Short
หลังจากฉันตาย ลูกสาวก็โทรไปที่เบอร์ของเขา

หลังจากฉันตาย ลูกสาวก็โทรไปที่เบอร์ของเขา

By:  ล่าเจียวเกาCompleted
Language: Thai
goodnovel4goodnovel
12Chapters
3.5Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

หลังจากฉันตายไปห้าปี อันอัน ลูกสาวของฉันก็โทรไปที่เบอร์ของกู้ซีเหนียน เธอลองถามอีกฝ่ายว่า “คุณชอบแม่ของหนูไหมคะ?” เธอถามตามประโยคหนึ่งที่ฉันเขียนไว้ในไดอารี่ตอนที่ยังมีชีวิตอยู่ว่า ‘กู้ซีเหนียน คุณชอบฉันไหม’ คาดไม่ถึงว่าปลายสายกลับตอบเหน็บแนมว่า “แม่เธอสั่งให้ทำแบบนี้เหรอ? แม้แต่ลูกสาวก็ยังเอามาใช้เป็นเครื่องมือได้สินะ? เป็นผู้หญิงที่มักมากจริง ๆ อยู่กับพ่อเธอแล้ว ยังคิดจะมารื้อฟื้นความสัมพันธ์เก่า ๆ กับฉันอีกเหรอ?”

View More

Chapter 1

บทที่ 1

CLARA’S POV

I felt dizzy again as I almost fell on my face this time around.

It's been two whole days and I still haven’t been able to sleep properly due to all the house chores that were kept for me to do.

I had no choice but to wake up so early when the others were sleeping so I would be done with the chores before my stepmother woke up.

After about an hour of washing dishes and cleaning the house, I decided to rest on the floor for a while at the corner of the living room since I wasn’t allowed to ever sit or lie on the couch.

In the process of trying to rest, I didn’t know when I fell asleep.

A few minutes later, I noticed that I was lifted from the ground but I was too dizzy to realize whatever was going on and as soon as I came back to my senses, I was thrown into the pool.

“Just observe the look on her face!!!” Julius, my stepbrother said as he laughed.

“It is completely priceless!!” Jerry, my second step brother, also said as he joined in the laughter.

I was struggling so hard to catch my breath as I was not much of a swimmer.

“She is going to die guys, please bring her out.”

Julia, my step sister said as she looked at me with a worried look on her face.

“Then let her die…she is a useless piece of shit anyway.” Julius said, smirking.

While the debate of saving me or leaving me to die was going on, I lost count of how many times I swallowed the pool water as it went through my nostrils and ears too.

“Hel…help…help me..pl…ples…pleaseee.” I managed to say as I continued drowning.

“What did you say??? Jerry, did you hear a call for help??” Julius asked as he pretended not to hear me.

“No I didn’t brother.” Jerry said smiling.

I was beginning to see blurry dots as I couldn’t hold on much longer.

My body was tired and so was my mind and my will and accepting my fate of meeting my parents soon made me smile as I gave up struggling and sank deeper into the pool.

“Mom, dad..hold on, I will be there with you shortly.” I said to myself as I welcomed darkness.

Suddenly, I opened my eyes as I coughed and looked around in confusion.

“Is this heaven??” I asked.

“No but this is your hell Clara.” Julius said as burst into laughter.

“You should be happy, you little piece of garbage that Julia pleaded with us to save your life…if that wasn’t the case, you would have been with your useless parents by now.”

“I would have loved that.” I muttered inaudibly.

“What was that???” Julius asked.

“Nothing.” I said as tears rolled down my face.

Julius suddenly pushed my face closer to his as he pressed my cheeks so harshly that it hurt.

“You are hurting me.” I said as I struggled to push his hands off but his grip only tightened.

“Look Clara, whatever happened right now stays between us and if you tell Mom and Dad about it, I will make sure to give you a slow and painful death and arrange it like you commited suicide and trust me when I say that nobody will miss or remember you…am I clear??”

“You are hurting me Julius.” I said as I continued struggling.

“I said, am I clear!!!!!” he yelled.

“Yess…I won’t tell mom and Dad.” I said.

“Good girl.” he said as he let go of his grip.

“Clara!!!! Clara!!!!” my stepmother called.

“I am coming Madam!!” I yelled as I stood up from the ground and ran back into the house to respond to her call.

“Where were you??” she asked.

“I was throwing the dirt I cleaned up from the house away, Madam.”

“Why is your body wet??”

“I..I..fell into the pool madam.” I said stuttering.

“Hmmm…I thought you were lagging off again.”

“No I wasn’t Madam.”

Even though she was my stepmother, I wasn’t allowed ever to call her Mom.

The day I tried calling her Mother, I was beaten so badly that I thought I was going to die… so from that day, I only called her Madam and she was okay with it.

“Your sir will be going to work soon so put some water in the kettle and make hot coffee for him just how he likes it….and after doing that, make some scrambled eggs for my children.” she said.

“Yes, Madam.”

“And you better be fast about it!!” she yelled.

“Yes Madam…I will.” I said as I went to work immediately.

After boiling some water, I made the coffee for my sir who was also my father but I was only allowed to call him sir.

I took it to his room and greeted him before handing the coffee over to him.

“Clara!!Clara, where is our food!!!!”Julius and Jerry yelled.

“I am coming!!”

“I thought I asked you to make scrambled eggs for my children??” my stepmother asked in anger.

“Madam, I wanted to make sir his coffee first before doing that so it wouldn’t get burnt.” I said nervously.

“Will you get out of here right now and go make my children something to eat!!!”

“Yes madam.” I said as I rushed back into the kitchen.

After making scrambled eggs for my three step siblings, I dished it out for them as well.

“Thanks but no thanks bitch.” Julius said.

Just a few seconds after they began eating, Jerry spat out his food.

“Are you trying to kill us??!!!!!” he yelled out in anger.

“How?? I don’t understand….is something wrong??” I asked in confusion.

“Did you taste these scrambled eggs before serving it to us??” he asked.

“Emmmm, no I didn’t but I did it just the way you all like it.”

Before I could utter another word, he slapped me so hard across the face that I almost fell.

“When I am talking to you, you keep quiet and accept your mistake, you worthless piece of shit!!!” he yelled at me.

“What is going on here??” my stepmother asked as she walked in on us.

“This bitch is trying to poison us…the scrambled eggs taste awful.” he said.

And just like always, my stepmother didn’t find out if he was right or wrong.

She took a wooden spoon from the kitchen.

“Madam please, I didn’t do anything wrong…please spare me.”

“So you are calling my children liars right???”

“No Madam…pleasee.” 

She began hitting me repeatedly as I pleaded for mercy.

Even when I fell to the ground, I could still feel the impact of each hit on my body as I stopped struggling and closed my eyes to welcome darkness.

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
12 Chapters
บทที่ 1
เพราะไม่อาจปล่อยวางจากอันอันผู้เป็นลูกสาวที่ต้องอยู่บนโลกอย่างโดดเดี่ยวได้ หลังจากฉันตายจึงไม่เคยอยู่ห่างข้างกายเธอเลยเมื่อลูกสาวอายุได้หนึ่งขวบ ผู้เป็นพ่อก็ประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์จนจากโลกนี้ไปหลังจากนั้นสามเดือน ฉันก็พาสุนัขเจ้าไป๋ฉิวไปรักษา ทว่าห้องบำบัดด้วยออกซิเจนความดันสูงของโรงพยาบาลสัตว์เกิดระเบิดขึ้น ฉันจึงตายเพราะแรงระเบิดหลังจากฉันตาย หยางรุ่ยเฉินซึ่งเป็นเพื่อนสมัยเด็กของฉันก็รับเลี้ยงอันอันไว้ในปีที่อันอันอายุห้าขวบ ระหว่างทางที่หยางรุ่ยเฉินไปรับอันอันหลังเลิกเรียนดันประสบอุบัติเหตุโดนชนท้ายเข้าอันอันตามหยางรุ่ยเฉินลงจากรถมา เมื่อเห็นใบหน้าของเจ้าของรถที่ชนท้ายรถเธอก็ตกตะลึงในของดูต่างหน้าของฉัน อันอันเคยเห็นภาพของคนตรงหน้ามานับครั้งไม่ถ้วนกู้ซีเหนียนอดีตสามีของฉันหัวใจของฉันบีบรัดแน่นขึ้นมาทันที และไม่อยากให้พวกเขาจำกันได้กู้ซีเหนียนเข้ามาใกล้ ทันทีที่เห็นหยางรุ่ยเฉินก็ยกมุมปากขึ้นฉันคุ้นเคยกับรอยยิ้มแบบนี้ของเขาเป็นอย่างดี มันคือการยั่วยุที่แฝงด้วยความโกรธหลังจากนั้นเขาก็เบนสายตาเคลื่อนไปด้านล่างตรงข้างหยางรุ่ยเฉิน เมื่อเห็นหยางรุ่ยเฉินจูงมืออันอัน
Read more
บทที่ 2
ฉันรู้ว่าที่ผ่านมากู้ซีเหนียนไม่เคยสนใจความรู้สึกของฉันมาก่อนถึงแม้จะอยู่ในความสัมพันธ์กับแฟนสาวที่ดูเหมือนจะอิรุงตุงนัง เขาก็ยังปล่อยให้ภรรยาเก่าไปหาเขาเพื่อเรียกค่าชดเชยได้ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้นไม่ได้เจอเขามาตั้งหลายปี เขาก็ยังคงหัวแข็งและหยิ่งทะนงหยางรุ่ยเฉินไม่อยากอยู่นานกว่านี้แม้เพียงชั่วครู่ จึงพาอันอันขึ้นรถและจากไปแน่นอนว่าฉันก็ตามมาอยู่ข้างกายพวกเขาด้วยหลังจากอันอันเห็นหน้าของกู้ซีเหนียนก็เหม่อลอยมาตลอดสุดท้ายเธอก็รวบรวมความกล้ามองไปทางหยางรุ่ยเฉินบนที่นั่งคนขับ “คุณลุงคะ คุณลุงคนหล่อเมื่อกี้เป็นพ่อของหนูใช่ไหมคะ?”“หนูเคยเห็นรูปของเขาหลายใบอยู่ในโถคุกกี้กับใบหย่า แม่เก็บรูปของเขาไว้เยอะมาก มีรูปเกือบสิบรูปเป็นตอนที่ขึ้นรับรางวัลบนเวที แล้วก็มีรูปแต่งงาน รูปที่เขานั่งยอง ๆ อยู่กับแม่ รูปที่เขาหอมแก้มแม่...”ฉันนึกเสียใจภายหลังขึ้นมา หลังจากหย่าฉันน่าจะโยนมันทิ้งไปทันทีแต่ตอนนั้นฉันยังตัดใจทำไม่ลงอันอันมองหยางรุ่ยเฉินอย่างเต็มไปด้วยความคาดหวัง “เขาเป็นพ่อหนูเหรอคะ?”หยางรุ่ยเฉินเหมือนจะทนหลอกเธอไม่ไหวเช่นกัน จึงตอบความจริงไปว่า “ใช่”อันอันยิ้มอย่างมีความส
Read more
บทที่ 3
วันต่อมา ช่วงพักกลางวันที่โรงเรียนอนุบาล อันอันไปหาครูและขอยืมโทรศัพท์หล่อนมาหลังจากมาหลบอยู่ในห้องน้ำ ก็กดหมายเลขโทรศัพท์บนนามบัตรที่กู้ซีเหนียนมอบให้เมื่อวาน“ฮัล——”“หนูคือเด็กผู้หญิงที่คุณให้นามบัตรมาเมื่อวานค่ะ หนูขอถามอะไรคุณหน่อยได้ไหมคะ?”โชคดีที่อันอันไม่ได้เรียกว่าพ่อแต่ในใจของฉันก็ยังรู้สึกไม่สบายใจเป็นอย่างมาก จึงก้าวมาข้างหน้าอย่างร้อนรนและคิดจะแย่งโทรศัพท์ของอันอันมาเป็นอีกครั้งหนึ่ง ที่ร่างกายของฉันทะลุผ่านร่างของอันอันหลังจากได้รับการอนุญาตจากกู้ซีเหนียนแล้ว อันอันก็ลองถามเขา “คุณชอบแม่ของหนูไหมคะ?”ฉันรู้สึกราวกับถูกฟ้าผ่าลงกลางศีรษะเมื่อคืนอันอันกลับไปตรวจสอบของดูต่างหน้าของฉันอีกครั้ง และดูจนถึงไดอารี่หน้าสุดท้ายของฉัน ซึ่งหลังจากเห็นประโยคสุดท้ายที่เขียนว่า ‘กู้ซีเหนียน คุณชอบฉันไหม?’ ก็หยุดชะงักไปนานอันอันไม่ได้อยากได้การยอมรับจากพ่อ เพียงอยากมาหาคำตอบแทนฉันเท่านั้นแต่ไม่ต้องถามหรอกหย่ากันมาห้าปี และตายมาสี่ปีแล้วคำตอบนี้สำหรับฉัน มันไม่สำคัญอะไรอีกแล้วทว่าปลายสายกลับพูดเหน็บแนม “แม่เธอสั่งให้ทำแบบนี้เหรอ? แม้แต่ลูกสาวก็ยังเอามาใช้เป็นเครื่อ
Read more
บทที่ 4
ในที่สุดละครตลกร้ายฉากนี้ก็จบลง ด้วยการที่ครูเปิดประตูห้องน้ำเข้ามาเก็บโทรศัพท์คืนไปและวางสายจนกระทั่งตอนที่เลิกเรียน อันอันก็สติไม่อยู่กับเนื้อกับตัว ทั้งยังดูไม่มีความสุขฉันก็รู้สึกไม่สบายใจเช่นกันตอนเย็นหยางรุ่ยเฉินมารับอันอัน ขณะที่เดินออกมาจากประตู ก็ถูกกู้ซีเหนียนขวางไว้อันอันที่ก้มศีรษะลงเล็กน้อย เงยหน้าจ้องเขม็งไปยังชายตรงหน้ากู้ซีเหนียนมองหยางรุ่ยเฉินอย่างเย็นชา “ชิวเยียนตายแล้วเหรอ?”หยางรุ่ยเฉินก็ไม่ได้แสดงสีหน้าที่ดีต่อเขานัก “นายหย่ากับเธอไปนานแล้ว และนายก็กำลังจะหมั้นแล้วด้วย นายยังจะมาสนใจอีกทำไม?”เมื่อได้ยินคำว่า ‘หมั้น’ ร่างของอันอันก็ขดลงอย่างชัดเจน และยิ่งจ้องชายในชุดสูทตรงหน้าเขม็งด้วยความโกรธยิ่งขึ้นไม่ต้องโกรธ ๆ อันอัน ไม่เป็นอะไร แม่ไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับเขาแล้วทันใดนั้นเอง เด็กหลายคนซึ่งยังอยู่ในห้องดูแลหลังเลิกเรียนของโรงเรียนอนุบาลก็เดินออกมาเมื่อเห็นอันอันก็เริ่มชี้นิ้ว“นี่ ยัยหมาหัวเน่านั่นไม่ใช่ว่าไม่มีพ่อแม่หรอกเหรอ? ทำไมวันนี้ถึงมีลุงสองคนมารับเธอล่ะ?”“ลุงสองคนนั้นมาต่อแถวเป็นพ่อใหม่ของเธอเหรอ?”“เธอจะร้องไห้ทำไม ปกติไม่ใช่ว่าชอบเ
Read more
บทที่ 5
ฉันกุมศีรษะด้วยความปวดหัว ขณะที่น้ำตาไหลหยุดพูดนะ หยุดพูดได้แล้วทันทีที่พูดในหัวของฉัน ก็พลันหวนนึกถึงความทรงจำระหว่างพวกเราขึ้นมาทีละนิดโดยอัตโนมัติหัวใจของฉันเจ็บปวดซ้ำ ๆหยางรุ่ยเฉินพูดถูก คนอย่างกู้ซีเหนียนไร้ความรู้สึกผิดจริง ๆในตอนนั้นกู้ซีเหนียนเป็นนักสนุกเกอร์มืออาชีพ และถูกขนานนามว่า ‘นักสนุกเกอร์อัจฉริยะ’ ซึ่งโดดเด่นไม่มีใครเทียบฉันเป็นผู้ตัดสินสนุกเกอร์ ถ้าอธิบายแบบง่าย ๆ ก็คือผู้ตัดสินมีหน้าที่ส่งลูกคืนหลังจากผู้เล่นแทงลูกแล้วในการแข่งขันนั้นเมื่อเจ็ดปีก่อน ฉันโน้มตัวลงไปจัดลูก แต่ผู้เล่นชาวต่างชาติคนหนึ่งเข้ามาจับก้นฉันจากด้านหลังซึ่งเป็นการล่วงละเมิดทางเพศระหว่างทำงานในที่สาธารณะทั่วบริเวณเกิดเสียงอื้ออึงทันทีตอนนั้นฉันทั้งอับอายทั้งโกรธเคือง แต่เพราะนิสัยโอนอ่อน อีกทั้งยังเป็นเพียงผู้ตัดสินตัวเล็ก ๆ จึงไม่กล้าพูดอะไรคาดไม่ถึงว่าในตอนนั้นกู้ซีเหนียนกลับต่อยผู้เล่นชาวต่างชาติคนนั้น ทั้งยังด่าเขาที่มารังแกเพื่อนร่วมชาติหญิงชาวจีนด้วยกันราวกับเทวดามาจุติหัวใจของฉันเริ่มเต้นรัวอย่างบ้าคลั่งไม่สิ ความจริงแล้วหัวใจของฉันเต้นแรงอย่างบ้าคลั่งเพราะกู้ซีเ
Read more
บทที่ 6
อะไรนะ?แต่ไม่ใช่ว่าสื่อรายงานข่าวเรื่องความรักระหว่างเขากับเพื่อนสมัยเด็กอยู่ตลอดเหรอ?ตัวอย่างเช่น ‘นักสนุกเกอร์อัจฉริยะกู้ซีเหนียนกับดาราสาวเฉินเจี๋ยเซิงเป็นคู่รักที่รู้จักกันมาตั้งแต่เด็ก ดูเหมือนว่าทั้งสองตระกูลมีความตั้งใจที่จะเชื่อมสัมพันธ์กัน’ถึงอย่างไรฉันก็รู้ว่าในใจเขายังมีคนรักอยู่ฉันมองคนตรงหน้าด้วยความสงสัยและกังวลริมฝีปากเป็นประกายของเขาขยับขึ้น ๆ ลง ๆ ก่อนจะพูดว่า “เรื่องของฉันกับหล่อนเป็นแค่ข่าวลือ” หลังจากนั้นฉันก็จับพลัดจับผลูพยักหน้าตกลงเป็นแฟนของเขาตอนแรกฉันโอบกอดความหวังโดยการโน้มน้าวให้ตัวเองเชื่อเขาเขาบอกว่าเรื่องระหว่างเฉินเจี๋ยเซิงเป็นเพียงข่าวลือ ถ้าอย่างนั้นฉันก็จะเชื่อว่ามันเป็นเพียงข่าวลือหลังจากอยู่ด้วยกันมานาน ฉันก็อาจจะยิ่งโลภมากขึ้นเรื่อย ๆถ้าเป็นแค่ข่าวลือ ทำไมถึงไม่ชี้แจงให้ชัดเจนล่ะ?หรือต้องการกระแส? แต่กระแสไม่ได้ช่วยให้กู้ซีเหนียนแทงลูกสนุกเกอร์ในการแข่งได้แม่นขึ้นเสียหน่อยถ้าอย่างนั้นฉันที่เป็นแฟนลับ ๆ จะนับว่าเป็นอะไรกันล่ะ?กู้ซีเหนียนสามารถไปเที่ยวเล่นระหว่างกับฉันและผู้หญิงคนนั้นได้โดยที่ไม่รู้สึกผิด แต่ฉันไม่กล้าโมโหเขาต่
Read more
บทที่ 7
วันรุ่งขึ้นหลังจากหยางรุ่ยเฉินไปส่งอันอันที่โรงเรียนอนุบาลก็กลับไปที่ร้านสนุกเกอร์ด้วยความจับพลัดจับผลู ฉันออกห่างจากอันอันเป็นครั้งแรก และตามหยางรุ่ยเฉินมาฉันแค่อยากเห็นว่าคนอย่างกู้ซีเหนียน หลังจากได้ยินคำพูดของหยางรุ่ยเฉินแล้วจะมีปฏิกิริยาอย่างไรร้านสนุกเกอร์แห่งนี้เกิดจากน้ำพักน้ำแรงของพ่อ หลังจากพ่อตายฉันก็สืบทอดร้านต่อ และหลังจากฉันตาย หยางรุ่ยเฉินก็เข้ามารับช่วงต่อเห็นแบบนี้ฉันคงติดหนี้หยางรุ่ยเฉินมากจนชาติหน้าก็ไม่อาจชดใช้ได้หมดแล้วกู้ซีเหนียนมาตามที่คาดไว้“ชิวเยียนตายตั้งแต่เมื่อไร? เกิดอะไรขึ้นกันแน่?”“สี่ปีก่อนตอนที่พาสุนัขไปรักษา ห้องบำบัดด้วยออกซิเจนความดันสูงของโรงพยาบาลสัตว์เกิดการระเบิดขึ้น เธอเลยตายเพราะแรงระเบิด”กู้ซีเหนียนเหมือนยังรับความจริงนี้ไม่ได้ปากพึมพำว่า “สี่ปีก่อน” กับ “ผู้หญิงคนนั้นทิ้งฉันไปแล้ว”หยางรุ่ยเฉินได้ยิน ก็หัวเราะออกมาด้วยความเดือดดาล “เธอทิ้งนายไปเหรอ? ห้าปีมานี้หลังจากหย่านายเคยมาหาเธอเหรอ? เป็นนายเองที่ไม่ไว้ใจจนหย่ากับเธอ เธอรักนายจนยอมเลี้ยงดูลูกตามลำพัง แล้วนายคู่ควรแล้วเหรอ?”เมื่อถูกหยางรุ่ยเฉินเปิดแผลเก่า ฉันก็รู้สึกไ
Read more
บทที่ 8
ฉันเองก็ไม่ได้เป็นผู้ตัดสินต่อเช่นกันหลังจากกลับมาที่จีน เขาก็มีงานมากมาย ตอนกลางคืนก็ไม่ค่อยกลับบ้านมานอนมีครั้งหนึ่งที่ถูกถ่ายรูปขณะที่ดื่มเหล้าอย่างสนุกสนานอยู่กับเจี๋ยเซิงกลางดึกด้วยอย่างน้อยสื่อก็รายงานแบบนั้นในใจฉันรู้สึกไม่สบายใจมากขึ้นเรื่อย ๆยิ่งไม่สบายใจก็ยิ่งอยากคว้าบางอย่างไว้ ยิ่งอยากคว้าบางอย่างไว้ก็ยิ่งคว้าอะไรไว้ไม่ได้เลยเหลวไหลสิ้นดี เพื่อนสมัยเด็กที่ได้รับความไว้วางใจจากพ่อเอาอาหารเสริมมาให้ฉัน แต่หลังจากมาถึง พวกเราทั้งคู่กลับหมดสติไปในห้องของฉันเมื่อพวกเราทั้งสองคนตื่นขึ้นมาก็นอนอยู่บนเตียงในสภาพเปลือยเปล่า และนี่คือฉากที่กู้ซีเหนียนเห็นตอนนั้นดวงตาของเขาแดงก่ำ และหัวเราะเย้ยหยันฉัน “ทำไม? ตอนนี้สามีเธอก้าวลงจากบัลลังก์จนคว้าแชมป์สนุกเกอร์ไม่ได้แล้วเลยไม่ถูกใจเธอแล้วเหรอ? จนต้องรีบร้อนเอาตัวเองมาอยู่ในอ้อมกอดของผู้ชายคนอื่นเลยเหรอ?”ฉันพยายามอธิบายอย่างสุดความสามารถ “ไม่ใช่นะ ฉันไม่ได้...”ฉันกำลังตั้งท้องลูกของคุณเขาขัดจังหวะฉันอย่างหมดความอดทน “เธอหมายถึงอะไร? เธอพูดมาเถอะ หลังจากฉันถอนตัวจากการแข่ง และเลือกที่จะยอมแพ้เรื่องสนุกเกอร์ เธอก็พูดน้
Read more
บทที่ 9
วิญญาณของฉันกลับถูกลากให้ตามมาด้วย และตามติดกู้ซีเหนียนไปทุกฝีก้าวแม้แต่ตัวฉันเองก็ไม่รู้ว่าทำไม ทั้งยังไม่อาจแก้ไขได้ด้วยเหมือนตอนนั้นที่ตกหลุมรักกู้ซีเหนียนตอนนั้นก็ไม่มีวิธีแก้ไขเช่นกันกู้ซีเหนียนขับรถไปที่โรงพยาบาลอย่างกระวนกระวายใจบนรถเขายังห้อยจี้รูปแมวที่ฉันให้เขาไว้ ผ่านมาหลายปีมันจึงซีดจางแล้วความจริงในตอนนั้น พวกเราเคยคุยกับว่าหลังจากพวกเรามีลูกแล้วจะเลี้ยงแมวสักตัวขณะที่ความคิดของฉันล่องลอยไป กู้ซีเหนียนก็มาถึงโรงพยาบาลทันทีที่กู้ซีเหนียนเดินเข้ามาในโรงพยาบาล เฉินเจี๋ยเซิงก็เข้ามาจับแขนของเขากู้ซีเหนียนผละออกโดยไม่ได้พูดอะไร และก้าวเดินเร็วขึ้นทั้งสองคนเดินตามกันไปมองดูแล้วเป็นคู่ที่เหมาะสมกันทีเดียวดูแล้วเหมาะสมกันมากกว่าฉันกับกู้ซีเหนียนเสียอีกหลังจากเข้ามาในห้องผู้ป่วย พ่อของเฉินเจี๋ยเซิงที่นอนอยู่บนเตียงก็จับมือของกู้ซีเหนียน “ซีเหนียน ลุงเห็นนายมาตั้งแต่เด็กจนโต ลุงสนับสนุนให้นายไล่ตามความฝันในการเล่นสนุกเกอร์มาตลอด นายก็รู้ใช่ไหม ลุงอยากให้นายสัญญากับลุงว่าหลังจากลุงตายไปแล้วนายช่วยดูแลเจี๋ยเซิงแทนลุงทีนะ”กู้ซีเหนียนพยักหน้าและสัญญา “คุณลุงว
Read more
บทที่ 10
ไม่มีทางเลือกอื่น ฉันทำได้เพียงเข้าไปในความฝันของเขาเขาซึ่งที่ผ่านมาใส่ใจภาพลักษณ์อยู่เสมอกลับเริ่มมีหนวดเครา เมื่อเห็นแล้วฉันก็รู้สึกไม่สบายใจอยู่บ้าง“เยียนเยียน หลายปีมานี้เธอไม่เคยมาเข้าฝันฉันเลย ทำไมถึงใจร้ายขนาดนี้?”นั่นไม่ใช่เพราะคุณไม่เคยมาหาฉันตลอดหลายปีมานี้เหรอ? แม้ฉันจะตายไปแล้วก็ยังไม่รู้ด้วยซ้ำหยุด พอเถอะ ครั้งนี้ฉันมาเพื่อโน้มน้าวให้เขายอมแพ้ที่จะพาอันอันไป“คุณจะพาอันอันไปจากหยางรุ่ยเฉินไม่ได้นะ”กู้ซีเหนียนถามฉันอย่างเจ็บปวด “ทำไม? เธอไม่บอกฉันว่าท้อง และคลอดลูกของฉันโดยที่ไม่บอกฉัน ตอนนี้ยังอยากห้ามไม่ให้ฉันกลับมาอยู่กับลูกอีกเหรอ?”“อันอันไม่เหมาะจะใช้ชีวิตอยู่กับคุณ ถ้าถึงตอนที่คุณกับเฉินเจี๋ยเซิงแต่งงานกันและมีลูกของพวกคุณล่ะ ตอนนี้มีนโยบายให้มีลูกสามคนได้แล้ว อย่างน้อยพวกคุณก็น่าจะมีลูกกันสามคนไม่ใช่เหรอ?”กู้ซีเหนียนหัวเราะเย้ยหยันตัวเอง “เยียนเยียน เธอพูดอะไรกัน? เธออยากให้ฉันมีลูกกับคนอื่นเหรอ?”คนอื่นอะไรกัน คนคนนั้นก็คือคนรักในวัยเด็กเฉินเจี๋ยเซิงของคุณต่างหากดูสิ ผู้ชายก็แบบนี้ ชอบใช้กลยุทธ์หลอกล่อคนอื่นแล้วลอบโจมตีแถมยังเบื่อง่ายอีก“ไม่ใช่ว่
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status