ไฟรักใต้เงาอุโมงค์

ผมชื่อ หลี่ฉือ ผมกับแฟนเราคบกันมานานจนดูเหมือนทุกอย่างจะลงตัว

แฟนของผมเป็นคนไร้เดียงสาราวกับผ้าขาวที่ไม่เคยแปดเปื้อนมลทิน แม้เราจะมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกันแล้ว และผมเป็นชายคนแรกที่ได้ครอบครองพรหมจรรย์ ทว่าเธอยังคงเหนียมอายตามแบบฉบับกุลสตรีหัวโบราณที่ยังคงเขินอายเรื่องบนเตียง ผิดกับผมที่มักจะโหยหาความตื่นเต้นเร้าใจอยู่เสมอ

หลายครั้งที่ผมเคยพยายามเติมสีสันให้ความสัมพันธ์ด้วยชุดซีทรูวาบหวามและถุงน่องสุดเซ็กซี่ ทว่าเธอกลับปฏิเสธมันอย่างไร้เยื่อใย

ความผิดหวังเล็ก ๆ ที่ก่อตัวซ้ำแล้วซ้ำเล่า ค่อย ๆ ทับถมสะสมอยู่ในใจผมจนเริ่มรู้สึกว่าชีวิตคู่ของเรามันช่างจืดชืดไร้รสชาติ ไม่ต่างอะไรกับแกงจืดที่ขาดเครื่องปรุง

จนกระทั่งวันหนึ่ง พวกเราแพลนจะไปเที่ยวด้วยกันเพื่อกระชับความสัมพันธ์ แต่ก่อนเดินทางหนึ่งวัน เธอกลับทำเรื่องที่ผมคาดไม่ถึงด้วยการยืนกรานว่าจะพาซุนอี๋เพื่อนสนิทของเธอไปด้วยให้ได้

ผมเคยพบซุนอี๋แค่ไม่กี่ครั้งเท่านั้น ทว่าเธอกลับทิ้งความประทับใจที่ฝังลากลึกลงในใจผมจนยากจะลบเลือน

นิสัยของเธอสวนทางกับแฟนผมราวฟ้ากับเหว ซุนอี๋เป็นผู้หญิงเปิดเผยและร้อนแรง ในฤดูร้อนเธอมักจะสวมเสื้อสายเดี่ยวตัวบางกริบที่เผยให้เห็นส่วนเว้าโค้งอวบอัดของหน้าอกให้เห็นถนัดตา ทำเอาผมหายใจไม่ทั่วท้องทุกครั้งที่อยู่ใกล้

แถมเธอยังดูจะคลั่งไคล้การใส่ถุงน่องสารพัดแบบเป็นพิเศษ โดยเฉพาะถุงน่องสีดำที่ดึงดูดสายตาผู้คนให้หยุดนิ่ง ราวกับมนต์สะกด

พูดตามตรง ผมแพ้ทางผู้หญิงที่ใส่ถุงน่องยั่วยวนแบบนี้ที่สุด มันคือสิ่งที่แฟนผมไม่เคยปรนเปรอให้ได้เลย ทว่าซุนอี๋กลับมีทุกสิ่งที่ผมโหยหาจนน่าประหลาดใจ

วินาทีที่แฟนชวนเธอไปด้วย ผมแทบจะตอบตกลงทันควันเสียด้วยซ้ำ ทว่าเพื่อไม่ให้แฟนจับสังเกต ผมเลยต้องแกล้งทำเป็นอิดออดอย่างไม่เต็มใจ ทั้งที่ในใจผมเต้นระรัวด้วยความตื่นเต้น

“เธอจะไปด้วยเหรอ งี้จะมาเป็นก้างขวางคอระหว่างเราหรือเปล่า?”

“ไม่หรอกน่า ซุนอี๋ไม่กวนเราหรอก!”

“นะคะที่รัก โอเคไหมคะ ถ้าคุณยอมตกลง วันนี้ฉันจะตบรางวัลให้คุณอย่างงามเลย!”

แฟนสาวที่แสนซื่อยังคงออดอ้อนขอร้องเพื่อเพื่อนสนิท โดยไม่รู้เลยว่านั่นมันเข้าทางผมเต็ม ๆ

“ก็ได้ ๆ !” แม้น้ำเสียงผมจะเอ่ยตอบรับราวกับไม่เต็มใจ ทว่าในห้วงความคิดกลับเตลิดไปไกลนึกถึงท่าทางหยดย้อยของซุนอี๋ ไม่รู้ว่าในระหว่างทริปนี้โชคชะตาจะเข้าข้างให้ผมมีโอกาสได้เผด็จศึกแม่เสือสาวคนนี้ไหมนะ

ผมโผเข้ากอดแฟนสาวก่อนจะเริ่มระเบิดอารมณ์รักออกมาอย่างบ้าคลั่ง ในภวังค์นั้นกลับผุดภาพหน้าอกนวลคู่โตและเรียวขาขาวเนียนของซุนอี๋ลอยเด่นขึ้นมาไม่ยอมห่าง

ยิ่งภาพชัดเจนมากเท่าไหร่ ผมก็ยิ่งโถมแก่นกายเข้าใส่รูรักด้วยอารมณ์ที่พุ่งพล่านมากขึ้นเท่านั้น

ความรุนแรงต่อเนื่องที่มีแต่ทวีคูณนั้น ไม่กี่วินาที แฟนสาวถึงกับร้องครางออกมาด้วยความตื่นตระหนก ทว่าไม่หยุดเท่านั้น ผมกลับยิ่งกดร่างบางของเธอไว้แน่นกับเตียง แล้วกระหน่ำความต้องการเข้าใส่จนร่างของเธอสั่นไปตามแรงอารมณ์ของผม

เช้าวันต่อมา ผมกับแฟนสาวรีบมุ่งหน้าไปที่สถานีรถไฟ จนถึงตอนนี้ เธอยังคงบ่นกระปอดกระแปดไม่หยุดว่าเมื่อคืนผมไม่ถนอมเธอเลย จนทำให้เธอต้องเดินกระเผลกด้วยความเจ็บระบมที่ยังไม่จางหายไป

ผมไม่ได้โต้ตอบอะไรไปมากกว่ายิ้มกริ่ม ทว่าในขณะที่ความรู้สึกผิดยังไม่ทันได้ก่อตัว ซุนอี๋ก็ปรากฏตัวขึ้นท่ามกลางฝูงชน

“ชิงชิง หลี่ฉือ!” ซุนอี๋วิ่งกระหืดกระหอบมาที่ชานชะลาในวินาทีสุดท้าย

เธออยู่ในชุดสายเดี่ยวผ้าใยสังเคราะห์ที่รัดตึงจนเห็นทุกสัดส่วนสะดุดตา เสริมความเผ็ดร้อนด้วยกระโปรงหนังตัวสั้นกุดที่ปิดบังเรียวขาได้เพียงน้อยนิด!

ผมสีทองสไตล์ทูโทนของเธอสะบัดไหวไปตามแรงลมขณะที่เธอรีบวิ่งกึ่งลากกระเป๋ามาทางเรา ความเร็วทำให้เส้นผมทั้งหมดถูกรวบไปข้างหลังจนเห็นใบหน้าเรียวทรงไข่ที่แสนดึงดูดได้อย่างชัดถนัดตา แต่สิ่งที่ทำเอาผมแทบหยุดหายใจ กลับเป็นความเย้ายวนของทรวงอกคู่ใหญ่ที่กระเพื่อมไหวอย่างเป็นจังหวะตามแรงกระแทกในทุกก้าวที่เธอโถมกายเข้ามาใกล้

ความพลิ้วไหวที่เป็นธรรมชาติไร้ซึ่งการรั้งดึงนั้น ทำให้ผมมั่นใจได้ทันทีว่าภายใต้เสื้อตัวบางนั้น เธอไม่ได้สวมบราข้างใน!

ภาพถุงน่องสีดำบนเรียวขาขาวเนียนนั้นยิ่งตอกย้ำถึงจุดอ่อนของเขา

ยื่งตอนที่เธอวิ่งเข้ามายืนหอบอยู่ตรงหน้า ประกอบกับเหงื่อที่ซึมออกมาทำให้เนื้อผ้าแนบสนิทไปกับผิวจนเห็นไปถึงไหนต่อไหน

มันเป็นภาพที่กักขังสายตาจนไม่อาจละไปมองทางอื่นได้เลย

“มาแล้วเหรอ? รีบไปกันเถอะ!”

แฟนสาวของผมรีบคว้าข้อมือของซุนอี๋ และเราสามคนเบียดเสียดขึ้นรถไฟไป

เพื่อประหยัดงบไว้สำหรับที่พักและมื้อพิเศษ ผมกับแฟนจึงตกลงกันว่าจะซื้อตั๋วรถไฟชั้นประหยัด แต่นั่นหมายความว่าเราต้องแลกมาด้วยความเชื่องช้าและการโยกเยกไปมาตลอดทาง

ยิ่งเป็นช่วงเทศกาล ผู้คนก็หนาตาจนบรรยากาศในโบกี้ดูจะไร้ซึ่งอากาศหายใจ

เราสามคนซื้อตั๋วแบบไม่มีที่นั่งประจำ ทว่าโชคดีที่ผมตาไวพอจะจองที่ว่างได้หนึ่งที่ จึงสละสิทธิ์ให้แฟนสาวได้นั่งพัก

ไม่ทางอื่นนอกจากผลัดกันนั่ง

“ที่รัก คุณนั่งก่อนเถอะ!”

ผมคะยั้นคะยอให้แฟนสาวนั่งลง ส่วนซุนอี๋ยืนเบียดเสียดอยู่ข้างกายผม เพราะความเหนื่อยล้าจากเมื่อคืน แฟนผมจึงหลับไปอย่างง่ายดายตามแรงโยกของรถไฟ

ภายในโบกี้ที่ร้อนระอุและแออัดจนร่างกายของผมกับซุนอี๋แนบชิดกันจนแทบไม่มีช่องว่าง

เราสองคนยืนในท่าที่หันหน้าเข้าหากัน จึงทำให้สายตาของผมจดจ้องอยู่ที่ทรวงอกขาวโพลนคู่โตที่อยู่ตรงหน้าพอดี

“ร้อนจังเลย!”

ซุนอี๋พึมพำพลางใช้มือโบกพัดลมเข้าใต้คอเสื้อ เผยให้เห็นเนินอกขาวเนียนละเอียด

ภาพนั้นทำเอาผมรู้สึกวูบวาบไปทั้งตัว

“ให้ผมช่วยพัดเอาไหม?”

“เอาสิ!”

ซุนอี๋ยิ้มรับพลางเย้าว่ามือผมใหญ่แบบนี้คงพัดให้เธอหายร้อนได้ดีกว่า

ผมจึงเริ่มโบกพัดลมเข้าหาต้นคอและร่องอกของเธออย่างเนียน ๆ

ผมใช้โอกาสนี้จ้องมองความอวบอัดตรงหน้าจนต้องลอบกลืนน้ำลายก้อนโตด้วยความกระหาย

“อุ๊ย...”

เสียงร้องแผ่วเบาหลุดจากปากเธอเมื่อจังหวะที่รถไฟกระชากและกลุ่มคนเบียดเสียดกันเข้ามา ทำให้ผมกับซุนอี๋ถูกอัดก๊อปปี้เข้าหากันจนแน่นขนัด

วินาทีนั้นเราสองคนหลุดรอดจากสายตาของแฟนสาวไปโดยปริยาย

แถมเธอยังนอนหลับปุ๋ยไม่รู้เรื่องอีกต่างหาก

ซุนอี๋เบียดร่างเข้าหาผมจนแทบจะหลอมรวมเป็นร่างเดียว

ทรวงอกอวบอัดถูกแผงอกกว้างของผมบดเบียดจนบี้แบน

และในเสี้ยวินาทีที่หัวใจเต้นไม่เป็นสันนิบาตนั้นเอง ผมถึงกับสะดุ้ง เมื่อรู้สึกถึงสัมผัสลึกลับของปลายนิ้วที่ค่อย ๆ ลูบไล้อย่างแผ่วเบาไปตามแนวเป้ากางเกงอย่างท้าทาย จนใจผมเต้นระรัวแทบจะหลุดออกมานอกอก

ดูเหมือนจังหวะที่ร่างเราทั้งสองบดเบียดกัน ซุนอี๋คงสัมผัสได้ถึงความแข็งแกร่งที่กำลังแอบขยายตัวอยู่ใต้กางเกงของผม เธอจึงตัดสินใจใช้มือพิสูจน์ให้หายสงสัย

ทันทีที่ได้สัมผัส เธอถึงกับเบิกตาโตด้วยความคาดไม่ถึง

“ใหญ่จัง...”

เสียงพึมพำแผ่วเบาหลุดออกมาจากลำคอของเธอ

ผมพยายามควบคุมสติพลางลอบกลืนน้ำลายเฮือกใหญ่ แสร้งทำเป็นไม่ได้ยินสิ่งที่เธอพูด ทว่ามือของผมกลับเริ่มทรยศต่อศีลธรรมด้วยการซุกซนลูบไล้ไปตามเรียวขาที่สวมถุงน่องดำที่ผมเฝ้าถวิลหามานาน

ความสากของผิวสัมผัสผ้าตัดกับความนุ่มนวลของผิวสาวในอุ้งมือ มันเป็นสัมผัสที่ยอดเยี่ยมเสียจนแทบจะหาคำบรรยายใดมาเปรียบ