Masukไม่ว่าจะเดินไปมุมไหนของบ้านก็เห็นแต่ภาพถ่ายวันแต่งงานของเขาและเธอ เพราะฌอห์ณเป็นคนสั่งแขวนด้วยตัวเอง “เช็ดถูอยู่ทุกวัน ยังไม่เลิกเห่ออีกเหรอ” “แต่งงานครั้งเดียวในชีวิต ใครจะไม่เห่อบ้าง” ครีมยิ้มให้คนตรงหน้า ถึงแม้จะผ่านไปนานเกือบปีหลังจากแต่งงาน แต่ฌอห์ณยังคงยืนมองมันทุกวันเหมือนภาคภูมิใจนักหนาแถ
“…..” “อยู่ด้วยกันมีลูกจนถึงขนาดนี้ ยอมแต่งงานได้แล้ว” แค่เธอไม่ตอบมันก็ไม่ได้ต่างอะไรจากการปฏิเสธ “ขอคิดดูก่อน” “จะคิดอะไรอีก ไม่ต้องคิดแล้ว” “ถ้าคิดจะขอแต่งงาน ทำไมไม่ขอตั้งแต่ตอนนั้น ทำไมถึงได้ปล่อยให้เวลาล่วงเลยมานานจนถึงขนาดนี้” ครีมพูดในสิ่งที่คิดมาโดยตลอด ถึงแม้จะไม่ได้จัดงานแต่งใหญ่โตเ
แสงแดดอ่อนยามเช้าเล็ดลอดผ่านเข้ามาในห้องนอนกระทบใบ หน้าเกลี้ยงเกลา ช่วยปลุกหญิงสาวให้รู้สึกตัวตื่นขึ้นมา… “อื้ออ…” ครีมร้องครางในลำคอยามที่ขยับตัวแล้วรู้สึกปวดร้าวระบมไปทั่วร่างกาย โดนฌอห์ณกอดรัดฟัดเหวี่ยงมาทั้งคืน กว่าจะยอมปล่อยให้เธอได้นอนก็ปาเข้าไปเกือบรุ่งสาง “นอนต่อสิ เดี๋ยววันนี้ฌอห์ณดูลู
ร่างกายที่หนักอึ้งค่อยๆ ลืมตาขึ้นมาพร้อมความเจ็บปวด เพดานที่สว่างจ้าไปด้วยหลอดไฟสีขาวและกลิ่นยาคละคลุ้งทำให้ครีมได้สติพยายามจะลุกขึ้นนั่ง “อย่าเพิ่งขยับนะครีม นอนพักก่อน” “คิงอยู่ไหน ลูกปลอดภัยดีใช่มั้ย” คนเป็นแม่ลืมความเจ็บปวดไปชั่วขณะเพียงเพราะคิดถึงแต่หน้าลูก “คิงปลอดภัยดี อีกเดี๋ยวคงได้เจอกัน
“หมออยู่ไหน หมอ!” ฌอห์ณตะเบ็งเสียงร้องเรียกดังลั่น จนพยาบาลพิเศษแถวนั้นรีบวิ่งกุลีกุจอเข้ามาหา “ไม่เห็นหรือไงว่าเมียฉันเจ็บขนาดนี้ มัวนิ่งกันอยู่ได้! ไปตามหมอมาสิ ตามมาเดี๋ยวนี้” “ญาติใจเย็นๆ ก่อนนะคะ คุณหมอเพิ่งออกจากห้องผ่าตัด ตอนนี้กำลังมาค่ะ” “จะให้เย็นยังไง เมียกับลูกฉันทั้งคน” “ครีมทนได้
“ฮึก…” ฌอห์ณสะดุ้งตื่นขึ้นมากลางดึก หลังจากได้ยินเสียงสะอึกสะอื้นของคนรัก ร่างบางนั่งเอนหลังพิงหัวเตียง บนใบหน้าสะสวยเปียกชุ่มไปด้วยหยาดน้ำตา “ร้องไห้ทำไม เป็นอะไร เจ็บท้องจะคลอดเหรอ” “ครีมปวดขา” ครีมก้มลงมองเท้าของตัวเองที่เริ่มบวมขึ้นมากแล้ว ตอนนี้เธอท้องได้แปดเดือนกว่า อีกไม่กี่สัปดาห์ก็คงถึงก
-โรงพยาบาล- “อาการของคุณชลากรตอนนี้พ้นขีดอันตรายแล้วนะครับ ถ้ามาถึงมือหมอช้ากว่านี้อีกนิดเดียวอาจจะรุนแรงถึงขั้นเสียชีวิตได้เลย” ครีมผ่อนลมหายใจลากยาวออกมาด้วยความโล่งอกหลังจากได้ยินว่าเขาปลอดภัย ฌอห์ณหมดสติหัวใจเต้นช้าลงในระหว่างที่กำลังนำตัวส่งโรงพยาบาล ทำเอาเธอถึงกลับสติแตกร้องไห้ออกมาอย่างหน
“ไม่มีปัญหา เดี๋ยวพ่อซื้อให้ครบทุกสีเลย” เด็กน้อยถึงกลับตาลุกวาวด้วยความดีใจ นั่งจินตนาการถึงสิ่งของที่อยาก น้องขวัญชอบตุ๊กตาหมี “เชื่อพ่อได้แน่นะ” “เชื่อได้ ครั้งนี้พูดจริง” “โอเค เดี๋ยวขวัญช่วยพ่อเอง” ครีมกึ่งเดินกึ่งวิ่งเข้าไปหาชายหนุ่มที่ยืนรอรับอยู่หน้าบริษัท ฌอห์ณเคยมารับทำงานบ้างแล้วแต่ไ
“แล้วเรื่องที่ขอจะว่ายังไง ยอมให้ทำไม” น้ำเสียงที่คุ้นเคยช่วยดึงสติของเธอให้กลับมาอีกครั้ง เมื่อมัวแต่ลุ่มหลงอยู่ในสัมผัสหวาบหวามที่เขามอบให้ “ถ้าบอกว่าไม่ แล้วฌอห์ณจะหยุดหรือเปล่า” “แล้วคิดว่าฌอห์ณจะหยุดได้ไหม” “ไม่ดีมั้ง คะ…ครีมกลัวคนอื่นจะเข้ามาเห็น” “ถ้าใครเสนอหน้าเข้ามาเห็นตอนที่เรา
“ฌะ…ฌอห์ณ” “เรียกทำไม หื้ม?” “ไม่ได้เรียก แค่จะบอกว่า…มันเสียว~” “อีกสักนิ้วไหมครีม?” เป็นคำถามที่ไม่ต้องการคำตอบ จากสองนิ้วเพิ่มเป็นสามนิ้วที่ขยับเข้าออกในช่องทางฉ่ำเยิ้ม น้ำหวานสีใสไหลทะลักจนเลอะเปรอะเปื้อนฝ่ามือหนา “ถ้าเจ็บให้บอก” “มะ…ไม่เจ็บ” “อยากเสร็จคามือฌอห์ณไหม” “อย่าทำแรง~”