MasukShare
เมื่อดอกไม้ในตำนานปรากฏ (2)
Tanggal publikasi:
2026-07-04 12:09:55
Bab terbaru
ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด เข้าหุบเขาลงทัณฑ์ (3)
ซางเริ่นเป็นยอดอัจฉริยะผู้หนึ่ง แม้จะไม่เคยลงแข่งงานประจำปีของดินแดนศักดิ์สิทธิ์ แต่ฝีมือของเขาก็ต้องพอ ๆ กับหวังลู่เจ๋อหรืออาจจะเก่งกว่าหวังลู่เจ๋อก็ได้เหตุผลที่ชายหนุ่มไม่ประลองฝีมือในงานประจำปี เพราะเขาไม่ชอบพบเจอผู้คนมากมาย นิสัยของซางเริ่นมีความคล้ายคลึงกับหวังลู่เจ๋อไม่น้อย แต่ซางเริ่นจะอาการหนักกว่า เพราะว่าเขาไม่ชอบความวุ่นวายมากที่สุดเสียงจากงานประลองที่มีผู้คนไปรวมตัวกันอยู่เป็นจำนวนมาก นั่นจึงเป็นสถานที่ที่ซางเริ่นไม่ชอบมากเป็นอย่างยิ่งเขาชอบที่จะอยู่คนเดียวอย่างสงบ และเพราะเหตุนี้คุณชายสกุลซางผู้นี้จึงไม่เคยมีสหายมาก่อน“ข้าไม่ต้องการให้เจ้าเข้าไปที่นั่น”แต่คนที่เอ่ยปฏิเสธออกมาหลังจากได้ยินคำพูดของซางเริ่นกลับไม่ใช่ซางซุ่นหวางที่เป็นปู่ของซางเริ่น และไม่ใช่ซางเซิ่งผู้เป็นบิดา แต่กลับเป็นไป๋เสวี่ย ผู้ที่เริ่มต้นความคิดที่จะเข้าไปภายในหุบเขาลงทัณฑ์ในความคิดของไป๋เสวี่ย ซางเริ่นไม่ได้เก่งพอหากว่าภายในนั้นเป็นปีศาจร้ายขึ้นมาเพราะแม้แต่นางก็ไม่แน่ว่าจะหยุดยั้งมันได้ง่าย ๆ ไป๋เสวี่ยเคยพบปีศาจร้ายเพียงแค่หนึ่ง เพราะเหตุ
ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด เข้าหุบเขาลงทัณฑ์ (2)
ไป๋เสวี่ยกล่าวต่อเมื่อเห็นว่าคนทั้งหมดเงียบลง แต่ว่านางมั่นใจว่าอย่างไรพวกเขาก็จะต้องสนใจในคำพูดของนางแน่เมื่อเป็นจอมยุทธ์ ยิ่งถ้ายิ่งใหญ่และมีอำนาจมากแล้วด้วย คนที่คิดร้ายก็ย่อมต้องมีมากด้วยเช่นกัน หากได้โอสถที่การันตีว่าไม่มีพิษชนิดใดถอนไม่ได้มาครอบครอง นี่ก็จะเป็นตัวช่วยที่มีไว้เพื่อต่อชีวิตของพวกเขาในภายภาคหน้ายังไม่ต้องพูดถึงความล้ำค่าของมัน และยิ่งไม่ต้องพูดว่าอีกนานเพียงใด ดอกจันทราหวนจะปรากฏขึ้นมาอีกครั้ง อาจจะเป็นร้อยปีหรือพันปีข้างหน้าผู้ใดจะรู้ได้“เจ้าบอกว่าเจ้าเป็นผู้ใช้โอสถ?” หม่าเซียวหรานมองไป๋เสวี่ยอย่างตั้งคำถาม หากนางเป็นผู้ใช้โอสถ แล้วเหตุใดพลังยุทธ์ของนางจึงได้เหนือกว่าเขากัน เพราะปกติแล้วผู้ถือครองธาตุพิเศษมักจะฝึกฝนพลังในกายได้ช้ากว่าผู้ที่ถือครองธาตุสามัญ“เจ้าค่ะ”“แต่...”“ข้าเป็นผู้ใช้โอสถระดับเทวะ”ไป๋เสวี่ยรู้ว่าหม่าเซียวหรานจะถามสิ่งใดจึงชิงพูดขึ้นมาก่อน เพราะนางไม่ต้องการเสียเวลาอธิบายในตอนนี้ และการพูดก่อนของนางก็ได้ผล เพราะคำว่านางเป็นผู้ใช้โอสถระดับเทวะ จะไม่ให้ผู้คนตกตะลึงได้อย่างไร
ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด เข้าหุบเขาลงทัณฑ์ (1)
“เจ้าว่ากระไรนะ!” หม่าเซียวหรานแทบไม่อยากจะเชื่อสิ่งที่ตนได้ยินจากปากของหลานสาวแต่เมื่อมองเห็นแววตาที่จริงจังของไป๋เสวี่ยก็รู้ได้ในทันทีว่าคำพูดของหม่าซูเหยาในครั้งนี้ คงไม่ใช่เรื่องล้อเล่น“เจ้าอยากจะเข้าไปในหุบเขาลงทัณฑ์เช่นนั้นหรือ” นี่เป็นคำถามจากซางซุ่นหวาง ยามนี้คนที่อยู่ ณ ที่แห่งนี้ไม่ได้มีเพียงสองตาหลานสกุลหม่า แต่ยังมีคนสกุลซางรวมอยู่ด้วยซึ่งก็รวมถึงซางเริ่นด้วยเช่นกัน“เจ้าค่ะ” ไป๋เสวี่ยพยักหน้ารับ นางไม่ได้สนใจสายตาที่มองมาอย่างตื่นตระหนกของผู้อื่นเลยแม้แต่น้อย“เจ้ารู้หรือไม่ว่าหุบเขาลงทัณฑ์เป็นสถานที่เช่นไร” หม่าเซียวหรานถามขึ้นด้วยเกรงว่าไป๋เสวี่ยจะไม่รู้ถึงความน่ากลัวของหุบเขาลงทัณฑ์ สถานที่แห่งนั้นแม้แต่ตัวของเขาเองก็ยังรู้สึกหวาดกลัวและไม่เคยคิดที่จะไปเยือนเลยสักครั้ง“ได้ยินเพียงคำเล่า แต่ไม่เคยเห็นด้วยตา” คำตอบของไป๋เสวี่ยนั้นแสดงออกชัดเจนว่าอย่างไรนางก็ต้องการจะเข้าไปในหุบเขาลงทัณฑ์ให้จงได้“ผู้ที่เข้าไปในหุบเขาลงทัณฑ์ ล้วนแล้วแต่ต้องตาย ไม่ก็กลายเป็นเพียงคนเสียสติที่ถูกทำลายวรยุทธ์จนสิ้น”การถูกทำลายวรยุ
ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด มีสิ่งใดอยู่ในหุบเขาลงทัณฑ์ (3)
ส่วนหม่าเซียวหรานแม้จะมีเรื่องจะพูดคุยกับไป๋เสวี่ย แต่พอได้เปิดสุราผูเถาสีรุ้งขึ้นมาดื่มกินก็ลืมสิ้นไปหมดทุกสิ่งอย่าง และนั่งดื่มอยู่กับท่านเจ้าสำนักซางและนายท่านซางจนไม่ได้สนใจผู้ใดอีกเลย“พี่สาวไป๋นี่เป็นบ่อน้ำลงทัณฑ์เจ้าค่ะ มันไหลลงมาจากตรงนั้น...นั่นก็คือหุบเขาลงทัณฑ์” หม่าซูเหยาชี้ไปด้านหน้าที่เป็นป่ารกทึบและให้ความรู้สึกน่าพิศวงอย่างน่าประหลาดป่าตรงนี้แตกต่างจากป่าตรงส่วนอื่นจริง ๆตอนนี้หม่าซูเหยากำลังเดินนำไป๋เสวี่ยพาชมรอบ ๆ เขตพำนักของหม่าเซียวหราน แต่เมื่อก้าวออกมาจากเขตพำนักของหม่าเซียวหรานไม่ไกลนักก็จะเจอกับบ่อน้ำสีแดงสดแห่งนี้ซึ่งคนสำนักเฟิ่งเยี่ยนเรียกบ่อน้ำแห่งนี้ว่าบ่อน้ำลงทัณฑ์“สีแดงนี่ คงไม่ใช่เลือดหรอกนะ” ไป๋เสวี่ยพึมพำเบา ๆ และนั่งลงชิดกับริมบ่อน้ำแต่เดิมหม่าซูเหยาไม่คิดจะพาไป๋เสวี่ยมาดูบ่อน้ำที่น่ากลัวเช่นนี้ แต่เพราะไป๋เสวี่ยสังเกตเห็นบ่อน้ำที่มีสีสันแปลกตาที่อยู่ห่างออกไปไม่ไกลจากเขตพำนัก นั่นจึงทำให้หม่าซูเหยาต้องพาไป๋เสวี่ยมาดูบ่อน้ำลงทัณฑ์ใกล้ ๆ“กล่าวว่านี่เป็นเลือดของคนที่กระทำผิดทั้งหมดที่ถูกส่งให้เข้าไป
ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด มีสิ่งใดอยู่ในหุบเขาลงทัณฑ์ (2)
“ข้าขออภัยท่านอี้เฉวียน แต่เพราะข้าเป็นเพียงเด็กเท่านั้น จึงได้นิยมชมชอบทำเรื่องเหลวไหลจริง ๆ”“เจ้า!”“เฟิ่งจิ่ว...” ไป๋เสวี่ยแย้มยิ้มเล็กน้อยและเอ่ยเรียกเฟิ่งจิ่วแม้ผู้เป็นองครักษ์จะไม่ได้อยู่ในงานเลี้ยง แต่ก็อยู่ภายในรัศมีที่พลังของไป๋เสวี่ยสามารถส่งออกไปถึงได้ นี่จึงทำให้ไป๋เสวี่ยสามารถเรียกเฟิ่งจิ่วให้มาหานางได้ทันที แม้ว่าเฟิ่งจิ่วจะอยู่ห่างออกไปก็ตามพรึ่บ!“เจ้าค่ะคุณหนู”สิ้นเสียงเรียกไม่นานเฟิ่งจิ่วก็ปรากฏกายออกมาใบหน้าที่ดูงดงามราวนางจิ้งจอกจำแลงทำให้บุรุษหลายคนถึงกับหายใจติดขัด ไม่เว้นแม้กระทั่งอี้เฉวียนที่กำลังมีโทสะอยู่ในตอนนี้“นำป้ายหยกของข้าไปยังร้านสมุนไพรตระกูลไป๋ในเมืองพิรุณ แล้วแจ้งกับผู้ดูแลร้านและให้ส่งข่าวไปยังผู้ดูแลร้านที่ประจำอยู่ที่ร้านในเมืองอื่น ๆ ด้วย ว่าต่อจากนี้ต่อไป ห้ามขายของทุกอย่างภายในร้านสมุนไพรตระกูลไป๋ให้แก่พวกสกุลอี้ทุกคน ไม่เว้นแม้กระทั่งบ่าวรับใช้”“เจ้าค่ะ”พอฟังคำสั่งของไป๋เสวี่ยจบ เฟิ่งจิ่วก็โน้
ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด มีสิ่งใดอยู่ในหุบเขาลงทัณฑ์ (1)
หากว่าร้านสมุนไพรตระกูลไป๋เป็นเพียงแค่ร้านสมุนไพรธรรมดา ๆ ร้านหนึ่ง คำพูดของไป๋เสวี่ยก็คงจะไม่ได้น่ากลัวอันใดแต่ว่าร้านสมุนไพรตระกูลไป๋นั้น เป็นเพียงร้านค้าเดียวที่มีผลไม้พลังวิญญาณขายตลอดทั้งปี อีกทั้งยังมีสมุนไพรหลายชนิดที่สามารถหาซื้อได้จากที่ร้านสมุนไพรตระกูลไป๋เท่านั้นไป๋เสวี่ยวางรากฐานของร้านสมุนไพรตระกูลไป๋ให้เป็นดั่งศูนย์กลางในการค้าขายสมุนไพร นางรับซื้อและค้าขายสินค้าให้แก่ทุกคนในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ไม่เว้นแม้กระทั่งคนชนชั้นล่างลงไปและยังขายให้ในราคาที่ยุติธรรมการรับซื้อสมุนไพรและผลไม้พลังวิญญาณจากคนชนชั้นล่างลงไปที่มีอาชีพในการหาของป่ามาขาย ทำให้ตลาดในการค้าขายสมุนไพรยิ่งเปิดกว้างมากยิ่งขึ้น เรื่องนี้ช่วยกระจายรายได้ให้แก่เหล่าคนชนชั้นล่างลงไปได้เป็นอย่างดีเพราะแต่เดิมร้านสมุนไพรต่าง ๆ จะมีคนของตนในการเสาะหาสมุนไพรเองจะมีเพียงส่วนน้อยเท่านั้นที่ใช้ผู้ถือครองธาตุพฤกษาในการปลูกสมุนไพร แต่นั่นก็เป็นส่วนน้อยจริง ๆ เพราะผู้ใช้ธาตุพิเศษในดินแดนศักดิ์สิทธิ์หาได้ยากยิ่งนัก อีกทั้งพวกเขาก็ไม่อาจจะปลูกสมุนไพรได้มากตามจำนวนที่ต้องการด้วย
Anda juga akan menyukai
แม่ทัพหญิงปราบพยศฮ่องเต้ร้าย
อี้ซัวเยียนอวี่2.1M Dibacaลิขิตฟ้าหมอชายากับรัชทายาท
โม่เชียนซาง138.2K Dibacaข้ามเวลามาเป็นภรรยาสามีขาพิการ
เยว่หลง34.1K Dibacaซื่อจื่อรับอนุข้าขอลา บ้านนี้ก็พังไปหมด
ยอดคนแปดทิศ51.6K Dibacaเมื่อนางร้ายไม่ต้องการพ่อของลูก
คุณแม่แฝดสาม2.3K Dibacaข้าคือนางร้ายคนนั้นที่ท่านสังหาร
Camellia.ma72 Dibacaทะลุมิติไปเป็นสาวอ้วนที่สามีรักมากยุค 70's
เสี่ยวหลัน / พลอยรดา472 Dibacaชายารักมังกรไร้ใจ
เฉียนซือซือ / แมวส้มหิวโซ /ไฉฮว๋า/ ณ-มล368 Dibaca
