็เริ่มไม่พอใจ เพื่อที่จะให้ทั้งสองคนทุ่มสุดตัวกว่าเดิม เขาจึงเปย์ล่วงหน้ามาให้ก่อนเลยคนละห้าพันบาทฮุ่ยฮุ่ยเห็นเงินเข้าบัญชีปุ๊บ ก็รีบดึงน้าสะใภ้ให้เปลี่ยนแผนการรบทันที พวกเขาอยากดูแบบไหนเธอก็จจัดให้ตามคำขอทุกอย่างผมถูกพวกเธอทั้งสองคนปรนนิบัติจนเคลิบเคลิ้มราวกับเป็นเทวดา ร่างกายเหมือนล่องลอยอยู่บนปุยเมฆ ทุกอณูขุมขนมันซ่านกระสันอย่างบอกไม่ถูกเล่นดัมมี่เนี่ยมันสนุกจริงๆ นะ ยิ่งมีกันสามคนแบบนี้ยิ่งตื่นเต้นเร้าใจสุดๆพอผมระเบิดอารมณ์ออกมาได้ครั้งหนึ่ง ป๋าคนนั้นยิ่งดูยิ่งติดลมบน เปย์ของขวัญมาให้ไม่หยุดหย่อน"เปลี่ยนไปใส่ชุดแมวน้อยกับจิ้งจอกสาวสิ แล้วจัดอีกรอบ พี่ชายจะเปย์ให้อีกห้าพัน มีของเล่นอะไรก็เอาออกม
Baca selengkapnya
บทที่ 7
ตอนนี้ผมกำลังสวมบทบาทเป็นคนปัญญาอ่อน เมื่อเห็นฮุ่ยฮุ่ยพุ่งเข้ามาหา ก็รีบผลักเธอออกทันทีพลางร้องโวยวายวิ่งหนีไป"อย่าหนีสิจ๊ะ พี่สาวมีขนมนะ เดี๋ยวจะให้กินขนม แล้วจะนวดให้ด้วยดีไหมจ๊ะ เมื่อกี้ตอนพี่นวดให้เธอรู้สึกสบายไหมล่ะ"ฮุ่ยฮุ่ยหยิบลูกอมออกมาสองสามเม็ดส่งให้ผม พอเห็นผมกินขนมอย่างมีความสุข เธอก็เริ่มลงมือปฏิบัติการทันที"นวด... ผมอยากให้น้าสะใภ้ทำด้วย ถ้าน้าสะใภ้กับพี่สาวทำด้วยกันผมจะมีความสุขมากเลย"ในเมื่อเธอถามแล้ว ผมก็ต้องลากน้าสะใภ้เข้ามาร่วมวงด้วยแน่นอน ถ้าพวกเธอสองคนยอมทำพร้อมกัน มันจะวิเศษขนาดไหนกันนะเมื่อกี้ในห้องไลฟ์สดถึงจะตื่นเต้นเร้าใจ แต่มันก็ยังไม่ได้ลงสนามรบจริงๆ กันเสียหน่อยตอนนี้ปิดไลฟ์แล้ว ก็ต้องขอเสพสุขให้เต็มคราบสักหน่อยเถอะฮุ่ยฮุ่ยหันไปมองน้าสะใภ้ ซึ่งรายนั้นรีบปฏิเสธออกมาด้วยใบหน้าแดงก่ำทันที "อย่าได้หวังเชียว เมื่อกี้ที่ทำไปก็เพื่อไลฟ์สด แต่ตอนนี้ฉันไม่มีหน้าจะลงมือทำหรอกนะ"ฮุ่ยฮุ่ยถอนหายใจออกมาอย่างเสียดาย แถมยังบอกว่าน้าสะใภ้น่ะไม่มีบุญเอาเสียเลย แล้วก็ไม่ได้มีสายเลือดเดียวกันจริงๆ จะไปกลัวอะไร"น้าสะใภ้ของเธอตอนนี้ร่างกายไม่ค่อยสบายจ้ะ รอให้เธอพ
Baca selengkapnya
บทที่ 8
"ผมจะเล่น จะเล่นแมวเหมียว แมวเหมียวน่าสบายจัง น้าสะใภ้ครับ หางแมวอยู่ไหนล่ะ" ผมตบมือหัวเราะร่าแกล้งทำเป็นคนโง่ คอยเออออไปกับเธอ แถมยังแกล้งซุกไซ้เข้าไปตามร่างกายของเธออย่างรีบร้อนเหลือบไปเห็นว่าที่ข้างหลังของเธอ หางแมวอันนั้นยังคงเสียบคาไว้อยู่เลย จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่ได้เอาออกไป"เธอนอนลงดีๆ นะ เดี๋ยวน้าจะให้เล่นหางแมว แต่เธอต้องเชื่อฟังห้ามส่งเสียงดังนะจ๊ะ"น้าสะใภ้หน้าแดงก่ำพลางจัดท่าทางให้ผมนอนลง เสื้อผ้าของเธอก็รั้งลงมา ผมแกล้งทำเป็นเล่นหางแมวอย่างใสซื่อ แต่ในใจกลับกำลังครุ่นคิดหาแผนการวันนี้เป็นโอกาสทองที่หาได้ยากยิ่ง ถ้าหากพลาดไป คราวหน้าก็ไม่รู้ว่าต้องรอไปถึงเมื่อไหร่พอผ่านพ้นไปได้ยกหนึ่ง ในใจของผมก็เริ่มเปรียบเทียบระหว่างฮุ่ยฮุ่ยกับน้าสะใภ้ผู้หญิงสองคนนี้มีดีไปคนละแบบ ฮุ่ยฮุ่ยสาวสวยวัยใส ใจถึง และมีลีลาแพรวพราวแต่น้าสะใภ้ก็ไม่น้อยหน้า ถึงจะดูขัดเขินและหัวโบราณไปบ้าง แต่เธอก็มีความเป็นผู้ใหญ่และมีเสน่ห์กว่าฮุ่ยฮุ่ยมาก โดยเฉพาะเต้าคู่โตทั้งสองข้างนั่น ที่ดูเหมือนกับลูกบอลน้ำลูกใหญ่สองลูกไม่มีผิดน้าสะใภ้นอนพับหมดแรงพลางหอบหายใจรวยรินอยู่ตรงนั้น เธอบอกกับผมว่านี่คือควา
Baca selengkapnya
บทที่ 9
ทั้งสองคนต่างปรนเปรอซึ้งกันและกัน ทุกท่วงท่าช่างละเอียดลออและเต็มไปด้วยความรุ่มร้อน เพียงครู่เดียว ฮุ่ยฮุ่ยก็เริ่มมีอารมณ์พลุ่งพล่านด้วยความโหยหา"ตอนนี้ผมเริ่มมีอารมณ์แล้ว คุณเข้ามาเวลาจะพอมั้ย" เธอเอ่ยถามพลางบิดส่ายเอวคอดกิ่วราวกับงูน้ำอย่างทรมาน ใบหน้าสวยแดงระเรื่อไปหมด"ตอนเธอเปิดประตูเข้ามาเราน่าจะได้ยินเสียง ผมจะพยายามทำให้เร็วที่สุด"น้าชายครางฮืออย่างหื่นกระหายพลางตะเกียกตะกายขึ้นไปซ้อนข้างหลังเธอ ราวกับพ่อสุนัขตัวผู้ที่กำลังคลั่งรัก แล้วเริ่มประสานหลอมรวมกันอย่างแนบชิดผมคิดว่าข้อดีที่สุดของการแกล้งเป็นคนปัญญาอ่อนก็คือ การได้ดูพวกเขาแสดงหนังสดระดับพระเอกนางเอกได้ทุกที่ทุกเวลาซึ่งมันตื่นเต้นเร้าใจยิ่งกว่าดูในหนังเป็นไหนๆไม่นึกเลยว่าน้าชายจะเป็นยอดฝีมือเหมือนกัน สามารถปราบฮุ่ยฮุ่ยได้ในเวลาสั้นๆ แถมยังกล้าหาญชาญชัยถึงขั้นมาทำเรื่องอย่างว่ากันในห้องครัวมีวูบหนึ่งที่ผมอยากจะแฉพฤติกรรมของพวกเขา แต่พอกลับมาคิดอีกที แบบนี้ก็ดีเหมือนกัน ถ้าวันหน้าฮุ่ยฮุ่ยกล้าเอาเรื่องที่ผมนอนกับน้าสะใภ้มาขู่ ผมจะได้มีเหตุผลไว้โต้กลับยิ่งไปกว่านั้น ถ้าผมหาโอกาสให้น้าสะใภ้มาเห็นพวกเขากำลังนัว
Baca selengkapnya
บทที่ 10
ผมจัดการครอบครองเธออย่างสมบูรณ์ในทุกท่วงท่า ร่างกายของเราแนบชิดติดกันจนไม่มีช่องว่าง ผมไล่ลิ้มลองจุดที่เคยจินตนาการไว้ตั้งแต่ภายนอกลึกเข้าไปจนถึงภายในจนครบทุกซอกทุกมุมน้าสะใภ้กำลังอยู่ในอาการสะลึมสะลือ เธอเข้าใจผิดคิดว่าผมคือน้าชาย ตอนแรกเธอก็ไม่อยากจะยอมให้ผมทำต่อ แต่นั่นก็ไม่อาจต้านทานเพลิงราคะที่ผมจุดขึ้นภายในใจของเธอได้"คุณเบาเสียงหน่อยสิ อย่าให้ฮุ่ยฮุ่ยได้ยินเชียวนะ" น้าสะใภ้เอ่ยออกมาอย่างรำคาญใจนิดๆ แต่ความต้องการที่มีมากกว่าทำให้เธอจำต้องยอมจำนนต่อการกระทำของผมโดยปริยายภายใต้ความมืดมิด ประกอบกับความเมามายของน้าสะใภ้ ทำให้ความกล้าของผมเพิ่มพูนขึ้นเรื่อยๆ หลังจากจัดการไถพรวนนาผืนน้อยของเธอจนเสร็จสิ้น ผมก็ให้เธอช่วยจัดการให้ผมบ้าง เป็นการเสพสุขเล็กๆ น้อยๆ อีกครั้งหนึ่ง"สามีคะ คุณรีบหน่อยสิ คืนนี้ถือว่ายังพอใช้การได้อยู่นะ อย่าทำให้ฉันอารมณ์ค้างล่ะ" น้าสะใภ้จัดท่าทางเตรียมพร้อมพลางเอ่ยเร่งเร้าผมผมตื่นเต้นจนมือไม้สั่นไปหมด ในที่สุดตอนนี้ก็ไม่มีใครมาขัดจังหวะ และไม่ต้องมาหยุดถอยทัพกลางคันอีกต่อไปแล้วน้าชายกับฮุ่ยฮุ่ยคงไม่มีทางกลับมาภายในสองสามชั่วโมงนี้แน่ สองคนนั้นคงกำลัง
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status