15

เต้านมขาว ๆ เม็ดแดงระเรื่ออมชมพูที่กำลังชูชันนั้น ทำเอาแทนเผลือกลืนน้ำลายฝืดคออย่างหื่นกระหาย เขาหื่นกามอย่างไม่ต้องสงสัย

วาดวลีไม่ทันจะหลุดปากปราม ปากของแทนก็ครอบเข้าหา แล้วลิ้นของเขาก็ละเลงเลีย สลับกับการดูดเม้มอย่างหนักหน่วงจริงจัง

เจอเข้าแบบนี้วาดวลีผู้ที่แอบพึงพอใจแทนอยู่ลึก ๆ ก็เหลืออด

หล่อนส่งเสียงครางอย่างลืมตัว

ไม่เพียงแค่เสียง แต่ร่างกายของหล่อนก็แสดงอาการตอบสนองต่อการรุกเร้าอย่างเร่าร้อนของแทน

ตอนนี้ มือหนาไม่ได้อยู่นอกผ้าอีกแล้ว

มันถูกล้วงผ่านเข้าไปสัมผัสกับเนินเต่าแท้ ๆ

เนื้อนุ่มเนียน และในร่องแอ่งนั้นก็กำลังเอ่อชุ่มด้วยเมือกคาวแห่งตัณหา

มันหลั่งออกมาเตรียมพร้อม

นิ้วของแทนถูกกดลงไปในร่องอันคับแคบ แล้วนิ้วนั้นก็เปียกเยิ้มในบัดดล

ร่องสวาทกำลังตอดรัดรึงการเข้ามาเยือนของอวัยวะแปลกปลอม

หล่อนแอ่นเนินเข้าหา

สองเรียวแขนของหญิงสาวโอบสะเปะสะปะ ความเสียวซ่านกำลังมีอิทธิพลเหนือความดีงาม

“พี่แทนจ๋า”

ถึงกับพรั่งพรูถ้อยคำเสียวซ่านวาบหวิวออกมาอย่างเหลืออดแบบนี้ก็แสดงว่าหล่อนพร้อมที่จะโดนว่าที่เขยเอาแล้วละ

วาดวลีแลบลิ้นออกมาเลียเติมความชุ่มฉ่ำ มันก็เหมือนกับความรู้สึกของหล่อนนั่นแหละที่แห้งผากมานาน ต้องการแทนช่วยราดรดน้ำรักชโลมไล้ให้ฉ่ำเยิ้มเสียที

แทนละปากจากหัวนมชูชันของหญิงสาว ขยับร่นลง

เขาคุกเข่าลงแล้ว!

กระโปรงของวาดวลีถูกเขาเลิกขึ้น หลังจากนั้น...

วาดวลีสะดุ้งเฮือก เพราะแทนซุกใบหน้าเข้ามาที่เนินเต่าของหล่อน

เนื้อนุ่ม ๆ ถูกเขาจูบจากภายนอก กางเกงชั้นในบาง ๆ นั้นมีส่วนทำให้หล่อนวาบหวิวไปทั้งร่าง

ในร่องเยิ้มแล้วเยิ้มอีก

“ไม่เอานิ้ว”

วาดวลีเสียววูบ เพราะขอบกางเกงในถูกเขาแหวกออกจนเผยให้เนินอูมขาว และร่องกำลังจะถูกเขาล่วงล้ำด้วยนิ้วของจริงอีกครั้ง

“อ๋อยยยย  พี่แทน”

ปากปราม มือกลับจิกลงไปบนกะโหลกศีรษะของชายหนุ่ม

น้ำหงี่เหนียวเยิ้มเต็มช่องร่องสวาท

เม็ดทับทิมบวมเป่งบ่งบอกถึงแรงปรารถนาสุดขีดของหล่อน

“ไอ้พี่....แทน...อือออ...อูยยย...”

แท้จริงแล้วหล่อนร่านร้อนไปทั้งสรรพางค์ เวลานี้ไม่ว่าเขาต้องการแบบไหน หล่อนก็สามารถสนองให้เขาได้ทั้งนั้น

แทนมุดเข้าหาเนื้ออูม ได้กลิ่นความหอมหวาน และปลายลิ้นที่ฉกออกไป กำลังรุกซุกเข้าไปในร่องน้ำหวานของวาดวลี

“พี่แทน...อย่า...หนู...นะ...หนูเสียว”

น้ำเสียงสั่นเครือของวาดวลี ช่างน่าสงสาร แต่กลายเป็นว่าทำให้แทนลงลิ้นหนักหน่วงยิ่งขึ้น เขาล้วงเข้าไปจนลึกสุด ปลายจมูกคมสันของเขาก็แหย่กดเข้าหาเม็ดทับทิมบวมเป่งของหล่อน

เจอเข้าแบบนี้ วาดวลีจิกมือเรียวเข้าหาศีรษะของแทน แอ่นโหนกนูนเข้าหาใบหน้าของเขา ส่งเสียงครวญครางออกมาอย่างสุดเหวี่ยง

แทนใช้ปากจนกระทั่งหล่อนกรีดเสียงร้องออกมา พร้อมกับอาการกระตุก กล้ามเนื้อช่องทางรักตอดขมิบขับเอาน้ำเยิ้ม ๆ ทะลักออกมาอย่างมากมาย

แข้งขาถึงกับอ่อน

เหมือนจะสิ้นเรี่ยวแรง

แทนขยับลุกขึ้น เขาคว้ามือของหล่อนเอามาจับแท่งแข็งของเขา ขยับมือส่งสัญญาณเพื่อให้หล่อนขยับรูด

“ไม่ค่ะ”

“ทำไม”

วาดวลีตั้งสติได้แล้ว

“เดี๋ยวพี่ใหญ่มา”

“แต่...”

“ไม่ค่ะ ไม่”

“โธ่ พี่จะแย่แล้ว”

“ช่างปะไรสิคะ”

“โอย ใจดำ”

แทนงุ่นง่าน เป็นฝ่ายงัดดุ้นออกมาเองแล้วสาวรูดให้หล่อนเห็น

วาดวลีจึงเอื้อมมือเข้าไปคว้าแล้วรูดช่วยให้เขาเสร็จสม

ท่าทางของแทนเต็มที่แล้ว แท่งในอุ้งมือนุ่มของหล่อนผงาดแข็งเต็มที่ น้ำรักอัดแน่นเต็มลำกล้อง พร้อมจะระเบิดออกมา

เมือกเยิ้มชุ่มปลายมันวาว

ยิ่งรูดยิ่งแข็ง ยิ่งรูด ยิ่งมองเห็นเมือกเยิ้มค่อย ๆ หลั่งออกมา พร้อมกับสีหน้าเหยเก แดงเข้มของแทน

“อู้ววว์ เมียจ๋า”

“คะ?”

“เมียจ๋า”

วาดวลีปล่อยมือ เพราะตงิด ๆ กับคำพูดของแทน ทว่า...ก็เป็นจังหวะเดียวกับที่ความอดทนอดกลั้นของแทนไม่มีหลงเหลืออีกแล้ว

น้ำรักสีขาวขุ่นข้นทะลักออกมา

“ว้ายพี่แทน!”

วาดวลีร้อง

“พี่ขอโทษ”

หัวใจของวาดวลีเต้นรัว รับรู้ถึงกลิ่นคาวสวาท รับรู้ถึงความต้องการของตัวเอง แต่ขณะเดียวกัน สติก็เริ่มกลับคืนมาแล้ว

หล่อนนึกโมโหตัวเองอีกครั้งที่ปล่อยให้เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นอีก จะว่าไม่เต็มใจก็ไม่ได้ เพราะเรื่องแบบนี้ตบมือเพียงข้างเดียวย่อมไม่ดังอยู่แล้ว

หญิงสาวผละออกไปจากตรงนั้นได้สำเร็จ สักพักใหญ่จึงเห็นวลีวาดผู้เป็นพี่สาวกลับมาถึงบ้าน วาดวลีแอบมอง เห็นแทนออกไปรับว่าที่ภรรยาทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

ริมฝีปากของวาดวลีขึงตึงขึ้นมาเอง หล่อนไม่รู้สาเหตุเหมือนกันว่าเพราะเหตุใดจึงรู้สึกน้อยใจ รู้สึกเหมือนกับว่า พี่สาวเป็นผู้ช่วงชิงแทนไปจากหล่อน ทั้ง ๆ ที่ในความเป็นจริงแล้วตรงกันข้าม!

ไม่ใช่ความผิดของวลีวาด ไม่ใช่เลย หล่อนเองต่างหากล่ะที่ปล่อยให้เกิดเหตุการณ์ตามอารมณ์ของตัวเอง

มันคือบ่วงพันธนาการที่มองไม่เห็น และนับวันมีแต่จะรึงรัดหล่อนเอาไว้อยู่ในบ่วงนั้น

วินาทีนี้ วาดวลีลืมฉุกคิดไปอีกอย่างว่า ความผิดทั้งหมดไม่ได้เกิดจากหล่อนเพียงคนเดียวเท่านั้น แทนก็ควรจะมีส่วนด้วย!

วลีวาดมีน้ำมีนวล เพราะท้องแรก มันคือช่วงเวลาที่หญิงสาวมีความสุขที่สุด

ใกล้วันพิธีเข้ามาทุกที...

ในที่สุด วันสำคัญที่สุดของวลีวาดก็มาถึง

มันเป็นวันที่วลีวาดสวยที่สุดกว่าใคร แม้ว่าจะเป็นงานเล็ก ๆ มีแขกเหรื่อมาร่วมพิธีแค่ญาติสนิทมิตรสหายใกล้ชิดเท่านั้น แต่สำหรับวลีวาดหญิงสาวผู้อ่อนโยน จนดูเหมือนกับอ่อนแออย่างวลีวาด ได้ทำให้พ่อกับแม่รู้สึกภาคภูมิใจ ไม่ต้องกลายเป็นขี้ปากของชาวบ้าน แค่นี้ก็เกินพอแล้ว

คนที่สวยรองลงมาจากวลีวาดก็คือ วาดวลี เพราะหล่อนต้องเป็นเพื่อนของเจ้าสาว

“พี่ใหญ่ขา ต่อไปนี้ พี่ใหญ่คงจะเป็นครอบครัวสมบูรณ์แบบซะทีนะคะ”

“ขอบใจมากน้องเล็ก เราเองก็เถอะ อีกหน่อยก็ต้องมี”

“โหย อีกนานค่ะ”

หัวเราะไปอย่างนั้นเอง ทั้ง ๆ ที่หัวใจส่วนลึกแล้วรู้สึกขมขื่นเหลือเกิน...

เหลือบมองไปทางเจ้าบ่าวใหม่หมาดเห็นดวงตาของเขาเป็นประกาย นึกหมั่นไส้อยู่ในที แต่ไม่ได้แสดงอะไรออกมา...

คืนนี้...วาดวลีพยายามข่มตาให้หลับลง แต่ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย

แม่กับพ่อคงหลับไปแล้ว เพราะเหนื่อยมาทั้งวัน หล่อนสิ ในหัวเต็มไปด้วยเรื่องอันวุ่นวาย ความคิดต่าง ๆ ยังถาโถมเข้ามาไม่ขาดระยะ

ก่อนที่ความคิดจะมาหยุดอยู่ที่...คู่ผัวเมียที่เพิ่งผ่านการแต่งงานอย่างเป็นทางการ หัวใจของวาดวลีก็เต้นรัวอีกรอบ เพราะรู้สึกเหมือนจะได้ยินเสียงแว่วออกมา มันแผ่วมาก แต่ทำไมหล่อนกลับได้ยินอย่างชัดเจนเหลือเกิน

ทรมานอย่างที่สุดเมื่อจะต้องทนฟังต่อไปอีกยาวนาน!!