Library
Maghanap
Home / มาเฟีย / ของเล่นขัดดอกเพื่อนสนิทของพ่อ / บทที่19 น้อยใจ

Share

บทที่19 น้อยใจ

Author: MummyPhukun
last update Petsa ng paglalathala: 2026-10-09 20:31:13

บรรยากาศยามค่ำคืน สายฝนที่ตกลงมาอย่างไม่ขาดสาย หยดน้ำเกาะพราวบนกระจกใสบานใหญ่สะท้อนแสงไฟดวงริบหรี่จ
Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App
Nakaraang Kabanata Susunod na kabanata
Locked Chapter

Pinakabagong kabanata

  • ของเล่นขัดดอกเพื่อนสนิทของพ่อ   บทที่27 น้องเอย์ลา (ตอนพิเศษ)

    "อลิซ... วันนี้เอย์ลาหลับไปตั้งแต่สองทุ่มแล้วนะ" เสียงทุ้มต่ำแหบพร่ากระซิบชิดใบหู พร้อมกับวงแขนแกร่งที่สอดเข้ามากอดรัดเอวบางจากทางด้านหลัง ริชาร์ดเกยคางลงบนลาดไหล่เนียนของภรรยาตัวน้อยที่กำลังยืนหวีผมอยู่หน้ากระจกโต๊ะเครื่องแป้ง"เพิ่งจะสองทุ่มครึ่งเองนะคะคุณริชาร์ด ลูกเพิ่งหลับไปแค่ครึ่งชั่วโมงเองค่ะ" อลิซเอียงคอหลบปลายจมูกโด่งที่เริ่มซุกไซ้ซอกคอของเธออย่างรู้ทัน"ครึ่งชั่วโมงก็ถือว่าหลับลึกแล้วน่า วันนี้ลูกวิ่งเล่นในสวนกับฌอนทั้งวัน เหนื่อยจนสลบไปแล้ว ไม่มีทางตื่นมากลางคันหรอก""คุณริชาร์ดก็อ้างแบบนี้ตลอดเลยนะคะ จำคราวที่แล้วไม่ได้เหรอคะ ที่น้องเอย์ลาตื่นมาร้องไห้หาหม่ามี๊ตอนเที่ยงคืน แล้วคุณก็หัวเสียไปทั้งวัน" อลิซวางหวีลงแล้วหมุนตัวกลับมาเผชิญหน้ากับสามีจอมเอาแต่ใจ"ก็ตอนนั้นลูกฝันร้ายนี่นา แต่คืนนี้ฉันรับรองเลยว่าไม่มีมารผจญแน่ๆ" ริชาร์ดรวบเอวภรรยาเข้ามาแนบชิด "เราไม่ได้มีเวลาส่วนตัวแบบนี้มาเป็นอาทิตย์แล้วนะอลิซ... ฉันคิดถึงเธอจะแย่แล้ว""ปากหวานตลอดเลยนะคะ ลูก2ขวบแล้ว อายุก็จะเข้าเลขห้าอีกไม่กี่เดือนแล้ว ยังไม่เลิกหื่นอีกเหรอคะเนี่ย""อายุเป็นแค่ตัวเลขน่า หลานสาวลืมไปแล้วเหรอว่าค

  • ของเล่นขัดดอกเพื่อนสนิทของพ่อ   บทที่26 ฮันนีมูน (Ending)

    กาลเวลาหมุนเวียนเปลี่ยนผ่านไปอย่างรวดเร็ว ตลอดระยะเวลาเก้าเดือนที่ผ่านมา การตั้งครรภ์ของอลิซกลายเป็นวาระแห่งชาติในอาณาจักรของแบล็กวูด มาเฟียใหญ่ผู้เกรียงไกรอย่างริชาร์ด ผู้ที่ไม่เคยเกรงกลัวใครหน้าไหน กลับกลายเป็นคุณพ่อมือใหม่ที่วิตกกังวลและเห่อภรรยาจนเกินเบอร์ เขาสั่งยกเลิกการประชุมต่างประเทศทั้งหมด ย้ายโต๊ะทำงานหลักมาไว้ในห้องนอนใหญ่เพื่อจะได้คอยดูแลภรรยาตัวน้อยที่ไม่ยอมห่างสายตา อาหารทุกมื้อถูกควบคุมโดยนักโภชนาการชั้นนำ การเดิน การนั่ง หรือแม้แต่การก้าวขึ้นลงบันได ล้วนแต่อยู่ภายใต้การประคับประคองอย่างทะนุถนอมราวกับเธอเป็นแก้วที่เปราะบางที่สุดและในที่สุด วันที่ทุกคนรอคอยก็เดินทางมาถึง เสียงร้องจ้าของทารกน้อยดังขึ้นก้องห้องคลอดวีไอพีระดับพรีเมียมของโรงพยาบาลเอกชนแบล็กวูด ท่ามกลางทีมแพทย์และพยาบาลผู้เชี่ยวชาญนับสิบชีวิต ริชาร์ดซึ่งสวมชุดปลอดเชื้อยืนกุมมืออลิซอยู่ข้างเตียงด้วยหัวใจที่เต้นรัว ความเครียดและความกลัวที่สะสมมาตลอดหายไปในพริบตา เมื่อพยาบาลอุ้มทารกเพศหญิงตัวน้อยผิวขาวอมชมพู ร้องไห้จ้าเสียงใสมาให้ผู้เป็นพ่อได้ยลโฉมเป็นครั้งแรกน้ำลูกผู้ชายของมาเฟียใหญ่ผู้ไม่เคยหลั่งน้ำให้ใครง

  • ของเล่นขัดดอกเพื่อนสนิทของพ่อ   บทที่25 สารภาพ

    กาลเวลาหมุนเวียนเปลี่ยนผ่านไปอย่างรวดเร็ว หลายเดือนที่ผ่านมา ชีวิตของอลิซเต็มไปด้วยความสงบสุขและความอบอุ่นที่เพิ่มพูนขึ้นทุกวัน ริชาร์ดรักษาสัญญาที่ให้ไว้อย่างเคร่งครัด เขาดูแลเธอดุจไข่ในหิน คอยรับส่งที่มหาวิทยาลัยไม่เคยขาดจะมีก็แค่ความเอาแต่ใจหรือความหึงหวงหน้ามืดตามสไตล์มาเฟียใหญ่ปรากฏให้เห็นอยู่บ่อยครั้ง แต่ทั้งหมดนั้นก็ล้วนมาจากความรักที่เขามีต่อเธอทว่าในช่วงสองสัปดาห์ที่ผ่านมา ความผิดปกติบางอย่างเริ่มเกิดขึ้นกับร่างกายของอลิซ หญิงสาวมีอาการอ่อนเพลีย หน้ามืดบ่อยครั้ง และที่รุนแรงที่สุดคืออาการเหม็นกลิ่นอาหารที่เธอเคยโปรดปราน แม้กระทั่งกลิ่นน้ำหอมประจำตัวของริชาร์ดที่เธอเคยชอบซุกหน้าสูดดม ก็กลับทำให้เธอรู้สึกพะอืดพะอมจนต้องวิ่งไปอาเจียนในห้องน้ำอยู่หลายหนและเช้าวันนี้ก็เช่นกัน..."อึก... แหวะ..."เสียงอาเจียนอย่างหนักดังมาจากห้องน้ำภายในห้องนอนใหญ่ ริชาร์ดที่เพิ่งแต่งตัวเตรียมจะออกไปประชุมบอร์ดบริหารระดับประเทศถึงกับโยนแฟ้มเอกสารในมือทิ้งลงบนเตียง ชายหนุ่มก้าวเท้ายาวๆ พรวดพราดเข้าไปในห้องน้ำด้วยใบหน้าเคร่งเครียดและตื่นตระหนก ภาพที่เห็นคือร่างบางของอลิซในชุดนอนทรุดฮวบอยู่หน้าชั

  • ของเล่นขัดดอกเพื่อนสนิทของพ่อ   บทที่24 ลงโทษเด็กดื้อ (NC25++)

    กระจกกั้นเสียงระหว่างห้องโดยสารด้านหลังและคนขับถูกเลื่อนปิดสนิท ฟิล์มกรองแสงสีดำมืดทึบทำให้ไม่มีใครจากภายนอกสามารถมองเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นภายในรถได้เลยแม้แต่น้อย"อื้อ... คุณริชาร์ด! อลิซหายใจไม่ทันค่ะ"อลิซประท้วงเสียงอู้อี้ในลำคอ สองมือเล็กพยายามดันแผงอกกว้างของเขาออก แต่ริชาร์ดกลับรวบข้อมือทั้งสองข้างของเธอตรึงไว้กับพนักพิงเบาะหนังนุ่ม ชายหนุ่มบดเบียดริมฝีปากหยักลึกทาบทับลงมาซ้ำแล้วซ้ำเล่า ลิ้นร้อนสอดแทรกเข้าไปกวาดต้อนความหวานล้ำภายในโพรงปากเล็กอย่างเอาแต่ใจ ดูดดึงเรียวลิ้นของเด็กสาวจนเกิดเสียงน่าอายดังก้องไปทั่วห้องโดยสาร"แฮ่ก... คุณริชาร์ด... พอก่อนค่ะ..." อลิซหอบหายใจเมื่อเขายอมผละริมฝีปากออกชั่วคราว ดวงตากลมโตฉ่ำปรือไปด้วยแรงอารมณ์ ริมฝีปากบางบวมเจ่อและแดงช้ำจากการถูกบดขยี้"พออะไร นี่มันแค่เริ่มต้นเอง" ริชาร์ดกระซิบเสียงแหบพร่า นัยน์ตาสีเทาเข้มวาวโรจน์ด้วยไฟตัณหาและความหึงหวงที่ยังคุกรุ่น "ฉันบอกแล้วไง ว่าโทษฐานที่ปล่อยให้ไอ้เด็กหน้าจืดนั่นมาจับมือ เธอต้องโดนลงโทษอย่างหนัก""อลิซไม่ได้ปล่อยให้เขาจับนะคะ เขาเอื้อมมาจับเอง อลิซก็ชักมือหนีแล้วไงคะ คุณริชาร์ดอย่าพาลสิคะ" อลิซเถียงเ

  • ของเล่นขัดดอกเพื่อนสนิทของพ่อ   บทที่23 หึงหน้ามืด

    วันต่อมา ยามบ่ายภายในคาเฟ่หรูหลังมหาวิทยาลัยเต็มไปด้วยเหล่านักศึกษาที่มานั่งจับกลุ่มทำรายงานและอ่านหนังสือเตรียมสอบ อลิซในชุดนักศึกษาสะอาดตากำลังนั่งก้มหน้าก้มตาพิมพ์รายงานลงบนแล็ปท็อปด้วยความตั้งใจ โดยมีเพื่อนในกลุ่มอีกสามคนนั่งอยู่ด้วย แต่สิ่งที่ทำให้เธอรู้สึกอึดอัดมาตลอดครึ่งชั่วโมงที่ผ่านมา คือสายตาและท่าทีของพีท เพื่อนร่วมคณะที่พยายามขยับเก้าอี้เข้ามาใกล้เธอจนแทบจะสิงร่างอยู่แล้ว"อลิซ ตรงนี้พิมพ์ผิดนิดนึงนะ ให้เราช่วยแก้ไหม" พีทเอ่ยเสียงนุ่ม พลางถือวิสาสะยื่นมือมาทาบทับลงบนมือเล็กของอลิซที่กำลังพิมพ์แป้นคีย์บอร์ดอลิซสะดุ้งสุดตัว รีบชักมือกลับอย่างรวดเร็วราวกับถูกของร้อน "เอ่อ... ไม่เป็นไรพีท เดี๋ยวเราแก้เองได้ พีทขยับไปนั่งฝั่งนู้นเถอะ ตรงนี้มันเบียดกันเกินไปแล้วนะ""เบียดที่ไหนกัน" พีทยังคงดื้อด้านส่งยิ้มหวาน ไม่ยอมขยับออกไป "ช่วงนี้อลิซดูสวยขึ้นเยอะเลยนะ มีแฟนหรือยังเนี่ย เห็นช่วงนี้มีรถหรูมารับมาส่งตลอดเลย เสี่ยที่ไหนเลี้ยงดูอยู่หรือเปล่า... หรือว่า...""ระวังคำพูดด้วยครับคุณพีท"เสียงทุ้มต่ำและเย็นเยียบจนน่าขนลุกดังขึ้นจากเบื้องหลัง ทำเอาพีทและเพื่อนๆ ที่โต๊ะถึงกับสะดุ้งโหย

  • ของเล่นขัดดอกเพื่อนสนิทของพ่อ   บทที่22 แสดงละคร

    แสงแดดอ่อนๆ ยามเช้าสาดส่องลอดผ่านผ้าม่านผืนหนาเข้ามาภายในห้องนอนกว้างขวาง ร่างสองร่างยังคงนอนกอดกันอยู่บนเตียงคิงไซส์ ผ้าห่มผืนหนาคลุมทับร่างเปลือยเปล่า ริชาร์ดขยับตัวเล็กน้อย เขาก้มลงมองเด็กสาวที่กำลังนอนซุกหน้าอยู่กับแผงอกของเขา ลมหายใจเข้าออกสม่ำเสมอเป็นจังหวะ"ตื่นได้แล้ว เด็กขี้เซา" ริชาร์ดเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำและแหบพร่า พลางใช้มือหนาลูบไล้เรือนผมนุ่มลื่นของเธออย่างเบามือ"อื้อ... คุณริชาร์ด อลิซยังง่วงอยู่เลยค่ะ ขออีกห้านาทีนะคะ" อลิซส่งเสียงอู้อี้ในลำคอ ซุกหน้าเบียดเข้าหาความอบอุ่นจากแผงอกกว้างมากขึ้นไปอีก"ถ้าเธอไม่ลุกตอนนี้ ฉันจะถือว่าเธอพร้อมสำหรับรอบเช้านะอลิซ" ชายหนุ่มขู่แกมหัวเราะ นิ้วเริ่มไล้ลงไปตามแผ่นหลังเนียนเปลือยเปล่าของเด็กสาว"อ๊ะ! ตื่นแล้วค่ะๆ อลิซตื่นแล้ว!" อลิซรีบเด้งตัวลุกขึ้นนั่งทันที มือเล็กดึงผ้าห่มขึ้นมาปิดบังทรวงอกของตัวเองไว้แน่น ใบหน้าหวานแดงระเรื่อ "คุณริชาร์ดอ่ะ! ชอบแกล้งอลิซอยู่เรื่อยเลย""ฉันไม่ได้แกล้ง ฉันพูดจริงทำจริงเสมอ เธอก็รู้" ริชาร์ดยิ้มมุมปาก นัยน์ตาคมทอประกายเจ้าเล่ห์ "แต่วันนี้ฉันจะยอมปล่อยเธอไปก่อน เพราะฉันมีข่าวดีจะบอก""ข่าวดี? ข่าวด

Higit pang Kabanata

Maaari mong magustuhan

Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status