LOGIN“ฉันไม่ได้ไร้เดียงสาขนาดนั้นนะคะนักรบ”
คำตอบเรียบ แต่มั่นใจพอจะทำให้เขานิ่งไปชั่วครู่ นักรบเอื้อมมือไปคว้าเอวเธอ ดึงกลับเข้ามาใกล้อีกครั้ง คราวนี้ไม่มีการเว้นระยะ ริมฝีปากของเขาประกบลงมาทันที มันเร่าร้อนและตรงไปตรงมา ต่างจากลิลลี่ที่ยังตอบรับแบบเก้ ๆ กัง ๆ แต่กลับยิ่งทำให้เขาอยากเอาชนะมากขึ้น ลมหายใจของทั้งคู่เริ่มถี่ มือของเขาเลื่อนผ่านแผ่นหลังลงช้า ๆ จนเธอเผลอครางออกมาเบา ๆ อย่างห้ามไม่อยู่ “ก็คุณเป็นนักรบ…จะไม่ลงสนามกับฉันจริง ๆ เหรอคะ” คำท้านั้นทำให้เขาหลุดจากการควบคุมทันทีนักรบลุกขึ้นทันที อุ้มเธอขึ้นอย่างไม่ลังเล ลิลลี่หัวเราะเบา ๆ ก่อนจะซบหน้าลงกับอกเขา มือยังลูบไล้เหมือนไม่อยากให้ห่าง เมื่อถึงห้องนอน เขาวางเธอลงบนเตียงอย่างไม่รีบร้อน แสงไฟสลัวทำให้ผิวของเธอดูนุ่มนวลขึ้นอย่างน่ามอง เขามองเธออยู่อย่างนั้น ไม่ได้พูดอะไร ลิลลี่เริ่มหายใจแรงขึ้นเล็กน้อยเมื่อรับรู้ว่าสายตานั้นจ้องมองเธอจนแทบจะกลืนกิน
“อย่ามองแบบนั้นสิคะ…ลี่เขิน” เธอพูด แต่ท่าทางกลับไม่ปิดบังอะไรจริงจังนัก นักรบยิ้มมุมปากก่อนจะโน้มตัวลงใกล้
“เธอเนี่ยนะเขิน…” น้ำเสียงเหมือนแกล้ง แต่สายตาไม่ใช่แบบนั้นเลยบรรยากาศเงียบลง แต่กลับหนักขึ้นอย่างประหลาด ระยะห่างแทบไม่มีเหลือ มือของเขาเริ่มเคลื่อนไหวช้า ๆ เหมือนตั้งใจให้เธอรับรู้ทุกสัมผัส ลิลลี่หลับตาลง ปล่อยตัวตามความรู้สึก เสียงครางเบา ๆ หลุดออกมาโดยไม่ทันระวัง ทุกอย่างค่อย ๆ ดำเนินไป ไม่รีบ แต่ก็ไม่มีใครคิดจะหยุด จากแค่เกมยั่วเล่น ๆ
มันเริ่มกลายเป็นบางอย่างที่ลึกกว่านั้นและทั้งคู่ต่างก็รู้ดีว่า… ไฟที่จุดขึ้นมาแล้ว มันไม่ดับง่าย ๆภายในห้องนั่งเล่นของคอนโดมิเนียมสุดหรูที่เคยเงียบสงบ บัดนี้กลับอบอวลไปด้วยมวลความร้อนแรงที่พุ่งทะยานจนอากาศที่หนาวเหน็บของฤดูหนาว ก็ไม่อาจต้านทานได้ นักรบนั่งนิ่งอยู่บนโซฟาหนังตัวยาว โดยมีร่างอวบอัดของลิลลี่นั่งทับอยู่บนตักแกร่ง กลิ่นน้ำหอมอ่อนๆ ผสมกับกลิ่นกายสาวที่เพิ่งเริ่มแตกเนื้อสาวกระตุ้นสัญชาตญาณดิบในตัวเขาให้ตื่นตัวอย่างรุนแรงลิลลี่ขยับบั้นท้ายบดเบียดลงบนหน้าขาของเขาอย่างจงใจ ดวงตาคู่สวยที่เคยดูใสซื่อบัดนี้กลับฉายแววท้าทายและเชิญชวนอย่างเปิดเผย มือเรียวเล็กของเธอที่โอบรอบคอเขาอยู่เริ่มซุกซน ลากไล้ไปตามไรผมที่ท้ายทอยของเขาอย่างเบามือ
"คุณบอกว่าอยากได้รางวัล... แล้วรางวัลแบบไหนล่ะคะที่อาต้องการ?"
ลิลลี่กระซิบชิดใบหู ลมหายใจอุ่นร้อนของเธอทำให้ชายหนุ่มต้องขบกรามแน่นเพื่อสะกดกลั้นอารมณ์ นักรบหัวเราะในลำคอ เสียงนั้นแหบพร่าเต็มไปด้วยความต้องการ "รางวัลสำหรับคนที่ชอบยั่ว... มันมักจะหนักหนาเสมอลิลลี่ เธอแน่ใจนะว่าอยากจะรับมันจริงๆ?"
เขามองลึกลงไปในดวงตาของหญิงสาวที่เขาเพิ่งตราหน้าว่าเป็น 'สาวร่าน' ความเย้ายวนของเธอไม่ใช่แค่เรื่องบังเอิญ แต่มันคือความตั้งใจที่ผ่านการเตรียมตัวมาอย่างดี ชุดเดรสสีชมพูรัดรูปที่เธอสวมใส่อยู่นั้นดูเหมือนจะเล็กลงไปถนัดตาเมื่อมันต้องห่อหุ้มทรวงอกอวบใหญ่ที่ตั้งชูชันกระแทกสายตาเขา
"ฉันไม่ใช่เด็กประถมนะคะนักรบ... ฉันรู้ว่าฉันกำลังทำอะไรอยู่"
ลิลลี่ตอบพลางถอยตัวออกมาเล็กน้อยเพื่อให้เขามองเห็นความงามของเธอได้ถนัดตา เธอเริ่มปลดสายเดรสลงมาช้าๆ เผยให้เห็นเนินอกขาวเนียนที่ไม่มีบราเซียปิดบัง ความสมบูรณ์แบบของร่างกายเธอทำให้นักรบแทบจะคลั่ง เขาเอื้อมมือหนาไปคว้าเอวคอดกิ่วแล้วดึงร่างเธอเข้ามากอดจูบอย่างโหยหา รสจูบของนักรบนั้นรุนแรงและเต็มไปด้วยประสบการณ์ เขาบดขยี้ริมฝีปากบางอย่างกระหาย ในขณะที่ลิลลี่ตอบโต้กลับมาด้วยความไร้เดียงสาแต่แฝงไปด้วยความใคร่รู้
ลิ้นร้อนของเขาแทรกซึมเข้าไปสำรวจความหวานภายในโพรงปากของหญิงสาวอย่างย่ามใจ "อื้ม... อา!!... นักรบคะ." ลิลลี่ครางอืออาในลำคอเมื่อมือหนาของนักรบเริ่มไม่อยู่นิ่ง เขาลากไล้มือไปตามแผ่นหลังเนียนนุ่มก่อนจะเลื่อนลงไปบีบเค้นบั้นท้ายงอนงามภายใต้เนื้อผ้าบางเบา ความฟิตแน่นของกล้ามเนื้อทำให้เขารู้ว่าเธอคนนี้ดูแลตัวเองมาดีแค่ไหน นักรบผละริมฝีปากออกมาแล้วซุกไซ้ซอกคอขาวระหง สูดดมความหอมกรุ่นที่ทำให้เขาลืมสิ้นทุกกฎเกณฑ์ทางศีลธรร"อาหลงบอกว่าเธอเพิ่งมาเที่ยว... แต่ดูเหมือนเธอจะเตรียมตัวมาเพื่อ 'รบ' มากกว่าเที่ยวซะอีกนะ"
นักรบเย้าเสียงพร่า ลิลลี่หัวเราะเบาๆ ร่างกายของเธอสั่นสะท้านตามแรงอารมณ์ "ก็คุณเป็น 'นักรบ' นี่คะ... แล้วนักรบจะไม่ลงสนามรบกับฉันจริงๆ เหรอ?" คำท้าทายนั้นเป็นเหมือนฟางเส้นสุดท้ายที่ทำให้ความอดทนของนักรบสิ้นสุดลง เขาอุ้มร่างเล็กขึ้นในอ้อมแขนแล้วพาตรงไปยังห้องนอนที่อยู่ไม่ไกล ตลอดทางเดิน ลิลลี่ไม่ได้ขัดขวัญแถมยังซุกใบหน้าลงกับแผงอกกว้าง ลูบไล้ไปตามกล้ามเนื้อแน่นหนั่นของเขาอย่างหลงใหล
เมื่อถึงเตียงกว้าง เขาค่อยๆ วางเธอลงบนผ้าปูที่นอนเนื้อดี ลิลลี่นอนแผ่หลาด้วยท่วงท่าเย้ายวน ชุดเดรสที่รั้งขึ้นสูงเผยให้เห็นกางเกงในจีสตริงสีดำที่เขาเห็นก่อนหน้านี้ นักรบจัดการถอดเสื้อผ้าของตัวเองออกอย่างรวดเร็ว เผยให้เห็นร่างกายกำยำที่มีรอยสักจางๆ และท่อนเอ็นใหญ่ไซส์พิเศษที่กำลังชูชันพร้อมออกศึก ลิลลี่มองภาพตรงหน้าด้วยดวงตาเบิกกว้าง ความประหม่าเริ่มแทรกซึมเข้ามาเมื่อเห็นความอลังการของเขา "ใหญ่!... ใหญ่จังค่ะ"
"นี่แค่บทเริ่มต้นลิลลี่... ถ้าเธออยากเป็นรบกับฉันเธอต้องเรียนรู้วิธีรับมือกับมันให้ได้" นักรบกระซิบก่อนจะโถมตัวเข้าหาเธออีกครั้ง เขาไม่ปล่อยให้เธอได้ตั้งตัวคาสโนวาหนุ่ม เริ่มบทแรกด้วยการปรนเปรอความเสียวซ่านจากลิ้นและมือ
ให้เธอจนร่างกายสาวสั่นระริก เสียงครางหวานดังระงมไปทั่วห้อง ผสานกับเสียงเนื้อกระทบกันที่ดังก้องอย่างต่อเนื่อง นี่คือบทเรียนที่เธอโหยหา และเขาจะสอนให้เธอรู้ว่ารสชาติของการเป็นผู้หญิงของนักรบนั้น... มันเสพติดได้มากเพียงใดหลังจากที่นักรบวางร่างบางของลิลลี่ลงบนเตียงกว้าง แสงไฟสีส้มสลัวภายในห้องนอนยิ่งขับเน้นให้ผิวขาวจัดของเธอราวกับเรืองแสงได้ในความมืด เขาไม่ได้รีบร้อนจะเผด็จศึก เขาต้องการสั่งสอนให้เด็กสาวคนนี้รู้ซึ้งถึงความหมายของคำว่า ‘ยั่ว’ ที่เธอพยายามแสดงออกมาว่ามันมีราคาที่ต้องจ่ายสูงเพียงใดสายตาคมกริบของเขาจ้องมองสำรวจเรือนร่างที่เกือบเปลือยเปล่าของเธออย่างหิวกระหาย ในขณะที่ลิลลี่เองก็นอนหอบหายใจถี่โยน ทรวงอกอวบใหญ่กระเพื่อมขึ้นลงตามจังหวะการหายใจที่เริ่มติดขัด
“คุณนักรบ... อย่ามองแบบนั้นสิคะ ลี่เขินนะ” เธอเอ่ยด้วยน้ำเสียงออดอ้อนพลางยกมือขึ้นปิดบังยอดอกที่ชูชัน แต่กลับขยับขาแยกออกเล็กน้อยอย่างจงใจยั่วเย้า
“อย่างเธอเนี่ยนะเขิน?” นักรบแค่นเสียงหัวเราะอย่างดูแคลน แต่คนที่เขินกลับมองแท่งเอ็นที่ปูดโปนด้วยเส้นเลือดไซส์พิเศษอย่างไม่กระพริบตา มันทั้งน่าเกรงขามและน่าหวาดเสียวในเวลาเดียวกัน
“อยากสัมผัสมันไม่ใช่เหรอ? เข้ามาสิ... จัดการกับมันให้เต็มที่เลยนะ”
นักรบเอ่ยท้าทายด้วยน้ำเสียงแหบพร่า ลิลลี่ไม่รอช้า เธอค่อยๆ คลานเข้าไปหาเขาด้วยท่าทางราวกับแมวสาวที่กำลังล่าเหยื่อ มือน้อยอันสั่นเทาเอื้อมไปจับต้องท่อนเอ็นนั้นอย่างระมัดระวัง ความร้อนระอุที่สัมผัสได้ทำเอาเธอสะดุ้งเล็กน้อย “แข็งมากเลยค่ะ... ใหญ่มากด้วย ลี่ไม่คิดว่าจะใหญ่ขนาดนี้”
“ใหญ่ๆ แข็งๆ แบบนี้สิ เธอถึงจะมีความสุข” นักรบสวนกลับพร้อมกับขยับกายเข้าไปชิด เขาปล่อยให้มือนุ่มนิ่มนั้นชักรูดทำความคุ้นเคยกับตัวตนของเขาอย่างตามใจ ความเสียวซ่านที่ได้รับ ทำให้นักรบต้องแหงนหน้าครางต่ำในลำคอ เมื่อลิลลี่เริ่มเรียนรู้จากสัญชาตญาณและภาพจำจาก ‘หนังโป๊’ ที่เธอเคยดูมา เธอจึงเริ่มใช้เรียวลิ้นเล็กนุ่มเลียวนไปตามส่วนหัวที่แดงระเรื่อ
“ซี๊ดดด! อ้า..... ลี่จ๋า ฮ๊า...” นักรบเผลอเรียกชื่อเธอออกมาอย่างลืมตัว
ความอุ่นร้อนจากปากน้อยๆ ที่พยายามอ้าคาบหัวหยักของเขานั้นมันยอดเยี่ยมกว่าผู้หญิงเจนสนามหลายคนที่เขาเคยผ่านมาเสียอีก แม้เธอจะอมให้ได้เพียงแค่ส่วนหัวและมีเสียง ‘อ๊อกๆ’ ตามประสาคนไม่เป็นงาน แต่มันกลับกระตุ้นกำหนัดของเขาให้พุ่งสูงจนถึงขีดสุดชายหนุ่มอดใจไม่ไหวอีกต่อไป เขาค่อยๆ ดันตัวเธอออกแล้วจับร่างงามสมส่วนนั้นให้นอนลงในท่าที่เขาต้องการ มือหนาจัดการปลดบิกินี่ตัวจิ๋วที่เกะกะสายตาออกจนพ้นทาง เผยให้เห็นเนินสวาทที่อวบอูม มีหญ้าขึ้นรำไรดูสะอาดตาสวยงามตามวัยสาว กลิ่นกายที่เป็นเอกลักษณ์ผสมผสานกับน้ำหวานที่เริ่มคายออกมาจนเต็มร่องสวาททำให้นักรบแทบคลั่งเขาซุกหน้าลงไปยังร่องกลางกายสาว สูดดมความหอมกรุ่นก่อนจะใช้ปลายลิ้นอุ่นร้อนตวัดเลียลากยาวตั้งแต่เม็ดเกสรสีสวยไปจนสุดทาง ลิลลี่กรีดร้องออกมาด้วยความเสียวซ่านที่เพิ่งเคยสัมผัสเป็นครั้งแรกในชีวิต
“อ๊ะ!! สะ สะ เสียว... เสียวค่ะ” สะโพกมนส่ายร่อนตามจังหวะการดูดเม้มที่หนักหน่วงของเขา นักรบแทรกนิ้วกลางเข้าไปสำรวจภายในคูหาสวรรค์ที่ยังคงฟิตแน่นและบีบหนึบอย่างคนไม่เคยผ่านมือชาย เขาขยับนิ้วเข้าออกรัวเร็วขึ้นเรื่อยๆจนกระทั่งลิลลี่เกร็งกระตุกจนตัวงอ เสียงหายใจหอบถี่ และกรีดร้องออกมาสุดเสียงเมื่อถึงฝั่งฝันเป็นครั้งแรกในชีวิต
“ยัยจอมยั่ว... ถึงฝั่งเร็วจริงนะ” นักรบกระซิบชิดหูพลางจ้องมองใบหน้าที่เต็มไปด้วยความกระสันซ่านของเธอ เขาใช้ท่อนเอ็นใหญ่ถูไถไปกับร่องสวาทที่เยิ้มแฉะเพื่อเป็นการเตรียมความพร้อม ความวาบหวามและน่ากลัวทำเอาลิลลี่ต้องหลับตาแน่น แต่ในใจกลับโหยหาให้เขาส่งมันเข้าไปข้างในเสียที เมื่อเห็นว่าทางสะดวกและน้ำหวานช่วยนำทางได้เป็นอย่างดี นักรบจึงค่อยๆ กดหัวหยักแดงระเรื่อผลุบหายเข้าไปในกายเธอ
“อ๊าๆๆ... ซี๊ดๆๆ แน่นจังลี่” เขาหยุดแช่ค้างไว้เพื่อให้เธอปรับตัวกับขนาดที่ไม่ธรรมดา ก่อนจะตัดสินใจขยับกายเข้าไปอีกครั้งจนสุดทาง จนเกิดเสียง ‘กึด’
ในความรู้สึก ลิลลี่กรีดร้องออกมาเสียงดังลั่นห้อง น้ำตาแห่งความเจ็บปนเสียวไหลรินอาบแก้ม นักรบชะงักไปชั่วครู่เมื่อสัมผัสได้ถึงพรหมจรรย์ที่ขาดสะบั้น เขาจ้องมองเธอที่บัดนี้นอนตัวสั่นเทาอยู่ใต้ร่างด้วยความรู้สึกที่สับสน
“ลิลลี่... ไม่เคย แล้วทำไมถึงชอบยั่วนัก?”
สายลมเอื่อยๆ ยามโพล้เพล้พัดผ่านสวนหย่อมหลังคฤหาสน์ตระกูลฟาง กลิ่นหอมของดอกแก้วและราตรีโชยมาตามลมสลับกับเสียงหัวเราะใสๆ ของเด็กหญิงตัวน้อยที่กำลังหัดเดินเตาะแตะบนผืนหญ้าสีเขียวขจี นักรบนั่งอยู่บนม้านั่งไม้แกะสลัก สายตาที่เคยกร้าวแกร่งและเต็มไปด้วยเล่ห์เหลี่ยมทางธุรกิจ บัดนี้กลับนิ่งสงบและเปี่ยมไปด้วยความเมตตาขณะจ้องมอง 'น้องรินรดา' ลูกสาวผู้เป็นดั่งแก้วตาดวงใจเขาก้มลงมองมือตัวเอง มือคู่เดิมที่เคยเปื้อนเลือดและคราบดินปืนจากสมรภูมิการแก้แค้นที่สิงคโปร์และมาเลเซีย บัดนี้มันกลับสะอาดสะอ้านและใช้เพียงเพื่อโอบกอดสิ่งที่เขารักที่สุด นักรบหวนนึกถึงจุดเริ่มต้นของเรื่องราวทั้งหมด วันที่เขาคิดว่าความรักคือพันธนาการที่น่ารำคาญ และผู้หญิงคือเพียงเครื่องบำบัดความเหงาชั่วคราว แต่ลิลลี่... 'จอมยั่ว' ตัวแสบคนนั้น กลับพังทลายกำแพงน้ำแข็งในใจเขาลงจนราบคาบ"อาคะ... เหม่ออะไรอยู่คะ " เสียงหวานของลิลลี่ดังขึ้นพร้อมกับร่างบางในชุดผ้าไหมสีอ่อนที่เดินเข้ามาทรุดตัวลงนั่งข้างๆ เธอวางศีรษะลงบนไหล่กว้างของเขาอย่างคุ้นเคย นักรบโอบเอวภรรยาไว้แน่น "อาแค่คิดว่า... ถ้าวันนั้นอาไม่ตัดสินใจช่วยลี่ หรือถ้าอาปล่อยให้ความ
สี่เดือนต่อมา... บรรยากาศภายในโรงพยาบาลชั้นนำใจกลางกรุงเทพฯ เต็มไปด้วยความตื่นเต้นและตึงเครียดในเวลาเดียวกัน นักรบเดินกลับไปกลับมาอยู่หน้าห้องคลอดด้วยท่าทีที่ไม่อาจสงบสติอารมณ์ได้เลย แม้เขาจะเคยผ่านสมรภูมิเลือดที่เฉียดเป็นเฉียดตายมานับครั้งไม่ถ้วน แต่ไม่มีครั้งไหนที่เขาจะรู้สึก "กลัว" และ "ตื่นเต้น" ได้เท่ากับวันนี้ วันที่ลิลลี่กำลังจะให้กำเนิดพยานรักของเขาและเธอ"นักรบ... ลื้อจะเดินจนพื้นทะลุเลยไหม นั่งลงพักบ้างเถอะ" เจ้าสัวฟางที่นั่งกุมไม้เท้าอยู่บนเก้าอี้เอ่ยขึ้น แม้น้ำเสียงจะดูดุดันตามสไตล์เดิม แต่แววตากลับปิดความกังวลไว้ไม่มิด ท่านเองก็ตื่นเต้นไม่แพ้ลูกเขยที่จะได้เห็นหน้าหลานคนแรก"ผมรอนิ่งๆ ไม่ได้จริงครับป๊า ลี่เจ็บท้องมาหลายชั่วโมงแล้วอันที่จริงสามีก็เข้าไปในห้องคลอดได้ แต่ไม่รู้ทำไมลี่ถึงไม่ยอมให้ผมเข้าไปก็ไม่ทราบ ผมอยากเข้าไปอยู่ข้างในกับเธอ"นักรบตอบพลางขยี้ผมตัวเองเบาๆ เสื้อเชิ้ตที่เคยเนี้ยบยับยู่ยี่เพราะความกระวนกระวาย ทันใดนั้น เสียงประตูห้องคลอดก็เปิดออก พร้อมกับพยาบาลที่เดินออกมาด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม "ยินดีด้วยค่ะคุณพ่อ คุณแม่ปลอดภัยดีและลูกสาวหน้าตาน่ารักน่าเอ็นดูมากเ
บรรยากาศยามเช้า ณ โรงแรมระดับห้าดาวริมแม่น้ำเจ้าพระยา ถูกเนรมิตให้กลายเป็นวิมานบนดินเพื่อต้อนรับงานวิวาห์แห่งปี ระหว่างนักธุรกิจหนุ่มผู้ทรงอิทธิพล 'นักรบ วรโชติเมธา' และคุณหนูทายาทมาเฟียผู้เลอโฉม 'ลิลลี่ ตระกูลฟาง' ดอกไม้สดสีขาวและสีแดงซึ่งเป็นสีมงคลถูกประดับประดาไปทั่วทุกหัวระแหง กลิ่นหอมจางๆ ของดอกคามิเลียและกุหลาบนำเข้าอบอวลไปในอากาศ สร้างความรู้สึกที่ทั้งหรูหราและอ่อนหวานในเวลาเดียวกันในห้องแต่งตัวรับรองชั้นบนสุด ลิลลี่นั่งอยู่หน้ากระจกบานใหญ่ในชุดเจ้าสาวลูกไม้ฝรั่งเศสสีขาวบริสุทธิ์ ตัวชุดถูกออกแบบมาอย่างประณีตเพื่อพรางหน้าท้องที่นูนเด่นชัดขึ้นในเดือนที่ห้า แต่ยังคงความสง่างามดุจเจ้าหญิงในนิยาย เส้นผมดำเงางามถูกรวบขึ้นอย่างมีสไตล์ ประดับด้วยรัดเกล้าเพชรน้ำงามที่เจ้าสัวฟางมอบให้เป็นของขวัญวันแต่งงาน"ลูกสวยมากเลยนะลี่... สวยจนป๊าแทบไม่อยากส่งตัวให้ไอ้นักรบมันเลย" เจ้าสัวฟางเดินเข้ามาในห้อง แววตาที่เคยดุดันบัดนี้คลอไปด้วยน้ำตาแห่งความตื้นตัน ท่านลูบหัวลูกสาวเพียงคนเดียวด้วยความรักที่หาอะไรเปรียบไม่ได้"ป๊าคะ... ขอบคุณนะคะที่ยอมรับในตัวตนของนักรบ และขอบคุณที่ทำให้ลี่มีวันนี้" ลิ
เช้าวันใหม่ในคฤหาสน์ตระกูลฟางคึกคักไปด้วยผู้คนมากกว่าปกติ รถขนดอกไม้สดนำเข้าจากเนเธอร์แลนด์จอดเรียงรายเพื่อนำมาประดับตกแต่งสถานที่ ลิลลี่ที่ตอนนี้ครรภ์เข้าสู่เดือนที่ห้าเริ่มเห็นหน้าท้องนูนเด่นชัดขึ้นในชุดคลุมท้องผ้าไหมเนื้อดี เธอนั่งอยู่กลางห้องโถงใหญ่ท่ามกลางกองผ้าลูกไม้และตัวอย่างการ์ดแต่งงาน โดยมีนักรบคอยนั่งประกบอยู่ไม่ห่าง มือหนาข้างหนึ่งกุมมือเธอไว้ ส่วนอีกข้างคอยประคองหลังให้หญิงสาวอย่างทะนุถนอม"อาคะ... ลี่ว่าดอกไม้สีขาวล้วนมันจะดูเรียบไปไหม ป๊าบอกว่าอยากให้มีสีแดงแซมบ้างตามธรรมเนียมคนจีน จะได้เฮงๆ" ลิลลี่หันไปถามความเห็นจากว่าที่เจ้าบ่าวที่บัดนี้กลายเป็นคนตามใจเธอทุกอย่างนักรบคลี่ยิ้มอ่อนโยนพลางจูบที่ขมับของเธอ "ตามใจลี่เลยค่ะ อะไรที่ลี่ชอบ อาก็ชอบหมด แต่อาขออย่างเดียว... อย่าเดินเยอะนักนะลูก เดี๋ยวจะปวดหลังเอาได้ อาหลง! สั่งคนให้เตรียมหมอนรองนั่งมาเพิ่มให้คุณหนูด้วย""รับทราบครับนักรบ" เสียงอาหลงตอบรับอย่างรวดเร็ว บัดนี้มือขวาคนสนิทไม่ได้มีหน้าที่แค่คุ้มกัน แต่กลายเป็นผู้ช่วยจัดการงานวิวาห์มือหนึ่งไปเสียแล้วนักรบมองดูลิลลี่ที่กำลังเลือกแบบของชำร่วยด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความ
กลิ่นหอมกรุ่นของซุปไก่สกัดตุ๋นยาจีนลอยอบอวลไปทั่วห้องครัวกว้างของคฤหาสน์ตระกูลฟาง แทนที่กลิ่นบุหรี่หรือวิสกี้ราคาแพงที่นักรบเคยโปรดปราน ชายหนุ่มร่างกำยำที่เคยจับแต่ปืนและเซ็นเอกสารพันล้าน บัดนี้สวมผ้ากันเปื้อนสีสะอาดตา ยืนจดจ้องอยู่หน้าเตาแก๊สด้วยท่าทางจริงจังราวกับกำลังประกอบระเบิด เขาคอยตักฟองอากาศออกและหรี่ไฟอย่างระมัดระวังตามสูตรที่ป้าแม่บ้านสอนมาเป๊ะๆ"อาคะ... ลี่ว่าอาพักบ้างเถอะค่ะ ให้พี่คนใช้ทำก็ได้" เสียงหวานของลิลลี่ดังขึ้นจากหน้าประตูครัว เธอเดินเข้ามาพร้อมกับหน้าท้องที่เริ่มนูนออกมาเล็กน้อยพอให้เห็นส่วนโค้งเว้าที่เปลี่ยนไป แววตาของเธอเต็มไปด้วยความเอ็นดูเมื่อเห็น "ว่าที่คุณพ่อ" ตั้งอกตั้งใจขนาดนี้นักรบหันมายิ้มละมุน แววตาคมกริบที่เคยใช้ข่มขวัญศัตรูบัดนี้กลายเป็น "เตาไมโครเวฟ" ที่แสนอบอุ่น เขาเดินเข้าไปประคองร่างบางให้มานั่งที่เก้าอี้ไม้แกะสลัก"ไม่ได้หรอกค่ะลี่ อาอยากทำด้วยมือตัวเอง ทุกอย่างที่ลี่กับลูกกินเข้าไป อาต้องมั่นใจว่ามันดีที่สุดและสะอาดที่สุด ช่วงนี้ลี่แพ้ท้องหนัก อาไม่อยากให้ลี่เหม็นกลิ่นน้ำมันจากการทำอาหารอย่างอื่น กินซุปร้อนๆ นี่นะคะจะได้สดชื่น" เขาวางชามซุปตร
หลังจากเหตุการณ์กวาดล้างศัตรูสิ้นซาก ความสงบสุขก็กลับคืนสู่คฤหาสน์ตระกูลฟางอีกครั้ง แต่ทว่าท่ามกลางความชื่นมื่นของการเตรียมงานวิวาห์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดแห่งปี กลับมีร่องรอยของความผิดปกติบางอย่างเกิดขึ้นกับว่าที่เจ้าสาวคนสวย ลิลลี่เริ่มมีอาการหน้ามืดบ่อยครั้งอย่างหาสาเหตุไม่ได้ ในตอนแรกเธอคิดเพียงว่าเป็นเพราะความเหนื่อยล้าจากการที่ต้องเตรียมงานร่วมกับออแกไนเซอร์และเดินสายลองชุดแต่งงานหลายสิบชุดในแต่ละวันเช้าวันหนึ่ง ขณะที่ลิลลี่กำลังนั่งอยู่หน้าโต๊ะเครื่องสำอาง เพื่อเตรียมตัวไปดูสถานที่จัดงานแต่งงานกับนักรบ เธอก็รู้สึกว่าโลกทั้งใบกำลังหมุนเคว้ง แสงแดดที่สาดส่องเข้ามาทางหน้าต่างดูจ้าจนตาพร่าพราย มือบางที่กำลังถือลิปสติกสั่นเทาจนของชิ้นเล็กๆ นั้นหลุดมือร่วงลงบนพื้นพรม“ลี่! เป็นอะไรไปคะ!” นักรบที่เพิ่งเดินเข้ามาในห้องรีบพุ่งตัวเข้าไปประคองร่างบางที่กำลังจะทรุดตกจากเก้าอี้ เขาโอบอุ้มเธอไว้ในอ้อมแขนด้วยความตระหนก ใบหน้าของลิลลี่ซีดเผือดราวกับกระดาษ “ลี่... ลี่แค่รู้สึกมึนหัวค่ะอา เหมือนโลกมันหมุนไปหมดเลย” เธอพึมพำเสียงแผ่วก่อนจะซบหน้าลงกับอกกว้าง นักรบขมวดคิ้วแน่น หัวใจของเขาเต้นรัวด้







