ค่ำคืนคนโสด

ค่ำคืนคนโสด

last updateTerakhir Diperbarui : 2025-03-01
Oleh:  เริงใจOngoing
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
Belum ada penilaian
5Bab
806Dibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

**นิยายเรื่องนี้ มีการบรรยายกิจกรรมบนเตียงโดยละเอียด** ดราม่าในบทแรก และจบแบบ happy ending ในตอนท้าย "คะ คุณหมี ปล่อยในเหรอคะ?" "อื้ม ผมเอาออกไม่ทัน" "ทีหลังไม่ทำแบบนี้นะคะ" เธอเอ่ยดุพลางย่นคิ้วอย่างไม่พอใจ ก่อนจะดึงแพนตี้ออกจากหว่างขา "แต่ผมชอบ ผมอยากทำแบบนี้อีก" ------------------------------------------- เรื่องย่อ : ส้มโอ สาวโสดในคืนเปลี่ยวหลังจากเพื่อนสนิทผิดนัด เธอจึงไปนั่งดื่มคนเดียวทั้ง ๆ ที่ตัวเองไม่เคยดื่มแอลกอฮอล์ โดยมีสายตาของชายหนุ่มโต๊ะข้าง ๆ ที่เฝ้ามองเธอด้วยความเป็นห่วง+สนใจ จึงลุกไปนั่งดื่มด้วย ก่อนจะพาเธอไปส่งที่ห้อง แต่เมื่อถามชื่อชายแปลกหน้าเธอกลับโวยวายลั่น เพราะชื่อดันซ้ำกับแฟนเก่าเธอ ส้มโอจึงตัดสินใจทำ ... ในสิ่งที่เธออยากทำมาตลอด

Lihat lebih banyak

Bab 1

บทที่ 1

Janessa POV

Habang tinatapunan ako ni Madam Imelda ng juice sa ulo ko ay biglang dumating sa loob ng bahay si Tita Merbella. Tanda ko ang mukha niya, siya ang kapatid ng Mama Maribel ko na sumalangit nawa ang kaluluwa.

“Hayop kayo! Hindi na kayo naawa sa pamangkin ko!” sigaw niya nang lapitan si Madam Imelda. Hinila niya ako palayo sa malditang kumupkop sa akin ng ilang taon para pahirapan, gawing alila at gawing katatawanan ako. “Ulilang lubos na ‘yang si Janessa, wala ng mga magulang tapos ginaganiyan mo pa!” sigaw pa rin niya. Naiiyak ang tiyahin ko sa nadatnan niya rito.

“Well, nabuhay naman siya rito. Pinakain ko, ayan, tumagal naman ang buhay niya rito, kaya anong sinisigaw-sigaw mo diyan, ale?!” mataray na wika sa kaniya ni Madam Imelda. Maldita rin talaga.

“Binuhay? Tignan mo nga ang pamangkin ko? Tignan mo ang itsura? Nakapang-housemaid na uniform! Akala ko nasa magandang buhay siya kasi mayaman ang kumupkop, pero nagkamali pala ako. Inalila at pinapahirapan niyo siya rito. Kung hindi pa makarating sa akin ang viral video ni Janessa na pinapahiya ng mga anak mo, hindi ko pa malalalaman na nasa impyerno pala ang buhay niya!”

Naiiyak ako, for the first time ay mayroon na ring nagtatanggol sa akin sa mga mang-aaping ito. Nasa likod ni Madam Imelda ang mga anak niyang sina Francis at Andrea. Sila ‘yung mas madalas akong apihin at ipahiya kapag nandito ang mga kaklase nila.

Sa totoo lang, dati ko pa gustong umalis rito. Hindi ko lang magawa kasi tinatakot ako nila Andrea at Francis na ikakalat daw nila ang video ko na walang saplot habang naliligo sa banyo. Kinuhanan kasi nila ako ng video nun. Sa takot kong mapahiya, heto, nagtagal ako rito at hindi makawala-wala sa kanila.

“Hindi sasama sa iyo si Janessa. Malakas ang kutob namin na mas pipiliin niya rito kaysa sumama sa iyo,” matapang pang sabat ni Andrea sa Tita Merbella ko. Wala talaga silang pinipiling tao na gagalangin.

“At bakit? Bakit hindi e, impyerno itong lugar na ito!” sigaw ni Tita sa kaniya. Galit na galit siya.

“Dahil hindi talaga. Tanungin mo siya Janessa kung sasama ba siya sa iyo?” tanong pa ni Francis na tinatawanan lang kami ni Tita Merbella.

“Tita, may hawak po kasi sila ng video ko na walang saplot habang naliligo sa banyo. Tinatakot nila ako na ilalabas iyon kapag lumayas ako rito,” matapang kong sumbong kay Tita Merbella para matapos na ito. May kakampi naman na ako kaya lulubusin ko na.

“Putang-ina ninyo pala! Sasampahan ko kayo ng kaso. Iyan pala ang panakot ninyo kaya hindi makaalis dito ang pamangkin ko!” sigaw ni Tita Merbella. Sobrang tapang niya talaga.

Maging si Madam Imelda ay nagulat sa mga anak niya. Alam niyang mali iyon kaya napatingin siya sa mga ito.

“Totoo ba iyon?” tanong pa ni Madam Imelda sa mga anak niya.

Hindi kumibo ang dalawa. Sa unang pagkakataon, nakita kong namutla ang mga mukha nila. Hindi siguro sila makapaniwalang magsusumbong na ako.

“Imelda, buburahin nila ang video na iyon o maghaharap tayo sa korte?” matapang na tanong ni Tita Merbella kay Madam Imelda.

Alam ni Madam Imelda na matatalo sila, kaya pinili nitong ipabura na lang ang video sa mga anak niya. Nung araw ding iyon, nagulat ako kasi parehong binasag ni Madam Imelda ang cellphone ng mga anak niya.

Sa wakas, nakalaya na rin ako sa kamay ng mga hayop na iyon. Tuluyan na akong sumama kay Tita Merbella papunta sa San Isidro del Monte Claro Town. Sabi niya, kukupkupin na niya ako at doon na patitirahin sa bahay nila.

Habang nakasakay kami sa jeep ay nag-iiyakan kaming magtiyahin. Awang-awa siya sa akin, lalo na nung makita pa niyang nakasuot ako kanina ng pang-katulong na damit.

Halos dalawang oras ang biyahe bago kami nakarating sa San Isidro del Monte Claro Town. Nandito na kami sa Viejo Street kung saan nakatayo ang up and down na bahay ni Tita Merbella.

“Sige na, Janessa, pumasok ka muna sa loob at may sasaglitin lang ako sa kabilang bayan. May meeting akong pupuntahan na sobrang mahalaga, hahabol ako, aabot pa naman kasi ako,” paalam niya kaya tumango ako at pumasok na sa loob.

Lumang style ang istura ng harap sa labas, pero pagdating sa loob, maganda at malawak naman. May sala, dining area, kusina, likod bahay na may mga tanim pang mga gulay.

Pagdating ko naman sa itaas, nakita kong may terrace tapos may dalawang kuwarto. Una kong pinuntahan ‘yung nabukas na pinto ng kuwarto. Malinis at maayos iyon, mukhang nilinis na ni Tita Merbella kasi alam niyang susunduin na niya ako.

Binaba ko doon ang mga gamit ko, pagkatapos ay sinubukan ko namang silipin ang isang kuwarto. Pero bago ako pumasok doon ay nagulat ako kasi may naririnig akong boses ng lalaki. Parang umuungöl. Nakaawang ang pinto kaya narinig ko rin talaga agad ang boses ng isang lalaki doon.

“AAHHHHHHH… SARAP…..”

“OOHHHHH…. PUTA!”

“UGH… UGGHH… OHHHH.”

Nanginig ang kamay ko nung pagsilip ko sa loob ay may nakita akong hubu’t hubad na lalaki. Pawisan ito, nakapikit, at nakanganga. Pero ang mas kinagulat ko ay ‘yung nakita kong ginagawa niya. Hawak-hawak nito at pinanggigilan ang napakalaking pagkalalakë nito. Kahit nasa malayo ako, kitang-kita ko kung gaano kapula ang ulo ng titë nito na for the first time ay nakakita na rin ako sa personal. Hindi ako makapaniwalang ang unang makikita ko na ganoon ay pagkalaki-laki at sobrang haba. Tila lagpas pusod pa iyon. Parang kasing haba ng talong. Halos kulang ang dalawang kamay niya para mahawakan ang katawan palang na titë nito.

Siya siguro ang sinasabi ni Tita Merbella na si Uncle River. Siya ang asawa ng tiyahin ko.

Nakakaloka, ito agad ang bumungad sa akin pagdating ko rito. Hindi ako makapaniwalang madadatnan ko pang ganoon ang asawa ni Tita.

Hanggang sa mas lumakas pa ang ungöl niya.

“AAAAAAHHHHHH!!!!”

“AAAAHHHHH!!!”

“SHIT, AYAN NA AHHHH!!!”

Napanganga ako lalo nung parang fountain na bumulusok mula sa butas ng ulo ng titë niya ang mga kạtas niya. Iyon na siguro ang tinatawag nilang tạmod ng mga lalaki. Ang dami, sobrang dami niyang nilabas. Nagsitapon iyon sa mga abs at galit na galit na dibdib ni Uncle River. Ang iba ay natulo na rin sa sapin ng kama niya.

Hindi ko maitatanggi na ang hot ng asawa pala ni Tita Merbella. Ang ganda ng katawan at ang laki pa nung…shit...ang laki ng titë ni uncle river.

Pero ang hindi ko maintindihan ay parang nag-enjoy akong panuorin siya.

Doon lang ako nahimasmasan at natakot na baka mahuli niya ako, kaya umalis na ako at bumalik sa ibaba ng bahay. Doon ako naghintay na bumaba siya para magpakilala.

Pagadating ko tuloy sa ibaba ay pinagpawisan ako. Hindi na maalis sa isipan ko ang istura niya habang nilalabasan ng tạmod.

Unang araw palang dito ay parang nagkasala na agad ako.

Sorry po, Tita Merbella kung nakita ko na ang halos lahat ng tinatago ni Uncle River.

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
5 Bab
บทที่ 1
“ส้ม …” “เราเลิกกันเถอะ …” “อะไรนะ” คำพูดที่เธอไม่คิดว่าจะได้ยินจากปากคนรักที่คบหากันมานานถึง 7 ปี เขาเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย แววตาเขาไม่ได้สะท้อนถึงความโศกเศร้า หรือเสียใจเลยสักนิด “ทะ ทำไมล่ะ? เชน” “เธออย่าเสียเวลากับเราเลย” เขาเบือนหน้าหนี เมื่อเห็นแววตาใสซื่อของเธอ “มะ .. ไม่ เราไม่ได้เสียเวลาเลย นะ .. นี่ไง ปีหน้าเราก็จบ ป.โทแล้ว เราก็จะได้แต่งงานกัน” ส้มโอมองใบหน้าคมของชายคนรักด้วยแววตาสั่นไหว มือเล็กคว้าแขนแกร่งของเขา ราวกับขอร้องว่าอย่าไป เธอยังจำได้ดีวันที่เขาให้คำมั่นสัญญาว่าจะรอจนกว่าเธอจะเรียนจบแล้วจะแต่งงานสร้างครอบครัวด้วยกัน แต่ทว่า … วันนี้กลับกลายเป็นเขาที่ดูเหมือนจะทำผิดสัญญา “ส้ม .. พอเถอะ” ราเชนชักแขนออกจากการเกาะกุมของมือเล็ก ๆ สายตาเย็นชามองใบหน้าสวยอย่างอึดอัดใจ สายตาเศร้าหมองช้อนขึ้นมองคนตัวสูง ริมฝีปากสั่นระริก เขาเหมือนโลกทั้งใบของเธอ หากวันนี้เสียเขาไปเธอเองก็ไม่รู้จะมีชีวิตต่อได้เช่นไร ในเมื่อ 7 ปีที่ผ่านมา เขาคือคนเดียวที่เธอมีอยู่ ชีว
Baca selengkapnya
บทที่ 2
ริมฝีปากอวบอิ่มแช่ค้างอยู่ที่ริมฝีปากเขา พร้อมลมหายใจอุ่น ๆ ที่คลุ้งกลิ่นไวน์อ่อน ๆ มือหนาโอบอุ้มร่างบางพลางพยุงขึ้น เขาจับเธอพลิกให้เธอนอนเอนกายอย่างสบายบนเตียงนุ่ม “เชน ส้มไม่ได้อยากจูบเชน” ที่ผ่านมาราเชนมอบให้เธอเพียงรสจูบหวานล้ำ แต่ไม่เคยแตะต้องผิวกายหรือสัมผัสเรือนร่างที่เธอเฝ้าบำรุง เพราะอยากให้เธอเสียความบริสุทธิ์ให้เขาในวันแต่งงาน “ส้มอยากเป็นของเชน” หญิงร่างบางที่นอนราบอยู่บนเตียงเอ่ยขึ้น ด้วยน้ำเสียงอ่อนระโหย ก่อนส่งสายตาเว้าวอน คเชณทร์ไม่รีรอ เขาชันเข่าคร่อมร่างเล็กที่อยู่เบื้องล่าง สองแขนแกร่งค้ำยันร่างหนา โน้มใบหน้าลงมาใกล้ เขางับริมฝีปากล่างของเธอที่แววตามองมาด้วยอารมณ์ใคร่ที่เต็มเปี่ยม เขาบดคลึงริมฝีปากสัมผัสรสจูบอย่างแผ่วเบา เขาผละออกชั่วครู่ ก่อนจะลอบมองใบหน้านวลเนียนของเธอ “อยากเป็นของเชนเหรอ?” เสียงทุ้มต่ำกระซิบแผ่วเบาอยู่ข้างหูของหญิงสาว เธอครางตอบแผ่วเบา “อือ” ก่อนที่เขาใช้ลิ้นเลียไซ้ใบหู กลิ่นกายหอมอ่อน ๆ ของหญิงสาวทำให้เขาขาดสติ ศีลธรรมอันดีได้ถูกเก็บซ่อนไว้ส่วนลึก ริมฝีปากค่อย ๆ ไล
Baca selengkapnya
บทที่ 3
แสงอาทิตย์ยามเช้าสาดส่องผ่านกระจกใสของห้องพักชั้น 32 ละอองแสงสีทองอ่อน ๆ ทอประกายระยิบระยับ ส้มโอนอนนิ่งอยู่บนเตียงขนาดคิงไซส์ ร่างบางถูกห่มคลุมด้วยผ้านวมสีขาวนุ่ม เธอยังคงหลับใหลด้วยความอ่อนล้าจากค่ำคืนอันเร่าร้อน ใบหน้าสวยดูสงบนิ่งราวกับเทพธิดาที่หลับใหล ดวงตาคู่สวยค่อย ๆ ลืมตาขึ้นอย่างยากลำบาก ศีรษะเธอหนักอึ้งด้วยอาการเมาค้าง ร่างบางพลิกตะแคงข้าง มือเรียวคลำหาโทรศัพท์ แต่ไม่รู้ว่าไปวางไว้ตรงไหน เธอจึงตัดสินใจลุกขึ้นนั่ง “นี่มัน … อะไรเนี่ย!!” ดวงตาคู่เหลือบเห็นเดรสสีแดงตุ่น และแพนตี้สีครีมของเธอ วางกองอยู่ปลายเตียงราวกับถูกทอดทิ้ง ภาพชายหนุ่มเชิ้ตขาวคนเมื่อคืนแล่นปราดเข้ามาในห้วงคำนึง เมื่อเธอนึกได้จึงหันมองไปที่เตียงนอน .. แต่บนเตียงใหญ่ กลับไม่พบใคร ที่นอนเคียงข้าง “ฝันเหรอ? แต่ฝันอะไร บ้าบอชะมัด” มือเรียวเล็กกุมขมับที่ปวดตึบ เธอรู้สึกลำคอแห้งผากต้องการดื่มน้ำเปล่าให้ชุ่มคอเสียหน่อย จึงค่อย ๆ ยกเรียวขาขาวให้ก้าวลงจากเตียงนอน แต่ทว่า.. .. ความเจ็บแสบที่แก่นกลางกายมันปะทุขึ้น จนเธอเผลอร้องออกมา “ซีด! โอ๊ยเจ็บ!”
Baca selengkapnya
บทที่ 4
“งั้นอย่างน้อย ตอนนี้เราสองคนก็รู้จักกันแล้วนะ ฉันขอแนะนำตัวอีกครั้ง ฉันชื่อส้มโอ เรียกว่าส้มเฉย ๆ ก็พอ” เธอยิ้มอย่างอ่อนหวาน ดวงตาเป็นประกายขณะที่ยื่นมือเรียวบางไปข้างหน้า “ครับ ผมชื่อคเชณทร์ เรียกผมว่าเชน” เขายื่นมือมาจับมือเธอ สัมผัสอุ่น ๆ ที่ทำให้หัวใจกระตุก “เอิ่ม ... เรียกว่าอะไรก็ได้ครับ ถ้าชื่อผมมันทำให้คุณ ...” เขาพูดอึกอัก ลังเลเล็กน้อย เมื่อนึกได้ว่าชื่อของตนนั้นบังเอิญไปพ้องกับชื่อคนที่เคยทำให้เธอเจ็บปวด “เรียกอะไรดีล่ะ ฉันขอเรียกว่า .. คุณหมีแล้วกันนะ” “ทำไมล่ะ?” “ห้ามขำฉันนะ .. ฉันเคยขี่ตุ๊กตาหมีตัวใหญ่ที่เขาซื้อให้ แต่ดูเหมือนตอนนี้ ..” เธอหยุดพูดชั่วขณะสายตาทอดมองไปยังร่างกำยำของคนตรงหน้าด้วยแววตาเว้าวอน “ฉันจะเจอตุ๊กตาหมี ‘ตัวใหญ่’ ของฉันเข้าแล้วสิ” เธอยิ้มกริ่มพลางกัดริมฝีปากตัวเองเล็ก ๆ แววตาอาบย้อมด้วยความปรานารถ น้ำเสียงเธอมันช่างยั่วยวนคนฟังให้หื่นกระหาย “แต่ คุณยังไม่เคยขี่ ‘คุณหมี’ เลยนะ” ดวงตาหยาดเยิ้มจ้องมองใบหน้าสวย และเผยยิ้มยั่ว
Baca selengkapnya
บทที่ 5
สามสัปดาห์ต่อมา วันที่ส้มโอต้องติดสินใจว่าจะเช่าโรงแรมนี้อยู่ต่ออีกเดือน หรือว่าจะตอบรับข้อเสนอของคเชณทร์ เมื่อสองสัปดาห์ก่อนที่เจอกันครั้งล่าสุด น้ำเสียงทุ้มต่ำของเขายังก้องอยู่ในหู ชายแปลกหน้าคนนั้นที่ตอนนี้เปลี่ยนเป็นคนที่เธอคุ้นเคยเป็นอย่างดี “ส้ม ถ้าคุณไม่มีที่ไป มาอยู่คอนโดผมก็ได้นะ” คเชณทร์เอ่ยเสียงเรียบ แววตาคมจ้องมองเธอด้วยความอ่อนโยน “ให้ฉันไปอยู่กับคุณน่ะเหรอ?” “ไม่ได้อยู่กับผมหรอก ห้องนั้นผมมันว่าง ผู้เช่าเก่าเพิ่งย้ายออก” “แล้วคุณคิดค่าเช่าเท่าไรล่ะ” เธอสบตาเขาราวกับสนใจ “ถ้าเป็นคุณผมไม่คิดเงินหรอก คุณอยู่ไปเถอะ คุณเองก็เหลือเงินเก็บไม่มากแล้วนี่ ไหนจะเรียน ป.โท ปีสุดท้ายอีก” เธอย่นคิ้วพลางหรี่ตามองชายตรงหน้าอย่างฉุกคิด เพราะเหตุใดเขาจึงเสนอห้องว่างที่คอนโดให้เธออยู่ฟรีกันแน่ “เอ .. คุณจะเป็นเสี่ยเลี้ยงฉันเหรอ?” เธอพูดพลางขำ “อืม จะว่างั้นก็ได้นะ” เขาตอบกลับพร้อมรอยยิ้มกว้าง “ให้ฉันไปอยู่ฟรีแลกกับอะไรเหรอ?” “ถ้าเป็นตอนนี้คงมีเรื่องเดียวแหละนะ ... เราสองคนต่างก็รู้กั
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status