LOGINบทที่1
เซ็กส์โฟน
ในวันที่ความคิดถึงมันทำให้คุณหมอศรุตเลือกที่จะไม่ออกไปไหนเขาเก็บตัวอยู่แต่ในห้องปากบอกน้องชายว่าขอใช้สมาธิในการอ่านหนังสือแต่ความเป็นจริงเขากำลังเฝ้า video call กับคนรักที่อยู่ไกลอย่างใจ๋ใจ๋ลูกบุญธรรมของคุณลุงที่พ่อกับแม่ของเขาช่วยกันเลี้ยงดูมา ความใกล้ชิดมันทำให้ศรุตรู้สึกดีตั้งแต่สมัยเรียนจนวันที่เขาสอบติดแพทย์เขากับเธอก็ต้องแยกจากกันเพื่อแยกย้ายกันไปเติบโต
ตอนนี้เขาเรียนจบแล้วและกำลังทำงานอยู่ที่โรงพยาบาลเอกชนของประเทศสหรัฐอเมริกาเขาเป็นศัลยแพทย์อันดับ 1 ของรุ่นและได้ทำงานร่วมกับอาจารย์แพทย์อันดับต้น ๆ ของประเทศ การที่เขาอยู่ที่นี่ต่อก็เพื่อเก็บเกี่ยวประสบการณ์ให้มากที่สุดเพราะเขาต้องกลับไปสร้างชื่อเสียงให้กับโรงพยาบาลปิติภัทรไพศาล โรงพยาบาลของตระกูลเขาเอง
"ทำไมวันนี้ตื่นสาย?" นำเสียงสุขุมของคุณหมอศรุตเอ่ยขึ้นเมื่อแฟนสาวค่อย ๆ บิดขี้เกียจแล้วหันมามองหน้าจอโทรศัพท์ที่มีการ video call ค้างไว้ร่วม 10 ชั่วโมง
(อือออ... นึกว่าจะวางไปแล้วนะเนี่ย) น้ำเสียงงัวเงียของหนูใจ๋ทำให้ศรุตกระตุกยิ้มมุมปาก เขาจะวางสายได้ยังไงตั้งแต่ใช้เวลาอ่านหนังสือจนหลับไปตื่นขึ้นมาก็ยังเห็นแฟนตัวเองนอนหลับปุ๋ยแก้มยุ้ยอยู่ในจอ
"ไม่อยากวางมีปัญหาอะไรไหม"
(ทำไมชอบทำเสียงดุอยู่เรื่อยเลยพี่เป็นพี่นะพูดจาให้มันดี ๆ หน่อยเดี๋ยวจะโดนตี^^)
"กล้าตีไหมล่ะ" คำพูดนี้ทำให้หนูใจ๋ต้องยกผ้าขึ้นมาปิดใบหน้าตอนเด็ก ๆ เธอเคยตีศรุตไปหลายครั้งเพราะว่าศรุตชอบแกล้งเธอแต่พอศรุตโตเป็นหนุ่มเธอกลับไม่กล้าที่จะตีแม้แต่สบตาเขาเธอก็ยังไม่กล้าเลย
(ต้องตีให้ตายเพราะศรุตดื้อ^^)
"ถ้าจะตีก็ต้องตีให้ตายนะถ้าผมไม่ตาย... พี่เจ็บหนักแน่"
สายตาเจ้าเล่ห์นี่มันน่ากลัวสุด ๆ หนูใจ๋รีบลุกขึ้นแล้วบิดขี้เกียจวันนี้เธอไม่ได้ไปทำงานเลยตั้งใจว่าจะอาบน้ำขัดผิวแต่ศรุตก็ยังไม่ยอมวางสายเขามองหน้าจอตลอดเวลา
(พี่จะไปอาบน้ำแล้ว ศรุตวางก่อนก็ได้นะ)
"จะแอบคุยกับใครหรือเปล่า?" ประโยคคำถามนี้ถามเอาหนูใจ๋รีบส่ายหน้าเธอไม่ได้คุยกับใครไม่มีใครทั้งนั้น
(พี่เห็นว่ามันดึกแล้วศรุตควรจะนอนได้แล้วนะ)
"จะอาบน้ำหรือจะทำอะไรกันแน่?"
(เฮ้อ.. ต้องให้พี่เอาโทรศัพท์เข้าไปด้วยไหมถึงจะเชื่อใจกัน)
"ก็เอาเข้าไปสิ..."
ใจ๋ใจ๋หัวใจเต้นโครมครามนี่เป็นครั้งแรกที่ศรุตพูดจาแบบนี้เหมือนเขาจะหึงเธอหรือเปล่าเพราะช่วงหลังเธอออกงานสังคมบ่อยทำให้มีหนุ่ม ๆ นักธุรกิจทั้งวงการแพทย์และวงการบันเทิงเข้ามาขายขนมจีบเป็นว่าเล่นถึงเขาจะไม่ได้อยู่เมืองไทยแต่เขาก็รู้ทุกความเคลื่อนไหวของเธอ
"บอกให้เอาเข้าไปด้วยยืนอึ้งอยู่ได้"
เธอสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ทำตามที่เขาบอกอย่างว่าง่ายเมื่อเธอเข้ามาในห้องน้ำเธอก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาตั้งเอาไว้ก่อนจะค่อยๆ ปลดกระดุมชุดนอนทีละเม็ด สายตาของศรุตจ้องมองตาไม่กะพริบเขารู้ว่าเธอสวยแต่ไม่เคยเห็นว่าภายในใต้ร่มผ้าของเธอมันจะสวยขนาดไหน
เมื่อชุดนอนถูกถอดออกศรุตจะรีบขยับตัวลุกขึ้นนั่งพิงหัวเตียงเขามองยอดปทุมถันที่ไม่เคยเห็นของเธอมาก่อนสีของเธอมันสวยขนาดกำลังพอดีถ้าอยู่ด้วยกันเขาคงจะเคล้นคลึงให้สาแก่ใจ
ซ่าาา~
เสียงน้ำหยดลงกระทบพื้นหนูใช้มือรองน้ำเพื่อปรับอุณหภูมิก่อนจะเดินเข้าไปในสายน้ำที่หลั่งไหลลงมายิ่งเธอเปียกปอนไปด้วยหยาดน้ำเธอยิ่งดูเซ็กซี่จนสะดุดต้องย้ายมือหนาไปจับของสงวนของตัวเอง
(ทำไมศรุตหน้าแดงแบบนั้นมีอารมณ์หรือเปล่า?)
"อืม แข็งจนปวดแล้ว"
(อ้าว งั้นวางสายก่อนไหม) เธอรู้ว่าเขาต้องช่วยตัวเองเพื่อปลดปล่อยความอึดอัดนี้ออกไปแต่ศรุตรีบส่ายหน้า
"มาเซ็กส์โฟนกันดีกว่าปิดน้ำแล้วนั่งลงที่พื้นเอาโทรศัพท์ตั้งดีๆ" เขาออกคำสั่งเธออย่างร้อนรนตอนนี้แท่งร้อนของเขามันแข็งจนจะระเบิดแล้ว
(อื๊มม~)
หนูใจ๋รีบทำตามคำสั่งของเขาจนตอนนี้เธอกำลังอ้าขาโชว์ความสวยงามให้ศรุตได้เห็น กลีบสีชมพูปิดสนิทแถมขนยังเกลี้ยงเกลาเพราะเธอดูแลจุดซ่อนเร้นเป็นอย่างดี
"สวยฉิบ~ ซี้ดด~ ดูดนิ้วชี้ให้ดูหน่อยสองนิ้วเลยก็ได้ อ่าาา~"
หนูใจ๋ทำตามคำสั่งของศรุตทุกอย่าง เธอเป็นผู้หญิงน่ารักเชื่อฟังคำพูดของเขาจนตอนนี้ดอกไม้ของเธอเริ่มมีน้ำหวานจากเกสรไหลหยดลงมาที่พื้นกระเบื้องเขาจินตนาการหากลิ้นสากของเขาตวัดเลียไปที่กลีบดอกไม้ของเธอทีละข้างแล้วดูดดึงจุดเสียวของเธอให้ดังจ๊วบเธอจะมีอาการแบบไหนจะเสียวจนฉี่ราดหรือเปล่า
"เอานิ้วชี้แตะตรงจุดที่พี่คิดว่าเสียวที่สุดให้ผมดูหน่อย" เขาหยุดพูดเพื่อให้คนฟังทำความเข้าใจจนนิ้วชี้ของใจ๋ใจ๋แตะไปยังคลิตอริสศูนย์รวมเส้นประสาทที่มีบทบาทสำคัญในความรู้สึกทางเพศ
(อ๊าา~ ศรุต~)
"รู้สึกยังไงบ้าง บอกอาการผมมา~"
(พี่เสียวมากมันหยุดไม่ได้มันอยากทำอะไรมากกว่านี้ศรุตช่วยพี่หน่อยได้ไหม~)
"ขยี้ไปเรื่อยๆ แล้วเอานิ้วเขี่ยไปตามรอยแยกถ้าอยากสอดเข้าไปก็เอานิ้วกลางสอดเข้าไปก่อนเบาๆ ไม่ต้องรีบถ้าวันนี้น้ำไม่แตกห้ามหยุดเด็ดขาด"
(อ๊าาา~)
ทั้งสองต่างฝ่ายต่างช่วยตัวเอง ศรุตชักรูดแท่งร้อนของตัวเองไปตามจังหวะการเข้าออกของนิ้วกลางเขาเห็นใบหน้าและเสียงร้องครวญครางของคนรักหัวใจของเขามันก็เต้นระรัวหากตอนนี้เขาเปิดประตูออกไปเจอเธอเขาคงจะจับกระแทกจนร่างของเธอสั่นสะเทือน
"อ่าา~ ผมจะเสร็จอ้าปากเอานิ้วกลางอีกข้างเข้าปากแล้วดูดแรงๆ เร็ว!"
(อื๊อออ~ จ๊วบ~ จ๊วบ~)
"อ่าาา~"
ซู่~
บทที่ 53ตอนพิเศษ เจ้านายกับน้องคนนั้นในช่วงวันหยุดยาวของนักศึกษาแพทย์อย่างเจ้านายเขาเลือกที่จะเที่ยวพักผ่อนอยู่ที่อเมริกาวันนี้เขามานั่งอยู่ที่สวนสาธารณะเซ็นทรัลพาร์คนิวยอร์ก ที่นี่เป็นสวนสาธารณะที่ใหญ่ที่สุดในนิวยอร์กที่นี่มีสวนสัตว์ โรงละครกลางแจ้ง ลานน้ำพุ สนามกอล์ฟเป็นที่เที่ยวเดินเล่นพักผ่อนหย่อนใจโดยเฉพาะในฤดูใบไม้ร่วงแบบนี้อากาศค่อนข้างเย็นสบายอุณหภูมิอยู่ที่ 10-18 องศาใบไม้ต่างพร้อมใจกันเปลี่ยนสีช่างเป็นภาพที่สวยงามจนนักศึกษาแพทย์อย่างเจ้านายอดที่จะถ่ายรูปเก็บไว้ไม่ได้ในขณะที่เขารัวชัตเตอร์อยู่นั้นภาพในเฟรมก็ทำให้เขาต้องหยุดชะงักเมื่อเขาเห็นผู้หญิงคนหนึ่งกำลังยืนถ่ายรูปใบไม้เปลี่ยนสีก่อนจะเดินหายเข้าไปในกลุ่มผู้คนมากมายสองขาที่ยืนอยู่กับที่ก็เผลอก้าวตามไปอย่างไม่รู้ตัวเจ้านายเดินมาเรื่อย ๆ จนเห็นแผ่นหลังของผู้หญิงคนนั้นจู่ ๆ เขาก็ต้องหยุดชะงักเมื่อได้สติของตัวเองกลับมาทำไมเขาต้องสนใจว่าเธอเป็นใครแล้วทำไมเขาต้องเดินตามเธอมาขนาดนี้เมื่อคิดได้เจ้านายก็หันหลังเดินกลับไปตามทางที่เขาเดินมาเมื่อครู่วันนี้ทั้งวันเจ้านายเดินเล่นอยู่แถว ๆ สวนสาธารณะเซ็นทรัลพาร์คจนตะวันใกล้จะตกดินเข
บทที่52เปียโนสวยแซ่บกับมินนี่สุดเรียบร้อยมินนี่กับเปียโนเข้าเรียนมหาวิทยาลัยคณะบริหารธุรกิจด้วยกันทั้งสองเป็นเพื่อนรักเรียนอยู่คณะเดียวกันและยังอยู่กลุ่มเดียวกันอีกแต่นิสัยและไลฟ์สไตล์ของทั้งสองต่างกันสุดขั้วคนนึงสวยแซ่บส่วนอีกคนก็เรียบร้อยเพราะเป็นลูกคุณหนู ส่วนตอนนี้เจ้านายก็ย้ายไปเรียนที่อเมริกาเรียบร้อยแล้วนาน ๆ ถึงจะได้คุยกันแต่ก็ยังติดต่อทักหากันอยู่ตลอด"มินนี่ได้โปรดล่ะเธอช่วยทำอะไรให้มันกระฉับกระเฉงหน่อยได้ไหมเดินขึ้นตึกเรียนชั้น 4 นะ" เปียโนหันไปบ่นลูกพี่ลูกน้องของตนเองมินนี่เป็นคนทำอะไรเชื่องช้าแต่ก็ไม่คิดว่าจะช้าขนาดนี้"ฉันก็รีบที่สุดแล้วเปียโนคราวหลังเธอก็ตื่นให้มันเช้า ๆ หน่อยสิ""แรงมากเธอกล้าว่าฉันตื่นสายงั้นเหรอ""ก็ฉันพูดจริง ๆ เธอตื่นสายทำให้มาเรียนสาย ถ้ามาเช้ากว่านี้ป่านนี้คงนั่งรออาจารย์สบาย ๆ แล้ว"มินนี่รีบเดินนำขึ้นไปถึงเปียโนจะขี้หงุดหงิดแต่เธอก็ไม่กล้าที่จะโกรธหรือว่าอะไรมินนี่ทั้งนั้นเพราะทั้งสองโตมาด้วยกันจึงรู้นิสัยใจคอกันเป็นอย่างดี นี่แค่เรียนปี 1 เปียโนก็สร้างวีรกรรมมากมายรุ่นพี่คนไหนไม่พอใจหรือแขวะว่าเธอ เธอจะไม่เดินหนีเหมือนที่มิเท้าเอวนี่ทำแต่เธ
บทที่ 51เจ้านายกับรุ่นน้องคนนั้นหลายปีผ่านไปตอนนี้เจ้านายกำลังเข้าเรียนมหาวิทยาลัย ในงานปัจฉิมนิเทศของวันนี้เขาเดินตรงไปหาเพื่อนอย่างคิวที่กำลังคุยกับรุ่นน้องสาว ๆ อยู่ใต้ต้นจามจุรีและหนึ่งในนั้นก็คือเด็กผู้หญิงที่เคยตามเอาขนมมาให้เขาแต่หลังจากที่ถูกเขาต่อว่าเธอก็ถอยห่างไม่มายุ่งวุ่นวายกับเขาอีกเลย"ไงครับว่าที่นายแพทย์สุดหล่อมาร่ำลาน้อง ๆ หน่อยสิน้อง ๆ ครับเดี๋ยวไอ้เจ้านายเพื่อนของพี่มันจะไปเรียนต่อที่ต่างประเทศแล้วนะ""จริงเหรอคะน่าอิจฉาจังเลยได้ไปต่างประเทศด้วยยินดีด้วยนะคะพี่เจ้านายแบบนี้พี่ต้องไปหลายปีเลยใช่ไหม" รุ่นน้องเอ่ยถามทุกคนต่างเห็นเจ้านายเป็นไอดอลทั้งนั้นเขาเป็นคนดังของโรงเรียนจนทำให้สาว ๆ ในโรงเรียนรวมถึงสาว ๆ ต่างโรงเรียนตบตีกันเพื่อแย่งเขาแต่เขาไม่เคยสนใจใครเลยวัน ๆ เอาแต่สิงอยู่ในห้องสมุด"ก็หลายปีอยู่""ถ้าอย่างนั้นพวกพี่ไปก่อนนะครับน้อง ๆ พอดีวันนี้พี่มีนัดปาร์ตี้เลี้ยงส่งวันที่ห้องดนตรีใครว่างก็ไปได้นะ"ทั้งคุณครูและเพื่อน ๆ ต่างจัดงานเลี้ยงส่งให้นักเรียนดีเด่นอย่างเจ้านายเพราะเขาเป็นคนเดียวที่ได้ไปเรียนต่อต่างประเทศโดยไม่ได้ใช้ทุนของโรงเรียนเลยเพราะเขายอมเสียสล
บทที่ 50 คุณหนูมินนี่กับงานวงการบันเทิงมาทางฝั่งของคุณหมอทิวไผ่และมินตราทั้งสองยังคงถือคติมีลูกคนเดียวนี่แหละสบายใจสุดแล้ว วันนี้คุณหนูมินนี่ได้มาเป็นนางแบบโลชั่นทาผิวสูตรน้ำนมกว่าจะถ่ายงานเสร็จก็ปาไปเกือบ 2 ทุ่มคุณหมอทิวไผ่จึงมานั่งรอลูกสาวที่กองถ่ายโดยมีมินตราคอยดูเรื่องเสื้อผ้าหน้าผมของลูกสาวด้วยตนเอง"คุณแม่คะเราจะเดินทางไปจันทบุรีคืนนี้เลยหรือคะ?" "ใช่แล้วลูกส่วนเดือนหน้าเราค่อยบินไปเชียงใหม่กันตอนนี้เราต้องไปดูแลกิจการที่จันทบุรีได้ข่าวว่าทุเรียนกำลังได้ที่เลยนะ""งั้นเราไปกันเลยค่ะขอพูดถึงทุเรียนมินนี่รู้สึกหิวมากอยากได้กลิ่นหอม ๆ ของมันแล้วค่ะ^^"สองแม่ลูกชอบทานทุเรียนเป็นชีวิตจิตใจส่วนคุณพ่อทิวไผ่นั้นขอส่ายหน้าอย่างเดียวระหว่างขับรถมินนี่ก็พูดคุยกับคุณพ่อคุณแม่เพื่ออยู่เป็นเพื่อนพวกท่านแต่จู่ ๆ เสียงของเธอก็เงียบไปคุณหมอทิวไผ่มองกระจกหลังเห็นลูกสาวคนสวยนอนหลับปุ๋ยไปแล้วเขาก็อดไม่ได้ที่จะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแอบถ่ายรูปลูกสาวเอาไว้ลงหน้า facebook ขำ ๆ"ดูแล้วลูกสาวของเราไม่มีทางเป็นหมอแน่นอนคุณว่าไหม?" คุณหมอทิวไผ่หันมามองภรรยาของตนเอง"แน่นอนอยู่แล้วล่ะลูกเหมือนฉันมากยังไงก็ไม
บทที่ 49เปียโนไม่อยากเป็นเด็กวัดวันนี้คุณหมอศิลากับคุณหมอปุ้มปุ้ยมีประชุมทำให้เธอต้องฝากลูกสาวกับลูกชายเอาไว้กับคุณตาปริญญ์แค่บอกว่าจะฝากลูกเอาไว้คุณตาปริญญ์ก็รีบขับรถมารับหลานทั้งสองตั้งแต่เช้ายิ่งช่วงปิดเทอมแบบนี้สถานที่ที่เหมาะที่สุดจะเป็นที่ไหนได้ถ้าไม่ใช่ วัด "คุณตาขาอีกแล้วนะคะตอนนี้เปียโนอายุ 15 โตเป็นสาวสวยมากแต่เปียโนต้องมาทำความสะอาดวัดถ้าคุณพ่อรู้คุณพ่อคงบ่นหูชา" เจ้าหนูเปียโนนึกถึงตัวเองในวัย 5 ขวบช่วงนั้นเธอเรียนอนุบาลคุณตาปริญญ์สอนแต่สิ่งดี ๆ ยามที่เธอกลับมาจากโรงเรียนคุณตามักจะถามว่าเธอได้อะไรกลับมาบ้างและสิ่งที่เธอได้มามันไม่ใช่ความรู้แต่มันคือดินสอ สีเทียน ยางลบแม้กระทั่งลิปสติกสีแดงของคุณครูเธอก็หยิบใส่กระเป๋ากลับมา'วันนี้หนูได้ลิปสติกสีแดงมาฝากคุณแม่ด้วยค่ะพอดีว่าคุณครูเผลอหนูเลยหยิบใส่กระเป๋ามาด้วย'หลังจากวันนั้นปริญญ์จึงถูกอบรมสั่งสอนโดยลูกสาวของตนเองและลูกชายที่เข้ามาสมทบ สอนหลานแบบนั้นมันไม่ได้แทนที่จะสอนสิ่งดี ๆ กับสอนให้หลานเป็นมิจฉาชีพตั้งแต่เด็กปริมในวัย 9 ขวบเริ่มรู้ประสีประสา มีเพื่อนเป็นเด็กวัดอนาคตยังไม่รู้ว่าจะเป็นอะไรตอนนี้คบเด็กวัดเป็นเพื่อนสบา
บทที่ 48เจ้านายวัยขบเผาะเวลาผ่านไปหลายปีตอนนี้เด็ก ๆ ทุกคนกำลังเรียนมัธยมคุณหมอศรุตมีลูกสาวอีก 1 คน ชื่อว่าน้องจ๊ะจ๋าตอนนี้จ๊ะจ๋าอายุ 10 ขวบแล้ว ส่วนเจ้านายอายุ 15 ปี กำลังเรียนอยู่ชั้นม 3 ช่วงนี้เป็นช่วงปิดเทอมสองพี่น้องกำลังเรียนซัมเมอร์ทั้งสองคนเรียนเก่งหัวไวซึ่งเจ้านายก็เอนไปทางคุณหมอมีความคิดที่อยากเป็นคุณหมอตั้งแต่เด็กคุณหมอศรุตจึงโล่งใจอย่างน้อยลูกก็เดินตามความฝันของครอบครัวส่วนจ๊ะจ๋าลึก ๆ เธอก็อยากเป็นคุณหมอแต่ก็ชอบเรื่องบริหารไม่ต่างกันอนาคตไม่แน่ไม่นอนอยากจะเป็นอะไรหนูใจ๋ก็ไม่ว่าเธอตามใจและเข้าใจลูกทั้งสองคนเป็นอย่างดีซึ่งคุณหมอศรุตก็ยอมปล่อยวางเขาเคารพการตัดสินใจของลูกแล้ว"คุณพ่อครับพรุ่งนี้ผมขอไปเตะบอลกับเพื่อนนะครับอาจจะกลับสัก 21:00 น คุณพ่อสะดวกไปรับผมไหมครับ""ได้ครับเดี๋ยว 21:00 น เข้าไปรับแล้วไปเตะบอลกันที่ไหน""สนามหญ้าเทียมใกล้ ๆ โรงเรียนครับตอนแรกจะใช้สนามของโรงเรียนแต่เผอิญโรงเรียนเตรียมจัดงานต้อนรับผู้อำนวยการคนใหม่เลยต้องใช้สถานที่""แล้วเรื่องเรียนซัมเมอร์เป็นยังไงบ้างมีปัญหาอะไรหรือเปล่า" "เรื่องเรียนไม่มีปัญหาอะไรครับคุณพ่อ"สองพ่อลูกคุยกันถึงเรื่องเรีย
บทที่5ง้อด้วยปาก NC"เดี๋ยวก่อนศรุต!"คนตัวสูงกระตุกยิ้มหนึ่งทีก่อนจะเดินเข้าห้องอย่างมีเลศนัยในเมื่อเธอมาหาเขาถึงที่เขาก็คงจะปล่อยเธอกลับไปไม่ได้ถ้าไม่เล่นไม้แข็งคงไม่ได้เห็นหนูใจ๋มีอาการร้อนรนแบบนี้หนูใจ๋รีบเปิดประตูเข้ามาเธอมองซ้ายมองขวาเพื่อหาตัวศรุตแต่ก็ไม่เห็นเขาอยู่ในห้องทำงานจู่ ๆ เธอก็ถู
บทที่4งอนหรือเปล่า"อืม... ผมขอใช้ปากให้พี่ได้ไหม"หนูใจ๋ไม่ทันที่จะตอบมือหนาก็สอดเข้าไปในกระโปรงพร้อมใช้นิ้วเกี่ยวกับกางเกงตัวน้อยไปไว้ด้านข้างนิ้วยาวทำงานทันทีโดยไม่ดีรออะไรทั้งนั้น"ไม่ค่อยได้ช่วยตัวเองหรือไงแน่นเชียว""คนลามกพี่เขินนะ!"ศรุตจับสองขาของเธอยกขึ้นเขารูดกางเกงตัวจิ๋วของเธอออกให้พ้
บทที่3จูบ 18+วันนี้เป็นวันที่สองหมอประจำตระกูลปิติภัทรไพศาลต้องเดินทางกลับมาประเทศไทยในช่วงบ่ายแต่ใจ๋ใจ๋เธอยังเคลียร์งานไม่เสร็จทำให้เธอต้องเร่งรีบให้เร็วที่สุดจนคุณแม่น่านน้ำเปิดประตูเข้ามาหาลูกสาวบุญธรรมพร้อมรอยยิ้มที่สดใสท่านยังแข็งแรงแถมความสวยของท่านก็ไม่เคยลดลงเลย"หนูใจ๋จะไปรับน้องกับแม่ไห
บทที่2คิดถึง เช้าวันต่อมาใจ๋ใจ๋เดินทางมาทำงานเพียงคนเดียววันนี้เธอมีอาการสดใสร่าเริงผิดปกติคงเป็นเพราะว่าเมื่อวานได้ปลดปล่อยความอึดอัดที่มีออกไปจนหมดแล้ว ระหว่างที่เธอตรวจเอกสารอยู่นั้นเสียงฝีเท้าของใครบางคนก็เดินเข้ามาตึก! ตึก! ตึก! "พี่สาวได้ข่าวว่าสองหมอใกล้จะกลับแล้วน่าจะกลับก่อนวันเกิดของห







