LOGINฌอห์ณคือแฟนเก่าที่คบกันมานานถึงสี่ปี เขามีฐานะร่ำรวย ครอบครัวมีอิทธิพลและเขาเอาแต่ใจ ฌอห์ณอารมณ์ร้าย ไม่เคยมีสิ่งไหนที่ฌอห์ณอยากได้แล้วไม่ได้ แล้วฉันก็เป็นหนึ่งในนั้น เป็นสิ่งของที่เขาอยากได้ แล้วเขาก็ได้! ฉันเหมือนสัตว์เลี้ยงที่ถูกขังไว้ในกรงทอง เหมือนถังขยะที่ต้องคอยรองรับอารมณ์เขาทุกอย่าง “เราเลิกกันเถอะ” “กล้าพูดคำว่าเลิกงั้นเหรอ ครีมมีสิทธิ์อะไรมาบอกเลิกฌอห์ณ” “ครีมจะเลิก!” “แล้วคนที่อยู่ในท้องจะเอายังไง?” “ครีมจะเป็นคนเลี้ยงเขาเอง” “แล้วจะเอาปัญญาที่ไหนมาเลี้ยงลูกฌอห์ณ?” “คะ…ครีมเลี้ยงได้” “รู้ว่าไปไม่รอดก็อย่าอวดเก่ง กลับเข้าห้องไปเดี๋ยวนี้” “แต่ครีมทนไม่ไหว ครีมจะไม่อยู่กับฌอณห์อีกแล้ว” “ถ้าจะไปก็ไปแต่ตัว อย่าให้เห็นว่ามีอะไรติดตัวออกไปแม้แต่ชิ้นเดียว!” “ขอให้เราจบกันแค่นี้ อย่าให้ได้เจอกันอีกเลย” “เออ! เลิกก็เลิกดิ”
View Moreไม่ว่าจะเดินไปมุมไหนของบ้านก็เห็นแต่ภาพถ่ายวันแต่งงานของเขาและเธอ เพราะฌอห์ณเป็นคนสั่งแขวนด้วยตัวเอง “เช็ดถูอยู่ทุกวัน ยังไม่เลิกเห่ออีกเหรอ” “แต่งงานครั้งเดียวในชีวิต ใครจะไม่เห่อบ้าง” ครีมยิ้มให้คนตรงหน้า ถึงแม้จะผ่านไปนานเกือบปีหลังจากแต่งงาน แต่ฌอห์ณยังคงยืนมองมันทุกวันเหมือนภาคภูมิใจนักหนาแถ
“…..” “อยู่ด้วยกันมีลูกจนถึงขนาดนี้ ยอมแต่งงานได้แล้ว” แค่เธอไม่ตอบมันก็ไม่ได้ต่างอะไรจากการปฏิเสธ “ขอคิดดูก่อน” “จะคิดอะไรอีก ไม่ต้องคิดแล้ว” “ถ้าคิดจะขอแต่งงาน ทำไมไม่ขอตั้งแต่ตอนนั้น ทำไมถึงได้ปล่อยให้เวลาล่วงเลยมานานจนถึงขนาดนี้” ครีมพูดในสิ่งที่คิดมาโดยตลอด ถึงแม้จะไม่ได้จัดงานแต่งใหญ่โตเ
แสงแดดอ่อนยามเช้าเล็ดลอดผ่านเข้ามาในห้องนอนกระทบใบ หน้าเกลี้ยงเกลา ช่วยปลุกหญิงสาวให้รู้สึกตัวตื่นขึ้นมา… “อื้ออ…” ครีมร้องครางในลำคอยามที่ขยับตัวแล้วรู้สึกปวดร้าวระบมไปทั่วร่างกาย โดนฌอห์ณกอดรัดฟัดเหวี่ยงมาทั้งคืน กว่าจะยอมปล่อยให้เธอได้นอนก็ปาเข้าไปเกือบรุ่งสาง “นอนต่อสิ เดี๋ยววันนี้ฌอห์ณดูลู
ร่างกายที่หนักอึ้งค่อยๆ ลืมตาขึ้นมาพร้อมความเจ็บปวด เพดานที่สว่างจ้าไปด้วยหลอดไฟสีขาวและกลิ่นยาคละคลุ้งทำให้ครีมได้สติพยายามจะลุกขึ้นนั่ง “อย่าเพิ่งขยับนะครีม นอนพักก่อน” “คิงอยู่ไหน ลูกปลอดภัยดีใช่มั้ย” คนเป็นแม่ลืมความเจ็บปวดไปชั่วขณะเพียงเพราะคิดถึงแต่หน้าลูก “คิงปลอดภัยดี อีกเดี๋ยวคงได้เจอกัน
“กูเป็นห่วงเลยแวะมาหา ครีมบอกมึงไม่สบาย ทำไมไม่ไปหาหมอ” “ช่างแม่ง เดี๋ยวก็หาย” “สภาพโทรมขนาดนี้ไปให้หมอตรวจสักหน่อยดีมั้ย เพื่อเป็นโรคร้ายจะได้รักษาทัน” “เป็นโรคร้ายห่าอะไร กูแพ้ท้อง” อาการที่เป็นอยู่ตอนนี้สามารถคาดเดาได้ไม่ยากว่าเขาอาจกำลังจะแพ้ท้องแทนเมีย เพราะดูเหมือนว่าท้องนี้ครีมจะไม่ได้เป็น
“แม่เอาอันนี้มั้ย น้องขวัญยกให้” เสียงเจื้อยแจ้วของลูกสาวช่วยดึงสติของหญิงสาวให้กลับคืนมา ขณะกำลังนั่งใจลอยเผลอคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย น้องขวัญเป็นห่วงแม่ เลยยอมเสียสละหมูชุบแป้งทอดชิ้นใหญ่ ตั้งแต่มาถึงร้านอาหาร แม่ก็ไม่ค่อยทานอะไรเลย “ไม่เป็นไรค่ะ แม่ไม่ค่อยหิว น้องขวัญกินเลย” “พ่อบอกว่าแม่ไม่ค่อ
“แล้วขวัญอยากมีน้องหรือเปล่า” เด็กน้อยนิ่งไปเมื่อได้ยินคำถามของพ่อ ครุ่นคิดอยู่นานสองนานกว่าจะตอบ “อยากมีน้องค่ะ ขวัญอยากมีน้องผู้หญิง” ถ้ามีน้องผู้หญิงจะได้แต่งตัวสวยเหมือนกัน มีเพื่อนเล่นตุ๊กตาแล้วเป็นใครบ้างจะไม่อยากมี “ถ้าขวัญอยากมีน้องก็ต้องบอกแม่นะ ถ้าแม่โอเค เดี๋ยวพ่อจัดให้เลย” “ทำน้องย
“แล้วเรื่องที่ขอจะว่ายังไง ยอมให้ทำไม” น้ำเสียงที่คุ้นเคยช่วยดึงสติของเธอให้กลับมาอีกครั้ง เมื่อมัวแต่ลุ่มหลงอยู่ในสัมผัสหวาบหวามที่เขามอบให้ “ถ้าบอกว่าไม่ แล้วฌอห์ณจะหยุดหรือเปล่า” “แล้วคิดว่าฌอห์ณจะหยุดได้ไหม” “ไม่ดีมั้ง คะ…ครีมกลัวคนอื่นจะเข้ามาเห็น” “ถ้าใครเสนอหน้าเข้ามาเห็นตอนที่เรา
reviews