ตอนที่ 7 สองปี…กับวันนี้ที่อยากใช้ (1/2)

เซร่านั้นเคยไปเรียนที่โรงเรียน Saint Helena ตอนปี 1 หากแต่หญิงสาวเรียนได้เพียงปีเดียว ก็ต้องออกมาเข้าโรงพยาบาลเนื่องจากโรคประจำตัวของเธอกำเริบ

แต่ตลอด 2 ปีที่ผ่านมานั้น เธอก็ไม่เคยขาดการเรียนเลยแม้แต่น้อย เพราะฮิเดกิ เด็กหนุ่มเพื่อนบ้านที่แสนใจดีจะเอา copy แล็คเชอร์แต่ละวิชาที่อาจารย์สอนในแต่ละวันมาให้เธออ่านเป็นประจำ

และการที่เซร่ายังคงสถานภาพเป็นนักเรียนได้อยู่นั้น ก็เพราะว่าผู้อำนวยการ เป็นเพื่อนสนิทของพ่อเธอ

เมื่อถึงเวลาสอบในแต่ละเทอม ผู้อำนวยการจะนำข้อสอบมาให้หญิงสาวทำ ซึ่งเธอสามารถสอบผ่านได้ทุกวิชา เพียงแต่ไม่ต้องเข้าเรียนได้เป็นกรณีพิเศษ

ขณะนี้เซร่าคิดว่าตัวเธอนั้นสามารถที่จะไปโรงเรียนได้แล้ว เธอจึงเอ่ยปากขออนุญาตพ่อกับแม่ของเธอไปโรงเรียน

เพราะตั้งแต่เธอย้ายมาอยู่ที่ฝรั่งเศส เธอรู้จักฮิเดกิเพียงคนเดียวเท่านั้น

“พ่อคิดว่า ยังไม่ถึงเวลาที่ลูกจะสามารถไปโรงเรียนได้นะ”

ท่านทูตเอ่ยปากออกมาอย่างลำบากใจ เพราะเขารู้ว่าลูกสาวของเขาเบื่อกับการอยู่ที่สถานทูตเพียงลำพังโดยที่ไม่มีเพื่อนเล่น

แต่เขาไม่วางใจในโรคประจำตัวของเซร่า ทำให้เขาและภรรยาไม่อยากปล่อยให้เซร่าไปไหนมาไหนลำพังคนเดียว

“แต่พ่อคะ…”

“อ้อนขออะไรพ่อเขาอีกล่ะ เซร่าจัง?”

เสียงของผู้หญิงคนหนึ่งดังแทรกขึ้นมาในขณะที่เซร่ากำลังพูดอยู่กับพ่อของเธอ

“คุณแม่”

“เอ้า! เข้ามาสิจ๊ะ”

หญิงสาวผู้ได้ชื่อว่าเป็นแม่ของเซร่านั้นหันไปบอกชายหนุ่มหน้าตาคมเข้ม ซึ่งยืนถือของเต็มมือเก้ๆ กังๆ อยู่ด้านหน้าประตูของสถานทูต ให้เดินเข้ามา

“ฮิเดกิ!”

เซร่าอุทานออกมาอย่างดีใจมาก เมื่อเห็นหน้าของชายหนุ่มคนนั้น ชายหนุ่มส่งยิ้มให้กับเซร่า ก่อนจะเอาของส่งให้กับแม่บ้านที่มารับของไป

“พ่อลูกคุยอะไรกับอยู่รึ?”

“เซร่าอยากจะไปโรงเรียนน่ะ”

ฮิเดกิตาโตหันไปมองหน้าหญิงสาวอย่างไม่อยากเชื่อว่าเธอจะกล้าพูดกับพ่อของเธอ

“นะคะ แม่ ให้หนูไปโรงเรียนเถอะนะคะ”

“เซร่าจ๊ะ แม่เข้าใจนะที่ลูกอยากไปโรงเรียน แต่ลูกก็ควรจะรู้ ว่าสุขภาพร่างกายของลูกอ่อนแอแค่ไหน คุณหมอก็บอกลูกแล้วนี่ว่า หากรักษาสุขภาพได้ดี ลูกจะสามารถอยู่ได้ถึง 2 ปี แต่นี่ลูกจะดื้อดึงไปโรงเรียน หากเกิดอะไรขึ้น คนที่เสียใจคือพ่อกับแม่นะจ๊ะ ลูกเข้าใจที่แม่พูดใช่มั้ย?”

แม่ของเซร่าอธิบายเหตุผลยืดยาว ก่อนจะถามเซร่าในประโยคสุดท้ายด้วยน้ำเสียงจริงจัง

เซร่านิ่งอึ้งไปกับคำพูดของแม่เธอ ฮิเดกิมองเซร่าด้วยแววตาเห็นใจ หญิงสาวนั้นยังจำคำพูดของหมอที่บอกเธอครั้งล่าสุดได้เสมอ

“หนูเซร่าจ๊ะ หัวใจของหนูไม่ค่อยแข็งแรง ดังนั้นหนูอาจจะมีชีวิตอยู่ได้อีกเพียงแค่ 2 ปีเท่านั้น หมออยากให้หนูรักษาสุขภาพของให้ดีเพื่อให้หัวใจของหนูสามารถใช้งานได้นานเท่าที่จะนานได้นะ”

คำพูดของหมอดังขึ้นมาภายในหัว ตอนแรกเซร่าก็เห็นด้วยกับคำพูดของหมอ ทำให้เธอต้องอยู่แต่ภายในรั้วของสถานทูตมาจนถึงปัจจุบันนี้

แต่ขณะนี้เธอกลับคิดว่า หากเธออยู่ไม่ถึง 2 ปีล่ะ แล้วเวลาที่เธอเหลืออยู่

เธอจะปล่อยให้มันผ่านไปแบบนี้หรือ? ดังนั้นเธอจึง...

“หนูเข้าใจที่คุณแม่พูดและเป็นห่วงค่ะ”

“แต่ว่า….”

เซร่ายังคงพูดไม่จบ ทำให้พ่อกับแม่ของเธอชะงักและมองเซร่าด้วยความแปลกใจ