Beranda / โรแมนติก / เรื่องเล่าต้องห้าม / ไม่ต้องวิ่งอีกต่อไปแล้ว

Share

ไม่ต้องวิ่งอีกต่อไปแล้ว

Penulis: T.M Tales
last update Tanggal publikasi: 2026-07-02 04:56:11

เครื่องบินเจ็ตลงจอดบนทางวิ่งยางมะตอยสีดำแคบๆ แห่งหนึ่งในเคปเวอร์เด ขณะที่ท้องฟ้าเริ่มเปลี่ยนเป็นสีม
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • เรื่องเล่าต้องห้าม   แนบชิดสนิทกายกับน้องสาวต่างสายเลือด

    ฉันไม่ได้เคาะประตูประตูห้องของลีน่าเปิดแง้มไว้ แสงจากแล็ปท็อปของเธอส่องสว่างออกมาในโถงทางเดินที่มืดมิดพอให้มองเห็นได้รางๆฉันใช้นิ้วสองนิ้วผลักประตูให้เปิดออกแล้วยืนนิ่งอยู่ตรงนั้นเธอนอนหงายอยู่กลางเตียง กางเกงขาสั้นสำหรับใส่นอนถูกรั้งลงไปกองอยู่ที่ข้อเท้า แยกเข่าออกกว้างมือข้างหนึ่งของเธอแทรกอยู่ระหว่างขา นิ้วสองนิ้วขยับเข้าออกในร่องรักของเธอจนเกิดเสียงแฉะชวนเสียวซ่าน เธอสวมหูฟังอยู่ หน้าจอแล็ปท็อปหันไปทางเธอ แม้จะเปิดเสียงเบาแต่ก็ยังชัดพอที่ฉันจะได้ยินเสียงครางกระเส่าดังออกมาจากลำโพงมันเป็นฉากเซ็กซ์แบบฮาร์ดคอร์ที่ดุดัน หญิงสาวคนหนึ่งกำลังถูกกระทำอย่างหนักหน่วงจนต้องร้องไห้ออกมาน้องสาวต่างสายเลือดของฉันเองลีน่าหลับตาลงครึ่งหนึ่ง ริมฝีปากเผยอออก สะโพกขยับโยกขึ้นรับจังหวะมือของตัวเอง เธอไม่รู้เลยว่าฉันกำลังยืนดูอยู่ฉันปล่อยให้ประตูเปิดค้างไว้อย่างนั้นแล้วยืนมองอยู่นาน นานพอที่ลมหายใจของฉันจะยังคงสม่ำเสมอ ในขณะที่ลมหายใจของเธอเริ่มถี่กระชั้นและดูเร่าร้อนขึ้นเรื่อยๆ นานพอที่เสียงแฉะจากการขยับนิ้วของเธอจะดังชัดขึ้น ฉันเห็นว่

  • เรื่องเล่าต้องห้าม   คะแนนพิเศษ

    จูเลียตฉันมาถึงก่อนเวลาในวันพฤหัสบดี และพบว่าโถงทางเดินของภาควิชาเงียบสนิท สำนักงานส่วนใหญ่ปิดไฟมืดสนิท ประตูห้องของเขาเปิดแง้มไว้เล็กน้อย แสงจากโคมไฟบนโต๊ะทอดเป็นวงสว่างแคบๆ ลงบนกองเอกสารที่วางเรียงกันไว้อย่างเป็นระเบียบ เขาเงยหน้าขึ้นมองเมื่อฉันก้าวเข้าไปในห้องแล้วปิดประตูตามหลัง“มาเร็วนะ” เขาเอ่ยขึ้น“หนูอ่านหนังสือที่ให้ไว้จบแล้วค่ะ”เขาเอนหลังพิงเก้าอี้พลางจ้องมองฉันอยู่นาน แขนเสื้อเชิ้ตของเขาถูกพับขึ้นมาถึงข้อศอกอีกครั้ง และกระดุมเม็ดบนสุดก็ถูกปลดออก“มานี่สิ”ฉันเดินอ้อมไปที่โต๊ะทำงาน เขาไม่ได้ขยับตัวเว้นที่ว่างให้ ฉันจึงต้องยืนอยู่ระหว่างหัวเข่าของเขา ใกล้เสียจนต้นขาของฉันสัมผัสโดนที่วางแขนเก้าอี้ เขายื่นมือมาวางบนสะโพกของฉัน นิ้วหัวแม่มือสอดเข้าไปใต้ชายเสื้อสเวตเตอร์สัมผัสกับผิวเนื้อเปลือยเปล่า“เธอคงกำลังคิดถึงครั้งที่แล้วอยู่สินะ” เขาพูดด้วยน้ำเสียงที่ไม่ได้เป็นเชิงคำถาม“ค่ะ”“บอกมาสิว่าเธอคิดถึงเรื่องอะไร”ฉันกลืนน้ำลายลงคอ &ldq

  • เรื่องเล่าต้องห้าม   จดจ่อ

    จูเลียตตลอดสามวันระหว่างเซสชันแรกกับเซสชันถัดมา ฉันเอาแต่ย้อนนึกถึงทุกวินาทีที่เกิดขึ้นในครั้งแรก พอถึงเย็นวันจันทร์ ฉันก็อยู่ในสภาวะตื่นตัวเต็มที่ ความปรารถนาที่จะให้มีสิ่งใดก็ตามเกิดขึ้นต่อจากนั้นมันหนักอึ้งและชัดเจนอยู่ในอกของฉันเขาเปิดประตูออกมาด้วยท่าทีไม่ต่างจากครั้งก่อน ฉันเดินเข้าไปข้างในโดยไม่ต้องรอคำเชิญ แล้วเดินตามเขาไปยังห้องทำงาน บนโต๊ะไม่มีอะไรวางอยู่เลยนอกจากสมุดจดหนึ่งปึกกับตำราเรียนเล่มหนึ่ง“นั่งสิ” เขาบอก แต่พอฉันขยับจะไปนั่งที่เก้าอี้ เขากลับส่ายหน้า “ไม่ใช่ตรงนั้น”เขานั่งลงบนเก้าอี้หนังตัวใหญ่หลังโต๊ะทำงานแล้วมองมาที่ฉันอย่างคาดหวัง ตอนแรกฉันไม่เข้าใจ แต่แล้วเขาก็ตบที่หน้าขาตัวเองเบาๆ หนึ่งครั้ง“ตรงนี้ การสัมผัสที่ใกล้ชิดขึ้นจะช่วยให้จดจำได้ดีกว่า เธอต้องอยู่ที่นี่จนกว่าจะตอบได้ถูกต้องทุกข้อ”หัวใจฉันเต้นรัว ฉันจะปฏิเสธก็ได้ แต่กลับเลือกที่จะเดินอ้อมโต๊ะไปหาเขา ปล่อยให้เขานำทางให้ฉันนั่งลงบนตัก โดยมีแผ่นหลังพิงอยู่กับอกของเขา และหน้าขาที่แข็งแรงของเขารองรับอยู่ด้านล่าง ท่านี้ทำให้ขาของฉันต้องแยกออกจากกันเล็กน้อยเพื่อให้พอดีกับตัวเขา“สบายไหม?” เขาถามใกล้ๆ หูขอ

  • เรื่องเล่าต้องห้าม   เซสชันแรก

    จูเลียตฉันจ้องมองกระดาษในมืออยู่นานหลังจากคลาสเรียนจบลง หมึกสีแดงที่แต้มอยู่ด้านบนของหน้ากระดาษดูราวกับบาดแผลที่กำลังมีเลือดซึมออกมา สี่สิบสองเปอร์เซ็นต์... ตลอดชีวิตที่ผ่านมา ฉันไม่เคยสอบตกย่ำแย่ขนาดนี้มาก่อน นักศึกษาคนอื่นๆ ทยอยเดินออกจากห้องไป เสียงพูดคุยของพวกเขาดังแว่วเข้ามาเพียงแผ่วเบาจนฉันแทบไม่ได้ยิน จนกระทั่งห้องบรรยายเกือบจะว่างเปล่า เหลือเพียงเสียงเบาๆ ของแล็ปท็อปที่ถูกปิดลงที่หน้าห้องเท่านั้นศาสตราจารย์โครว์ไม่ได้เงยหน้าขึ้นมองในทันที เขายังคงจัดเก็บเอกสารการสอนลงในแฟ้มหนังอย่างใจเย็น ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาสบตาฉัน ซึ่งยังคงนั่งอยู่ที่เดิมราวกับถูกกาวติดไว้กับเก้าอี้“คุณลอว์สัน” เขาเอ่ยขึ้น “คุณยังอยู่อีกหรือ”ฉันลุกขึ้นยืนด้วยขาที่สั่นเทา แล้วเดินลงจากขั้นบันไดตรงไปยังโต๊ะของเขา ในมือยังคงกำข้อสอบกลางภาคที่สอบตกใบนั้นไว้แน่น “หนูอยากคุยเรื่องนี้กับอาจารย์ค่ะ”เขาเหลือบมองกระดาษแผ่นนั้น ก่อนจะเบนสายตากลับมามองหน้าฉัน “ไม่มีอะไรต้องคุยหรอกครับ คุณไม่ได้เตรียมตัวมา คำถามทั้งหมดมาจากเนื้อหาที่ผมเน้นย้ำมาตลอดสามสัปดาห์”“หนูเตรียมตัวมานะคะ” ฉันรีบตอบทันควัน “หนูอ่านหนังสือมาแล้

  • เรื่องเล่าต้องห้าม   สามครั้งในช่องคลอดของเธอ

    คลินิกมืดสนิท มีเพียงแสงไฟดวงเดียวที่เปิดทิ้งไว้ตรงเคาน์เตอร์ด้านหน้าฉันผลักประตูเข้าไปตอนเวลาหนึ่งทุ่มตรง ห้องรอตรวจว่างเปล่า ทางเดินเงียบสงัด หัวใจของฉันเต้นรัวจนรู้สึกได้ถึงจังหวะที่เต้นตุบอยู่ระหว่างขา ฉันยังคงรู้สึกอิ่มเอมจากเมื่อวาน น้ำรักของเขายังคงค่อยๆ ไหลซึมออกมาตลอดทั้งวัน และทุกครั้งที่สัมผัสได้ถึงความอุ่นร้อนที่ไหลออกมา ร่างกายของฉันก็ยิ่งเปียกชื้นมากขึ้นฉันเดินตรงไปยังห้องตรวจ ก้าวเข้าไปข้างในแล้วปิดประตูตามหลังเสียงล็อกประตูดังขึ้น ก่อนที่ฉันจะทันได้หันกลับไป มือแข็งแรงคู่หนึ่งก็คว้าตัวฉันไว้จากด้านหลังดร.ฮาร์แลนหมุนตัวฉันแล้วดันไปชิดกับบานประตู ก่อนจะใช้ฝ่ามือทั้งสองข้างกอบกุมหน้าอกของฉันไว้ เขาบีบเค้นอย่างหนักหน่วงและรุนแรง ราวกับกำลังประกาศความเป็นเจ้าของหรือลงโทษฉัน นิ้วมือของเขาจิกกดลงบนเนื้อนุ่มผ่านเสื้อตัวบาง เขาไม่ได้พูดอะไรในตอนแรก เพียงแค่ขยำหน้าอกฉันอย่างหนักหน่วงและตั้งใจ นิ้วหัวแม่มือครูดไปบนยอดอกจนมั

  • เรื่องเล่าต้องห้าม   ท่อนเนื้อหลั่งอสุจิท่วมปากมดลูกของเธอ

    ฉันเกือบจะไม่อยากก้าวลงจากรถแล้วมือของฉันยังคงสั่นเทาอยู่บนพวงมาลัย ตอนที่ฉันตัดสินใจรวบรวมความกล้าเดินเข้าไปในคลินิกความทรงจำเกี่ยวกับลิ้นของเขาและเครื่องมือชิ้นหนาๆ จากการมาพบกันครั้งก่อนยังคงฝังแน่นอยู่ระหว่างขาของฉัน ราวกับเป็นจังหวะหัวใจอีกดวงหนึ่ง ฉันตื่นขึ้นมาในสภาพที่เปียกชุ่ม และขับรถมาที่นี่ทั้งที่ยังเปียกชุ่มอยู่อย่างนั้นและฉันก็รู้... รู้มาตั้งแต่แรกแล้วว่าวันนี้ เขาจะสอดใส่บางสิ่งที่มากกว่านิ้วมือหรือเครื่องมือโลหะเข้ามาในตัวฉันพยาบาลไม่ได้ให้ฉันรอเลย เธอเพียงแค่พยักหน้าไปทางโถงทางเดินแล้วบอกว่า “เขาพร้อมพบคุณแล้วค่ะ”ประตูห้องตรวจเปิดทิ้งไว้ ครั้งนี้ไม่มีผ้าคลุมวางอยู่บนเตียง มีเพียงที่วางขา แสงไฟสว่างจ้า และกระดาษรองเตียงที่คงจะต้องเปรอะเปื้อนในไม่ช้าฉันถอดเสื้อผ้าท่อนล่างออกด้วยนิ้วมือที่สั่นเทา ปีนขึ้นไปบนเตียง แล้วขยับตัวไปข้างหน้าจนก้นของฉันยื่นพ้นขอบเตียงออกมา เท้าทั

  • เรื่องเล่าต้องห้าม   สิ่งล่อใจที่กระซิบกระซาบ

    “อ่า…”นี่คือความรู้สึกแบบนี้เหรอ?เซ็กส์ที่เพื่อนร่วมชั้นพูดถึงกันไม่หยุด ฉันตั้งโทรศัพท์ขึ้นแล้วแยกขาออกเพื่อให้มันดีขึ้น เสียงครางเบาๆ หลุดออกมาจากริมฝีปากฉันไม่เคยทำมาก่อน แต่ได้ยินเพื่อนร่วมชั้นบอกว่ามันรู้สึกดี และมันก็ดีจริงๆ เสียงเบาๆ ของฉันดังไปทั่วห้องน้ำและสะท้อนกับผนังสีขาวมันฟังดูดีอ

  • เรื่องเล่าต้องห้าม   ตัณหาและความลุ่มหลง

    ตั้งแต่เคย์ลีมาอยู่บ้านฉัน ฉันก็คอยจับตาดูเธอมาตลอด สิบปีทำให้เธอดูโตขึ้นและเซ็กซี่ขึ้นมาก แต่กลับทำตัวเหมือนคนไร้เดียงสาที่สุดมันบ้ามากที่เธอตื่นนอนตอนเช้าแล้วลงมาที่ครัวในชุดนอนสุดเซ็กซี่พร้อมใบหน้าน่ารักยิ่งบ้าไปกว่านั้นคือฉันเพิ่งรู้ว่าลูกพี่ลูกน้องสุดฮอตของฉันนั้นไร้เดียงสาแค่ไหนฉันสนุกกับส

  • เรื่องเล่าต้องห้าม   ความปรารถนาที่ไร้การควบคุม

    ฉันหลับตาลงและปล่อยให้ลูกพี่ลูกน้องจูบฉันอีกครั้ง รสหวานของกลีบช่องคลอดที่เปียกชุ่มของฉันเหลือเพียงแค่รสชาติจางๆ แต่จูบนั้นทำให้ฉันเปียกชุ่มยิ่งกว่าเดิมไมเคิลผละออกและปลดกระดุมเสื้อนอนของฉันทีละเม็ด จนกระทั่งหน้าอกใหญ่โตของฉันเผยออกมาอย่างเต็มที่"เปลือยแบบนี้มันดีกว่าอีก... ลูกพี่ลูกน้อง ฉันไม่อย

  • เรื่องเล่าต้องห้าม   เงาแห่งบาป

    ฉันกำลังช่วยตัวเองอีกแล้วตั้งแต่วันที่ไมเคิลจับได้ว่าฉันอยู่ในห้องของเขา ร่างกายฉันก็ควบคุมไม่ได้อีกต่อไป ความรู้สึกร้อนๆ แปลกๆ ครอบงำท้องฉันทุกครั้งที่ฉันเห็นลูกพี่ลูกน้องอยู่แถวบ้านและราวกับว่าเขารู้ ไมเคิลก็จะยิ้มเยาะฉันแล้วเดินผ่านไปโดยไม่พูดอะไร ฉันอยากรู้มากกว่านี้ ความรู้สึกนั้นในร่างกายฉั

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status