เกิดใหม่ทั้งทีก็ใช้ชีวิตให้ดีเอาตัวรอดไปวันๆ

ชะตาชีวิตของคนเราอันที่จริงก็คล้ายเรื่องน่าขบขัน...

เหอเหยา...เพิ่งจากโลกหนึ่งมาพริบตาเดียวก็ลืมตาขึ้นในโลกหนึ่ง โลกที่แตกต่าง โลกที่ล้าหลัง ไร้ซึ่งวิวัฒนาการ ไม่มีความเจริญ ไม่มีเครื่องใช้ไฟฟ้า ไม่มีตึกสูง ไม่มีรถรา ไม่มีชั่วโมงแห่งการเร่งรีบ ไม่มีคอมพิวเตอร์หรือการสื่อสารฉับไว

ความทรงจำของเจ้าของเดิมวิ่งวนอยู่ในหัว ความเคียดแค้น ความโง่งม ความยึดติด ความโกรธ การตัดพ้อ และความสิ้นหวัง ทั้งที่ตัวเองก็ไม่ใช่ว่าจะลำบากจนไม่อาจมีชีวิต ถึงอย่างนั้นเมื่อลองเปรียบเทียบกับช่วงชีวิตก่อนหน้านี้ หญิงสาวก็พอเข้าใจได้ว่าเหตุใดเหอเหยาเจ้าของร่างจึงตัดช่องน้อยแต่พอตัว การเลือกที่จะจบชีวิตในสถานการณ์เช่นนี้บางทีก็เข้าใจได้

มองไปรอบๆ ห้องนอนที่ทั้งเล็กและคับแคบ เทียบกับเรือนกว้างขวางในเมืองหลวงที่อีกฝ่ายเคยอยู่ มีบ่าวไพร่สาวใช้ล้อมหน้าล้อมหลัง มีชีวิตที่สุขสบายไร้กังวล มีเงินทองไม่ต้องดิ้นรนไม่ต้องคิดหาหนทางเอาตัวรอด อยู่ๆ ภายในเวลาไม่กี่วันก็เปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือ ทั้งหมดนี้ก็เข้าใจได้ที่อีกฝ่ายจะโกรธ จะเคียดแค้น จะสิ้นหวัง กระทั่งในที่สุดก็เลือกจบชีวิตตัวเองลงในห้องคับแคบอย่างเดียวดาย

มองจดหมายสั่งเสียที่บอกให้พี่ชายพานางกลับไปฝังกับมารดา ความอาลัยถ่ายทอดออกมาจากอักษร ทว่าความโกรธเคียดแค้นที่พี่ชายเป็นต้นเหตุก็ยังคงชัดเจนเช่นกัน หญิงสาวอ่านอักษรข่ายซูฉวัดเฉวียนนั้นแล้วถอนหายใจ มองกระถางไฟที่ยังคงมีถ่านไฟยังไม่ดับมอด นางตัดสินใจเผาจดหมายสั่งเสียจากนั้นนั่งมองมันกลายเป็นเถ้าถ่าน

“เหอเหยาในเมื่อตัดสินใจจะจากไป เพื่อตัวเจ้าเองเจ้าก็...อย่าได้ทำร้ายผู้ใดอีกเลย สวรรค์ให้ข้ามาอยู่ในร่างของเจ้าเช่นนั้นนี่ก็คือชีวิตของข้าแล้ว เจ้าก็จากไปอย่างสงบเถิด”

เดิมที...เหอเหยาเคยเป็นถึงบุตรสาวนายหญิงเหอแห่งเหลาอาหารที่ใหญ่ที่สุดในเมืองหลวง มารดาทำการค้ามั่งคั่งร่ำรวย จวนใหญ่โตบ่าวไพร่สาวใช้ล้อมหน้าหลังไม่เคยต้องทำสิ่งใดเอง ตื่นเช้ามีคนคอยปรนนิบัติ เย็นย่ำมีคนส่งเข้านอนและอยู่เป็นเพื่อน มารดารักและคอยตามใจไม่เคยขัด กระทั่งความจริงบางอย่างทำลายความสุขสงบในชีวิตลงอย่างโหดร้าย

…อยู่ๆ นางก็มีพี่ชาย

...อยู่ๆ มารดาก็มีบุตรชายทั้งยังเกี่ยวพันกับนักโทษประหาร!!!

นางไม่เคยถามถึงอดีตของมารดา ไม่เคยล่วงรู้ว่ามารดาเคยเป็นถึงฮูหยินน้อยจวนโหว!!

เหอเหยาเพิ่งอายุได้เพียงสิบสี่ตอนล่วงรู้อดีตของมารดา เหออิง...ฮูหยินน้อยจวนโหวที่มาจากตระกูลคหบดีผู้มั่งคั่ง แต่งเข้าจวนโหวก็ใช้หนี้ของจวนจนหมด ด้วยสินเดิมมหาศาลจวนโหวเกรงอกเกรงใจและมอบหมายการดูแลจวนให้ ปีแรกคลอดบุตรชายทว่าท่านโหวกลับสิ้นใจที่ชายแดนเหนือ คนจวนโหวขับไล่มารดาของนางออกมาอย่างเลือดเย็น เพียงเพื่อให้ทายาทอีกคนสืบทอดอย่างชอบธรรม มารดาของนางยอมจากมาเพราะทางนั้นให้คำมั่นว่าบุตรชายของนางจะได้สืบทอดบรรดาศักดิ์เป็นคนต่อไป

ชะตาชีวิตพลิกผัน สิ่งที่ต้องเกิดอะไรก็หยุดเอาไว้ไม่ได้ ในเมื่อจวนโหวเลือกฝั่งผิดเช่นนั้นก็ต้องแบกรับผลที่ตามมา จวนโหวล่มสลาย สามร้อยชีวิตถูกราชโองการประหารทั้งตระกูลสูญสิ้นในเวลาชั่วข้ามคืน เหออิงใช้เส้นสายในมือทุกทาง ผลาญเงินแทบจะหมดตัวจึงสามารถดึงบุตรชายออกมาจากลานประหาร วันนั้นก็เป็นวันเดียวกับที่เหอเหยารู้ความจริง พี่ชายของนางเคยเป็นถึงซื่อจื่อจวนโหว เป็นชนชั้นสูง เป็นซื่อจื่อที่ชีวิตมีหน้ามีตามีศักดิ์ศรีและมีเกียรติ

เหอเหยา...เคยคิดว่าบิดาของตนเป็นเพียงคหบดีมาโดยตลอด กระทั่งอยู่ๆ ก็ได้รู้ว่าตัวนางเองเป็นถึงคุณหนูจวนโหวที่ไม่มีใครยอมรับ มารดาออกจากจวนโหวจึงรู้ว่าตั้งครรภ์ กว่าคนจวนโหวจะรู้มารดาก็คลอดนางออกมาแล้ว ทายาทที่ไม่ได้รับการยอมรับแถมยังเป็นเพียงสตรี เช่นนี้แล้วคนจวนโหวจะให้ความสำคัญกับการมีอยู่ของนางได้อย่างไร...

ซื่อจื่อจวนโหวเซี่ยจิ่นบัดนี้ถูกประหารตายตกไปแล้ว ที่เหลืออยู่ตอนนี้มีเพียงเหอจิ่น บุตรชายของคหบดีหญิงแซ่เหอแห่งเมืองหลวงที่บัดนี้กิจการขาดทุนย่อยยับไร้เงินหมุนเวียน

เหออิงวิ่งเต้นทุกทางจนล้มป่วย แม้ช่วยบุตรชายกลับมาได้แต่ร่างกายที่อดทนและตรอมตรมเพราะการพรากจากมานานหลายปีก็มาถึงขีดสุด นางจากไปพร้อมคำสั่งเสียให้พี่ชายดูแลน้องสาวให้ดี ให้เหอจิ่นรับปากว่าจะส่งเหอเหยาขึ้นเกี้ยวแต่งงานกับคู่หมาย หลังจากนั้นเขาจะทำอะไรล้วนให้เขาตัดสินใจ

ผู้ใดจะคาด...ตระกูลเหอสูญเงินเพื่อช่วยชีวิตเหอจิ่นจนอยู่รอด ใช้เส้นสายที่มีจนเหอจิ่นมีตัวตนขึ้นมาทว่าการค้าก็ล่มสลายไปแล้ว เช่นนี้ตระกูลคหบดีที่เคยเข้าหาตระกูลเหอจะยังอยากรับเผือกร้อนลวกมืออย่างเหอเหยาเข้าตระกูลอยู่อีกหรือ!!

เหอเหยา...ถูกถอนหมั้น จากนั้นจึงกลายเป็นเผือกร้อนในมือของเหอจิ่นผู้เป็นพี่ชาย ทรัพย์สินร่อยหรอ จวนใหญ่ถูกขาย การมีอยู่ของเขาในเมืองหลวงอาจนำภัยมาสู่ตัวเองและน้องสาวหากมีคนขุดคุ้ย เขาเห็นประกาศรับสมัครทหารแดนตะวันออกของอวี้อันอ๋อง เช่นนี้จึงตัดสินใจขายกิจการที่มีอยู่เปลี่ยนเป็นเงิน ซื้อรถม้ามาคันหนึ่งบังคับน้องสาวที่ยังเสียใจเพราะถูกถอนหมั้นย้ายออกมาจากเมืองหลวง สองพี่น้องมุ่งหน้ามายังแดนตะวันออกโดยมีสัมภาระเพียงรถม้าคันเดียว