Share

บทที่ 4

Penulis: ตงหลิวชวี่
บริษัทของฟู่หย่วนเชินตกอยู่ในวิกฤตการเงินครั้งใหญ่เป็นครั้งที่สองนับตั้งแต่ก่อตั้งมา

ครั้งแรกที่บริษัทประสบปัญหาการเงินรุนแรงก็ยังคงเป็นเพราะพ่อของฉัน

ตอนนั้นเขาเพิ่งถูกซูชิงฮวนทิ้ง ฉันเลยรีบร้อนคว้าโอกาส ทิ้งศักดิ์ศรีและทำงานสาวนั่งดริ๊ง

พ่อของฉันโกรธและผิดหวังในตัวฉันมากจนก่อเรื่องอาละวาดต่อหน้าสื่อ

เพราะเหตุนี้แม่สามีของฉันก็เริ่มเกลียดฉัน มองว่าฉันเป็นตัวซวยของฟู่หย่วนเชิน ในช่วงนั้นฟู่หย่วนเชินเองก็เย็นชากับฉันสุด ๆ

“ถ้าไม่ใช่เพราะคุณ ความพยายามของผมจะสูญเปล่าได้ยังไง!”

“เสิ่นอวิ๋นเฉี่ยน คุณมันสมควรแล้วที่ไม่มีใครรัก!”

แต่พวกเขาไม่รู้เลยว่า หลังจากนั้นฉันถึงกับบีบบังคับพ่อด้วยการจะฆ่าตัวตาย พ่อที่เป็นเพียงชนชั้นแรงงานถึงกับนำเงินก้อนใหญ่หลายแสนเพื่อให้เขาเริ่มต้นธุรกิจ

ซูชิงฮวนร้องไห้สะอื้นเดินเข้ามาในห้องทำงาน และตกใจเมื่อเห็นกล่องข้าวที่ฟู่หย่วนเชินขว้างออกมา

“ขยะอะไรถึงกล้ามาส่งถึงที่ทำงาน เปลี่ยนกลับไปใช้ร้านเก่าซะ!”

ผู้ช่วยตอบรับอย่างนอบน้อม และไม่กล้าพูดความจริง

ฟู่หย่วนเชินเป็นโรคกระเพาะอาหาร ฉันจึงศึกษาสูตรอาหารมาทั้งวันเพียงเพื่อให้เขากินข้าวได้มากขึ้นอีกสักคำ

ไม่คิดเลยว่า ตอนที่ฉันยังมีชีวิตอยู่ฉันไม่สามารถเอาชนะใจเขาได้ แต่พอตายแล้วกลับสามารถเอาชนะกระเพาะอาหารของเขาได้

“พี่ฟู่คะ ต่อไปฉันจะทำอาหารให้พี่กินเอง!”

ซูชิงฮวนพูดพร้อมน้ำตาคลอ ทำตัวเหมือนเด็กสาวบริสุทธิ์ไร้เดียงสา

ฟู่หย่วนเชินจับมือเธอขึ้นมา บีบมือเธอด้วยความรู้สึกสงสาร

“มือของเธอไม่ควรใช้ทำเรื่องแบบนี้”

ฉันมองแล้วรู้สึกขำ หรือฉันเกิดมาเพื่อเป็นแม่บ้านที่ทำอาหารหรือยังไง?

ฟู่หย่วนเชินยุ่งจนหัวหมุน แต่ในที่สุดก็หาเวลากลับบ้านได้

ทุกอย่างในบ้านยังคงเหมือนเดิม ดอกไม้บนโต๊ะอาหารยังเป็นดอกไม้ที่ฉันจัดวางไว้ก่อนตาย เสื้อผ้าที่ระเบียงก็ยังเป็นเสื้อที่ฉันตากไว้ แม้แต่อาหารในตู้เย็นก็ยังเป็นอาหารที่ฉันเตรียมไว้

น่าเสียดายที่ฟู่หย่วนเชินไม่มีวันเห็นค่าของฉัน แม้แต่ข้าวที่ฉันทำก็ต้องใช้ผู้ช่วยเป็นคนส่งให้เขาถึงมือ

ดูแล้ว เขาไม่เคยรักฉันเลยจริง ๆ

“เสิ่นอวิ๋นเฉี่ยน อย่าหลบซ่อนอีกเลย เมื่อเห็นบันไดก็จงเรียนรู้ที่จะก้าวลงมา”

เขาพูดกับอากาศ แต่กลับไม่ได้ยินเสียงตอบรับใด ๆ

ฟู่หย่วนเชินถูกฉันเอาใจใส่เสมอ เขาไม่เคยได้รับความรู้สึกถูกทำร้ายแบบนี้เลย

เขาโกรธจนทำลายทุกอย่างที่เกี่ยวข้องกับฉันจนหมดเกลี้ยง

ดอกไม้ที่ฉันปลูกถูกถอนราก เสื้อผ้าที่ฉันตากถูกโยนทิ้งไว้กับพื้น แม้แต่อาหารในตู้เย็นก็ถูกเททิ้งลงถังขยะ

เมื่อระบายความโกรธเสร็จ เขาก็โทรหาฉัน แล้วพูดกับตัวเองว่าจะให้โอกาสฉันอีกครั้ง

ฉันลอยอยู่กลางอากาศ เห็นพฤติกรรมที่น่าอับอายของเขาอย่างชัดเจน รู้สึกเจ็บปวดขึ้นมาในใจเป็นระลอก

ฟู่หย่วนเชิน โทรศัพท์ที่เคยรอรับสายจากคุณตลอด ตอนนี้ไม่มีใครรับมันอีกแล้ว
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • ความตายพราก แต่รักกลับคืน   บทที่ 17

    ในขณะที่วิดีโอของงานแต่งงานกำลังเป็นกระแสบนโลกออนไลน์ ฟู่หย่วนเชินก็กลับไปที่บ้านของเราเขายืนอยู่หน้าชุดสูทและกำลังรีดชุดสูทอย่างตั้งใจ ไม่รู้คิดอะไรอยู่ร่างกายของฉันรู้สึกเหมือนได้รับการปลดปล่อยจากการกักขัง น่าจะสามารถออกไปได้ในไม่ช้าฟู่หย่วนเชินฉีดสเปรย์ใส่ผม เปลี่ยนเป็นชุดสูทที่ใส่ในวันแต่งงานตัวนั้น และใส่แหวนที่ขอฉันแต่งงาน“เสิ่นอวิ๋นเฉี่ยน ผมมาขอคุณแต่งงานแล้ว”เขาพูดด้วยเสียงนุ่มนวล แต่ฟังแล้วกลับทำให้ฉันขมวดคิ้วมันช่างน่าเศร้า!ฟู่หย่วนเชินกระโดดลงจากตึกสูง เมื่อศพถูกพบ ก็ไม่สามารถจำหน้าเขาได้อีกแล้วในแดนภูต ฉันยืนมองดูฟู่หย่วนเชินวิ่งมาหาฉันที่ขอบสะพานไน่เหอฉันไม่ลังเลที่จะข้ามไปเกิดใหม่ก่อนเขา และแม้ว่าเขาจะร้องเรียกก็ไม่หันกลับไปฟู่หย่วนเชิน นี่เป็นครั้งแรกที่คุณวิ่งมาหาฉันและนี่เป็นครั้งแรกที่ฉันปฏิเสธที่จะวิ่งไปหาคุณเราจะไม่มีวันพบกันอีก

  • ความตายพราก แต่รักกลับคืน   บทที่ 16

    ระหว่างการจัดงานแต่งงาน ฟู่หย่วนเชินทำตัวเหมือนไม่สนใจอะไรตลอดทั้งงานซูชิงฮวนบ่นไปเพียงเล็กน้อย แต่ฟู่หย่วนเชินพูดเพียงไม่กี่คำก็ปิดปากเธอได้“เมื่อก่อนเธอไม่เคยเรื่องมากเลย”จริงอยู่ ตอนนั้นฉันมองว่าการแต่งงานกับเขาเป็นเรื่องสำคัญที่สุดในชีวิต จะไปเรื่องมากทำไมฟู่หย่วนเชินถือบุหรี่ พลางขมวดคิ้วและคลึงแหวนแต่งงานวงนั้นของเรา จนในที่สุดก็เผยให้เห็นความอ่อนโยนบางอย่าง“อวิ๋นเฉี่ยน รอผมหน่อยนะ”ถึงวันนี้ ฉันจะไม่ต่ำต้อยพอที่จะรอเขาอีกต่อไปวันแต่งงานวันนั้นฟู่หย่วนเชินสวมชุดสูทที่ดูดี หรูหรากว่าชุดที่เขาใส่ตอนแต่งงานกับฉันหลายเท่าแต่ฉันรู้ว่า เขาแอบนำชุดนั้นแขวนไว้ในห้องของฉันกับเขา ยืนมองชุดสูทนั้นทุกวันงานแต่งงานเริ่มเล่นพรีเซนเทชัน แต่ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น วิดีโอกลับกลายเป็นภาพของซูชิงฮวนที่นอกใจ!ในวิดีโอมีผู้หญิงคนหนึ่งเปลือยกาย ใบหน้าก็เต็มไปด้วยอารมณ์ยั่วยวน บรรดาแขกในงานตกตะลึง แต่ฟู่หย่วนเชินยืนอยู่เฉย ๆ เหมือนเป็นคนที่ไม่เกี่ยวข้องเขายืนเหมือนต้นไม้ ไม่ได้ยินเสียงนินทาใด ๆเมื่อก่อนเขาเคยเป็นคนที่ให้ความสำคัญกับหน้าตาเสมอ...ไม่นานแม่สามีก็วิ่งเข้ามา ดึงกระโปรง

  • ความตายพราก แต่รักกลับคืน   บทที่ 15

    ทุกการกระทำของฟู่หย่วนเชินมันบ้ามาก จนส่งผลให้ราคาหุ้นของบริษัทตกลงไปด้วยบรรดาผู้ถือหุ้นของบริษัทได้ร่วมกันร้องเรียน พูดจาหว่านล้อมสารพัด จนในที่สุดฟู่หย่วนเชินก็ยอมรับการบำบัดทางจิต“คุณหมอ คุณหมายความว่ายังไง?”ฟู่หย่วนเชินเริ่มอาละวาดในโรงพยาบาล ดูเหมือนว่าแม้แต่ซูชิงฮวนที่คาดการณ์เรื่องต่าง ๆ อย่างรอบคอบ ก็ไม่ได้คาดคิดว่าฟู่หย่วนเชินจะไปเจอกับหมอที่เคยตรวจครรภ์ให้ฉันบางครั้งโชคชะตาก็ช่างน่าแปลก หมอที่เคยตรวจครรภ์ให้ฉันทักทายฟู่หย่วนเชินอย่างสนิทสนม“ลูกของภรรยาคุณเป็นอย่างไรบ้าง?”“ไม่ได้บอกว่าไม่มีลูกหรอกเหรอ?”สีหน้าของหมอแสดงถึงความอึดอัด เหงื่อผุดขึ้นมาบนหน้าผากไม่หยุดฟู่หย่วนเชินตบหน้าตัวเองสองทีเพื่อบังคับตัวเองให้ใจเย็นลงเขาดึงผมตัวเอง มือที่ถือโทรศัพท์อยู่ก็สั่น“ช่วยผมตรวจสอบหมอที่ทำการผ่าตัดให้อวิ๋นเฉี่ยนที”ฉันหัวเราะเยาะในใจ รู้หลังจากฉันตายแล้ว เขาเพิ่งกลับมามีสติเหรอ?ฟู่หย่วนเชินใจเย็นลงอย่างรวดเร็ว เขาทักทายหมอของฉันอย่างสุภาพเรียบร้อย ยกเว้นตอนก้าวสะดุดเดินออกจากโรงพยาบาล เขาก็แทบไม่ต่างจากปกติเลยเขาคลุ้มคลั่งอีกครั้ง รีบเหยียบคันเร่งเพื่อไปหาพ่อข

  • ความตายพราก แต่รักกลับคืน   บทที่ 14

    “ตาเฒ่าก็ถือเสียว่าลูกสาวคุณโชคร้าย! ไม่ได้ใช้ชีวิตดี ๆ กับหย่วนเชินของพวกฉัน!”ถ้าฉันสามารถกลายเป็นรูปร่างได้ ฉันจะต้องตบเธอแรง ๆ สักหลายทีคาดไม่ถึงว่าเธอยังกล้าทำตัวหยิ่งยโสต่อหน้าพ่อของฉัน ฉันไม่กล้านึกเลยว่าพ่อต้องเจ็บปวดขนาดไหน“แม่ครับ เป็นผมที่ผิดต่ออวิ๋นเฉี่ยน แม่อย่าพูดแบบนั้นอีก!”ฟู่หย่วนเชินดูเหมือนจะมีจิตสำนึกขึ้นในคืนเดียว เขาจึงดึงแม่ของเขาเดินกลับไปเมื่อพวกเขากลับมาที่บ้าน ซูชิงฮวนทำตัวเหมือนเจ้าของบ้านอย่างชัดเจนสิ่งของที่ฉันทิ้งไว้ถูกโยนทิ้งไปหมดจรด ตู้เสื้อผ้าของฉันและฟู่หย่วนเชินอัดแน่นไปด้วยเสื้อผ้าเธอ“พี่ฟู่คะ ของใช้ของยัยสาวนั่งดริ๊งคนนั้นฉันโยนทิ้งไปหมดแล้ว ต่อไปฉันกับลูกจะอยู่กับพี่นะคะ”ฟู่หย่วนเชินกลับโกรธขึ้นมาอย่างกระทันหัน เข้าไปตบซูชิงฮวนอย่างแรง“คุณไม่มีสิทธิ์แตะต้องของของเธอ”ซูชิงฮวนและแม่สามีของฉันต่างก็อึ้ง ไม่มีใครกล้าเข้าไปเตือนสักคำฟู่หย่วนเชินเอาของของเธอโยนออกมาต่อหน้าเธอ จากนั้นถามเธอว่าเอาของของฉันไปทิ้งที่ไหน“หย่วนเชิน ในท้องของซูชิงฮวนมีลูกของแกอยู่นะ!”แม่สามีของฉันเป็นห่วงหลาน จึงรีบพูดออกมาก่อน แต่ตอนนี้ฟู่หย่วนเชินไม่

  • ความตายพราก แต่รักกลับคืน   บทที่ 13

    ภาพฟู่หย่วนเชินในงานศพของฉันกลายเป็นข่าวใหญ่ในโลกอินเทอร์เน็ต เขาเก็บตัวไม่ออกไปพบใครอีกเลยฉันมองดูเขาคุ้ยเอาเศษอาหารในถังขยะขึ้นมา แล้วค่อย ๆ กินอย่างเหม่อลอยเศษอาหารบางอย่างยังมีเศษดินจากกระถางต้นไม้ที่เขาเคยทำแตกติดอยู่ด้วย แต่เขาก็ไม่รู้สึกอะไร ยังกินไปพลางบ่นไปพลางเบา ๆ“เฉี่ยนเฉี่ยน ทำไมคุณยังไม่กลับมาทำอาหารให้ผมอีกนะ?”ฉันลอยอยู่บนอากาศ ไม่รู้ว่าจะพูดยังไงกับสถานการณ์นี้หลังจากที่ฉันตาย จู่ ๆ ฟู่หย่วนเชินก็เริ่มรักฉันขึ้นมาผู้หญิงที่เคยเป็นแค่ยัยสาวนั่งดริ๊งกลายเป็นเหมือนปานแดงสดในเหมือนไวน์แดงบนหัวใจของเขา ทำให้เขาต้องทนทุกข์ทุกวันอย่างไม่รู้จบเขาเริ่มดื่มเหล้าทั้งคืนทั้งวัน ดื่มจนกระเพาะทะลุและเข้าโรงพยาบาล แต่บนใบหน้ากลับมีรอยยิ้มอยู่ด้วย“เฉี่ยนเฉี่ยน ผมเข้าใจความรู้สึกของคุณแล้ว กลับรีบมาหาผมเถอะนะ”เขาอ้อนวอนกับอากาศอย่างน่าสงสาร และใบหน้ายังมีความรู้สึกเสียใจอยู่ด้วย“เฉี่ยนเฉี่ยน ทำไมดื่มเหล้าแล้วก็ยังไม่เห็นคุณสักทีนะ?”หุ้นของบริษัทฟู่เริ่มดิ่งลงหนัก ผู้ถือหุ้นพากันตั้งคำถามถึงความสามารถในการบริหารงานของเขาฟู่หย่วนเชินกำลังนั่งยอง ๆ ให้อาหารสุนัขจรจั

  • ความตายพราก แต่รักกลับคืน   บทที่ 12

    เหตุการณ์เกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว ไม่มีใครสามารถหยุดเขาได้ศพของฉันเปลี่ยนสภาพไปนานแล้ว แม้จะมีดอกไม้ล้อมรอบ แต่ก็ยังมีกลิ่นเหม็นเน่าของศพโชยออกมาฟู่หย่วนเชินดูเหมือนไม่รู้สึกถึงกลิ่นนั้น จู่ ๆ เขาก็กระชากนิ้วมือของฉัน ที่นิ้วนั้นมีแหวนราคาถูกวงหนึ่งที่เขาเคยพูดถึงอีกวงอยู่บนมือของเขา แต่เขาไม่เคยสวมเพราะคิดว่าเป็นเรื่องน่าอายเขาล้มลงกับพื้นหัวเราะทั้งน้ำตา ปากก็พร่ำพูดไม่หยุด“เสิ่นอวิ๋นเฉี่ยน คุณใจร้ายมากเลยนะ คิดไม่ถึงเลยว่าคุณจะลงโทษผมด้วยการตาย”

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status