Short
หลังจากฉันตาย ลูกสาวก็โทรไปที่เบอร์ของเขา

หลังจากฉันตาย ลูกสาวก็โทรไปที่เบอร์ของเขา

Oleh:  ล่าเจียวเกาTamat
Bahasa: Thai
goodnovel4goodnovel
12Bab
4.7KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

หลังจากฉันตายไปห้าปี อันอัน ลูกสาวของฉันก็โทรไปที่เบอร์ของกู้ซีเหนียน เธอลองถามอีกฝ่ายว่า “คุณชอบแม่ของหนูไหมคะ?” เธอถามตามประโยคหนึ่งที่ฉันเขียนไว้ในไดอารี่ตอนที่ยังมีชีวิตอยู่ว่า ‘กู้ซีเหนียน คุณชอบฉันไหม’ คาดไม่ถึงว่าปลายสายกลับตอบเหน็บแนมว่า “แม่เธอสั่งให้ทำแบบนี้เหรอ? แม้แต่ลูกสาวก็ยังเอามาใช้เป็นเครื่องมือได้สินะ? เป็นผู้หญิงที่มักมากจริง ๆ อยู่กับพ่อเธอแล้ว ยังคิดจะมารื้อฟื้นความสัมพันธ์เก่า ๆ กับฉันอีกเหรอ?”

Lihat lebih banyak

Bab 1

บทที่ 1

"Ahh! Sssh..."

Melody dengan sengaja membiarkan tunangannya, Arthur, membubuhkan beberapa kecup di bahu dan lehernya sebelum kemudian naik ke bibir. 

"Ah! Sayang bibirmu lembut sekali ... kapan aku bisa menikmati milikmu?" 

Mendengar itu, tiba-tiba Melody menarik diri, membuat pria yang tadinya masih menciumi leher jenjangnya berhenti. 

Di saat yang sama, tangan Melody yang sejak tadi mencengkeram kemeja Arthur kini beralih ke samping, menghentikan jemari tunangannya yang sudah akan menyentuh pantatnya.

"Tidak sekarang, Arthur," bisik Melody lembut. 

Gadis itu melihat bagaimana tunangannya itu menelan ludah. Ekspresi Arthur tampak keras.

“Kamu selalu mengatakan itu,” ucap Arthur. “Sebenarnya kamu mencintaiku atau tidak, Mel?”

Melody menghela napas. Tangannya bergerak menangkup pipi Arthur dan mengusapnya lembut.

“Kenapa bertanya begitu?” tanya Melody. “Kalau tidak cinta, mana mungkin aku mau menikahimu minggu depan?”

Melody mengamati Arthur yang masih diam. Untungnya, hal itu tidak berlangsung lama. Pria itu mengulas senyum tipis yang tampak agak dipaksakan. 

"Baiklah. Apa pun yang membuatmu bahagia, Sayang," kata Arthur. 

Pria itu menepuk paha Melody dua kali sebuah gestur formal nan dingin. Tanpa sepatah kata lagi dia bangkit membelakangi Melody dan mulai merapikan pakaiannya.

"Siang ini aku ada rapat darurat dengan tim direksi," kata Arthur sambil merapikan kancing kemejanya di depan cermin. “Aku harus pergi.”

Melody mengernyit. "Ini tanggal merah, Arthur. Kamu janji hari ini milik kita," ucapnya pelan.

“Gwen yang menjadwalkannya, Mel,” ucap Arthur. Pria itu kemudian terkekeh pendek. “Dia sudah kerja keras untuk proyek ini. Jelas aku harus mendukungnya.”

“Tidak bisa diundur?”

“Jangan egois, Melody.” Arthur berkata dengan dingin. “Kamu tahu ini adalah proyek pertama Gwen setelah ia kembali dari luar negeri. Apa kamu tidak mau mendukung kakakmu sendiri?”

Melody diam, tanpa sadar menggigit bibirnya.

“Apa kamu mau habiskan hari ini dengan Gwen?” tanyanya kemudian. “Di hari jadian kita?”

Arthur berbalik, mengulas senyum tampannya. "Tentu saja tidak. Aku akan sampai tepat waktu. Jam delapan malam, kan?" balasnya. “Aku masih punya waktu sekitar tiga jam.”

"Terima kasih, Sayang," jawab Melody, berusaha mengukir senyum manis.

Beberapa menit setelah Arthur pergi, Melody beranjak menuju dapur. Namun, langkahnya terhenti saat melewati ruang tengah.

Layar laptop milik Arthur yang tertinggal di atas meja mendadak menyala, menampilkan jendela notifikasi grup obrolan bertajuk The Elite VVIP.

Melody mengernyit. Arthur kelupaan laptop, pikinya. Ia menghampiri benda itu dan berniat menyimpannya. Siapa tahu tunangannya itu akan kembali untuk mengambilnya nanti.

Namun, ketika Melody tanpa sengaja membaca pesan demi pesan yang masuk, tubuhnya mendadak dingin.

“Jangan lupa bawa video panas terbaru kalian, Sayang. Teman-teman sudah berkumpul di sini, mereka tidak sabar melihat pertunjukan 'si polos' lagi,” tulis Gwen.

“Ayo cepat, Arthur! Kami tunggu filenya!” timpal anggota grup lainnya.

“Sudah berhasil dapatkan keperawanannya belum?”

“Ah, iya! Bagaimana dengan taruhannya, kawan?”

“Batas waktumu hanya sampai akhir minggu ini, tahu. Kalau kamu belum mampu buat ambil kali pertama tunanganmu itu sebelum kalian menikah, aku tidak akan kasih kamu uangnya.”

“Aku sedang di jalan. Sebentar lagi sampai ke markas,” sahut Arthur pada akhirnya. “Yang jelas, buat taruhan itu, aku punya rencana.”

“Yang jelas, kamu juga harus merekam yang satu itu ya! Itu puncaknya.”

Darah Melody seketika membeku. 

Apa … apa yang baru saja dia baca?

Tunangannya punya video panas? Video panas apa? Dan apa maksudnya soal taruhan? 

Arthur bertaruh akan merekam adegan percintaan mereka?

Dan … sebelum menikah?

Karena itukah pria itu selalu meminta untuk tidur dengannya? 

Kepala Melody terasa pening. Meski begitu, tangannya yang gemetar tetap bergerak ke bagian penyimpanan grup chat tersebut.

Seketika puluhan file video berdurasi panjang berderet rapi di hadapannya.

Ketika di klik, terpampang jelas rekaman dirinya yang direkam secara sembunyi-sembunyi, entah itu saat ia berciuman dengan Arthur atau saat ia tidur.

Bahkan ada video yang direkam saat dia mandi!

"Nggak... nggak mungkin..." Suara Melody lolos sebagai bisikan tertahan. Merasa mual.

Tubuhnya merosot ke lantai dingin. Pria yang dicintainya, pria yang membuatnya mampu memikirkan pernikahan meskipun awalnya tidak ia percaya … telah tega menjual harga dirinya sebagai tontonan gairah kawan-kawannya.

"Jahat kamu, Arthur... Gwen... kalian iblis!" rintihnya. 

Cukup lama Melody diam di sana, menangis tanpa suara. 

Ia berpikir, di bagian mana hubungan mereka mulai salah? Saat bertemu di masa sekolah dulu, Arthur adalah penyelamatnya, menolong Melody setiap kali dirinya ditindas dan berada dalam kesulitan. Melody menyukai pria itu, beserta sikap manis dan kepedulian sosok itu.

Karenanya, Melody memberanikan diri menyatakan perasaannya waktu itu dan Arthur menerimanya.

Hubungan percintaan mereka terus berlanjut, hingga akhirnya mereka memutuskan untuk menikah.

Namun … ternyata selama ini pria itu hanya menginginkan tubuhnya …?

Melody tiba-tiba terkesiap, teringat pada pesan Arthur tadi.

“Dia punya rencana untuk membuatku menyerahkan diri padanya?” pikir Melody. “Rencana seperti apa?”

Bujuk rayu? Atau … sesuatu yang lebih ekstrem?

Bagaimana kalau pria itu memberinya obat dan–

“Ugh!” Melody menutup mulutnya dan lari ke kamar mandi untuk memuntahkan isi perutnya. 

Cukup lama, sampai akhirnya Melody tenang dan bisa berpikir kembali. 

Dirinya sudah sampai pada satu keputusan.

Jika memang tubuh ini yang diinginkan pria berengsek itu, maka sebelum Arthur bisa mengambilnya, Melody harus berikan ini pada pria lain.

Gadis itu menghampiri ponselnya dan menelepon sebuah nomor kontak.

“Datanglah ke Casnight Party nanti malam,” kata Melody. “Apakah kamu tidak penasaran bagaimana rasanya tidur dengan tunangan musuhmu?” 

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
12 Bab
บทที่ 1
เพราะไม่อาจปล่อยวางจากอันอันผู้เป็นลูกสาวที่ต้องอยู่บนโลกอย่างโดดเดี่ยวได้ หลังจากฉันตายจึงไม่เคยอยู่ห่างข้างกายเธอเลยเมื่อลูกสาวอายุได้หนึ่งขวบ ผู้เป็นพ่อก็ประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์จนจากโลกนี้ไปหลังจากนั้นสามเดือน ฉันก็พาสุนัขเจ้าไป๋ฉิวไปรักษา ทว่าห้องบำบัดด้วยออกซิเจนความดันสูงของโรงพยาบาลสัตว์เกิดระเบิดขึ้น ฉันจึงตายเพราะแรงระเบิดหลังจากฉันตาย หยางรุ่ยเฉินซึ่งเป็นเพื่อนสมัยเด็กของฉันก็รับเลี้ยงอันอันไว้ในปีที่อันอันอายุห้าขวบ ระหว่างทางที่หยางรุ่ยเฉินไปรับอันอันหลังเลิกเรียนดันประสบอุบัติเหตุโดนชนท้ายเข้าอันอันตามหยางรุ่ยเฉินลงจากรถมา เมื่อเห็นใบหน้าของเจ้าของรถที่ชนท้ายรถเธอก็ตกตะลึงในของดูต่างหน้าของฉัน อันอันเคยเห็นภาพของคนตรงหน้ามานับครั้งไม่ถ้วนกู้ซีเหนียนอดีตสามีของฉันหัวใจของฉันบีบรัดแน่นขึ้นมาทันที และไม่อยากให้พวกเขาจำกันได้กู้ซีเหนียนเข้ามาใกล้ ทันทีที่เห็นหยางรุ่ยเฉินก็ยกมุมปากขึ้นฉันคุ้นเคยกับรอยยิ้มแบบนี้ของเขาเป็นอย่างดี มันคือการยั่วยุที่แฝงด้วยความโกรธหลังจากนั้นเขาก็เบนสายตาเคลื่อนไปด้านล่างตรงข้างหยางรุ่ยเฉิน เมื่อเห็นหยางรุ่ยเฉินจูงมืออันอัน
Baca selengkapnya
บทที่ 2
ฉันรู้ว่าที่ผ่านมากู้ซีเหนียนไม่เคยสนใจความรู้สึกของฉันมาก่อนถึงแม้จะอยู่ในความสัมพันธ์กับแฟนสาวที่ดูเหมือนจะอิรุงตุงนัง เขาก็ยังปล่อยให้ภรรยาเก่าไปหาเขาเพื่อเรียกค่าชดเชยได้ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้นไม่ได้เจอเขามาตั้งหลายปี เขาก็ยังคงหัวแข็งและหยิ่งทะนงหยางรุ่ยเฉินไม่อยากอยู่นานกว่านี้แม้เพียงชั่วครู่ จึงพาอันอันขึ้นรถและจากไปแน่นอนว่าฉันก็ตามมาอยู่ข้างกายพวกเขาด้วยหลังจากอันอันเห็นหน้าของกู้ซีเหนียนก็เหม่อลอยมาตลอดสุดท้ายเธอก็รวบรวมความกล้ามองไปทางหยางรุ่ยเฉินบนที่นั่งคนขับ “คุณลุงคะ คุณลุงคนหล่อเมื่อกี้เป็นพ่อของหนูใช่ไหมคะ?”“หนูเคยเห็นรูปของเขาหลายใบอยู่ในโถคุกกี้กับใบหย่า แม่เก็บรูปของเขาไว้เยอะมาก มีรูปเกือบสิบรูปเป็นตอนที่ขึ้นรับรางวัลบนเวที แล้วก็มีรูปแต่งงาน รูปที่เขานั่งยอง ๆ อยู่กับแม่ รูปที่เขาหอมแก้มแม่...”ฉันนึกเสียใจภายหลังขึ้นมา หลังจากหย่าฉันน่าจะโยนมันทิ้งไปทันทีแต่ตอนนั้นฉันยังตัดใจทำไม่ลงอันอันมองหยางรุ่ยเฉินอย่างเต็มไปด้วยความคาดหวัง “เขาเป็นพ่อหนูเหรอคะ?”หยางรุ่ยเฉินเหมือนจะทนหลอกเธอไม่ไหวเช่นกัน จึงตอบความจริงไปว่า “ใช่”อันอันยิ้มอย่างมีความส
Baca selengkapnya
บทที่ 3
วันต่อมา ช่วงพักกลางวันที่โรงเรียนอนุบาล อันอันไปหาครูและขอยืมโทรศัพท์หล่อนมาหลังจากมาหลบอยู่ในห้องน้ำ ก็กดหมายเลขโทรศัพท์บนนามบัตรที่กู้ซีเหนียนมอบให้เมื่อวาน“ฮัล——”“หนูคือเด็กผู้หญิงที่คุณให้นามบัตรมาเมื่อวานค่ะ หนูขอถามอะไรคุณหน่อยได้ไหมคะ?”โชคดีที่อันอันไม่ได้เรียกว่าพ่อแต่ในใจของฉันก็ยังรู้สึกไม่สบายใจเป็นอย่างมาก จึงก้าวมาข้างหน้าอย่างร้อนรนและคิดจะแย่งโทรศัพท์ของอันอันมาเป็นอีกครั้งหนึ่ง ที่ร่างกายของฉันทะลุผ่านร่างของอันอันหลังจากได้รับการอนุญาตจากกู้ซีเหนียนแล้ว อันอันก็ลองถามเขา “คุณชอบแม่ของหนูไหมคะ?”ฉันรู้สึกราวกับถูกฟ้าผ่าลงกลางศีรษะเมื่อคืนอันอันกลับไปตรวจสอบของดูต่างหน้าของฉันอีกครั้ง และดูจนถึงไดอารี่หน้าสุดท้ายของฉัน ซึ่งหลังจากเห็นประโยคสุดท้ายที่เขียนว่า ‘กู้ซีเหนียน คุณชอบฉันไหม?’ ก็หยุดชะงักไปนานอันอันไม่ได้อยากได้การยอมรับจากพ่อ เพียงอยากมาหาคำตอบแทนฉันเท่านั้นแต่ไม่ต้องถามหรอกหย่ากันมาห้าปี และตายมาสี่ปีแล้วคำตอบนี้สำหรับฉัน มันไม่สำคัญอะไรอีกแล้วทว่าปลายสายกลับพูดเหน็บแนม “แม่เธอสั่งให้ทำแบบนี้เหรอ? แม้แต่ลูกสาวก็ยังเอามาใช้เป็นเครื่อ
Baca selengkapnya
บทที่ 4
ในที่สุดละครตลกร้ายฉากนี้ก็จบลง ด้วยการที่ครูเปิดประตูห้องน้ำเข้ามาเก็บโทรศัพท์คืนไปและวางสายจนกระทั่งตอนที่เลิกเรียน อันอันก็สติไม่อยู่กับเนื้อกับตัว ทั้งยังดูไม่มีความสุขฉันก็รู้สึกไม่สบายใจเช่นกันตอนเย็นหยางรุ่ยเฉินมารับอันอัน ขณะที่เดินออกมาจากประตู ก็ถูกกู้ซีเหนียนขวางไว้อันอันที่ก้มศีรษะลงเล็กน้อย เงยหน้าจ้องเขม็งไปยังชายตรงหน้ากู้ซีเหนียนมองหยางรุ่ยเฉินอย่างเย็นชา “ชิวเยียนตายแล้วเหรอ?”หยางรุ่ยเฉินก็ไม่ได้แสดงสีหน้าที่ดีต่อเขานัก “นายหย่ากับเธอไปนานแล้ว และนายก็กำลังจะหมั้นแล้วด้วย นายยังจะมาสนใจอีกทำไม?”เมื่อได้ยินคำว่า ‘หมั้น’ ร่างของอันอันก็ขดลงอย่างชัดเจน และยิ่งจ้องชายในชุดสูทตรงหน้าเขม็งด้วยความโกรธยิ่งขึ้นไม่ต้องโกรธ ๆ อันอัน ไม่เป็นอะไร แม่ไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับเขาแล้วทันใดนั้นเอง เด็กหลายคนซึ่งยังอยู่ในห้องดูแลหลังเลิกเรียนของโรงเรียนอนุบาลก็เดินออกมาเมื่อเห็นอันอันก็เริ่มชี้นิ้ว“นี่ ยัยหมาหัวเน่านั่นไม่ใช่ว่าไม่มีพ่อแม่หรอกเหรอ? ทำไมวันนี้ถึงมีลุงสองคนมารับเธอล่ะ?”“ลุงสองคนนั้นมาต่อแถวเป็นพ่อใหม่ของเธอเหรอ?”“เธอจะร้องไห้ทำไม ปกติไม่ใช่ว่าชอบเ
Baca selengkapnya
บทที่ 5
ฉันกุมศีรษะด้วยความปวดหัว ขณะที่น้ำตาไหลหยุดพูดนะ หยุดพูดได้แล้วทันทีที่พูดในหัวของฉัน ก็พลันหวนนึกถึงความทรงจำระหว่างพวกเราขึ้นมาทีละนิดโดยอัตโนมัติหัวใจของฉันเจ็บปวดซ้ำ ๆหยางรุ่ยเฉินพูดถูก คนอย่างกู้ซีเหนียนไร้ความรู้สึกผิดจริง ๆในตอนนั้นกู้ซีเหนียนเป็นนักสนุกเกอร์มืออาชีพ และถูกขนานนามว่า ‘นักสนุกเกอร์อัจฉริยะ’ ซึ่งโดดเด่นไม่มีใครเทียบฉันเป็นผู้ตัดสินสนุกเกอร์ ถ้าอธิบายแบบง่าย ๆ ก็คือผู้ตัดสินมีหน้าที่ส่งลูกคืนหลังจากผู้เล่นแทงลูกแล้วในการแข่งขันนั้นเมื่อเจ็ดปีก่อน ฉันโน้มตัวลงไปจัดลูก แต่ผู้เล่นชาวต่างชาติคนหนึ่งเข้ามาจับก้นฉันจากด้านหลังซึ่งเป็นการล่วงละเมิดทางเพศระหว่างทำงานในที่สาธารณะทั่วบริเวณเกิดเสียงอื้ออึงทันทีตอนนั้นฉันทั้งอับอายทั้งโกรธเคือง แต่เพราะนิสัยโอนอ่อน อีกทั้งยังเป็นเพียงผู้ตัดสินตัวเล็ก ๆ จึงไม่กล้าพูดอะไรคาดไม่ถึงว่าในตอนนั้นกู้ซีเหนียนกลับต่อยผู้เล่นชาวต่างชาติคนนั้น ทั้งยังด่าเขาที่มารังแกเพื่อนร่วมชาติหญิงชาวจีนด้วยกันราวกับเทวดามาจุติหัวใจของฉันเริ่มเต้นรัวอย่างบ้าคลั่งไม่สิ ความจริงแล้วหัวใจของฉันเต้นแรงอย่างบ้าคลั่งเพราะกู้ซีเ
Baca selengkapnya
บทที่ 6
อะไรนะ?แต่ไม่ใช่ว่าสื่อรายงานข่าวเรื่องความรักระหว่างเขากับเพื่อนสมัยเด็กอยู่ตลอดเหรอ?ตัวอย่างเช่น ‘นักสนุกเกอร์อัจฉริยะกู้ซีเหนียนกับดาราสาวเฉินเจี๋ยเซิงเป็นคู่รักที่รู้จักกันมาตั้งแต่เด็ก ดูเหมือนว่าทั้งสองตระกูลมีความตั้งใจที่จะเชื่อมสัมพันธ์กัน’ถึงอย่างไรฉันก็รู้ว่าในใจเขายังมีคนรักอยู่ฉันมองคนตรงหน้าด้วยความสงสัยและกังวลริมฝีปากเป็นประกายของเขาขยับขึ้น ๆ ลง ๆ ก่อนจะพูดว่า “เรื่องของฉันกับหล่อนเป็นแค่ข่าวลือ” หลังจากนั้นฉันก็จับพลัดจับผลูพยักหน้าตกลงเป็นแฟนของเขาตอนแรกฉันโอบกอดความหวังโดยการโน้มน้าวให้ตัวเองเชื่อเขาเขาบอกว่าเรื่องระหว่างเฉินเจี๋ยเซิงเป็นเพียงข่าวลือ ถ้าอย่างนั้นฉันก็จะเชื่อว่ามันเป็นเพียงข่าวลือหลังจากอยู่ด้วยกันมานาน ฉันก็อาจจะยิ่งโลภมากขึ้นเรื่อย ๆถ้าเป็นแค่ข่าวลือ ทำไมถึงไม่ชี้แจงให้ชัดเจนล่ะ?หรือต้องการกระแส? แต่กระแสไม่ได้ช่วยให้กู้ซีเหนียนแทงลูกสนุกเกอร์ในการแข่งได้แม่นขึ้นเสียหน่อยถ้าอย่างนั้นฉันที่เป็นแฟนลับ ๆ จะนับว่าเป็นอะไรกันล่ะ?กู้ซีเหนียนสามารถไปเที่ยวเล่นระหว่างกับฉันและผู้หญิงคนนั้นได้โดยที่ไม่รู้สึกผิด แต่ฉันไม่กล้าโมโหเขาต่
Baca selengkapnya
บทที่ 7
วันรุ่งขึ้นหลังจากหยางรุ่ยเฉินไปส่งอันอันที่โรงเรียนอนุบาลก็กลับไปที่ร้านสนุกเกอร์ด้วยความจับพลัดจับผลู ฉันออกห่างจากอันอันเป็นครั้งแรก และตามหยางรุ่ยเฉินมาฉันแค่อยากเห็นว่าคนอย่างกู้ซีเหนียน หลังจากได้ยินคำพูดของหยางรุ่ยเฉินแล้วจะมีปฏิกิริยาอย่างไรร้านสนุกเกอร์แห่งนี้เกิดจากน้ำพักน้ำแรงของพ่อ หลังจากพ่อตายฉันก็สืบทอดร้านต่อ และหลังจากฉันตาย หยางรุ่ยเฉินก็เข้ามารับช่วงต่อเห็นแบบนี้ฉันคงติดหนี้หยางรุ่ยเฉินมากจนชาติหน้าก็ไม่อาจชดใช้ได้หมดแล้วกู้ซีเหนียนมาตามที่คาดไว้“ชิวเยียนตายตั้งแต่เมื่อไร? เกิดอะไรขึ้นกันแน่?”“สี่ปีก่อนตอนที่พาสุนัขไปรักษา ห้องบำบัดด้วยออกซิเจนความดันสูงของโรงพยาบาลสัตว์เกิดการระเบิดขึ้น เธอเลยตายเพราะแรงระเบิด”กู้ซีเหนียนเหมือนยังรับความจริงนี้ไม่ได้ปากพึมพำว่า “สี่ปีก่อน” กับ “ผู้หญิงคนนั้นทิ้งฉันไปแล้ว”หยางรุ่ยเฉินได้ยิน ก็หัวเราะออกมาด้วยความเดือดดาล “เธอทิ้งนายไปเหรอ? ห้าปีมานี้หลังจากหย่านายเคยมาหาเธอเหรอ? เป็นนายเองที่ไม่ไว้ใจจนหย่ากับเธอ เธอรักนายจนยอมเลี้ยงดูลูกตามลำพัง แล้วนายคู่ควรแล้วเหรอ?”เมื่อถูกหยางรุ่ยเฉินเปิดแผลเก่า ฉันก็รู้สึกไ
Baca selengkapnya
บทที่ 8
ฉันเองก็ไม่ได้เป็นผู้ตัดสินต่อเช่นกันหลังจากกลับมาที่จีน เขาก็มีงานมากมาย ตอนกลางคืนก็ไม่ค่อยกลับบ้านมานอนมีครั้งหนึ่งที่ถูกถ่ายรูปขณะที่ดื่มเหล้าอย่างสนุกสนานอยู่กับเจี๋ยเซิงกลางดึกด้วยอย่างน้อยสื่อก็รายงานแบบนั้นในใจฉันรู้สึกไม่สบายใจมากขึ้นเรื่อย ๆยิ่งไม่สบายใจก็ยิ่งอยากคว้าบางอย่างไว้ ยิ่งอยากคว้าบางอย่างไว้ก็ยิ่งคว้าอะไรไว้ไม่ได้เลยเหลวไหลสิ้นดี เพื่อนสมัยเด็กที่ได้รับความไว้วางใจจากพ่อเอาอาหารเสริมมาให้ฉัน แต่หลังจากมาถึง พวกเราทั้งคู่กลับหมดสติไปในห้องของฉันเมื่อพวกเราทั้งสองคนตื่นขึ้นมาก็นอนอยู่บนเตียงในสภาพเปลือยเปล่า และนี่คือฉากที่กู้ซีเหนียนเห็นตอนนั้นดวงตาของเขาแดงก่ำ และหัวเราะเย้ยหยันฉัน “ทำไม? ตอนนี้สามีเธอก้าวลงจากบัลลังก์จนคว้าแชมป์สนุกเกอร์ไม่ได้แล้วเลยไม่ถูกใจเธอแล้วเหรอ? จนต้องรีบร้อนเอาตัวเองมาอยู่ในอ้อมกอดของผู้ชายคนอื่นเลยเหรอ?”ฉันพยายามอธิบายอย่างสุดความสามารถ “ไม่ใช่นะ ฉันไม่ได้...”ฉันกำลังตั้งท้องลูกของคุณเขาขัดจังหวะฉันอย่างหมดความอดทน “เธอหมายถึงอะไร? เธอพูดมาเถอะ หลังจากฉันถอนตัวจากการแข่ง และเลือกที่จะยอมแพ้เรื่องสนุกเกอร์ เธอก็พูดน้
Baca selengkapnya
บทที่ 9
วิญญาณของฉันกลับถูกลากให้ตามมาด้วย และตามติดกู้ซีเหนียนไปทุกฝีก้าวแม้แต่ตัวฉันเองก็ไม่รู้ว่าทำไม ทั้งยังไม่อาจแก้ไขได้ด้วยเหมือนตอนนั้นที่ตกหลุมรักกู้ซีเหนียนตอนนั้นก็ไม่มีวิธีแก้ไขเช่นกันกู้ซีเหนียนขับรถไปที่โรงพยาบาลอย่างกระวนกระวายใจบนรถเขายังห้อยจี้รูปแมวที่ฉันให้เขาไว้ ผ่านมาหลายปีมันจึงซีดจางแล้วความจริงในตอนนั้น พวกเราเคยคุยกับว่าหลังจากพวกเรามีลูกแล้วจะเลี้ยงแมวสักตัวขณะที่ความคิดของฉันล่องลอยไป กู้ซีเหนียนก็มาถึงโรงพยาบาลทันทีที่กู้ซีเหนียนเดินเข้ามาในโรงพยาบาล เฉินเจี๋ยเซิงก็เข้ามาจับแขนของเขากู้ซีเหนียนผละออกโดยไม่ได้พูดอะไร และก้าวเดินเร็วขึ้นทั้งสองคนเดินตามกันไปมองดูแล้วเป็นคู่ที่เหมาะสมกันทีเดียวดูแล้วเหมาะสมกันมากกว่าฉันกับกู้ซีเหนียนเสียอีกหลังจากเข้ามาในห้องผู้ป่วย พ่อของเฉินเจี๋ยเซิงที่นอนอยู่บนเตียงก็จับมือของกู้ซีเหนียน “ซีเหนียน ลุงเห็นนายมาตั้งแต่เด็กจนโต ลุงสนับสนุนให้นายไล่ตามความฝันในการเล่นสนุกเกอร์มาตลอด นายก็รู้ใช่ไหม ลุงอยากให้นายสัญญากับลุงว่าหลังจากลุงตายไปแล้วนายช่วยดูแลเจี๋ยเซิงแทนลุงทีนะ”กู้ซีเหนียนพยักหน้าและสัญญา “คุณลุงว
Baca selengkapnya
บทที่ 10
ไม่มีทางเลือกอื่น ฉันทำได้เพียงเข้าไปในความฝันของเขาเขาซึ่งที่ผ่านมาใส่ใจภาพลักษณ์อยู่เสมอกลับเริ่มมีหนวดเครา เมื่อเห็นแล้วฉันก็รู้สึกไม่สบายใจอยู่บ้าง“เยียนเยียน หลายปีมานี้เธอไม่เคยมาเข้าฝันฉันเลย ทำไมถึงใจร้ายขนาดนี้?”นั่นไม่ใช่เพราะคุณไม่เคยมาหาฉันตลอดหลายปีมานี้เหรอ? แม้ฉันจะตายไปแล้วก็ยังไม่รู้ด้วยซ้ำหยุด พอเถอะ ครั้งนี้ฉันมาเพื่อโน้มน้าวให้เขายอมแพ้ที่จะพาอันอันไป“คุณจะพาอันอันไปจากหยางรุ่ยเฉินไม่ได้นะ”กู้ซีเหนียนถามฉันอย่างเจ็บปวด “ทำไม? เธอไม่บอกฉันว่าท้อง และคลอดลูกของฉันโดยที่ไม่บอกฉัน ตอนนี้ยังอยากห้ามไม่ให้ฉันกลับมาอยู่กับลูกอีกเหรอ?”“อันอันไม่เหมาะจะใช้ชีวิตอยู่กับคุณ ถ้าถึงตอนที่คุณกับเฉินเจี๋ยเซิงแต่งงานกันและมีลูกของพวกคุณล่ะ ตอนนี้มีนโยบายให้มีลูกสามคนได้แล้ว อย่างน้อยพวกคุณก็น่าจะมีลูกกันสามคนไม่ใช่เหรอ?”กู้ซีเหนียนหัวเราะเย้ยหยันตัวเอง “เยียนเยียน เธอพูดอะไรกัน? เธออยากให้ฉันมีลูกกับคนอื่นเหรอ?”คนอื่นอะไรกัน คนคนนั้นก็คือคนรักในวัยเด็กเฉินเจี๋ยเซิงของคุณต่างหากดูสิ ผู้ชายก็แบบนี้ ชอบใช้กลยุทธ์หลอกล่อคนอื่นแล้วลอบโจมตีแถมยังเบื่อง่ายอีก“ไม่ใช่ว่
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status