หนีท้อง

คำโปรย ตลอดสี่ปีที่ผ่านมา เธอถูกตราหน้า "ท้องไม่มีพ่อ" แต่เธอยังคงโอบอุ้มลูกน้อยด้วยความรัก โดยที่เธอไม่คิดจะร้องขอความรับผิดชอบ หรือตามหาพ่อของลูกที่ทิ้งไปไร้คำร่ำลา จนกระทั่ง ! เธอบังเอิญกลับมาเจอเขาอีกครั้ง ดั่งคนไม่เคยรู้จักกันมาก่อน

เพราะตรากตรำเลี้ยงลูกเพียงลำพังจนแบกรับไม่ไหว ทางออกเดียวที่คิดได้คือกลับมาเมืองหลวงอีกครั้งแล้วตามหาผู้ชายที่เป็น "นายโลม" ผู้นั้นให้พบ แล้วรีดไถค่าเลี้ยงดูมาซะให้หมดตัวก็พอ!

ชายคนหนึ่ง ที่ถูกภรรยาสาวทิ้ง หายออกไปจากชีวิต กว่า 4 ปี แต่แล้ว โชคชะตาทำให้ชายหนุ่มตามหาเธอจนเจอ คุณหมออนวินทร์ ทั้งไขว่คว้า ใช้ทั้งเล่ห์กล ทุกวิถีทางเพื่อให้เธอกลับมาเป็นคู่ชีิวตอีกครั้งจนได้

3 ปีก่อนเขาพรากบางสิ่งที่มีค่ามากที่สุดในชีวิตของเธอไป 3 ปีต่อมาเขากลับมาพร้อมทวงสิ่งที่เขาบอกว่าเธอขโมยมา… หัวใจของ ‘ลิลลา’ แหลกละเอียดกับความเจ็บปวดแสนสาหัสในอดีตพร้อมๆ กันถึงสองครั้งในวันเดียวกัน แม้จะพยายามกลบฝังสิ่งที่ยังลอยวนอยู่ในฝันร้ายทุกๆ คืน ทว่าไม่ว่าจะพยายามแค่ไหนหัวใจก็ยังคงรู้สึกถึงมัน 3 ปีที่พยายามข่มใจเก็บซ่อนความเสียใจเอาไว้เสมอมา และพยายามพร่ำบอกตนเองว่ามันเลือนรางไปบ้างแล้ว ทว่า… เพียงแค่ 'จิณณวัตร' เดินกลับมา หัวใจดวงน้อยก็แตกเป็นเสี่ยงซ้ำแล้วซ้ำเล่าอีกครั้ง “ได้โปรด ฮึก ปล่อยฉันไปเถอะ ฮึก ปล่อยฉันเถอะ ฮือ” “ไม่ ต่อให้ฟ้าจะถล่มดินจะทลาย พี่ชายเธอเอาปืนมายิงฉัน ฉันก็จะไม่มีปล่อยเธอไปอีก!”

เพราะรัชนีกรทำให้รักแล้วทิ้งไป… อารัญจึงเหมือนตายทั้งเป็น และรอวันทวงคืนหนี้แค้นทุกลมหายใจเข้าออก จนรัชนีกรจากโลกนี้ไป แต่ความแค้นของอารัญไม่ได้สลายไปด้วย แม้แม่ตาย แต่ลูกยังอยู่ และคนที่ชดใช้ต้องเป็นเธอ… พรบุหลัน พรบุหลัน… หญิงสาวแสนซื่อบริสุทธิ์เหมือนน้ำค้างยามเช้า หลงรักอารัญตั้งแต่นาทีแรกที่ได้สบตาเขา อารัญก็ทอดไมตรีให้เธอเข้าถึงตัวเขาได้อย่างง่ายดาย โดยหญิงสาวไม่รู้เลยว่ากำลังเดินเข้าสู่กองไฟร้อนแรง

โลกใบนี้ นิตา มีพี่นาย เพียงคนเดียว แต่สำหรับ พี่นาย เธอเป็นเพียง ใครสักคนเท่านั้นเอง ดังนั้น ถ้า ความรักของเธอ ทำให้เค้า ลำบากใจ ถ้าความรักของเธอ เป็นปัญหาของเค้า เธอจะไปจากเค้าเอง แต่เธอไม่ได้ไปตามลำพัง เธอไปพร้อมกับลูกในท้องด้วย

“ฉันไม่เคยรักเธอตั้งแต่แรกรีบหย่าแล้วไปซะอย่าให้ฉันต้องส่งเธอไปลงนรก”ผัวสาระเลวที่คิดจะส่งเมียตัวเองไปขายชายแดนเพราะว่าต้องการเพียงแค่ใบหย่า แต่ไม่มีทางที่เธอจะยอมและจะไม่มีวันให้ผู้หญิงหน้าทั้งนั้น

นางเอกเป็นใบ้ แม่สามีรังเกียจ แต่งงานมา4ปีสามีไม่เคยแตะต้อง วันนึงเขาพาคนรักที่ตั้งท้องกลับมา แล้วไล่นางเอกออกจากบ้าน ท่ามกลางความมืดมิดลมพัดกรรโชกแรงฝนตกลงมาอย่างหนัก นางเอกเดินตากฝนหนาวสั่น พาตัวเองไปนอนขดอยู่ป้ายรอรถเมล์ " คนอย่างแกอย่าคิดจะเป็นแม่ใครเลย สงสารที่เด็กที่เกิดมา จะติดเชื้อใบ้จากแม่ของมัน"

เด็กหญิงตัวอ้วนกลมในชุดกระโปรงสีชมพูฟูฟ่องคนนั้น หน้าตาเหมือนเขาอย่างกับถอดแบบกันมา ใช่แน่ๆ... ใช่อย่างที่เขาคิดแน่ๆ

‘น้ำใจเล็กๆ น้อยๆ หวังว่าจะไม่น้อยจนเกินไปสำหรับ ‘ผู้ชายขายกล้วย’ อย่างคุณ ขอบคุณค่ำคืนดีๆ ที่น่าจดจำ’ ‘เปลวตะวัน’ ฉุนจัดเมื่อตื่นมาในเช้าวันใหม่หลังผ่านค่ำคืนอัน เร่าร้อนกับแม่สาวไวไฟความเร็วเกิน 5G แล้วพบธนบัตรสีเทา ปึกหนึ่ง พร้อมจดหมายระบุข้อความถึงเขาชัดเจน! “ห้าหมื่น! กล้าดียังไงมาตีค่าราคาฉันด้วยเศษเงินแค่นี้” คนอย่างเขาเสียเงินไม่ว่า แต่เสียหน้าไม่ได้! หยามกันขนาดนี้ ต่อให้ต้องควานหาจนไกลสุดขอบฟ้า เขาก็จะตามล่าเธอมาลงทัณฑ์ให้ได้ ‘หมอเปลวตะวัน’ ผู้แสนหล่อเหลา เบื้องหน้าเขาคือสูตินรีแพทย์ผู้แสนสุภาพและอ่อนโยนแต่เบื้องลึกเขาแสนร้าย เร่าร้อน และดุดัน! เธออยากมีลูก แต่ไม่อยากมีสามีผูกมัด ‘หนุมโฮสต์’ ทรงเสน่ห์ ในค่ำคืนนั้นจึงตอบโจทย์ 'พราวชมพู' ไม่คิดว่าการตัดสินใจเลือกคำตอบข้อนี้จะนำความยุ่งยากมาให้มากขนาดนี้ เธอตาถั่วหรือสวรรค์ชังความคิดรั่วๆ ของเธอจึงแกล้งสาปส่งให้ดวงตาเธอฝ้าฟางเข้าใจไปว่าเขาคือ ‘ผู้ชายขายกล้วย’ ในคำนิยามของเธอที่นัดหมายเอาไว้ เธออยากได้แค่ลูก ไม่อยากได้ผัว ใครอยากได้แม่ยกให้ฟรีๆเลยเอ้า!