Share

บทที่ 4

last update Tanggal publikasi: 2025-03-02 16:05:12

‘เปิดวาร์ปลูกชายนักการเมืองชื่อดัง ก่อเหตุทะเลาะวิวาทชักปืนยิงคู่อริบาดเจ็บสาหัส4ราย คาดเกี่ยวพันกับธุรกิจสีเทา’

พลั่ก! หนังสือพิมพ์ปึกหนาถูกฟาดเข้าที่ใบหน้าหล่อเหลาอย่างแรงด้วยความเดือดดาล ข่าวฉาวของ ‘ชลากร กิจธาดาวงศ์’ โชว์หราขึ้นบนหน้าหนังสือพิมพ์เกือบทุกฉบับ สร้างความอับอายให้ผู้เป็นพ่อไม่จบไม่สิ้น

‘ชาวิน กิจธาดาวงศ์’ คือนักการเมืองท้องถิ่นชื่อดัง เขาคือผู้มีอิทธิพลแถวหน้าถูกนับหน้าถือตาในแวดวงเดียวกัน

ตระกูลกิจธาดาวงศ์กลับมาเป็นที่พูดถึงอีกครั้งก็เพราะข่าวฉาวโฉ่ที่ลูกเทวดาไปก่อไว้

“ไอ้ลูกเวร! ดูผลงานที่แกทำสิ จะหาเรื่องปวดหัวให้ฉันไปถึงไหน”

ผู้เป็นพ่อตวาดเสียงใส่ด้วยอารมณ์เดือดดาลสุดขีด ช่วงนี้เป็นช่วงสำคัญ เขากำลังหาเสียงเพื่อจะลงเลือกตั้งรับตำแหน่ง แต่ลูกชายตัวดีก่อเรื่องให้ต้องปวดหัวไม่เว้นแต่ละวัน

“ใจเย็นก่อนค่ะคุณ ลูกคงไม่ได้ตั้งใจ คุณอย่าว่าลูกเลยนะคะ” คุณหญิงบุษยาเดินเข้าไปห้ามผู้เป็นสามี เธอมีลูกชายคนเดียวที่รักดั่งแก้วตาดวงใจเลี้ยงดูมาอย่างดีไม่เคยขัดใจ

ต้นตระกูลของเธอเป็นผู้ดีเก่ามีฐานะมั่งคั่งทำธุรกิจซื้อขายและส่งออกน้ำมันปาล์มรายใหญ่ระดับประเทศ

“เลิกให้ท้ายมันได้แล้วคุณหญิง ลูกชายคุณสร้างเรื่องให้ผมตามเช็ดขี้เช็ดเยี่ยวไม่เว้นแต่ละวัน” ชาวินยืนเท้าเอวมองลูกชายตัวดีด้วยความละเหี่ยใจ ยิ่งนานวันดูเหมือนจะยิ่งหนักข้อขึ้นเรื่อยๆ

“อาทิตย์ก่อนเมาแล้วขับแหกด่านตรวจ ส่วนอาทิตย์นี้ทะเลาะวิวาทพยายามฆ่า คุณยังจะให้ผมเอาหน้าไปไว้ที่ไหน”

บรรยากาศภายรอบเริ่มตึงเครียด ลูกน้องชายฉกรรจ์ชุดดำนับสิบต่างพากันยืนก้มหน้า

“ฌอห์ณรีบเข้าไปขอโทษพ่อสิลูก”

“ขอโทษทำไม?” ตัวต้นเหตุนั่งกอดอกเลิกคิ้วถามด้วยสีหน้าราบเรียบไม่สะทกสะท้าน

“อย่าทำให้พ่อโกรธนะ เชื่อแม่สิ”

“ผมก็เป็นแบบนี้มาตั้งนานแล้ว พ่อกับแม่เพิ่งรู้หรือไง”

“ไอ้ฌอห์ณ!”

“เรียกผมมาด่าแค่นี้ใช่ไหม?”

“…..”

“ถ้าไม่มีอะไรแล้วจะได้กลับ” ชายหนุ่มจบบทสนทนาไว้เพียงเท่านั้น ก่อนจะหยัดตัวลุกเดินออกมา

คุณหญิงบุษยารีบเดินตามหลังลูกชายออกมาติดๆ

“เดี๋ยวก่อนฌอห์ณ อย่าเพิ่งไปลูก”

“ฌอห์ณจำน้องพิมได้ไหม คนที่ฌอห์ณเคยบอกว่าน่ารัก ลูกของท่านทูตอัศวินกับคุณหญิงลานนา”

‘พิม’ คือลูกสาวของเพื่อนสนิท หน้าตาสะสวยแถมฐานะดีเป็นเจ้าของไร่อยู่ทางภาคเหนือ

“จำได้”

“อาทิตย์หน้าน้องจะลงมาจากเชียงใหม่แล้วนะ แม่อยากให้ลูกกับน้องพิมหมั้นหมายกันไว้ก่อน เอาไว้ถ้าน้องเรียนจบเมื่อไหร่ค่อยแต่งงานกันดีไหมลูก”

“แต่ผมมีแฟนแล้ว แม่ก็รู้จักครีมนิ”

ฌอห์ณไม่เข้าใจว่าทำไมแม่ถึงมีความคิดแบบนั้น ที่ผ่านมาก็เคยพาครีมมาเจอครอบครัวอยู่บ่อยครั้ง

“แม่รู้ว่าลูกกำลังคบกับครีมอยู่ แต่ถ้าจะคบกันแค่เล่นๆ เอาไว้แก้เหงาก็ไม่เป็นไรแม่เข้าใจ เพราะลูกคงไม่คิดจริงจังกับผู้หญิงที่ไม่มีหัวนอนปลายเท้าแบบนั้นหรอกใช่ไหม”

เธอเข้าใจว่าลูกชายแค่อยากเลี้ยงดูครีมไว้เล่นๆ เพราะสงสาร ไม่ได้จริงจังถึงขั้นจะตกแต่งหมั้นหมาย

“แม่ว่าคนที่เหมาะสมกับลูกมากที่สุดคือน้องพิม”

“แม่คิดแบบนั้นเหรอ?”

“อาทิตย์หน้าฌอห์ณไปดูตัวน้องพิมกับแม่นะ จะได้ทำความรู้จักกันไว้เนิ่นๆ อนาคตเราต้องทำธุรกิจร่วมกัน จะได้ปรองดองกันไว้”

“ถ้าแม่อยากแต่งมากนักก็แต่งเองเลย ส่วนผมไม่แต่ง”

“ฌะ…ฌอห์ณอย่าเพิ่งไปลูก!”

-บริษัท พี.เอ็น.เอ็น. จำกัด(มหาชน)-

ครีมวิ่งกระหืดกระหอบออกจากบริษัทมาขึ้นรถยุโรปคันหรูของแฟนหนุ่มที่มาจอดรอรับหลังเลิกงาน

“รอนานไหม ทำไมวันนี้ถึงมารับครีมได้”

คนตัวเล็กพูดด้วยท่าทางดีใจจนออกนอกหน้า เพราะโอกาสที่ฌอห์ณจะมารอรับแบบนี้ไม่ได้มีบ่อยๆ

“ทางผ่านพอดี”

“อ่อ…” เธอพยักหน้ารับอย่างน้อยใจ เขาไม่ได้อยากมารับแค่บังเอิญผ่านมาเท่านั้น

“แล้วไปไหนมาเหรอถึงได้แวะมาแถวนี้”

“แวะเข้าบ้านใหญ่”

“มีเรื่องอะไรหรือเปล่า?” ถ้าโดนเรียกเข้าบ้านใหญ่หมายความว่าต้องเกิดเรื่องราวอะไรบางอย่าง

“ไม่ต้องรู้หรอก ถึงรู้ไปก็ช่วยอะไรไม่ได้อยู่ดี”

“…..”

“ขากลับจะแวะห้างพาไปซื้อโทรศัพท์ใหม่ อยากได้รุ่นไหนก็เอาบัตรไปรูดเองล่ะกัน”

ใบหน้าสะสวยปรากฏรอยยิ้มกว้าง เคยมาเดินห้างด้วยกันครั้งล่าสุดก็เมื่อปีที่แล้ว

“ขอกินอาหารญี่ปุ่นด้วยได้ไหม ร้านโปรดที่ครีมชอบกิน เราไม่ได้กินด้วยกันตั้งนานแล้ว”

“ร้านนั้นคิวเยอะไม่ใช่หรือไง ถ้าครีมอยากกิน ขากลับก็นั่งแท็กซี่กลับเอง ฌอห์ณไม่อยากไปนั่งรอมันเสียเวลา”

“อ่า…งั้นแค่แวะไปซื้อโทรศัพท์อย่างเดียวก็ได้”

ครีมถึงกลับหน้าเจื่อนลง ความจริงควรจะชินได้แล้ว แต่ทำไมถึงรู้สึกน้อยใจทุกที

ฌอห์ณมีเวลาให้เพื่อนได้เสมอ แต่สำหรับเธอเขากลับทิ้งๆ ขวางๆ ไม่สนใจ

เคยหวังว่าเขาอาจจะกลับมาเป็นฌอห์ณคนเดิม คนที่เคยรักและเอาใจใส่เธอมากกว่านี้ แต่ดูเหมือนว่าความเพ้อฝันจะค่อยๆ ถอยห่างออกไปไกลเรื่อยๆ

เขาต้องการเธอก็ตอนที่อยู่บนเตียงด้วยกันเท่านั้น…

ครืด~ สมาร์ตโฟนแผดเสียงร้องดัง ริมฝีปากเม้มเข้าหากันแน่นหลังจากเห็นรายชื่อของพ่อที่ปรากฏอยู่บนหน้าจอ ครีมกดปิดเสียงแล้วเก็บใส่กระเป๋าสะพาย

“พ่อโทรมาขอเงินอีกแล้วเหรอ?”

“ครีมเพิ่งโอนให้ไปเมื่อวันก่อนเอง” เงินเดือนเกือบทั้งหมดได้ส่งให้พ่อกับน้อง แต่ดูเหมือนว่ายิ่งให้มากเท่าไหร่มันยิ่งไม่พอ

“แล้วพ่อครีมจะเอาเท่าไหร่ เดี๋ยวโอนให้”

“ฌอห์ณไม่ต้องให้หรอก สงสัยจะเอาไปเล่นพนันอีกตามเคย” ครีมพูดอย่างเหนื่อยใจ

“ถ้าครีมไม่ให้ เดี๋ยวพ่อครีมก็โทรมาขอฌอห์ณอยู่ดี” ซึ่งฌอห์ณเองก็รับรู้ปัญหานี้ แต่เขาไม่ได้มานั่งคิดเล็กคิดน้อยกับเงินแค่ไม่กี่หมื่นในแต่ละเดือน ถือว่าตัดความรำคาญแทนแฟนสาวให้มันจบไป

“…..”

“ฌอห์ณโอนเงินให้แล้ว แต่ไม่ได้ให้ฟรีนะ คืนนี้อย่าลืมมาชดใช้หนี้แทนพ่อด้วยล่ะกัน” ฝ่ามือหนาสอดล้วงเข้าใต้กระโปรงทรงเอที่ครีมสวมใส่เลื่อนเข้าไปบีบคลึงลูบไล้ตามต้นขาขาวเนียน

“…..”

วันต่อมา

-บริษัท พี.เอ็น.เอ็น. จำกัด(มหาชน)-

“เป็นอะไรครีม ไม่สบายเหรอทำไมหน้าซีดเชียว” เสียงหัวหน้าแผนกเอ่ยทักทาย ใบหน้าของครีมซีดเผือดคล้ายกับคนไม่มีแรง

“ปะ…ปวดท้องนิดหน่อยน่ะ”

“แต่พี่ว่าไม่นิดแล้วนะ เจ็บขนาดนี้ทำไมไม่นอนอยู่บ้าน”

“ครีมขาดงานบ่อยแล้วค่ะหัวหน้า ไม่อยากลางานแล้ว”

“ถ้าไม่ไหวก็พักได้นะ วันนี้งานไม่ค่อยยุ่งเท่าไหร่”

“ค่ะ”

ดวงตากลมโตเหม่อลอย มองออกไปนอกหน้าต่าง ภาพเหตุการณ์ที่เธอเพิ่งเจอมาค่อยๆ ฉายเข้ามาในความคิด

‘ฌะ…ฌอห์ณ ครีมเจ็บ’

‘มันจะเจ็บอะไรขนาดนั้นวะครีม อย่าสำออย’

‘หยุดได้ไหม ไม่ไหวแล้ว’

‘เมื่อกี้เอาออกไม่ทัน ถ้าไม่อยากท้อง อย่าลืมไปจัดการตัวเองด้วย’

‘ฮึก…ฌอห์ณ~’

แกร๊ก…ฌอห์ณเดินกลับเข้ามาในคอนโดช่วงตีสองของวัน เขาหอบพยุงร่างกายอันโซเซเข้ามาในห้องนอน แต่ไม่เห็นใคร!

ไอเย็นจากเครื่องปรับอากาศแทบไม่หลงเหลือ บ่งบอกได้ว่าเธอไม่ได้กลับมาที่นี่

ดวงตาคู่คมวาดสายตามองไปรอบๆ เพื่อให้แน่ใจ บนเตียงว่างเปล่าไม่มีคนตัวเล็กที่นอนรอให้เขากลับบ้านเหมือนทุกวัน

“หายไปไหน ทำไมไม่ยอมกลับบ้าน!”

อาการสร่างเมาแทบหายไปจนหมดสิ้น คนร้อนรนรีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดโทรหาแฟนสาวด้วยความขุ่นเคือง

‘หมายเลขที่ท่านเรียกไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้’

‘หมายเลขที่ท่านเรียกไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้’

“เวรเอ้ย!” เขาขบกรามแน่นด้วยความโกรธจัดจนเส้นเลือดปูดโปนขึ้นตามขมับ

“อย่าให้ตามเจอแล้วกัน เธอโดนหนักแน่!”
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • คนเคยรัก   บทที่ 70

    ไม่ว่าจะเดินไปมุมไหนของบ้านก็เห็นแต่ภาพถ่ายวันแต่งงานของเขาและเธอ เพราะฌอห์ณเป็นคนสั่งแขวนด้วยตัวเอง “เช็ดถูอยู่ทุกวัน ยังไม่เลิกเห่ออีกเหรอ” “แต่งงานครั้งเดียวในชีวิต ใครจะไม่เห่อบ้าง” ครีมยิ้มให้คนตรงหน้า ถึงแม้จะผ่านไปนานเกือบปีหลังจากแต่งงาน แต่ฌอห์ณยังคงยืนมองมันทุกวันเหมือนภาคภูมิใจนักหนาแถ

  • คนเคยรัก   บทที่ 69

    “…..” “อยู่ด้วยกันมีลูกจนถึงขนาดนี้ ยอมแต่งงานได้แล้ว” แค่เธอไม่ตอบมันก็ไม่ได้ต่างอะไรจากการปฏิเสธ “ขอคิดดูก่อน” “จะคิดอะไรอีก ไม่ต้องคิดแล้ว” “ถ้าคิดจะขอแต่งงาน ทำไมไม่ขอตั้งแต่ตอนนั้น ทำไมถึงได้ปล่อยให้เวลาล่วงเลยมานานจนถึงขนาดนี้” ครีมพูดในสิ่งที่คิดมาโดยตลอด ถึงแม้จะไม่ได้จัดงานแต่งใหญ่โตเ

  • คนเคยรัก   บทที่ 68

    แสงแดดอ่อนยามเช้าเล็ดลอดผ่านเข้ามาในห้องนอนกระทบใบ หน้าเกลี้ยงเกลา ช่วยปลุกหญิงสาวให้รู้สึกตัวตื่นขึ้นมา… “อื้ออ…” ครีมร้องครางในลำคอยามที่ขยับตัวแล้วรู้สึกปวดร้าวระบมไปทั่วร่างกาย โดนฌอห์ณกอดรัดฟัดเหวี่ยงมาทั้งคืน กว่าจะยอมปล่อยให้เธอได้นอนก็ปาเข้าไปเกือบรุ่งสาง “นอนต่อสิ เดี๋ยววันนี้ฌอห์ณดูลู

  • คนเคยรัก   บทที่ 67

    ร่างกายที่หนักอึ้งค่อยๆ ลืมตาขึ้นมาพร้อมความเจ็บปวด เพดานที่สว่างจ้าไปด้วยหลอดไฟสีขาวและกลิ่นยาคละคลุ้งทำให้ครีมได้สติพยายามจะลุกขึ้นนั่ง “อย่าเพิ่งขยับนะครีม นอนพักก่อน” “คิงอยู่ไหน ลูกปลอดภัยดีใช่มั้ย” คนเป็นแม่ลืมความเจ็บปวดไปชั่วขณะเพียงเพราะคิดถึงแต่หน้าลูก “คิงปลอดภัยดี อีกเดี๋ยวคงได้เจอกัน

  • คนเคยรัก   บทที่ 66

    “หมออยู่ไหน หมอ!” ฌอห์ณตะเบ็งเสียงร้องเรียกดังลั่น จนพยาบาลพิเศษแถวนั้นรีบวิ่งกุลีกุจอเข้ามาหา “ไม่เห็นหรือไงว่าเมียฉันเจ็บขนาดนี้ มัวนิ่งกันอยู่ได้! ไปตามหมอมาสิ ตามมาเดี๋ยวนี้” “ญาติใจเย็นๆ ก่อนนะคะ คุณหมอเพิ่งออกจากห้องผ่าตัด ตอนนี้กำลังมาค่ะ” “จะให้เย็นยังไง เมียกับลูกฉันทั้งคน” “ครีมทนได้

  • คนเคยรัก   บทที่ 65

    “ฮึก…” ฌอห์ณสะดุ้งตื่นขึ้นมากลางดึก หลังจากได้ยินเสียงสะอึกสะอื้นของคนรัก ร่างบางนั่งเอนหลังพิงหัวเตียง บนใบหน้าสะสวยเปียกชุ่มไปด้วยหยาดน้ำตา “ร้องไห้ทำไม เป็นอะไร เจ็บท้องจะคลอดเหรอ” “ครีมปวดขา” ครีมก้มลงมองเท้าของตัวเองที่เริ่มบวมขึ้นมากแล้ว ตอนนี้เธอท้องได้แปดเดือนกว่า อีกไม่กี่สัปดาห์ก็คงถึงก

  • คนเคยรัก   บทที่ 62

    “เป็นอะไรฌอห์ณ ไม่สบายเหรอ” ครีมถามชายหนุ่มที่เอาแต่ยกมือขึ้นก่ายหน้าผาก นอนพลิกตัวกระสับกระส่ายอยู่บนเตียง “นอนไม่หลับ คิดเรื่องลูก” ฌอห์ณพลิกตัวหันกลับมาหาหญิงสาว ใบหน้าเต็มไปด้วยความกังวลจนเห็นได้ชัด “คิดอะไร” “ครีมว่าฌอห์ณควรซื้ออะไรให้ลูกในวันเกิดดี” “ก็นึกว่าเรื่องอะไร” ครีมถอนหายใจใส่คนตั

    last updateTerakhir Diperbarui : 2026-04-01
  • คนเคยรัก   บทที่ 58

    “กูเป็นห่วงเลยแวะมาหา ครีมบอกมึงไม่สบาย ทำไมไม่ไปหาหมอ” “ช่างแม่ง เดี๋ยวก็หาย” “สภาพโทรมขนาดนี้ไปให้หมอตรวจสักหน่อยดีมั้ย เพื่อเป็นโรคร้ายจะได้รักษาทัน” “เป็นโรคร้ายห่าอะไร กูแพ้ท้อง” อาการที่เป็นอยู่ตอนนี้สามารถคาดเดาได้ไม่ยากว่าเขาอาจกำลังจะแพ้ท้องแทนเมีย เพราะดูเหมือนว่าท้องนี้ครีมจะไม่ได้เป็น

    last updateTerakhir Diperbarui : 2026-03-31
  • คนเคยรัก   บทที่ 57

    “แม่เอาอันนี้มั้ย น้องขวัญยกให้” เสียงเจื้อยแจ้วของลูกสาวช่วยดึงสติของหญิงสาวให้กลับคืนมา ขณะกำลังนั่งใจลอยเผลอคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย น้องขวัญเป็นห่วงแม่ เลยยอมเสียสละหมูชุบแป้งทอดชิ้นใหญ่ ตั้งแต่มาถึงร้านอาหาร แม่ก็ไม่ค่อยทานอะไรเลย “ไม่เป็นไรค่ะ แม่ไม่ค่อยหิว น้องขวัญกินเลย” “พ่อบอกว่าแม่ไม่ค่อ

    last updateTerakhir Diperbarui : 2026-03-31
  • คนเคยรัก   บทที่ 56

    “วันนี้ไม่ไปทำงานเหรอ?” คนตัวเล็กถามอย่างสงสัย เมื่อเห็นฌอห์ณกำลังนั่งดูทีวีอยู่ในห้องนั่งเล่น ทั้งๆ ที่ตอนนี้ได้เวลาไปทำงานแล้ว ส่วนน้องขวัญไปโรงเรียนกว่าจะกลับก็ช่วงเย็น “ถ้าไปแล้วจะมานั่งอยู่ตรงนี้เหรอ” “ครีมถามดีๆ นะ ทำไมต้องกวนประสาทอยู่เรื่อยเลย” ถ้าไม่ติดว่าเธอป่วยอยู่คงจะหยิบรีโมทขึ้นมาเ

    last updateTerakhir Diperbarui : 2026-03-30
Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status