ตอนที่ 1 บทนำ (1/2)

“ออก...ไม่ได้ออก...ออก...ไม่ได้ออก...”

“ว้า! ทำไมได้แต่แบบเดิมล่ะ!” เด็กหญิงคนหนึ่งร้องออกมาอย่างฉุนเฉียว ก่อนจะขยำดอกไม้ในมือทิ้งลงกับพื้นดิน

“อ้าว ทำแบบนั้นไม่ดีนะจ๊ะ ดอกไม้เจ็บหมด” เสียงหญิงสาวคนหนึ่งดุแกมเอ็นดู

“ก็หนูไม่เข้าใจว่า ทำไมมันถึงได้คำตอบแบบเดิมซ้ำๆ กันนี่คะ” เด็กหญิงบ่นพึมพำด้วยความน้อยใจ

“ก็หนูใช้ทำนายผิดเรื่องนี่จ๊ะ”

“!!”

“หึหึ ดอกเดซี่เป็นดอกไม้สำหรับเสี่ยงทายรักน่ะจ้ะ”

“เสี่ยงทายรัก??” เด็กหญิงเอียงคอมองอย่างงุนงง

“ใช่จ้ะ หนูต้องหลับตาหยิบดอกไม้ แล้วลืมตานับจำนวนดอกเดซี่ เมื่อได้จำนวนเท่าไหร่ ก็ถือว่าเป็นอายุก่อนที่จะแต่งงาน และทำนายรักโดยการเด็ดกลีบของดอกเดซี่ทีละกลีบ เพื่อให้รู้ว่าคนที่หนูชอบมีใจให้รึเปล่า”

หญิงสาวอธิบายพร้อมกับแสดงวิธีให้เด็กหญิงดูด้วย

เด็กหญิงเบิกตาโพลงกับความรู้ใหม่ ก่อนจะกลอกตาไปมาอย่างครุ่นคิด

“เอาไว้ โตขึ้นแล้วเดี๋ยวหนูก็รู้เองล่ะจ้ะ”

“แต่....”

เด็กหญิงอ้าปากจะถาม ก่อนจะมีสีหน้าบิดเบี้ยว เหยเกด้วยความเจ็บปวด เอามือกุมหน้าอก ก่อนจะคว่ำหน้าลงกับพื้นดินหมดสติไป

“ใครก็ได้ มานี่ที!!!!!”

หญิงสาวกรีดร้องขอความช่วยเหลือด้วยความตกใจ

....

โรงพยาบาล Saint Paul เป็นโรงพยาบาลที่มีชื่อเสียงของเบรอตาญ ซึ่งตั้งอยู่ในภาคตะวันตกของฝรั่งเศส ที่นี่จะมีผู้ที่เจ็บป่วยเข้ามารับการรักษาเป็นจำนวนมาก แพทย์และพยาบาลเป็นกันเองกับผู้ป่วย รวมไปถึงเครื่องมือที่ทันสมัย ทำให้มีผู้มาใช้บริการของโรงพยาบาลอย่างเนืองแน่น รวมทั้งวันนี้ก็เช่นกัน

“โฮ โฮ แม่ครับ ผมเจ็บ ฮือ ฮือ!”

เด็กชายที่หกล้มหัวเข่าแตกร้องไห้ดังลั่น ทั้งๆ ที่หมอเพิ่งเย็บแผลเสร็จโดยประมาณ 6 เข็ม แต่เขาก็ไม่ยอมหยุดร้องไห้

“โอ๋ๆๆ อย่าร้องนะลูก เราเป็นผู้ชายนะครับ”

“มานี่สิลูก ดูเด็กผู้หญิงคนนั้นสิ เขามีสายระโยงระยางเต็มตัวไปหมด เขายังไม่ร้องไห้แบบลูกเลยนะครับ”

แม่ของเด็กชายจูงมือเขามายังห้องไอซียูซึ่งสามารถมองเห็นจากกระจกด้านนอก

เด็กชายคนนั้นมองตามที่แม่ของเขาบอก ก็พบว่ามีเด็กผู้หญิงผมสีน้ำตาลอ่อนนอนหลับอยู่ภายในห้องไอซียูนั้น ร่างกายของเธอมีเครื่องช่วยต่างๆ มากมายเต็มไปหมด

เด็กชายยังเล็กเกินกว่าจะเข้าใจว่า เครื่องมือต่างๆ เหล่านั้นเอาไว้ทำอะไร เขาหยุดร้องไห้อัตโนมัติ และเริ่มสนใจสิ่งที่อยู่เบื้องหน้าของเขา มากกว่าแผลที่เจ็บระบบตรงหัวเข่า

หลังจากวันนั้น แม่ของเด็กชายต้องพาเขามาที่โรงพยาบาล เกือบทุกวัน เพราะแพทย์สั่งให้มาล้างแผลทำความสะอาด เพื่อป้องกันการติดเชื้อ

ทุกครั้งที่ไปโรงพยาบาลเขาจะแวะไปเฝ้ามองเด็กผู้หญิงที่นอนหลับใหลอยู่ในห้อง ICU เสมอ และคาดหวังว่า ซักวันเธอจะตื่นขึ้นมาและสนทนากับเขาได้

วันหนึ่งขณะที่เด็กชายมาทำการล้างแผลตามปกติ เขาเดินไปยังห้อง ICU นั้น เพื่อนั่งเฝ้ามองเด็กหญิงคนนั้นตามปกติ

เมื่อไปถึงห้อง ICU เขากลับพบว่า ไม่มีร่างของเด็กผู้หญิงคนนั้นเสียแล้ว เด็กชายมองอย่างสงสัยและไม่เข้าใจ เขาจึงเริ่มเดินตามหาเด็กหญิงคนนั้นตามห้องพักของคนไข้ต่างๆ

จนกระทั่งเขาเดินมาถึงห้องพักห้องหนึ่งซึ่งประตูเปิดแง้มเอาไว้ เสียงพูดคุยเล็ดลอดออกมาเขาจึงแอบมองเข้าไป เด็กสาวคนนั้นนั่นเอง กำลังพูดคุยอยู่กับแพทย์ด้วยท่าทางร่าเริง…

“พักผ่อนเยอะๆ นะ คนเก่ง”

“ค่ะ คุณหมอ”

เด็กผู้หญิงคนนั้นพยักหน้าและยิ้มให้หมออย่างสดใส ทำให้หัวใจของเด็กชายรู้สึกวูบวาบไปขึ้นมากะทันหัน

แพทย์คนนั้น จ้องมองเด็กหญิงอย่างเอ็นดู ก่อนจะหมุนตัวเดินออกมาจากห้อง เด็กชายรีบแอบด้านข้างของประตูทันที

หลังจากที่เห็นแพทย์คนนั้นเดินห่างไปแล้ว เขาค่อยๆ เปิดประตูเข้าไปในห้อง เท้าของเขาก้าวเดินเข้าไปใกล้เด็กหญิงคนนั้นราวกับโดนมนต์สะกด