กุหลาบงาม ในอ้อมกอด สามพยัคฆ์

          เทียนหญิงสาวอายุ 22 ปี เธอติดหนี้นอกระบบอยู่หลักหมื่นบาท แต่ก็ใช้ใกล้หมดแล้ว เธอมีอาชีพขายของอยู่หน้ามินิมาร์ท เธอเป็นสาวอวบ ชอบใส่เสื้อสายเดี่ยว แหวกหน้า แหวกหลัง ไว้ล่อลูกค้าผู้ชาย บางคนไม่ได้อกยากมาซื้อของหรอก

         แต่อยากจะมาดูหน้าอกเทียนมากกว่า อย่างวันนี้เทียนใส่เสือ ครอปเอวลอย แล้วตรงอกจะโชว์แหวกลึก เผยให้เห็นเนินอกอวบอิ่มเทียนเป็นหญิงสาวที่หน้าอกอวบอิ่ม แทบล้นทะลักออกมาจากเสื้อที่เธอสวบใส่อยู่

        แต่วันนี้เธอยังไม่มีเงินใช้หนี้บังหมวกกันน็อคเลย เจ้าหนี้ของเธอเป็นอาบังแขกหมวกกันน็อก(รถหรูดูแปลกตา) หน้าตานี่แขกจ๋ามาเลย หนวดเคราเฟิ้มเต็มไปหมด ผิวเข้มคมเข้ม ถ้ามองรวม ๆ แล้วไม่ได้ขี้เหร่นะ บังแกสูงเกือบ 190 เซนติเมตรเลยละ เขาดูใจดีระดับหนึ่ง

       เวลาบังมาเก็บหนี้ทีไร ก็อารมณ์ดี ชอบหยอกชอบแซวฉันว่าก้นสวย หุ่นสวย ฉันเป็นผู้หญิงที่ตัวอวบระดับหนึ่ง หน้าอกใหญ่ ก้นใหญ่ แต่เอวเล็ก แต่วันไหนไม่มีเงินจ่าย บังคนนี้มักจะไม่ยอมไปไหน นั่งรอจนกว่าจะมี หรือรอจนเธอขายของได้ ตามประสาของบังที่อยากได้เงินคืน ซึ่งเทียนก็เข้าใจนะ

แต่วันนี้ขายของไม่ดีเลย ไม่รู้จะทำยังไง บังหมวกกันน็อคมาหาตอนเกือบหนึ่งทุ่มกว่า ๆ แล้วเขาก็ทำเหมือนเดิม คือนั่งเฝ้าที่ร้าน เธอทำตัวไม่ถูกเลย ขอผัดผ่อนไปเป็นพรุ่งนี้ แต่บังหน้าหล่อก็ไม่ยอม

   “บังจ๊ะ เทียนขอผัดไปก่อนได้ไหมจ๊ะ”

   “ไม่ได้หรอก วันนี้ฉันไม่ไปไหน จะอยู่ที่ร้านเป็นเพื่อนเธอแล้วกัน”

   “แต่เทียนยังขายได้ไม่กี่บาทเองบัง ถ้าให้บังหมด เทียนจะเอาที่ไหนทำทุนละจ๊ะ”

   “ไม่เป็นไร นั่งขายดูก่อน เดี๋ยวฉันจะนั่งเป็นเพื่อนอยู่นี่แหละ ได้เท่าไรหรือยังไงก็ค่อยมาดูกัน”

   (‘ดูทีท่าบังหน้าหล่อ ไม่ยอมไปแน่เลยวันนี้ ฉันเพิ่งขายได้เงินแค่ 200 บาทเอง ถ้าให้บังหมดมีหวังพรุ่งนี้คงไม่มีเงินซื้อของเข้าร้านแน่นอน’)

    เทียนตัวคนเดียว ไม่มีลูกไม่มีผัว ไม่เคยผ่านมือชายใด แม้จะมีผู้ชายหลายคนมาชอบคอ แต่เทียนไม่สนใจ เธอพยายามทำมาหากินด้วยตัวเองมาตลอด แต่มันเหนื่อยมากนะ ไม่รู้จะหันไปทางไหนดี สักพักลูกค้าเริ่มทยอยมาแต่ก็ซื้อกันแค่คนละ 10-20 บาท

   “บังเอ๋ย... จะหมกป่าฉันไหมเนี่ย” เทียนคิด บ่นอุบอิบ

(‘ตอนนี้เกือบเที่ยงคืนแล้ว บังหน้าหล่อ มันยังไม่ยอมไปไหนเลยเอากับมันสิ ใครจะมึนและอดทนได้เท่าบังไหมเนี่ย ฉันนี่อยากจะวิ่งหนีมันไปให้รู้แล้วรู้รอด ถ้าไม่ติดว่าอายคนอื่นนะ ฉันวิ่งหนีตั้งแต่เห็นรถมอเตอร์ไซค์มันแล้ว’)

   “อ้าว... ไหน ขายได้เท่าไร” บังคนนี้ ซึ่งจริงๆ คือ ซาอิด น้องเล็กจอมเจ้าเล่ห์ มหาเศรษฐีดูไบ ที่ตั้งใจมานั่งเฝ้าเทียนเพราะชอบเธอมาก อยากได้เป็นเมีย แอบดูเทียนอยู่ห่าง ๆ เงินแค่นี้เศษฝุ่นรองเท้าสำหรับเขาเลย

   “โถ่บัง ฉันขายได้แค่ 370 บาท บังต้องเก็บ 800 บาท ฉันไม่พอจ่ายให้บังตอนนี้หรอก บังเลื่อนให้ฉันไปจ่ายพรุ่งนี้ไม่ได้หรือไง”

   “ไม่ได้หรอก ฉันอุตส่าห์มานั่งรอเลยนะ ถ้าพรุ่งนี้ขายไม่ได้อีก ก็เท่ากับวันนี้เธอขาดส่งฉันไปหนึ่งวันเลยนะ”

   “ขอเทียนเก็บร้านก่อน แล้วเดี๋ยวค่อยว่ากัน บังรีบเปล่าล่ะ”

   “ไม่รีบหรอก เดี๋ยวฉันช่วยเก็บแล้วกัน”

(‘นอกจากบังจะรอเงินแล้ว ก็ยังมีน้ำใจช่วยเก็บร้าน อย่างน้อยก็ไม่เคยทุบตีเหมือนเจ้าหนี้รายอื่น คนอื่นที่ดวงซวยเจอกันในตลาด’ ทั้งตามตบตามตีตามด่า ฉันยังโชคดีที่เขาแค่มานั่งเฝ้า นี่จนชาวบ้านคิดว่าบังเป็นผัวฉันไปแล้ว เพราะเขามาทุกวัน ช่วยหยิบช่วยจับ ตอนขายของก็ยังนั่งเฝ้าร้านให้เวลาฉันไปเข้าห้องน้ำ’)

   “ป่ะเถอะ กลับบ้านเถอะบัง เอาไปก่อน 200 แล้วกันนะ พรุ่งนี้ค่อยทบไปให้ ฉันขอเก็บไว้แค่ 170 ไว้ซื้อของเติมนิดหน่อย”

   “เทียน ให้บังไปส่งไหม กลับมอเตอร์ไซค์กับบังป่ะ”

   (‘ยายเด็กคนนี้นิสัยใช้ได้เลยนะ’)ซาอิดแอบยิ้ม

   “ก็ดีเหมือนกัน รถหมดแล้ว ไม่อยากเดินกลับ แล้วเรื่องเงินบังโอเคไหม 200 บาทเนี่ย”

   “บังเลือกได้ไหมล่ะ แต่บังว่าขึ้นรถก่อนดีกว่า ดึกมากแล้ว”

   บังพาเทียนขึ้นมอเตอร์ไซค์คันใหญ่ยี่ห้อแปลกเหมือนไม่มีในไทยเลบ ตัวฉันสูงแค่เอวบังเองมั้ง กว่าจะขึ้นได้แทบต้องปีน ระหว่างทางก็ขับไปคุยกันไป อยู่ดี ๆ บังก็พูดบางอย่างพร้อมสีหน้าจริงจังใส่ฉัน

   “เทียน หนี้เหลืออีกกี่บาท”

   “อีก 13,000 นะบัง ไม่รวมดอกอีก 3,000 บาท ทำไมเหรอ”

   “เทียนอยากหมดหนี้ไหม เดี๋ยวบังจัดการให้”

   “อยากสิบัง จะได้ลืมตาอ้าปากได้สักที”

   “งั้นบังมีงานให้เทียนทำ เทียนทำไหม”ซาอิดเริ่มแผนที่จะเอายายน้องเทียนมาทำงานใกล้ชิด

   “งานอะไรล่ะบัง” เทียนถามด้วยความสงสัย

   “สนใจไหมล่ะ ถ้าสนใจเดี๋ยวบังพาไปเลย รับรองได้เงิน” (ฮึ..เสร็จฉันแน่ยายตัวแสบ)

   ทางด้านเทียนที่ได้ยินคำว่าเงิน (‘ฉันได้ยินคำว่าหมดหนี้ก็หูตาสว่าง อยากจะทำใจแทบขาด ไม่ได้สนใจอะไรเท่าไร บังบอกให้ไปทำได้เลยด้วย ถ้ามันเหนื่อยเพิ่มแล้วได้เงินก็เอาว่ะ’)

   “แล้วแต่บังเลยบัง งานอะไรฉันก็ทำหมด”

   “โอเค งั้นเดี๋ยวไปที่บ้านบัง ไปเอางานกัน”

   “ตามนั้นเลยบัง”

บังขับรถเกือบ 20 นาที จากร้านมาบ้านบังก็ไกลเอาเรื่องอยู่ บ้านบังอยู่ในซอกแซกทะลุซอยเปลี่ยวมาก ฉันคิดผิดคิดถูกที่รับงานแกวะเนี่ย แถมมัวแต่หลับหูหลับตาไม่ได้ถามเลยว่าเป็นงานอะไร แต่เอาว่ะ จะหมดหนี้ก็ต้องยอมเหนื่อย

   “บ้านบังอยู่ข้างหน้านี่ก็ถึงแล้วเทียน”

   “โอเคค่ะบัง”