ตอนที่ 5

เสี่ยรุตน์กรอกเสียงกลับไปหา ‘รสา’ หญิงสาววัยสี่สิบห้าปีซึ่งเป็นลูกสาวคนโตของเขา

บ้านในปราณฯ ที่ถูกเอ่ยถึงก็คือบ้านที่เสี่ยรุตน์พาน้ำหวานมาพักอยู่ในตอนนี้

“คืนนี้พ่อจะกลับบ้านไหมครับ”

รสาหมายถึงบ้านที่ชะอำ เป็นบ้านหลังใหญ่ที่สามพ่อลูกอาศัยอยู่ด้วยกัน เสี่ยรุตน์ยังมีลูกสาวอีกคนอายุยี่สิบสามปี มือชื่อว่า ‘อันนา’

“คืนนี้ไม่กลับ… ช่วงนี้พ่อจะค้างที่บ้านปราณฯ สักพัก… มีอะไรหรือเปล่า… ”

รุตน์ย้อนถามลูกสาว

“เปล่าค่ะ… หนูเห็นว่าใกล้เที่ยงคืนแล้วคุณพ่อยังไม่กลับ… ”

“ไม่ต้องห่วงพ่อ ดูแลตัวเองด้วยนะ… ”

คุยกันต่อมาอีกสองสามคำรุตน์ก็กดตัดสาย หันมาหาหญิงสาวที่นั่งอยู่ข้างๆ

“เดี๋ยวฉันขอตัวไปอาบน้ำสักครู่ ในตู้มีแต่เสื้อผ้าผู้ชาย เป็นเสื้อผ้าของฉันเอง คืนนี้เธอคงต้องใส่เสื้อผ้าผู้ชายไปก่อน… เดี๋ยวพรุ่งนี้ค่อยไปหาซื้อเสื้อผ้า”

“ค่ะ… ”

น้ำหวานพยักหน้า มองตามแผ่นหลังกว้างของตนตัวใหญ่ที่กำลังก้าวออกไปจากห้อง

ในเวลาต่อมา

เมื่อรุตน์เข้ามาในอีกห้องที่อยู่ติดกัน…

เขาถอดเสื้อผ้าจนเนื้อตัวเปลือยเปล่าล่อนจ้อน คว้าผ้าขนหนูสีน้ำตาลขึ้นมาพาดบ่าแล้วเดินเข้ามาในห้องน้ำ

ภายใต้สายน้ำที่สาดลงมาจากฝักบัวสีเงินวาว เสี่ยรุตน์ชโลมสบู่เหลวลงบนร่างกายกำยำ ไล้ลูบไปทั่วแผงอกและแผ่นหลัง

ด้วยอารมณ์ทางเพศที่ยังคงค้างคากับเหตุการณ์เมื่อครู่…

ทำให้เขาเอื้อมมือลงมารูดชักลำเอ็นยาวใหญ่ ตั้งลำขึ้นมาขนานกับท้อง แน่นไปด้วยลอนกล้าม

“อ่า… น้ำหวาน… ซี้ดดด… ”

เสี่ยรุตน์เผลอครางร้องเรียกชื่อของคนต้นเหตุที่ทำให้อารมณ์ทางเพศของเขาพลุ่งพล่านอยู่ในตอนนี้

ภาพความงดงามของน้ำหวานที่เขาได้สัมผัส ผุดเข้ามารบกวนจิตใจอยู่ตลอดเวลา

ไม่ง่ายเลยสักนิดที่จะสลัดความรู้สึกกระสันที่มีต่อหญิงสาวคนนี้ เมื่อกี้เขาเกือบได้ใส่แล้ว นึกแล้วเสียดายสุดๆ

“อ่า… อ่า… อ่า… อ่า… อ่า… ”

เสี่ยรุตน์ร้องครางตามจังหวะมือรูดสาวลำเนื้อสีน้ำตาลคัดแข็ง โอบล้อมไว้ด้วยเส้นเลือดลายเอ็นปูดนูนกระจายอยู่รอบลำเนื้อ หัวสีม่วงถอกบานมีน้ำใสๆ ปริ่มออกมาอาบชุ่มเป็นมันวาว

“อ่า… น้ำหวานจ๋า… เสี่ยอยากจับเอ็นกระแทกหนูเหลือเกิน… ”

มือสาวท่อนเนื้อ ปากร้องครางเรียกชื่อหล่อน หลับตาจินตนาการไปถึงหญิงสาวที่เป็นต้นเหตุทำเอาอารมณ์เขาเดือดจนแทบคลั่งอยู่ในตอนนี้

“ซี้ดดดดด… อ่า… ”

ดวงตาของเสี่ยรุตน์หลับพริ้ม จินตนาการถึงร่างเนียนขาวเปล่าเปลือยของน้ำหวาน

กลิ่นใคร่และคาวสาบสาวที่ยังติดตรึงอยู่ที่ปลายจมูก ทำเอาเขาตบะแตก เกือบขยี้สวาทหล่อนคาร้านคาราโอเกะเมื่อครู่ก่อนหน้า

เสร็จจากอาบน้ำ…

แต่เขายังไม่เสร็จ เสี่ยรุตน์เดินมาเคาะที่หน้าประตูห้องนอนของหญิงสาว ซึ่งหล่อนเองก็เพิ่งอาบน้ำเสร็จเช่นกัน จึงเปิดประตูออกมาในสภาพที่มีเพียงแค่ผ้าขนหนูเดียวกระโจมอก

“เอ่อ… ”

เสี่ยรุตน์ทำท่าว่าจะพูด…

แต่ภาพที่เห็น ก็ทำให้ต้องตะลึงค้าง กลืนน้ำลายลงคอกับความเย้ายวนตรงหน้า ถึงกับลืมว่าจะพูดอะไร

สายตาของเสี่ยจับจ้องอยู่ที่เนินอกอวบขาว เนื้อหนั่นเนียนขาวเบียดกันแน่นจนน่าอึดอัดอยู่ภายใต้ผ้าขนหนูสีเทาตัดกับผิวขาวผ่อง ทำเอาเลือดกำเดาของคนมองแทบสาดออกมา

“มีอะไรหรือเปล่าคะ… ”

น้ำหวานรู้สึกกลัว…

เมื่อสังเกตเห็นว่าดวงตาที่เมื่อครู่ก่อนหน้ายังอ่อนโยน… ตอนนี้มีประกายความหื่นฉายชัดเหมือนเป็นอีกคน

“คือ… ฉันอยากจะบอกว่า… ไม่ไหวแล้วโว้ย”

เสี่ยรุตน์ตบะแตกอีกครั้ง…

กระชากผ้าขนหนูออกจากเอวของตัวเอง อวดลำเนื้อมหึมาทำเอาหญิงสาวถอยร่น ขนลุกซู่กับความเป็นชายของเสี่ยที่ได้ มันชูชันขึ้นมาขนานกับท้องแน่นไปด้วยลอนกล้าม

“ฉันไม่ไหวแล้ว… ”

เสี่ยรุตน์ปรี่เข้ามาช้อนร่างของน้ำหวานอุ้มไว้ในอ้อมแขน พามาที่โซฟาสีดำตั้งอยู่ปลายเตียง

น้ำหวานตกใจ แต่ก็ไม่แสดงอาการขัดขืนอย่างที่ควรจะเป็น

“ใช้ปากให้ฉันก็ได้… ”

คำพูดที่ได้ยิน…

ทำให้น้ำหวานส่ายหน้า ก็หล่อนไม่เคย รู้สึกอายจนอยากจะแทรกแผ่นดินหนีถ้าจะต้องทำอย่างที่เขาร้องขอ

“ว่าไง… หนูทำเป็นไหม”

“ไม่เป็นค่ะ… ”

น้ำหวานส่ายหน้าอาย

“งั้นฉันจะใช้ปากกับเธอเอง… ”

เมื่อเห็นหญิงสาวส่ายหน้าลังเลไม่กล้า เสี่ยรุตน์กระชากผ้าขนหนูออกจากตัวหล่อน

“โอ้วววว… ”

เสี่ยรุตน์อุทาน จ้องมองเรือนร่างเปล่าเปลือยของน้ำหวานอย่างนึกกลัดมันในอารมณ์

รีบโอบร่างน้อยลงนอนหงาย แทรกกายเข้ามาระหว่างเข่าสองข้าง ก้มลงจูบไซ้เต้านมอวบใหญ่ ทั้งบีบทั้งเคล้นสลับดูดเลียอย่างหื่นกระหาย

“อู้ว… นมใหญ่เหลือเกิน… ”

น้ำเสียงบอกความลุ่มหลง เสี่ยรุตน์กดใบหน้าแนบเคล้าสองเต้าคัพเอฟอวบใหญ่มหึมา ดูดกินนมจากเต้าของสาวน้อยอย่างหื่นกระหาย

“อูยยย… ซี้ดดดด… ”

หญิงสาวร้องครางด้วยความสยิว…

หนวดเคราสากแข็งบนใบหน้าของเสี่ยรุตน์ถากครูดผิวอ่อนตอนเขาจูบไซ้ ทำเอาเส้นขนของหล่อนลุกซู่ไปทั้งร่าง ปลายหัวนมเครียดคัดชูชันขึ้นด้วยความเสียวซ่านเพราะอารมณ์ที่ยังค้างมาจากร้านคาราโอเกาะ