ตอนที่ 2

    ป้าแจ่มที่กำลังกระวีกระวาดกับการเก็บผ้าอยู่ที่สนามหญ้าหลังบ้าน เงยหน้าขึ้นร้องเตือนคุณหนูดาริกาผู้เป็นลูกสาวคนเดียวของเจ้าสัวธนา กำลังยืนเหม่อ มองสายฝนโปรยปรายอยู่ริมระเบียงห้องนอน

         เสียงดังลั่นของสาวใหญ่ ช่วยฉุดหญิงสาวออกมาจากภวังค์ เร่งให้หล่อนก้าวกลับเข้ามาในห้องนอน

เนื้อตัวของดาริกาชื้นไปด้วยละอองน้ำฝน ทำให้ต้องรีบคว้าผ้าขนหนูมาเช็ดตัว ก่อนจะก้าวเดินเข้ามาในห้องน้ำ ได้ยินเสียงสายน้ำจากฝักบัวโลหะสีเงินวาว ตกกระทบพื้นครู่ใหญ่ๆ จากนั้นเรือนร่างสุดเซ็กซี่ที่มีเพียงผ้าขนหนูสีขาวผืนเดียวกระโจมอกเอาไว้ ก็ก้าวเดินออกมาจากห้องน้ำ

ในจังหวะที่ดาริกาเดินผ่านกระจกเงาบานใหญ่หน้าโต๊ะเครื่องแป้งเพื่อจะมาที่ตู้เสื้อผ้า หญิงสาวชะงักเล็กน้อย เมื่อเห็นภาพของตัวเองสะท้อนอยู่ในกระจก

‘เซ็กซี่เหมือนนางเอกหนังเอวีญี่ปุ่น ดูสวยและรวยมาก… ’

ดาริกามองภาพตัวเองแล้วคิด ยืนเพ่งพินิจเรือนกายขาวผ่อง สะท้อนอยู่ในบานกระจกด้วยความรู้สึกชื่นชนในทรวดทรงสุดเซ็กซี่ สะโพก อก เอว พร้อมความสะสวยที่สวรรค์สรรค์สร้างมาอย่างสมบูรณ์แบบ

ดาริกาปลดปมผ้าขนหนู ปล่อยให้ผ้าร่วงหลุดลงมากองแทบเท้า พิศเพ่งเรือนร่างเปล่าเปลือยตรงหน้าราวกับต้องการสำรวจความเป็นสาวให้กระจ่าง… เรือนร่างที่ไม่มีผู้ชายคนใดในโลกนี้ปฏิเสธว่าอยากเป็นผัวหล่อน

ดวงไฟที่ประดับอยู่ใต้เพดานห้อง สาดแสงสีเหลืองนวลลงมาอาบร่าง ราวจะยืนยันว่าเจ้าของสรีระในกระจกที่เห็นอยู่ตรงหน้านี้ ช่างเป็นผู้หญิงที่เปี่ยมไปด้วยความเย้ายวนใจในทุกกระเบียดนิ้ว

ผิวพรรณของดาริกาดูขาวสะอ้าน เปล่งปลั่งนวลเนียนไปด้วยเลือดเนื้อของวัยสาวสะพรั่ง ราวกับปราศจากไฝฝ้าราคี… หากในความจริง… สิ่งที่เห็นหาได้เป็นเช่นนั้นไม่

ดาริกาจ้องมองทรวงอกอวบใหญ่ อวดความเอิบอิ่มสะดุดตา ปลายถันเชิดงอนประดับอยู่เหนือวงป้านลานหัวนมสีเนื้อ พุ่มทรวงสล้างทั้งซ้ายขวาเอิมอิ่มและอวบใหญ่เป็นทรงสวยน่าไล้ลูบ

ยิ่งในจังหวะที่ดาริกาเอี้ยวกายไปสู่แสงไฟเพื่อที่จะมองตัวเองให้กระจ่างชัด ภาพที่เห็นทำให้เจ้าของเรือนร่างเกิดความภาคภูมิใจในตัวเองขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก

รอยยิ้มชื่นชมปรากฏอยู่บนใบหน้าสะสวยของดาริกา ใครจะเชื่อว่าเรือนร่างของผู้หญิงตรงหน้าที่ยังดูงดงามและบริสุทธิ์ผุดผ่องคนนี้… ความจริงแล้วหาได้เป็นเช่นนั้นไม่

‘อยาก… ’

ความรู้สึกนี้ผุดพร่างขึ้นมารบกวนในหัวอีกแล้ว ทั้งที่หล่อนเพิ่งปลดเปลื้องอารมณ์ไปเมื่อวาน แต่วันนี้รู้สึกมีความต้องการขึ้นมาอีกแล้ว

ดาริกาหยิบหวีพร้อมกับคลี่ปมผมที่ขมวดเป็นมุ่นมวยเอาไว้ด้านหลังศีรษะให้ร่วงระลงประบ่า

มือเรียวหวีผมของตัวเองช้าๆ แล้วเดินกลับมาที่เตียงนอนกว้าง ทอดกายลงบนความอ่อนนุ่มของฟูกหนา นอนฟังเสียงสายฝนกระหน่ำหนักอยู่ภายนอก

น่าแปลก… วันนี้ดาริการู้สึก ‘อยาก’ รู้สึกหนาวๆ ร้อนๆ ไปทั่วเรือนกายราวจะเป็นไข้ เครื่องปรับอากาศเย็นฉ่ำภายในห้องนอนไม่ได้ช่วยให้รู้สึกเย็นเลยสักนิด

มือเรียวคว้าเอาหมอนข้างใบยาวมากอดไว้แน่น ราวกับกำลังไขว่คว้าหาความอบอุ่นจากเรือนกายของบุรุษเพศที่สามารถทำให้หล่อนอบอุ่นจนร้อนได้

ยิ่งกอดหมอน… ยิ่งทรมาน ก่อนพลิกกายนอนหงาย สอดนิ้วกรีดเข้ามาชำแรกในรอยแยกของพูทุเรียนสีชมพู ประกบกันแน่นอยู่ระหว่างง่ามขา

“อ๊อย… ”

คุณหนูเสียว แต่กระแทกนิ้วได้สักพักก็สะบัดใบหน้าอย่างเสียอารมณ์ เมื่อดุ้นนิ้วของตัวเองนั้นเล็กเกินกว่าจะเติมเต็มให้หายงุ่นง่าน หล่อนสอดมือข้างหนึ่งเข้าใต้ชายเสื้อ บีบบี้หัวนมตัวเองไปพลาง มืออีกข้างกระแทกนิ้วเข้าใส่ร่องสวาทฟิตแน่นเป็นจังหวะ หากสุดท้ายกลับค้นพบว่ายิ่งทำยิ่งทรมาน อารมณ์ ‘อยาก’ ที่กำลังพลุ่งพล่านขึ้นมารุนแรงขนาดนี้… ดาริการู้ดีว่าต้องมีคนช่วย

หญิงสาวหยุดสิ่งที่ตัวเองกำลังทำ มือเรียวเอื้อมคว้าโทรศัพท์มือถือที่หัวเตียง โทรหาป้าแจ่ม ตอนนั้นกำลังอยู่ในครัว

“คะ… คุณหนูมีอะไรคะ”