Short
ใต้ดาวนับพันก็ยังรักเธอ

ใต้ดาวนับพันก็ยังรักเธอ

Oleh:  มะระผัดไข่Tamat
Bahasa: Thai
goodnovel4goodnovel
25Bab
19.6KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

แต่งงานมาสามปี สามีไม่เคยแตะต้องตัวเองเลย แต่กลับระบายความเครียดในยามค่ำคืนกับรูปภาพน้องสาวของเธอ หลินโยวหรานบังเอิญเห็นในมือถือเข้าก็ได้รู้ว่า ที่เขาแต่งงานกับเธอ ก็เพื่อแก้แค้น เพราะเธอคือทายาทตัวจริง ที่แย่งตำแหน่งไปจากน้องสาวที่เป็นทายาทตัวปลอม หลินโยวหรานเสียใจอย่างมาก จึงกลับไปอยู่กับพ่อแม่บุญธรรม แต่ไม่นึกเลยว่าโป๋ซือหานจะบ้าคลั่ง ตามหาเธอไปทุกหนทุกแห่ง

Lihat lebih banyak

Bab 1

1

Scarlet's POV

"Scarlet, ito ang listahan ng mga umorder sa may third floor. Serve them now," utos ni Mr. Del Fuego, ang Manager namin ng mga kaibigan ko rito sa Club.

"Alright, sir! I'll go ahead," ngumiti ako, nagpapa-cute sa kanya at kinindatan pa. Nakita ko ang pag-ngisi at pag-iling niya kaya natawa ako. Baklang 'to!

Mabilis at maingat ang galaw ko upang makarating agad sa paroroonan. Hinanap ko ang table ng mga pagbibigyan at nilapitan sila.

"Welcome, Mr. Zamora. Here's your special order!" I greeted the first old man on the list while putting his drink, with ecstasy, on their table.

Uminom muna ang matanda at ngumisi bago humugot ng pera sa wallet. "One more order for tomorrow," aniya bago ibinigay sa akin ang tseke bilang bayad na nakasobre na. Pasimple ko iyong itinago sa loob pula at sexy na dress ko bago inilista ang order niya para bukas.

"Sure, sir! Thank you!" I blew a kiss for him before I left their table.

Ginawa ko ang trabaho at inayos muna ang sarili para hindi halata ang mga itinago ko sa ilalim ng suot ko. Mahirap na kung may makahuli sa amin.

"Hi, Mr. Amadeo! Here's your special order!" I greeted my last customer for tonight before I gave him his drink with cocaine.

"Oh thank you, milady!" He held my hand and kisses the back of it before he handed me the paymemt. "'Til next time, sweetheart." He even caressed the cheek of my butt as I turn my back on him.

I only rolled my eyes in irritation and smirks while holding the empty tray. Sa wakas, tapos na ang trabaho ko! Makakapag-party na rin ako sa ibaba!

"Mga pulis kami! Walang kikilos!"

Naalarma ako nang marinig ang katagang iyon. Kaagad akong tumakbo palabas sa backstage kung nasaan ang mga dancer at bumaba.

"Scarlet, akin na ang mga bayad nila!" nagmamadaling utos ng manager namin nang makasalubong ko ito. Ibinaba ko ang hawak na tray sa pinakamalapit na table at mabilis na kinuha ang mga sobre sa loob ng dress mo bago iyon ibinigay iyon sa kanya.

"Tumakas na tayo!" usal niya nang maipasok ang pera sa suot na jacket at hinila ako.

Tumakbo ako kasunod niya pero napahinto ako at napahiwalay sa hawak niya nang mapatid ako. "Ang bobo, Scarlet! Tayo, bilis!" bulyaw niya sa akin pero hindi pa ako nakakatayo ay mabilis niya siyang tumakbo dahil pumasok na ang mga pulis sa palapag kung nasaan kami.

Malakas ang kabog ng dibdib ko nang makita sila at nag-ambang tumakbo pero may kamay na pumigil sa braso ko.

"Where are you going?"

My mouth went dry as I heard a familiar deep and husky voice. Dahil sa kuryosidad, hinarap ko ito at gano'n na lamang ang panlalaki ng mga mata ko nang makita ang pamilyar na mukha. Bumilis ang tibok ng puso ko nang manliit ang mga mata niya at bigla akong hinila palapit sa kanya.

"K-kyrous, ano ba?!" kahit gulantang pa rin, nagawa kong mag-reklamo dahil sa higpit ng hawak niya sa palapulsuan ko.

"Tatakas ka?" Ngumisi ito.

Tila binuhusan ako ng malamig na tubig nang bumalik sa sarili. Kailangan ko na ngang tumakas!

Binawi ko ang sarili mula sa pagkakahawak niya pero hindi niya ako binitawan. Bagkus ay diniinan pa iyon.

"Bitawan mo nga ako!" tumaas ang boses ko at nagkasalubong ang mga kilay dahil sa iritasyon. Nasaksaktan na ako!

"Mr. Lorcan, do you know that girl?"

Napalunok ako nang may lumapit na dalawang 'di umipormadong pulis sa amin ni Kyrous. Ramdam ko naman ang pagluwag ng hawak niya.

"Nakita namin siya kanina, sir! Isa 'ata siya sa mga nagbebenta ng droga rito," dagdag pa ng isa.

My eyes widened as Kyrous inserted his free hand inside my top and wandered his hand.

"Manyak!" tili ko at hinampas ang kamay niyang ngayon ay nakahawak sa tuktok ng dibdib ko.

"Oh sorry, I thought it's a drugs," pang-aasar niya sa akin.

Tinignan ko ang dalawang pulis na nasa harap ko habang namumuo ang luha sa mga mata. "Sir, wala po akong ginagawang masam—" naputol ang pagtatanggol ko sa sarili nang maramdaman ang kamay ni Kyrous sa pang-upo ko.

"She's one of them. You can now arrest her," Kyrous annouced then he raised his hand while holding a small package of drugs.

Nanlaki ang mga mata ko at umiling. "Hindi po ako sa akin 'yan! Bitawan n'yo ako!" pagmamakaawa ko nang posasan ako ng isang pulis.

"May pruweba na kami, miss. Dadalhin ka na namin sa Presinto," sagot nito at isinama nila ako palabas ng Club.

Nag-init ang gilid ng mga mata ko nang mai-pasok ako sa selda matapos akong kuhanan ng litrato. "Pakawalan niyo ako! Wala po akong kasalanan!" pagmamakaawa ko at napatingin kay Kyrous nang pumasok ito habang nakapamulsa.

The side of his lips rose a bit as his eyes drifted on me. "Kyrous," I whispered his name. "Please..."

"Umamin ka na, Ms. Agape. Ituro mo na rin ang mga kasamahan mo para gumaan ang kaso mo," pangungumbinsi ng pulis na nagpasok sa akin rito.

"Wala nga akong alam sa pinagsasabi niyo!" pagmamatigas ko. "Please po, maniwala kayo sa akin. Hindi sa akin 'yung nakuha ni Kyrous," dagdag ko.

"Kung hindi sa 'yo, kanino?" tanong niya.

Umiling ako. "Hindi ko alam!"

Napa-iling at napangisi na lang sa akin ang pulis na si Reynaldo. "Sayang ka," mahinang sabi niya sa akin bago siya tumalikod at naglakad palabas.

Napanguso ako at nanghihinang napasandal sa pader na nasa gilid ko dahil sa pagkadismaya. Isinandal ko ang ulo ko sa ibabaw ng naka-angat kong tuhod at pumikit.

Ano na ang gagawin ko ngayon? Paano na ang pangrap ko? May tutulong ba sa akin para makalaya ako rito? Natatakot ako. Ayaw ko rito!

"Miss, baka gusto mong uminom muna."

Pagod kong tinignan si Reynaldo at napalunok nang makitang basa ang palibot ng bote ng tubig na inalok niya. Malamig iyon kaya agad napawi ang uhaw ko nang inumin. "Salamat po," paggalang ko dahil tiyak kong mas matanda siya kesa sa akin.

Ngumiti siya at hindi inalis ang malagkit na titig sa akin. Nag-iwas ako ng tingin. Bigla ay gusto kong ibuhos sa kanya ang tubig na ibinigay niya. Umirap ako at kasabay no'n ay ang pagpasok ng pamilyar na lalake. Umayos ako ng upo dahil sa presensya niya.

"I would like to help her. How much does it take to free her?"

Napatitig ako kay Kyrous dahil sa sinabi niya. Tutulungan niya ako? Bigla akong nakaramdam ng pag-asa sa puso dahil d'on. Napahawak ako sa rehas at hinintay ang sagot ng pulis.

"Pag-usapan natin sa labas, Mr. Lorcan."

Tumayo ako at inayos ang suot habang naghihintay sa ng resulta. Komp'yansa ako na mapapalaya ako dahil si Kyrous 'yon, e! Alam ko kung gaano siya kamakapangyarihan.

"Makakalaya ka na, Ms. Agape!"

"As expected!" nakangiting bulong ko at lumabas kasama ng pulis. Naabutan ko si Kyrous na nakaupo sa swivel chair na nasa harap ng Chief Officer.

"Pumirma ka muna, Ms. Agape. Ipangako mo rin na hindi ka na babalik sa Club na iyon at magsumbong kung mayroon ka talagang nalalaman," wika ni Chief at inilapit sa akin ang isang papel na may nakasulat.

Binasa ko ng mabuti ang nakasulat roon at nang makitang makakalaya na ako ay pumirma agad ako at nag-thumb print.

"Promise, sir!" sagot ko at ibinaba ang dress nang tumayo na.

"Makakauwi ka na," wika pa nito dahilan para tumayo si Kyrous.

"Thank you, Cheif!"

Kyrous looked at me and his eyes darkened as. "You'll come with me," he said before he dragged me out of the Police Station.

"Ano? Bitawan mo ako! Ayaw kong sumama sa 'yo!" malakas na tutol ko nang pilit niya akong ipinapasok sa itim na kotse.

"Binayaran kita, Scarlet. Dumarami na ang utang mo akin kaya kailangan mo nang magbayad," mariing sagot niya.

Naramdaman ko ang biglaang pagkahilo kaya napapikit ako ng mariin at hindi na nakaangal. Ramdam ko ang titig sa akin ni Kyrous pero hindi ko na iyon nagawang tugunan dahil bumigat ang talukap ko at bigla akong nanghina.

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya

Ulasan-ulasanLebih banyak

สายพิน
สายพิน
สนุกดีค่ะ พล๊อตเรื่องก็แนวซีรีย์ที่กำลังฮิตๆตอนนี้เลย ปกติแอพนี้จะมีแต่นิยายยาวมาก นิยายสนุกๆเยอะนะ แต่เสียอย่างเดียวชอบเทนักอ่าน บางเรื่องก็จบแบบไม่จบ มีนิยายสั้นมาแบบนี้ดีมากเลยค่ะแต่น่าจะปล่อยให้ปลดล็อกด้วยเหรียญได้จะดีมากเลย
2025-09-11 06:52:35
0
0
jing jai
jing jai
เหรียญบอกให้จ่าย ครั้งละ อาทิตย์ หรือ 1 เดือนหรือ 1 ปี แต่เรื่องสั้น มีแค่สี่เรื่องเองที่จบนอกนั้นไม่จบสักเรื่อง มันจะคุ้มไหมล่ะ
2025-08-31 08:27:23
6
0
Niko Lin
Niko Lin
ชอบนางเอกมาก ตอนจบสะใจสุด ๆ นางเอกฉลาดมาก
2025-08-28 21:15:02
4
0
ลมหนาวปลายตุลา
ลมหนาวปลายตุลา
เอิ่มมาก…. ตอนจบ
2025-08-28 18:04:38
3
1
Laddaporn Yamroong
Laddaporn Yamroong
ซื้อเหรียญแล้วก็ยังอ่านไม่ได้
2025-08-27 15:01:20
0
0
25 Bab
1
วันครบรอบแต่งงานสามปี หยินโยวหรานเปิดลิ้นชักดูจึงพบว่า ถุงยางอนามัยที่เธอซื้อก่อนแต่งงาน ยังใช้ไม่หมดไม่ใช่ว่าเธอไม่ได้ป้องกัน แต่เป็นเพราะเธอกับโป๋ซือหานผู้เป็นสามี ไม่ได้มีกิจกรรมคู่รักใด ๆ กันเลยในวันครบรอบแต่งงาน เธอจึงตัดสินใจรวบรวมความกล้าแล้วซื้อชุดนอนเซ็กซี่ดื่มไวน์ไปสามแก้ว เมื่อโป๋ซือหานอาบน้ำเสร็จแล้วออกมา หลินโยวหรานจึงก้าวไปยืนอยู่ตรงหน้าแล้วโอบคอเขาเอาไว้"ที่รัก" เธอพูดด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา "วันนี้เรา..."แต่ไม่ทันไร กลับถูกโป๋ซือหานผลักออก"หลินโยวหราน เธอไร้ยางอายขนาดนี้เลยเหรอ?"ดวงตาของชายหนุ่มสื่อความหมายชัดเจน พลางพูดด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น "เธอขอร้องฉันซ้ำแล้วซ้ำเล่า ถ้าเธออยากมากนัก ก็ไปหาผูู้ชายอื่นซะ"หลินโยวหรานหน้าซีดเผือดเธอไม่เข้าใจ ทั้ง ๆ ที่ขอความรักจากสามีตัวเองทำไมถึงได้คำตอบกลับมาว่าไร้ยางอาย?หลินโยวหรานนอนไม่ได้นอนทั้งคืนเธอขดตัวอยู่ในผ้าห่ม เลื่อนดูโทรศัพท์ บนหน้าจอแสดงหน้าเพจนึงอยู่[ความเจ็บปวดของการแต่งงานที่ไม่มีเพศสัมพันธ์ สามีไม่เคยแตะต้องตัวฉันเลยหลังแต่งงานทำยังไงดี?]บางคนบอกว่า สามีของคุณสนใจผู้ชายหรือเปล่าบางคนบอกว่า ส
Baca selengkapnya
2
เช้าวันต่อมา หลินโยวหรานสะดุ้งตื่นเพราะเสียงโทรศัพท์สั่นเมื่อเปิดโทรศัพท์ดู ก็เห็นข้อความจากแม่ของโป๋ซือหานข้อความเสียงเป็นสิบ ๆ ข้อความนิ้วของหลินโยวหรานกดเล่นโดยไม่รู้ตัว เสียงร้อนรนจากแม่ของโป๋ดังขึ้นในห้อง“โยวหรานนะโยวหราน นี่ก็ผ่านไปอีกเดือนแล้ว ลูกยังไม่มีวี่แววจะท้องเลยเหรอ?”“ไม่ใช่แม่จะว่าอะไรนะ แต่ลูกกับซือหานต้องพยายามให้มากขึ้น ตอนกลางคืนพวกแกต้องขยันกันหน่อยนะ ปีนี้ต้องมีลูกให้ได้...”หลินโยวหรันรีบปิดเสียงลงทันทีแต่ก็ไม่ทันแล้วพอเงยหน้าขึ้น เธอก็เห็นโป๋ซือหานกำลังเดินออกมาจากห้องน้ำเมื่อได้ยินเนื้อหาในข้อความเสียง มือที่เขากำลังติดกระดุมเสื้อเชิ้ตก็ชะงักลงเล็กน้อย ก่อนจะหัวเราะเยาะอย่างเย็นชา“หลินโยวหราน เธออยากมากขนาดไหน ถึงได้ใช้แม่ของฉันมาอ้างแต่เช้าแบบนี้?”ใบหน้าของหลินโยวหรานซีดเผือด “ฉันไม่ได้...”เธออยากจะอธิบาย แต่ชายหนุ่มกลับใช้มือบีบคางของเธออย่างไม่พอใจนิ้วโป้งและนิ้วกลางบีบคางของเธออย่างหยาบคาย แต่นิ้วชี้กลับเลื่อนผ่านลำคอนุ่มและเรียบเนียนของเธออย่างยั่วยวน“เธอไม่ได้?”โป๋ซือหานหัวเราะเยาะ “งั้นเธอก็อธิบายมาสิว่าทำไมเธอยังใส่ชุดนี้อยู
Baca selengkapnya
3
แต่โป๋ซือหานกลับไม่ได้อธิบายอะไรกับเธอเขากลับพาเธอตรงไปยังแผนกสูตินรีเวชทีมแพทย์รออยู่แล้ว เมื่อเห็นหลินโยวหรานก็พูดอย่างนอบน้อม“คุณนายคะ รบกวนเปลี่ยนเป็นชุดผ่าตัดก่อนนะคะ เราจะฉีดยากระตุ้นไข่ให้ก่อน แล้วตอนเก็บไข่อาจจะเจ็บนิดหน่อย...”หลินโยวหรานตกตะลึง หันไปมองโป๋ซือหาน“เก็บไข่ไปทำไมคะ?”ความอดทนสุดท้ายในดวงตาของโป๋ซือหานจางหายไป“ก็ต้องทำเด็กหลอดแก้วสิ ไม่งั้นจะมีลูกได้ยังไง?”ใบหน้าของหลินโยวหรานซีดเผือดเธอกับโป๋ซือหานต่างก็แข็งแรงดี แต่เขากลับจะใช้วิธีทำเด็กหลอดแก้วเพื่อมีลูกนี่เป็นเพราะเขาไม่อยากแตะต้องเธอใช่ไหม?แม้จะพยายามอย่างเต็มที่ เสียงของหลินโยวหรานก็ยังคงสั่นสะท้านไม่หยุด“ทำไมคะ?”โป๋ซือหานยิ่งไม่พอใจ “ทำไมอะไร?”“ทำไมต้องมีลูกคนนี้ด้วย?” หลินโยวหรานเงยหน้าขึ้นมาทันที “คุณอยากมีลูกกับฉันจริง ๆ เหรอคะ?”โป๋ซือหานไม่ได้ตัดสินใจจะหย่ากับเธอแล้วเหรอ?แล้วทำไมถึงอยากมีลูกกับเธอ?โป๋ซือหานขมวดเข้าหากันในทันทีเขาเพิ่งจะตระหนักได้ว่าผู้หญิงตรงหน้าผิดปกติไปหลินโยวหรานคนเดิมใฝ่ฝันอยากมีลูกกับเขา แม้จะเป็นวิธีทำเด็กหลอดแก้วก็ควรจะดีใจแต่เธอในวันนี้กลับด
Baca selengkapnya
4
หมอยังพูดไม่ทันจบ ไม่นึกเลยว่าหลินโยวหรานก็คว้าหลอดทดลองเหล่านั้นฟาดลงกับพื้นอย่างแรง“ฉันบอกแล้วไงว่าฉันไม่อยากมีลูกกับเขา”ใบหน้าของหลินโยวหรานซีดเผือด แต่แววตากลับแน่วแน่“ไม่ว่าโป๋ซือหานจะให้พวกคุณเท่าไหร่ ฉันจะให้สิบเท่า อย่าบอกเขา”คุณหมอตกใจมาก “แต่... แต่ถ้าคุณโป๋ถามขึ้นมา...”“ก็ค่อยว่ากันเมื่อเขาถาม”หลินโยวหรานพูดอย่างใจเย็นในเมื่อตัดสินใจแล้วว่าจะจากไป เธอก็จะไปให้หมดไม่มีอะไรเหลืออยู่หลินโยวหรันก้มมองเศษหลอดทดลองบนพื้น ส่วนลึกในใจรู้สึกเจ็บปวดเล็กน้อยครั้งหนึ่ง เธอเคยตั้งตารอที่จะมีลูกกับโป๋ซือหานแต่ตอนนี้... เธอยกยิ้มมุมปากขึ้นอย่างเย้ยหยัน หลินโยวหรานเดินจากไปทันที...หลินโยวหรานจัดการเรื่องออกจากโรงพยาบาลเองเมื่อกลับถึงบ้าน กลิ่นอายของโป๋ซือหานที่อยู่ทุกหนแห่งในห้องกลับทำให้เธอหายใจไม่ออกดังนั้นเธอจึงตัดสินใจไปที่สนามล่าสัตว์เพื่อผ่อนคลายเมื่อก่อนตอนที่หลินโยวหรานอยู่ยุโรป งานอดิเรกที่เธอชื่นชอบที่สุดคือการขี่ม้าล่าสัตว์แต่ในประเทศจีน วัฒนธรรมการล่าสัตว์ไม่ค่อยพัฒนาเท่าไหร่ ตอนที่หลินโยวหรานกลับมาใหม่ ๆ ยังไม่มีที่ให้ล่าสัตว์เลยพอแม่บุญธรรมรู
Baca selengkapnya
5
หลินโยวหรานตกใจ “ติดอยู่ในภูเขาได้ยังไง?” หลินชิงเสวี่ยเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นพร้อมกับร้องไห้สะอึกสะอื้นในตอนนั้นพวกเขาเห็นหมาป่าขาวตัวหนึ่ง โป๋ซือหานไม่สนใจว่าฝนตกอยู่ จึงบุกเดี่ยวไล่ตามไป แต่ไม่คิดว่าภูเขาจะถล่ม โป๋ซือหานจึงติดอยู่ในภูเขา “บ้าที่สุด!”ใบหน้าของหลินโยวหรานซีดเผือด“ภูเขานี้ดินถล่มอันตรายมาก กลางคืนมีหมาป่าออกอาละวาดอีก โป๋ซือหานไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้วหรือไง!”น้องชายคนหนึ่งของป๋อซือหานเถียงกลับอย่างไม่พอใจ“เธอจะตะโกนทำไม มีความสามารถก็บอกมาสิว่าจะทำยังไง? พวกเราถามเจ้าหน้าที่สนามล่าสัตว์แล้ว ทีมกู้ภัยที่เร็วที่สุดมาถึงที่นี่ก็ต้องใช้เวลาเกือบทั้งวัน... หลินโยวหราน เธอทำอะไรน่ะ!”ท่ามกลางเสียงอุทานตกใจ หลินโยวหรานกระโดดขึ้นหลังม้าอย่างชำนาญเธอพูดเสียงเย็นชา“ก็ไปช่วยเขาน่ะสิ”พูดจบเธอก็ควบม้าจากไป ทิ้งให้คนกลุ่มหนึ่งยืนตะลึงมองหน้ากัน“ฝีมือการขี่ม้าของหลินโยวหรวน... ดีขนาดนี้เชียวเหรอ?”ใบหน้าของหลินชิงเสวี่ยซีดขาว มือกำหมัดแน่นหลินโยวหรันคุ้นเคยกับภูเขาลูกนี้เป็นอย่างดี เธอรีบหาเส้นทางเล็ก ๆ ที่ไม่ถล่มเพื่อเข้าไปในภูเขาเหตุผลที่เธอไปช่วยโป๋ซือหา
Baca selengkapnya
6
หลินโยวหรานชะงักมือที่กำลังจะผลักประตูคนที่ช่วยโป๋ซือหานออกมาได้คือเธอ ทำไมถึงกลายเป็นหลินชิงเสวี่ยไปได้ล่ะ?เสียงอายๆ ของหลินชิงเสวี่ยดังออกมาจากด้านในห้อง“ที่ซือหานติดอยู่ในภูเขาเพราะจะเอาหมาป่าขาวมาให้ฉัน การที่ฉันช่วยคุณจึงเป็นเรื่องที่สมควรแล้วค่ะ แต่ว่า...”แววตาของหลินชิงเสวี่ยหรี่ลง“ซือหาน คุณไม่ต้องเอาหมาป่าขาวมาปลอบใจฉันหรอกค่ะ ฉันรู้ดีว่า คนที่คุณรักที่สุดคือพี่สาวฉัน ดังนั้นตอนที่พี่สาวถูกลักพาตัวไป คุณถึงยอมเสี่ยงอันตรายเพื่อช่วยเธอ...”“ไม่ใช่อย่างนั้นเลย!”เสียงตื่นเต้นของน้องชายโป๋ซือหานดังขึ้น“คดีลักพาตัวครั้งนั้น เดิมทีเป็นแผนของซือหาน!”“อะไรนะ?” หลินชิงเสวี่ยเงยหน้าขึ้นอย่างตกใจน้องชายของโป๋ซือหานพูดจาพล่ามไปเรื่อย“ตอนนั้นซือหานต้องการให้ลุงหลินกับป้าหลินของคุณรู้ว่าลูกสาวที่พวกเขารักจริง ๆ คือใคร เลยหาคนปลอมตัวเป็นโจรลักพาตัวคุณกับหลินโยวหรานไป”“ส่วนเรื่องที่เขาช่วยหลินโยวหรานก็แค่แผนหลอก ๆ เพื่อเอาชนะหลินโยวหราน ทำให้เธอยอมแต่งงานกับเขา!”“แต่ชิงเสวี่ย เธอวางใจได้เลย ซือหานแต่งงานกับหลินโยวหรานก็เพื่อผลประโยชน์ของตระกูล เขาวางแผนไว้แล้ว อีกไม่น
Baca selengkapnya
7
ใบหน้าของโป๋สือหานบึ้งตึงแต่เพื่อนของเขากลับไม่ได้สังเกตเห็นปฏิกิริยาแปลก ๆ บนใบหน้าของเขา ยังคงพูดจาไร้สาระต่อไป“ตามหลักแล้วไม่น่าจะเป็นไปได้นะ พี่หานของเราก็ขนาดใหญ่โตขนาดนั้น หลินโยวหรานจะหลวมแค่ไหนก็ไม่น่าจะไม่อิ่มนะ!”“แกไม่เข้าใจสินะ? หลินโยวหรานนี่ชัดเจนเลยว่ากินที่บ้านไม่อิ่ม เลยไปกินข้างนอกมั่วซั่วไง! ฮ่าๆๆ!”ท่ามกลางเสียงหัวเราะเย้ยหยัน โป๋สือหานก็เดินตรงไปยังหลินโยวหราน“หลินโยวหราน” เสียงของชายหนุ่มเย็นชาไม่แสดงอารมณ์ใด ๆ “เขาเป็นใคร”แต่หลินโยวหรานกลับมีสีหน้าเรียบเฉย “ไม่เกี่ยวกับคุณ”ความโกรธของชายหนุ่มปะทุขึ้นในทันทีเขาจับคางของเธอไว้แน่น ประชิดตัวเธอด้วยแรงกดดันที่น่ากลัว“หลินโยวหราน” เขายิ้มเย้ยหยัน “เธอขาดผู้ชายไม่ได้เลยใช่ไหม?”คำพูดที่เสียดแทงจนเกือบจะดูถูก แต่หลินโยวหรานกลับชาชินไปแล้วแต่เพื่อนร่วมชั้นเก่าที่อยู่ข้าง ๆ เธอกลับรีบร้อนอธิบาย“ไม่ใช่ครับ ผมกับโยวหรานจริง ๆ แล้ว…”แต่ไม่คิดว่าหลินโยวหรานจะขัดจังหวะ“ใช่สิ” เธอเงยหน้าขึ้น ยิ้มเบา ๆ แล้วพูดว่า “ก็ใครใช้ให้สามีอย่างคุณไม่ทำให้ฉันพอใจล่ะ? ถ้าฉันไม่หาผู้ชายคนอื่น คุณจะให้ฉันอัดอั้นจนตายเ
Baca selengkapnya
8
ฉากเร่าร้อนที่กำลังจะเริ่มขึ้นต้องหยุดชะงักลงอย่างกะทันหันระหว่างทางไปโรงพยาบาล ในที่สุดหลินโยวหรานก็ได้รับรู้ถึงสาเหตุและผลลัพธ์ทั้งหมดเรื่องราวเกิดขึ้นจากมีคนโพสต์แฉทางอินเทอร์เน็ตว่าหลินชิงเสวี่ยไม่ใช่ลูกสาวแท้ ๆ ของตระกูลหลิน เป็นเพียงคุณหนูปลอม ๆ เท่านั้นแม้ว่าพ่อแม่ของตระกูลหลินจะออกมาปฏิเสธและชี้แจงแล้ว แต่คนที่ออกมาแฉกลับนำหลักฐานการตรวจ DNA ออกมาแสดงอย่างเป็นเรื่องเป็นราวเรื่องนี้สร้างความปั่นป่วนอย่างมากบนโลกออนไลน์สาเหตุหลักคือหลินชิงเสวี่ยมีผู้ติดตามหลายสิบล้านคนบนโซเชียลมีเดีย และภาพลักษณ์ที่ทำให้เธอโด่งดังคือการเป็นคุณหนูตระกูลดังการที่คุณหนูปลอมเป็นคุณหนูจริงเพื่อหลอกลวงแฟนคลับ ทำให้ชาวเน็ตรู้สึกโกรธเคืองเป็นอย่างมากเกิดเสียงด่าทอหลินชิงเสวี่ยบนโลกออนไลน์เต็มไปหมด หลินชิงเสวี่ยที่ไม่เคยเจอสถานการณ์เช่นนี้มาก่อน ถึงกับกินยาฆ่าตัวตายเมื่อรถจอดใต้โรงพยาบาล โป๋ซือหานเพิ่งวางสายจากทีมประชาสัมพันธ์พอดีหลังจากวางสาย เขาไม่ได้รีบลงจากรถทันที แต่หันไปมองหลินโยวหรานที่อยู่ข้าง ๆ“หลินโยวหราน” เขาเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงออกคำสั่ง “เธอไปชี้แจงต่อสาธารณะเดี๋ยวนี้ว่าชิง
Baca selengkapnya
9
หญิงสาวคนหนึ่งเบื้องหน้าเขาริมฝีปากถูกย้อมด้วยเลือดแดงฉาน ทำให้ใบหน้าซีดเซียวยิ่งดูน่าสงสารขึ้นไปอีกและสีแดงนั้นไม่ได้มีแค่ที่ริมฝีปาก หากแต่ยังสะท้อนอยู่ในเบ้าตาของเธอด้วยจู่ ๆ โป๋ซือหานแข็งทื่อไปทั้งตัวเขาไม่ทันได้ตั้งตัว ผู้ช่วยของเขาก็เดินมายืนข้างรถแล้วพูดด้วยน้ำเสียงเบา ๆ“ท่านประธานโป๋ซืออครับ คุณชิงเสวี่ยฟื้นแล้วครับ ร้องไห้บอกว่าอยากเจอท่าน...”โป๋ซือหานรู้สึกตัวอีกครั้งเขากดความเจ็บปวดแปลกประหลาดในใจลง บังคับตัวเองให้มีสติกลับคืนมา แล้วหันไปพูดกับหลินโยวหรานด้วยน้ำเสียงเย็นชา“บ่ายนี้ฉันนัดแถลงข่าวไว้ เธอต้องมาให้ทันเวลา เพื่อชี้แจงให้ชัดเจนว่าชิงเสวี่ยคือน้องสาวแท้ ๆ ของเธอ”“ถ้าเธอไม่มา ชีวิตนี้ฉันจะไม่แตะต้องเธออีก!”พูดจบ เขาก็หันตัวแล้วก้าวลงจากรถทันทีประตูรถปิดเสียงดังหลินโยวหรานอดทนกลั้นน้ำตาไว้อย่างสุดความสามารถ สุดท้ายก็ปล่อยให้มันไหลออกมาอย่างไม่อาจห้ามได้อีกต่อไปชีวิตนี้เหรอ?โป๋ซือหาน พวกเรา... คงไม่มีชีวิตนี้ร่วมกันอีกแล้ว...เมื่อคิดถึงตรงจุดนี้ เธอจึงหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา แล้วส่งข้อความถึงทนายความ[ทนายหวัง ช่วยไปที่งานแถลงข่าวตอนนี้เลย
Baca selengkapnya
10
ในเวลาเดียวกันนั้นเองณ สถานที่จัดงานแถลงข่าวหลังจากส่งข้อความไปนับครั้งไม่ถ้วนแล้วไม่ได้รับการตอบกลับ โป๋ซือหานก็สุดจะทนอีกต่อไป เขากดโทรศัพท์หาหลินโยวหรานอีกครั้งต่างจากก่อนหน้านี้ที่ไม่มีใครรับสาย ครั้งนี้ ปลายสายกลับมีเพียงเสียงผู้หญิงเย็นชาดังขึ้นมา“ขออภัย หมายเลขที่ท่านเรียกไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้...”ปิดเครื่องเหรอ?สีหน้าของโป๋ซือหานแดงก่ำขึ้นมาทันทีในขณะเดียวกัน พ่อแม่ของหลินโยวหรานก็รีบเดินเข้ามาใกล้“ซือหาน ลูกติดต่อหลินโยวหรานได้หรือยัง?”โป๋ซือหานส่ายหัวเบา ๆ สีหน้าของพ่อหลินก็พลันเคร่งเครียดขึ้นมาทันทีแม่ของหลินโยวหรานถึงกับร้องไห้ออกมาด้วยความร้อนใจ“ตอนนี้นักข่าวข้างนอกก็รอกันเต็มไปหมด ถ้าหลินโยวหรานไม่ปรากฏตัว พวกเขาต้องยิ่งมั่นใจแน่ ๆ ว่าชิงเสวี่ยไม่ใช่ลูกแท้ ๆ ของเรา แล้วก็คิดว่าหลินโยวหรานเป็นฝ่ายถูกกระทำอีกแน่ ๆ”“หลินโยวหรานนี่จริง ๆ เลย! ตอนนี้ชิงเสวี่ยก็อาการย่ำแย่แทบขาดใจอยู่แล้ว เธอเป็นพี่แท้ ๆ กลับไม่แม้แต่จะช่วยพูดอะไรให้เลย! ฉันไปทำเวรกรรมอะไรไว้ ถึงได้มีลูกที่เห็นแก่ตัวได้ขนาดนี้!”พ่อของหลินโยวหรานรีบโอบไหล่ปลอบภรรยา“อย่าคิดมากเลย ห
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status