โรงเรียนผีดุ

โรงเรียนผีดุ

last updateTerakhir Diperbarui : 2025-05-18
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
Belum ada penilaian
25Bab
579Dibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

เมื่อสิ่งที่คุณเคยได้ยินและเคยรู้จักมา "ดุ" กว่าที่คุณเคยรู้ แน่ใจแล้วนะ ว่า "มัน" ไม่ได้อยู่ในโรงเรียนของคุณ

Lihat lebih banyak

Bab 1

1.เพื่อนเก่าในโรงเรียนร้าง

그녀의 딸이 죽었다.

하지만 그녀는 장례식도, 발인도, 평범한 묘지를 살 돈도 없었다.

그저 검은색 나무관과 유골함에 딸 연하나의 모든 걸 담았다.

장례식장의 TV에서 극도로 사치스러운 세기의 결혼식이 생중계되고 있었다. 신랑은 그녀의 전남편이자 연하나의 친아빠인 연지훈이었고, 신부는 그가 줄곧 마음에 품어왔던 첫사랑 유이영이었다.

연지훈은 마침내 소원을 이루었다.

서현주는 유골함을 안고 화장터에서 나왔다. 밖에는 비가 주룩주룩 내렸다.

화장터에서 일하는 젊은 여직원이 무언가 말하려다 망설였지만, 결국 참지 못하고 물었다.

“손님, 밖에 비가 많이 와요. 혹시 데리러 오신 분 있나요?”

서현주는 핏기없는 얼굴로 유골함을 내려다보았다.

아무도 오지 않을 것이다. 그녀의 유일한 가족은 첫사랑 여자친구와 결혼식을 올리고 있으니까. 그는 이 두 모녀에게 신경 쓸 겨를이 없는데 딸의 죽음을 알 리가 있을까?

설령 여유가 있다고 해도 결코 그녀를 데리러 오지 않을 것이다.

연지훈은 그녀를 끔찍이 미워한다.

너무 밉다 보니 그녀의 딸까지 증오했다.

며칠 전, 유이영이 차에 아들을 싣고 운전하다가 서현주와 연하나가 탄 버스를 들이받았다. 연하나는 심각한 부상을 입고 현장에서 기절했다.

서현주는 인파 속에서 연지훈을 한눈에 알아보고 구명줄이라도 잡은 듯 그에게 달려갔다.

“지훈 씨, 하나가 다쳤어요. 상태가 심각해요. 제발 우리 하나 병원으로 데려다줘요!”

하지만 연지훈은 그녀를 밀쳤다. 서현주는 머리가 땅에 부딪혔고 눈앞이 어지러웠다.

“서현주, 뻔한 연기는 제발 그만 좀 해!”

말을 마친 연지훈은 눈동자가 파르르 떨리더니 유이영의 아들을 안고 구급차로 향했다.

서현주는 머리가 어지러운 와중에도 그의 바짓가랑이를 붙잡았다. 자존심까지 다 내려놓고 비참하기 그지없었다.

“제발 부탁이에요. 하나 곧 죽을 것 같다고요! 우리 하나도 지훈 씨 딸이잖아.”

연지훈은 전혀 믿지 않고 차가운 시선으로 그녀를 째려봤다.

“몇 번을 말해? 내 생에 아이는 딱 한 명이야. 이영이가 낳아준 우리 아들.”

“너랑 하나는 필요 없어. 쓰레기라고. 아 그리고 이혼합의서 당장 가져와!”

연지훈은 그녀를 발로 걷어차고 약간의 찰과상만 입은 소년을 안고서 구급차에 올라탔다.

서현주는 마음이 재가 되어갔다. 결국 30분이 늦어서 연하나는 골든타임을 놓치고 수술대에서 생을 마감했다.

한편 연지훈이 병원까지 실어갔던 남자아이는 한창 그들의 결혼식에서 화동 역할을 하며 신랑 신부에게 결혼반지를 전달해주었다.

서현주는 차갑게 웃으며 잠긴 목소리로 말했다.

“제가 알아서 갈게요. 감사합니다.”

그녀는 거센 빗줄기 속으로 걸어 들어갔다.

여직원은 잠시 머뭇거리며 그녀의 뒷모습을 바라보았다. 쫓아가고 싶었지만 끝내 발걸음을 멈췄다.

이미 할 수 있는 최선을 다했고 이 일로 연 대표님의 심기를 건드리고 싶지는 않았으니까.

서현주는 빗속을 걸으며 외투를 벗어 유골함을 덮었다. 그녀는 몸을 앞으로 기울여서 비바람을 막아주었다.

“하나야, 엄마가 비 맞지 않게 해줄게.”

한 줄기 밝은 빛이 안개를 뚫고 눈앞을 환하게 비췄고 경적과 함께 검은색 마이바흐가 그녀 옆에 멈춰 섰다.

다만 그녀는 걸음을 멈추지 않고 억척스럽게 앞으로 나아갔다.

...

반 시간 후.

그녀와 연지훈의 신혼집, 아니 이제는 연지훈과 유이영의 신혼집으로 꾸며진 이 공간은 활기찬 분위기가 한창이었다.

엉망진창의 모습인 서현주는 거실에 서서 이 집안 분위기와 전혀 어울리지 않았다.

가정부는 심지어 그녀더러 현관에만 서 있으라고, 방금 닦은 바닥을 더럽히지 말라고 했다.

서현주는 유골함을 바닥에 내려놓고 주머니에서 푹 젖은 이혼합의서를 꺼냈다.

가정부는 합의서를 받아 들고 외투로 덮인 유골함을 발로 걷어찼다.

“이건 뭐예요? 얼른 치워요.”

외투가 스르륵 벗겨지며 유골함의 한쪽 모서리가 드러났다.

유골함의 이름을 본 가정부는 표정이 굳어버렸다.

그건 바로 서현주의 딸 이름이니까.

서현주는 외투로 유골함을 꼭 감싸고 자리를 떠났다.

한 시간 후, 근처 바닷가.

그녀는 품 안의 유골함을 꽉 안고 바닷속으로 걸어 들어갔다.

창백한 얼굴과 결연하고 단호한 눈빛으로...

“하나야, 괜찮아. 무서워하지 마. 엄마는 죽어서라도 영원히 네 옆에 있어.”

바닷물이 서서히 그녀의 머리 위까지 차올랐다.

...

결혼식장

유이영은 드레스를 갈아입고 대기실 밖으로 걸어 나왔다. 버건디 컬러의 드레스는 그녀를 꽃처럼 아름답게 물들였고 날씬한 자태를 한껏 드러냈다.

“지훈 씨, 하객들 기다리고 있죠? 얼른 함께 나가서 인사드려요.”

유이영은 연지훈에게 새하얀 손을 내밀었다.

“그래.”

연지훈은 부드러운 눈길로 그녀를 바라보며 나란히 손을 잡고 대기실을 나왔다.

갑자기 연지훈의 수행비서가 다급한 표정으로 뛰어 들어왔다.

“대표님, 서현주 씨가 바다에 뛰어들어 자살했답니다.”

뭇사람들은 표정이 굳어졌고 이때 누군가가 입을 열었다.

“여기서 무슨 서현주 타령이에요? 대표님은 이미 그 여자랑 이혼했어요. 죽든 말든 상관없으니 귀찮게 굴지 말아요. 결혼식 망칠 일 있어요?”

다만 곧이어 연지훈이 다가오며 끔찍한 얼굴로 수행비서 임지안을 쳐다봤다.

“방금 뭐라고 했어?”

그는 갑자기 차갑게 웃으며 자신을 설득하는 듯 말을 이었다.

“말도 안 돼. 현주가 또 거짓말하는 거 아니야? 그렇게 교활한 여자가 어떻게 죽을 수 있어?”

수행비서의 목소리가 약간 떨렸다.

“대표님, 정말입니다. 수색대가 방금 바다에서 서현주 씨 시신을 인양했대요. 그리고... 연하나 씨 유골함까지도...”

모든 이가 연지훈은 절대 서현주에게 흔들리지 않을 거로 믿었다. 하지만 그는 지금 표정이 돌변하고 싸늘한 시선으로 먼 곳을 응시했다.

이에 뭇사람들은 침묵하며 감히 꼼짝하지 못한 채 서로를 바라볼 뿐이었다.

오직 유이영만 쪼르르 달려와 그의 손을 잡고 애틋한 눈길로 조심스럽게 말했다.

“지훈 씨...”

뜻밖에도 연지훈은 그녀조차 외면하며 손을 뿌리치더니 밖으로 뛰쳐나갔다.

유이영은 그 순간 사색이 되었다.
Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
25 Bab
1.เพื่อนเก่าในโรงเรียนร้าง
หมิงช่วยเราด้วย…เสียงนั่นดังขึ้นพร้อมกับเสียงเดินลากเท้าผ่านมาทางด้านหน้าห้อง มันดังใกล้เข้ามาเรื่อยๆ ฉันพยายามถดตัวให้เล็กที่สุด หลบอยู่ใต้โต๊ะนักเรียนด้านหลังห้อง ภาวนาอย่าให้มันรู้ว่าฉันอยู่ที่นี่เรื่องผ่านมานานแล้วเรื่องมันผ่านมาตั้งนานหลายปีแล้วมันจบไปแล้ว...นี่มันไม่จริง นี่มันแค่ฝันร้าย ฉันพยายามบอกตัวเองอย่างนี้ ในขณะที่เสียงลากเท้ามาหยุดอยู่ที่ประตูปัง ปัง ปัง! เสียงทุบประตูดังลั่นหมิงช่วยเราด้วย...เสียงนั้นดังขึ้นอีก พร้อมสะอึกสะอื้นดังกึกก้องไปทั่วระเบียงทางเดิน ประตูซึ่งปิดล็อกกลอนไว้ถูกเขย่าชนกลอนใกล้จะหล่นลงมาทุกทีฉันไม่ควรเลยแท้ๆ มีคนรับคำเชิญของครูและเพื่อนๆให้กลับมาที่นี่อีก ที่นี่มันควรจะเป็นสุสานปิดตายที่ลบเลือนออกไปจากความทรงจำแล้ว แต่มันก็ไม่ได้เป็นอย่างนั้นเมื่อ 20 ปีที่แล้วฉันกับแจนเคยเป็นเพื่อนกัน ใครๆก็คิดว่าเราเป็นเพื่อนที่สนิทสนมรักใคร่กันดีไปไหนมาไหนด้วยกันตลอด เหมือนคนตัวติดกัน มีเพียงฉันและแจนเท่านั้นที่รู้ดีว่าความสัมพันธ์ของเราเป็นเหมือนไม้ยืนต้นกับกาฝาก แจนเป็นฝ่ายที่เกาะเกี่ยวพึ่งพิงฉันอยู่ตลอดเวลา คอยเฝ้ารอให้ฉันเปลี่ยนข้าวของเครื่องใช้ส่วนตัว
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-02-22
Baca selengkapnya
2.ผีตึกเก่า  
เมื่อสมัยเรียนผมกับหมง เพื่อนที่เป็นรูมเมท พักอยู่ที่หอในด้วยกัน รูมเมทของผมชอบฟังรายการวิทยุเล่าเรื่องผีเอามากๆ แต่ตัวผมไม่ค่อยสนใจเท่าไหร่ บางทีรำคาญด้วยซ้ำ เพราะอยากอ่านการ์ตูนหรือฟังรายการวิทยุอื่นๆบ้าง “มึงก็ใส่หูฟังฟังของมึงไปไม่ได้เหรอวะ” ผมบอกมันในคืนหนึ่งด้วยน้ำเสียงหงุดหงิดเพราะง่วงมาก อยากนอน แต่ต้องสะดุ้งตื่นกับเสียงประกอบรายการหลอนๆที่มันฟังอยู่ เสียงหัวเราะบ้าง เสียงกรี๊ดบ้าง หมงหันมามองหน้าทำท่าเกรงใจ “เออๆ แป๊บเดียว ใกล้จบละ มึงก็รู้ว่ากูกลัวผี ฟังคนเดียวไม่มีเพื่อนแชร์ เดี๋ยวกูกลัวขึ้นมาแล้วไม่มีคนช่วยกลัว มันว้าเหว่” “ว้าเหว่บ้านเตี่ยมึงเหรอ” ผมพูดไปหัวเราะไป ไม่ค่อยเข้าใจคนแบบนี้เท่าไหร่ กลัวแต่ก็ดันชอบ “มึงไม่กลัวผีเหรอ ?” หมงถามผมบ้าง “น่ากลัวนะมึง ในม.เรา เขาว่ากันว่า ตรงตึกเก่าคณะวิทย์ฯ น่ะผีดุ ใครเดินผ่าน หรือขับมอเตอร์ไซค์วนผ่าน เป็นได้เจอดีทุกราย” มันยังเล่าต่ออีกว่า พวกที่บอกว่าเจอดี ส่วนใหญ่มักจะพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า จะเห็นเหมือนมีคนใส่ชุดนักศึกษา เป็นผู้หญิงผมสั้น กระโปรงพลีท รองเท้า
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-02-22
Baca selengkapnya
3.ต้นฉำฉาหลังโรงเรียน
ที่โรงเก็บอุปกรณ์เกษตรหลังโรงเรียนของเรามีต้นฉำฉาใหญ่ต้นหนึ่งอยู่ด้านหลังใหญ่ขนาดสี่คนโอบได้กิ่งก้านของมันแผ่ขยายกว้างใหญ่ใต้ต้นมีใบฉำฉาที่ร่วงหล่นทับถมเต็มพื้นจนนุ่มเหมือนพรมเพราะไม่เคยมีใครไปกวาดที่นั่นแหละที่พวกนักเรียนลือกันว่าต้นฉำฉาต้นนั้นมีผีและผีก็ดุเสียด้วย ที่เล่าๆ ต่อกันมาว่ากันว่าเคยมีนักการภารโรงชอบไปนอนหลับใต้ต้นไม้ต้นนั้น แต่ต้นฉำฉาอายุมากกิ่งเปราะกิ่งไม้เลยหักลงมาทับพอดี ภารโรงคงหลับสนิทเลยไม่รู้เรื่องอะไรเลย ตายไปทั้งๆ ที่หลับอยู่อย่างนั้นเอง หลังจากนั้นบางคนบอกว่าช่วงบ่ายๆมักจะเห็นคนไปนอนหลับอยู่ใต้ต้นฉำฉา บางทีก็เห็นหลับอยู่บนกิ่งไม้สูงๆที่คนปกติไม่น่าขึ้นไปได้ เรื่องเล่าพวกนี้เพิ่มความน่าเชื่อถือเข้าไปอีก เมื่อเช้าวันหนึ่งครูประกาศออกไมโครโฟนว่าห้ามนักเรียนทุกคนเข้าไปในบริเวณนั้นเด็ดขาด นอกจากจะมีคำสั่งจากครู ไม่อย่างนั้นจะถูกลงโทษตัดคะแนนความประพฤติ พวกเรานักเรียนก็เลยเดากันว่าน่าจะเพราะเรื่องเมื่ออาทิตย์ก่อนนี่แหละที่มีน้อง ป.5 หลายคนพากันเข้าไปเล่นที่ใต้ต้นฉำฉาต้นนั้น เล่นกอบใบไม้มาโปรยเป็นหิมะตกบ้าง นอนเล่นสโนวแองเจิ้ลบ้างสักพั
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-02-22
Baca selengkapnya
4.ผีร่างทรงนางรำ (1)
โรงเรียนของฉันเป็นโรงเรียนเก่าแก่ประจำจังหวัด มีพื้นที่กว้างกว่า 40 ไร่ นอกจากจะใช้เป็นสถานศึกษาแล้ว คนในจังหวัดยังมักจะมาใช้สถานที่เพื่อจัดกิจกรรมต่างๆอย่าง เช่น งานแต่งงาน งานเกษียณอายุราชการ และอื่นๆนอกจากสถานที่ที่มีความโอ่โถงสวยงามแล้ว คนทั่วไปต่างรู้กันดีอีกอย่างว่า โรงเรียนของเรามีบริการวงดนตรีไทยเดิม และคณะนาฏศิลป์ไทย ที่ได้อาจารย์ดีจากกรมศิลปากรมาคัดเลือกเด็กเข้าวงและฝึกสอนอย่างเข้มข้นด้วยตัวเอง ทำให้นางรำทุกคนในวงโรงเรียน ทั้งรูปร่างหน้าตาและผิวพรรณดี ยิ้มสวยหวาน พอแต่งหน้าไทย ใส่เครื่องทรงชุดไทยสวย ๆ ก็มีออร่าราวกับเทพธิดาจำแลง นอกจากนี้ทุกคนยังรำสวยงามอ่อนช้อย ได้มาตรฐาน ถึงขนาดไปประกวดระดับประเทศได้รางวัลมามากมาย ดังนั้นคณะนาฏศิลป์ของโรงเรียนจึงได้รับความนิยมอย่างมากโดยเฉพาะในงานมงคลต่างๆ มีงานจ้างไปออกงานทั้งในหอประชุมโรงเรียนเอง งานในตัวจังหวัดเราเอง รวมถึงจังหวัดใกล้เคียงด้วยนางรำจึงได้รับอภิสิทธิ์พิเศษเหนือกว่านักเรียนคนอื่นๆ สามารถไว้ผมยาวได้ แต่งหน้าและไว้เล็บได้ หยุดเรียนไปรับงานแสดงได้ โดยมีโรงเรียนคอยดูแลให้ทุกอย่าง ทั้งอาหารการกิน รถรับ-ส่ง ช่างแต่
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-02-22
Baca selengkapnya
5.ผีร่างทรงนางรำ (2)
ร่างในชุดเครื่องรำแปลกประหลาดตรงหน้ายังคงร่ายรำอย่างเชื่องช้า แช่มช้อย เอียงร่างกายท่อนบนจนเอวแทบขนานกับพื้น ค่อยๆวาดเท้าหันกลับมาที่ฉันช้า ๆ ทั้งที่กำลังขวัญผวากับภาพตรงหน้า เสียงหัวใจเต้นเร็วแรงเหมือนกระโดดจากในอกมาอยู่ในแก้วหูแต่ฉันกลับควบคุมตัวเองไม่ได้ เท้าทั้งสองค่อยๆก้าวเข้าไปใกล้ขึ้นเรื่อยๆ ใบหน้าที่กำลังจ้องมองกลับมาเป็นใบหน้าของเจี๊ยบแท้ๆ แต่นั่นเหมือนไม่ใช่ เป็นความขัดแย้งที่แปลกประหลาด ร่างนั้นแสยะยิ้มให้ ริมฝีปากแดงฉ่ำวาดยาวไปบนแก้ม ฟันสีดำเรียงกันเป็นแถว ดวงตาดำกลมโตเหมือนจะขยายใหญ่ขึ้นจนเต็มจอตา ทว่าไม่มีแววตาเมื่อกระทบแสง มืดดำสนิทราวกับหลุมลึกมืดมิด ขาฉันสั่นจนขยับไม่ได้อีกต่อไป แม้แต่บังคับให้ตัวเองหลับตา สวดมนต์ หรือห้ามน้ำตาไม่ให้ไหลออกมาเพราะความกลัวก็ทำไม่ได้ อยากจะหันหลังวิ่งหนีออกไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุด หรืออย่างน้อยก็เรียกให้คนช่วย แต่ก็ทำไม่ได้สักนิด! ร่างตรงหน้ายังคงแสดงแสนยานุภาพอย่างเต็มที่ราวกำลังสนุกสนานกับสิ่งที่เกิดขึ้น เธอเตะเท้าที่คลุมด้วยชุดยาวกรุยกรายลากพื้นไปด้านข้าง คล้ายท่าร่ายรำของนาง
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-02-22
Baca selengkapnya
6.ผีต้นมะขามที่ระเบียงหลังห้อง
เมื่อสมัยที่ผมยังเป็นนักเรียนเรื่องที่ยากเย็นที่สุดในชีวิตไม่ใช่เรื่องเรียน ผมไม่มีปัญหากับการเรียน ไม่มีปัญหากับสมุดพก พ่อแม่ยิ้มได้ทุกครั้งเวลาเห็นเกรด ในช่องความประพฤติคุณครูก็มักจะเขียนว่าสุภาพเรียบร้อยเงียบขรึมไม่ค่อยพูด นั่นคงเป็นทั้งหมดเท่าที่ครูเห็นสิ่งที่ครูไม่เห็นนั่นต่างหากที่เป็นปัญหา...ตั้งแต่ผมเรียนประถมมาจนถึงม.2 ผมมีปัญหาเรื่องเพื่อนมาตลอด ด้วยบุคลิกที่ชอบเก็บตัวไม่พูดไม่จาของผม แถมไม่สู้คนทำให้ผมคงดูน่ากลั่นแกล้งในสายตาของพวกเด็กหลังห้อง ซึ่งก็ไม่รู้ว่ามันอะไรกันนักหนา ทั้งๆที่ผมไม่พยายามจะไปยุ่งกับใครอยู่แล้วตอนเรียนประถมการแกล้งกันของเด็กๆก็ยังเบาๆ แต่พอเข้ามัธยมการแกล้งเริ่มมีความซับซ้อนและรุนแรงมากขึ้น ทั้งกลั่นแกล้งกันตรงๆทางร่างกาย เช่น ขัดขา หรือกลั่นแกล้งทางอ้อม เช่น เขียนเก้าอี้นักเรียน ทำลายข้าวของเอากระเป๋านักเรียนหรือรองเท้าของผมไปซ่อน กระทั่งเอากรรไกรมาแกล้งตัดผมผมด้านหลังตอนที่ผมไม่รู้ตัวนอกจากนี้ยังมีการกลั่นแกล้งทางจิตใจ เช่นการล้อเลียน การปล่อยข่าวลือปลอมทั้งในเพจของโรงเรียน และในกรุ๊ปไลน์ของห้อง ทำให้เวลาผมเข้ามาในห้องเรียนมักจะเห็นสายตาของเพื่อน
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-03-09
Baca selengkapnya
7.ผู้ช่วยหลังเวที (1)
ที่โรงเรียนของฉันในหอประชุม มีเวทีใหญ่ ระบบเสียงคุณภาพเยี่ยมและมีห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าให้กับนักแสดงด้านหลังเวทีทั้งด้านซ้ายและขวา ด้านละหลายห้อง อลังการกว่าโรงเรียนอื่นๆที่ฉันเคยเห็นพื้นเวทีเป็นไม้ปาเกต์ เคลือบแว็กซ์ ขัดจนเงา สะอาดสะอ้านดูหรูหรา ผ้าม่านที่เป็นฉากหลังมีให้เลือกหลายสี แม่บ้านทำความสะอาดให้ใหม่เอี่ยมอ่องเสมอที่เป็นอย่างนี้ก็เพราะโรงเรียนของฉันเป็นโรงเรียนที่มีชื่อเสียงด้านการแสดงของนักเรียนเป็นอย่างมาก นักเรียนในละแวกใกล้เคียงหรือแม้แต่จากที่ห่างไกลที่ชอบในทางศิลปะการแสดงไม่ว่าจะเป็นนาฏศิลป์ร้องและเต้นและ ที่สำคัญที่สุดคือละครเวที ต่างก็หมายมั่นปั้นมือที่จะเข้ามาเรียนที่นี่เป็นอย่างมาก ฉันเองก็เป็นหนึ่งในนั้นที่โรงเรียนเก่า ฉันเป็นนักแสดงตัวหลักของโรงเรียนมาตั้งแต่ชั้นประถม แต่พ่อแม่และคุณครูที่มองเห็นแววการแสดงของฉันฉายชัดขึ้นเรื่อยๆรู้สึกเสียดาย เพราะที่โรงเรียนเก่านั้นไม่มีบุคลากรสอน หลักสูตรการเรียนการสอนก็ไม่เอื้ออำนวยให้นักเรียนได้พัฒนาในด้านนี้เลยฉันมาสอบเข้าที่โรงเรียนใหม่แห่งนี้ และผ่านฉลุยตั้งแต่ครั้งแรกหลังการสัมภาษณ์ คุณครูหลายคนยืนขึ้นปรบมือเมื่อฉันแสดงทดส
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-03-09
Baca selengkapnya
8. ผู้ช่วยหลังเวที (2)
วันรุ่งขึ้นเป็นวันแสดงจริงฉันตื่นเต้นมากกว่าเดิมแต่ก็วุ่นวายอยู่กับการเตรียมตัว ซ้อมบทท่องบทรอบสุดท้ายก่อนที่จะไปเข้าแสดงในรอบค่ำ ตลอดทั้งวันฉันมองหาพี่สาวคนสวยคนนั้นแต่กลับไม่เห็นเธอเลย จะถามหากับคนอื่นก็ไม่รู้จะถามว่าอะไรเพราะไม่รู้ว่าพี่เขาชื่ออะไร ยังนึกเสียดายว่าวันนี้คงไม่ได้คุยกันแล้ว ทั้งๆที่นั่นเป็นครั้งแรกที่ฉันรู้สึกว่ามีเพื่อนจริงๆในโรงเรียนแห่งนี้เมื่อละครดำเนินไปถึงกลางเรื่องกำลังจะถึงตอนสำคัญคือตอนที่เมรีวิ่งตามพระรถเสน บุกป่า ลงทะเล ฝ่ากองไฟ แต่ติดทะเลกรดที่พระรถเสนเสกขึ้นมา จึงต้องนั่งร้องไห้คร่ำครวญจนหัวใจแตกสลาย ตรอมใจตายอยู่อีกฝั่งฉันเครียดและกังวลมาก วิ่งลงเวทีลงไป เข้าไปในห้องแต่งตัวที่ไม่มีใครอยู่เลยฉันมองไปรอบห้องแล้วก็ใจชื้นขึ้นทันทีเมื่อเห็นรุ่นพี่คนที่เจอเมื่อวานยืนรออยู่ตรงราวเสื้อผ้า รุ่นพี่รีบช่วยฉันเปลี่ยนเสื้อผ้าออกและแต่งหน้าให้อย่างรวดเร็ว“ทำดีเท่าไหร่ก็ไม่พอ ให้เท่าไหร่ก็ไม่เคยพอ ไม่ว่าเราจะพูดยังไงเขาก็ยังจะไปอยู่ดี ต่อให้เขารู้ว่าเราอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีเขาเขาก็ยังจะไปอยู่ดี” รุ่นพี่แต่งหน้าให้พลางพูดทั้งที่น้ำตาร่วงเผาะ“พี่เป็นอะไรหรือเปล่าคะ ?”
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-03-09
Baca selengkapnya
9.ผีลากเล็บ
เมื่อหนึ่งอาทิตย์ที่แล้ว ฉันกับเพื่อชื่อหมูพากันไปเที่ยวไปหาเพื่อนชื่อปาโก๋ที่ไปฝึกสอนวิชาภาษาอังกฤษอยู่ในโรงเรียนต่างจังหวัด มันพักอยู่บ้านพักในโรงเรียนเพื่อความสะดวก ไม่ต้องกังวลอะไรมากเพราะเป็นผู้ชาย บ้านที่ปาโก๋พักเป็นบ้านไม้ยกพื้นสูงหลังเล็กๆ มีห้องนอนห้องหนึ่งกับโถงกว้างๆพอนั่งๆนอนๆได้ ถือว่าไม่คับแคบจนเกินไปมีห้องน้ำแยกอยู่ด้านล่างของตัวบ้านที่เทปูนไว้โล่งๆและวางแคร่ไว้ตัวหนึ่ง น่าจะสร้างมานานมากหลายสิบปี แต่สภาพยังแข็งแรงดีอยู่และโดยรอบก็สะอาดสะอ้านดี เพราะก่อนเข้าอยู่ปาโก๋มันเข้ามาขัดและปัดกวาดเช็ดถูเรียบร้อย มีหลอดไฟให้แสงสว่างสองดวงคือข้างล่างกับข้างบน ปาโก๋จัดให้ฉันกับหมูนอนพักในห้องนอน ส่วนตัวมันออกมากางมุ้งนอนที่ด้านนอก “มีอะไรเรียกได้ตลอดนะ ห้องน้ำห้องท่าก็รีบเข้าให้เรียบร้อยก่อนนอน ดึกๆจะได้ไม่ต้องลงมา” ปาโก๋ว่า “เออน่ะ หนาวขนาดนี้ใครมันจะอยากออกมา” หมูตอบ “ไม่ใช่เรื่องหนาวอย่างเดียวหรอก” ปาโก๋พูดต่อ “ผีดุด้วย!” ยังพูดไม่ทันจบ หมูก็ขว้างหมอนใส่หน้ามันทันที “ไอ้เพื่อนเฮงซวย!”เรารู้กันดีว่าหมูกลัวผี
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-03-09
Baca selengkapnya
10.ต้นมะม่วงหน้าบ้านครูแอ๊ด
สมัยผมอยู่ ป. 5 ครูที่โรงเรียนมีทั้งหมดไม่ถึงสิบคน ทุกคนอาศัยอยู่ที่บ้านพักครูด้านหลังโรงเรียน ซึ่งนอกจากเป็นที่พักแล้ว ยังสร้างติดทางสัญจรเข้าออกโรงเรียนของพวกเด็กๆที่เดินทางมาจากทิศทางนั้นด้วย ดังนั้นครูโรงเรียนผมจึงเรียกว่าหาความเป็นส่วนตัวไม่ได้ทั้งตอนเช้าและตอนเย็น เด็กจะเดินคุยกันเสียงดังเซ็งแซ่ บางทีพวกที่อยู่เล่นเตะบอลกับเพื่อนจนถึงค่ำๆ มีปัญหาหกล้มวิ่งชนบาดเจ็บกันก็จะวิ่งมาหาครูที่บ้านพักครู ต้องทำแผลส่งหมอกันวุ่นวายไปอีกแล้วแต่กรณี คงจะต้องรอจนถึงช่วงปิดเทอมนี่แหละครับ ที่บ้านพักครูพอจะมีความเงียบสงบบ้าง ครูบางคนก็จะหาวันลาพักร้อนไปเที่ยวกัน แต่ครูบางคนก็พักร้อนอยู่บ้านตัวเองในช่วงที่ไม่ต้องเตรียมงานอะไร บ้านครูแอ๊ดเป็นที่หมายตาของกลุ่มพวกผมอันประกอบด้วยผม ไอ้จี๊ด ไอ้ต่อง ตั้งแต่ช่วงสอบปลายภาค วันที่มาฟังผลสอบเราก็มาแอบดูกันอีกรอบ เพราะที่ข้างบ้านครูแอ๊ดมีต้นมะม่วงอกร่องต้นใหญ่มากอยู่ต้นหนึ่ง สูงเป็นสิบเมตร ใบดกหนาให้ร่มเงาครึ้มสบาย แต่ใครเขาจะไปสนใจใบกันล่ะครับ ลูกมะม่วงอวบปลั่งที่ออกดกเป็นพุ่มเป็นพวงห้อยระย้าเต็มต้นนั่นต่างหาก บางลูกดิบ บางลูกห่ามแล
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-03-09
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status