Home / โรแมนติก / ก็เธอมันจอมยั่ว / ตอนที่ 1: คาสโนว่าพ่ายหมวยอึ๋ม

Share

ก็เธอมันจอมยั่ว
ก็เธอมันจอมยั่ว
Author: มนต์ศิขริน

ตอนที่ 1: คาสโนว่าพ่ายหมวยอึ๋ม

last update publish date: 2026-06-27 13:34:14

แสงนีออนของไทเปยามค่ำคืนไม่ได้ทำให้นักรบรู้สึกตื่นเต้นอะไรนัก เมืองใหญ่สำหรับเขาก็เหมือนกันไปหมด แค่สถานที่ทำเงินอีกแห่งหนึ่งเท่านั้นชายหนุ่มวัยสามสิบห้าปี เจ้าของธุรกิจพลังงานและโทรคมนาคมระดับหมื่นล้านเดินออกจากห้องประชุมด้วยท่าทีเรียบเฉย การเซ็นสัญญามูลค่ามหาศาลในวันนี้ไม่ได้ทำให้หัวใจเต้นแรงเหมือนเมื่อก่อนอีกแล้วชีวิตที่ต้องบินข้ามประเทศบ่อยครั้ง ทำให้เขาเคยชินกับความโดดเดี่ยวและเลือกจะไม่ผูกพันกับใคร   “ความสัมพันธ์…มันก็แค่พันธนาการ” เขาพึมพำเบา ๆ ขณะรินวิสกี้ลงแก้วในห้องพัก ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดหาเพื่อนสนิท   “อาหลง ฉันเสร็จแล้ว คืนนี้ไปต่อที่ไหนดี”

ปลายสายหัวเราะเบา ๆ ท่ามกลางเสียงเพลง

“ฉันยังติดธุระ นายไปคอนโดก่อนเลย อีกสักสองชั่วโมงฉันค่อยกลับ เดี๋ยวให้คนรู้จักลงไปรอนายที่ล็อบบี้”  นักรบชะงักเล็กน้อย

“จะดีเหรอวะ เกรงใจเขาเปล่า ๆ”

“ไม่ต้องคิดมาก ไปเถอะ”   สายถูกตัดไปอย่างง่าย ๆเขาถอนหายใจ ก่อนจะหยิบแจ็กเก็ตมาสวม ทรงผมถูกจัดอย่างเรียบร้อยตามสไตล์ของคนที่ควบคุมทุกอย่างได้เสมอยกเว้นคืนนี้…ที่เขายังไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นคอนโดหรูใจกลางเมืองยังคงเหมือนเดิม แต่สิ่งที่รออยู่ไม่ใช่บรรยากาศคุ้นเคยหญิงสาวคนหนึ่งยืนอยู่ที่ล็อบบี้ ผิวขาวสะดุดตา ใบหน้าหมวยคมชัด ดวงตากลมโตนิ่ง แต่ไม่อ่อนโยน มันมีบางอย่างในแววนั้น…ที่ทำให้เขาหยุดมองนานกว่าปกติ

“คุณมารอผมใช่ไหมครับ”  เธอพยักหน้า ก่อนตอบกลับเป็นภาษาไทยชัดเจน

“ใช่ค่ะ คุณไม่ต้องพูดจีนก็ได้”  นักรบเลิกคิ้วเล็กน้อย

“อาหลงไม่ได้บอกเลย”  เธอไม่ตอบ แต่กลับ เดินนำไปที่ลิฟต์ทันทีจังหวะก้าวของเธอมั่นใจเกินกว่าจะเรียกว่าเขินอายและยิ่งเขาเดินตาม…ยิ่งรู้สึกถึงแรงดึงดูดบางอย่างที่อธิบายไม่ได้ประตูห้องปิดลง  “นั่งก่อนนะคะ จะดื่มอะไรดี”  เธอพูดเรียบ ๆ ก่อนจะถอดแจ็กเก็ตออก นักรบถึงกับชะงักเดรสรัดรูปสีชมพูเผยสัดส่วนที่ไม่คิดว่าจะซ่อนอยู่ภายใต้เสื้อคลุมหลวม ๆ ก่อนหน้า เส้นโค้งของร่างกายชัดเจนเกินกว่าจะมองข้ามเขาไม่ได้ตอบทันทีเพียงแค่…มอง  เธอเดินหายเข้าไปในครัว ก่อนจะกลับมาพร้อมเบียร์สองกระป๋อง

“ชนไหมคะ” น้ำเสียงเรียบ แต่สายตาไม่เรียบตาม นักรบรับกระป๋องมา

“ยินดีที่ได้รู้จัก”  เธอยิ้มบาง

“ฉันรู้จักคุณอยู่แล้ว”   เขาหยุดเล็กน้อย

“ขนาดนั้นเลย?”

“ก็พอรู้ว่า…คุณไม่ค่อยธรรมดา”   คำพูดไม่ได้แรง แต่จังหวะของมันดูจงใจ

หญิงสาวยกขาขึ้นไขว้กันช้า ๆ ท่าทางสบาย ๆ แต่กลับทำให้บรรยากาศในห้องเปลี่ยนไปโดยไม่ต้องพูดอะไรเพิ่ม นักรบรู้ตัวว่าเริ่มเสียจังหวะ ซึ่ง…ไม่ใช่สิ่งที่เขาคุ้นเคย เสียงวิดีโอคอลดังขึ้นภาพของอาหลงปรากฏพร้อมเสียงเพลงและผู้หญิงข้างกาย   “คืนนี้ฉันไม่กลับนะ ไว้ค่อยเจอกัน”

นักรบตอบสั้น ๆ   “โอเค งั้นฉันกลับเลย” เขาหันไปจะบอกลา แต่ยังไม่ทันจะเอ่ย

“จะรีบไปไหนคะ”  น้ำเสียงไม่ได้อ้อนแต่มันมีความอาวรในตัวมือเรียวแตะที่แขนเขาเบา ๆ แม้ไม่แรง…แต่หยุดเขาได้

นักรบมองเธอนิ่ง บางอย่างในสายตาคู่นั้นชัดเจนเกินกว่าจะตีความผิด

“อยู่ก็ได้…” เขาพูดช้า ๆ   “แต่ต้องมีข้อแลกเปลี่ยน”  เธอเอียงคอเล็กน้อย

“แบบไหนคะ”นักรบเคาะโซฟาข้างตัว

“มานั่งนี่ก่อนสิ”เขาคิดว่าเธอจะลังเล แต่ไม่ใช่ เธอเดินเข้ามาหยุดตรงหน้า มันใกล้เสียจนได้กลิ่นหอมอ่อน ๆ จากตัวเธอ ก่อนที่เธอจะนั่งลงบนตักเขาอย่างไม่ลังเลระยะห่างหายไปในวินาทีเดียว ลมหายใจของเขาหนักขึ้นโดยไม่รู้ตัวและเป็นครั้งแรกในรอบหลายปีที่นักรบรู้สึกว่า… คืนนี้ เขาอาจจะ “คุมเกมไม่ได้”

ห้องนั่งเล่นของคอนโดหรูที่เคยเงียบกลับเต็มไปด้วยบรรยากาศบางอย่างที่ร้อนขึ้นอย่างชัดเจน จนความเย็นของอากาศข้างนอกแทบไม่มีความหมายนักรบนั่งอยู่บนโซฟาหนังตัวเดิม แต่ตอนนี้มีลิลลี่นั่งคร่อมอยู่บนตักเขาอย่างไม่คิดจะหลบสายตา กลิ่นน้ำหอมอ่อน ๆ ของเธอผสมกับกลิ่นผิวกาย ทำให้เขาเริ่มหายใจช้าลงอย่างควบคุมตัวเอง ลิลลี่ขยับตัวเบา ๆ อย่างจงใจ สะโพกแนบชิดมากขึ้น ดวงตาที่เคยดูใสกลับมีแววท้าทาย มือเล็กเลื่อนขึ้นคล้องคอเขา ลูบปลายผมตรงท้ายทอยอย่างแผ่วเบา  “ก็คุณบอกว่าอยากได้รางวัล… แล้วอยากได้แบบไหนล่ะคะ”

เสียงเธออยู่ใกล้จนลมหายใจอุ่น ๆ รดราดลงมาบนผิวหน้า  นักรบหลุดหัวเราะในลำคอ เสียงต่ำและแหบลงกว่าปกติ

“รางวัลของคนชอบยั่ว…มันต้องไม่ธรรมดาถูกไหมลิลลี่ แน่ใจเหรอว่าจะรับไหว”

ลิลลี่ไม่ตอบทันที เธอแค่ยิ้มบาง ๆ แล้วขยับตัวออกนิดหนึ่ง เหมือนตั้งใจให้เขามองเห็นมากขึ้น มือเล็กค่อย ๆ เลื่อนสายเดรสลง เผยผิวขาวเนียนให้สายตาเขาหยุดอยู่ตรงนั้น 

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • ก็เธอมันจอมยั่ว    บทส่งท้าย: นิรันดร์แห่งวรโชติเมธา

    สายลมเอื่อยๆ ยามโพล้เพล้พัดผ่านสวนหย่อมหลังคฤหาสน์ตระกูลฟาง กลิ่นหอมของดอกแก้วและราตรีโชยมาตามลมสลับกับเสียงหัวเราะใสๆ ของเด็กหญิงตัวน้อยที่กำลังหัดเดินเตาะแตะบนผืนหญ้าสีเขียวขจี นักรบนั่งอยู่บนม้านั่งไม้แกะสลัก สายตาที่เคยกร้าวแกร่งและเต็มไปด้วยเล่ห์เหลี่ยมทางธุรกิจ บัดนี้กลับนิ่งสงบและเปี่ยมไปด้วยความเมตตาขณะจ้องมอง 'น้องรินรดา' ลูกสาวผู้เป็นดั่งแก้วตาดวงใจเขาก้มลงมองมือตัวเอง มือคู่เดิมที่เคยเปื้อนเลือดและคราบดินปืนจากสมรภูมิการแก้แค้นที่สิงคโปร์และมาเลเซีย บัดนี้มันกลับสะอาดสะอ้านและใช้เพียงเพื่อโอบกอดสิ่งที่เขารักที่สุด นักรบหวนนึกถึงจุดเริ่มต้นของเรื่องราวทั้งหมด วันที่เขาคิดว่าความรักคือพันธนาการที่น่ารำคาญ และผู้หญิงคือเพียงเครื่องบำบัดความเหงาชั่วคราว แต่ลิลลี่... 'จอมยั่ว' ตัวแสบคนนั้น กลับพังทลายกำแพงน้ำแข็งในใจเขาลงจนราบคาบ"อาคะ... เหม่ออะไรอยู่คะ " เสียงหวานของลิลลี่ดังขึ้นพร้อมกับร่างบางในชุดผ้าไหมสีอ่อนที่เดินเข้ามาทรุดตัวลงนั่งข้างๆ เธอวางศีรษะลงบนไหล่กว้างของเขาอย่างคุ้นเคย นักรบโอบเอวภรรยาไว้แน่น "อาแค่คิดว่า... ถ้าวันนั้นอาไม่ตัดสินใจช่วยลี่ หรือถ้าอาปล่อยให้ความ

  • ก็เธอมันจอมยั่ว    ตอนที่ 20: ทายาทตัวมังกรน้อย

    สี่เดือนต่อมา... บรรยากาศภายในโรงพยาบาลชั้นนำใจกลางกรุงเทพฯ เต็มไปด้วยความตื่นเต้นและตึงเครียดในเวลาเดียวกัน นักรบเดินกลับไปกลับมาอยู่หน้าห้องคลอดด้วยท่าทีที่ไม่อาจสงบสติอารมณ์ได้เลย แม้เขาจะเคยผ่านสมรภูมิเลือดที่เฉียดเป็นเฉียดตายมานับครั้งไม่ถ้วน แต่ไม่มีครั้งไหนที่เขาจะรู้สึก "กลัว" และ "ตื่นเต้น" ได้เท่ากับวันนี้ วันที่ลิลลี่กำลังจะให้กำเนิดพยานรักของเขาและเธอ"นักรบ... ลื้อจะเดินจนพื้นทะลุเลยไหม นั่งลงพักบ้างเถอะ" เจ้าสัวฟางที่นั่งกุมไม้เท้าอยู่บนเก้าอี้เอ่ยขึ้น แม้น้ำเสียงจะดูดุดันตามสไตล์เดิม แต่แววตากลับปิดความกังวลไว้ไม่มิด ท่านเองก็ตื่นเต้นไม่แพ้ลูกเขยที่จะได้เห็นหน้าหลานคนแรก"ผมรอนิ่งๆ ไม่ได้จริงครับป๊า ลี่เจ็บท้องมาหลายชั่วโมงแล้วอันที่จริงสามีก็เข้าไปในห้องคลอดได้ แต่ไม่รู้ทำไมลี่ถึงไม่ยอมให้ผมเข้าไปก็ไม่ทราบ ผมอยากเข้าไปอยู่ข้างในกับเธอ"นักรบตอบพลางขยี้ผมตัวเองเบาๆ เสื้อเชิ้ตที่เคยเนี้ยบยับยู่ยี่เพราะความกระวนกระวาย ทันใดนั้น เสียงประตูห้องคลอดก็เปิดออก พร้อมกับพยาบาลที่เดินออกมาด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม "ยินดีด้วยค่ะคุณพ่อ คุณแม่ปลอดภัยดีและลูกสาวหน้าตาน่ารักน่าเอ็นดูมากเ

  • ก็เธอมันจอมยั่ว    ตอนที่ 19: พันธนาการแห่งรัก

    บรรยากาศยามเช้า ณ โรงแรมระดับห้าดาวริมแม่น้ำเจ้าพระยา ถูกเนรมิตให้กลายเป็นวิมานบนดินเพื่อต้อนรับงานวิวาห์แห่งปี ระหว่างนักธุรกิจหนุ่มผู้ทรงอิทธิพล 'นักรบ วรโชติเมธา' และคุณหนูทายาทมาเฟียผู้เลอโฉม 'ลิลลี่ ตระกูลฟาง' ดอกไม้สดสีขาวและสีแดงซึ่งเป็นสีมงคลถูกประดับประดาไปทั่วทุกหัวระแหง กลิ่นหอมจางๆ ของดอกคามิเลียและกุหลาบนำเข้าอบอวลไปในอากาศ สร้างความรู้สึกที่ทั้งหรูหราและอ่อนหวานในเวลาเดียวกันในห้องแต่งตัวรับรองชั้นบนสุด ลิลลี่นั่งอยู่หน้ากระจกบานใหญ่ในชุดเจ้าสาวลูกไม้ฝรั่งเศสสีขาวบริสุทธิ์ ตัวชุดถูกออกแบบมาอย่างประณีตเพื่อพรางหน้าท้องที่นูนเด่นชัดขึ้นในเดือนที่ห้า แต่ยังคงความสง่างามดุจเจ้าหญิงในนิยาย เส้นผมดำเงางามถูกรวบขึ้นอย่างมีสไตล์ ประดับด้วยรัดเกล้าเพชรน้ำงามที่เจ้าสัวฟางมอบให้เป็นของขวัญวันแต่งงาน"ลูกสวยมากเลยนะลี่... สวยจนป๊าแทบไม่อยากส่งตัวให้ไอ้นักรบมันเลย" เจ้าสัวฟางเดินเข้ามาในห้อง แววตาที่เคยดุดันบัดนี้คลอไปด้วยน้ำตาแห่งความตื้นตัน ท่านลูบหัวลูกสาวเพียงคนเดียวด้วยความรักที่หาอะไรเปรียบไม่ได้"ป๊าคะ... ขอบคุณนะคะที่ยอมรับในตัวตนของนักรบ และขอบคุณที่ทำให้ลี่มีวันนี้" ลิ

  • ก็เธอมันจอมยั่ว    ตอนที่ 18: วิวาห์มังกร

    เช้าวันใหม่ในคฤหาสน์ตระกูลฟางคึกคักไปด้วยผู้คนมากกว่าปกติ รถขนดอกไม้สดนำเข้าจากเนเธอร์แลนด์จอดเรียงรายเพื่อนำมาประดับตกแต่งสถานที่ ลิลลี่ที่ตอนนี้ครรภ์เข้าสู่เดือนที่ห้าเริ่มเห็นหน้าท้องนูนเด่นชัดขึ้นในชุดคลุมท้องผ้าไหมเนื้อดี เธอนั่งอยู่กลางห้องโถงใหญ่ท่ามกลางกองผ้าลูกไม้และตัวอย่างการ์ดแต่งงาน โดยมีนักรบคอยนั่งประกบอยู่ไม่ห่าง มือหนาข้างหนึ่งกุมมือเธอไว้ ส่วนอีกข้างคอยประคองหลังให้หญิงสาวอย่างทะนุถนอม"อาคะ... ลี่ว่าดอกไม้สีขาวล้วนมันจะดูเรียบไปไหม ป๊าบอกว่าอยากให้มีสีแดงแซมบ้างตามธรรมเนียมคนจีน จะได้เฮงๆ" ลิลลี่หันไปถามความเห็นจากว่าที่เจ้าบ่าวที่บัดนี้กลายเป็นคนตามใจเธอทุกอย่างนักรบคลี่ยิ้มอ่อนโยนพลางจูบที่ขมับของเธอ "ตามใจลี่เลยค่ะ อะไรที่ลี่ชอบ อาก็ชอบหมด แต่อาขออย่างเดียว... อย่าเดินเยอะนักนะลูก เดี๋ยวจะปวดหลังเอาได้ อาหลง! สั่งคนให้เตรียมหมอนรองนั่งมาเพิ่มให้คุณหนูด้วย""รับทราบครับนักรบ" เสียงอาหลงตอบรับอย่างรวดเร็ว บัดนี้มือขวาคนสนิทไม่ได้มีหน้าที่แค่คุ้มกัน แต่กลายเป็นผู้ช่วยจัดการงานวิวาห์มือหนึ่งไปเสียแล้วนักรบมองดูลิลลี่ที่กำลังเลือกแบบของชำร่วยด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความ

  • ก็เธอมันจอมยั่ว    ตอนที่ 17: พ่อไมโครเวฟของยัยตัวแสบ

    กลิ่นหอมกรุ่นของซุปไก่สกัดตุ๋นยาจีนลอยอบอวลไปทั่วห้องครัวกว้างของคฤหาสน์ตระกูลฟาง แทนที่กลิ่นบุหรี่หรือวิสกี้ราคาแพงที่นักรบเคยโปรดปราน ชายหนุ่มร่างกำยำที่เคยจับแต่ปืนและเซ็นเอกสารพันล้าน บัดนี้สวมผ้ากันเปื้อนสีสะอาดตา ยืนจดจ้องอยู่หน้าเตาแก๊สด้วยท่าทางจริงจังราวกับกำลังประกอบระเบิด เขาคอยตักฟองอากาศออกและหรี่ไฟอย่างระมัดระวังตามสูตรที่ป้าแม่บ้านสอนมาเป๊ะๆ"อาคะ... ลี่ว่าอาพักบ้างเถอะค่ะ ให้พี่คนใช้ทำก็ได้" เสียงหวานของลิลลี่ดังขึ้นจากหน้าประตูครัว เธอเดินเข้ามาพร้อมกับหน้าท้องที่เริ่มนูนออกมาเล็กน้อยพอให้เห็นส่วนโค้งเว้าที่เปลี่ยนไป แววตาของเธอเต็มไปด้วยความเอ็นดูเมื่อเห็น "ว่าที่คุณพ่อ" ตั้งอกตั้งใจขนาดนี้นักรบหันมายิ้มละมุน แววตาคมกริบที่เคยใช้ข่มขวัญศัตรูบัดนี้กลายเป็น "เตาไมโครเวฟ" ที่แสนอบอุ่น เขาเดินเข้าไปประคองร่างบางให้มานั่งที่เก้าอี้ไม้แกะสลัก"ไม่ได้หรอกค่ะลี่ อาอยากทำด้วยมือตัวเอง ทุกอย่างที่ลี่กับลูกกินเข้าไป อาต้องมั่นใจว่ามันดีที่สุดและสะอาดที่สุด ช่วงนี้ลี่แพ้ท้องหนัก อาไม่อยากให้ลี่เหม็นกลิ่นน้ำมันจากการทำอาหารอย่างอื่น กินซุปร้อนๆ นี่นะคะจะได้สดชื่น" เขาวางชามซุปตร

  • ก็เธอมันจอมยั่ว    ตอนที่ 16: สัญญาณชีวิตใหม่

    หลังจากเหตุการณ์กวาดล้างศัตรูสิ้นซาก ความสงบสุขก็กลับคืนสู่คฤหาสน์ตระกูลฟางอีกครั้ง แต่ทว่าท่ามกลางความชื่นมื่นของการเตรียมงานวิวาห์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดแห่งปี กลับมีร่องรอยของความผิดปกติบางอย่างเกิดขึ้นกับว่าที่เจ้าสาวคนสวย ลิลลี่เริ่มมีอาการหน้ามืดบ่อยครั้งอย่างหาสาเหตุไม่ได้ ในตอนแรกเธอคิดเพียงว่าเป็นเพราะความเหนื่อยล้าจากการที่ต้องเตรียมงานร่วมกับออแกไนเซอร์และเดินสายลองชุดแต่งงานหลายสิบชุดในแต่ละวันเช้าวันหนึ่ง ขณะที่ลิลลี่กำลังนั่งอยู่หน้าโต๊ะเครื่องสำอาง เพื่อเตรียมตัวไปดูสถานที่จัดงานแต่งงานกับนักรบ เธอก็รู้สึกว่าโลกทั้งใบกำลังหมุนเคว้ง แสงแดดที่สาดส่องเข้ามาทางหน้าต่างดูจ้าจนตาพร่าพราย มือบางที่กำลังถือลิปสติกสั่นเทาจนของชิ้นเล็กๆ นั้นหลุดมือร่วงลงบนพื้นพรม“ลี่! เป็นอะไรไปคะ!” นักรบที่เพิ่งเดินเข้ามาในห้องรีบพุ่งตัวเข้าไปประคองร่างบางที่กำลังจะทรุดตกจากเก้าอี้ เขาโอบอุ้มเธอไว้ในอ้อมแขนด้วยความตระหนก ใบหน้าของลิลลี่ซีดเผือดราวกับกระดาษ “ลี่... ลี่แค่รู้สึกมึนหัวค่ะอา เหมือนโลกมันหมุนไปหมดเลย” เธอพึมพำเสียงแผ่วก่อนจะซบหน้าลงกับอกกว้าง นักรบขมวดคิ้วแน่น หัวใจของเขาเต้นรัวด้

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status