LOGIN“คนที่ทำให้บริษัทพ่อเธอเกือบล้มละลายก็คือมัน!”
คำกล่าวหาของธามทำให้พิมพ์ดาวชักมือออกจากคีรินทันที
“จริงหรือเปล่าคะ?”
คีรินมองเธอนิ่ง
“คุณอยากฟังความจริง หรืออยากฟังสิ่งที่ทำให้คุณสบายใจ?”
“ฉันต้องการคำตอบ!”
“บริษัทพ่อคุณมีปัญหาก่อนที่ผมจะเข้าไปเกี่ยวข้อง”
ธามหัวเราะเยาะ
“แต่แกเป็นคนสั่งระงับสัญญาซื้อขายมูลค่าสองร้อยล้าน!”
พิมพ์ดาวหันขวับ
“คุณทำจริงเหรอ?”
“จริง”
คำตอบสั้น ๆ ทำให้หัวใจเธอหล่นวูบ
“แล้วคุณยังกล้าเสนอให้ฉันแต่งงานด้วย?”
“เพราะผมมีเหตุผล”
“เหตุผลอะไร!”
คีรินเหลือบมองธาม
“บริษัทพ่อคุณถูกใช้เป็นทางผ่านในการโอนเงินผิดปกติ ผมระงับสัญญาเพราะไม่ต้องการให้บริษัทตัวเองเข้าไปเกี่ยวข้อง”
ธามหน้าถอดสีเพียงชั่ววินาที
“แกกำลังใส่ร้ายฉัน!”
“ฉันยังไม่ได้เอ่ยชื่อนายเลย”
ความเงียบเข้าปกคลุมห้อง
พิมพ์ดาวมองธามอย่างไม่อยากเชื่อ
“พี่รู้อะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้?”
“อย่าไปฟังมัน!”
“ตอบฉันสิ!”
ธามกำหมัดแน่น
“พิมพ์ ถ้าเธอยังอยากให้พ่อมีบริษัทอยู่ ก็กลับไปเข้าพิธีเดี๋ยวนี้”
เธอสะดุ้งกับน้ำเสียงข่มขู่
คีรินก้าวมายืนข้างเธอ
“คุณไม่จำเป็นต้องตอบเขา”
“แล้วฉันควรเชื่อคุณหรือ?”
“ไม่จำเป็น”
คำตอบทำให้เธอชะงัก
“ผมไม่ได้ขอให้คุณเชื่อใจ แต่ขอให้คุณตรวจสอบทุกอย่างด้วยตัวเอง”
เขายื่นโทรศัพท์ให้
บนหน้าจอเป็นเอกสารการโอนเงินหลายรายการ
ชื่อบริษัทของพ่อเธอปรากฏอยู่ในนั้น
แต่ชื่อผู้อนุมัติกลับเป็นบุคคลที่เธอไม่รู้จัก
“เอกสารพวกนี้…”
“ผมจะส่งสำเนาให้คุณทั้งหมด”
พิมพ์ดาวสูดลมหายใจลึก
“ฉันจะไม่แต่งงานกับใครจนกว่าจะรู้ความจริง”
คีรินพยักหน้า
“ตกลง”
ธามรีบแทรกขึ้น
“งั้นก็กลับไปเข้าพิธีกับพี่!”
“ฉันไม่ได้หมายถึงพี่”
พิมพ์ดาวตอบเย็นชา
“ฉันจะยกเลิกงานแต่ง”
ธามกระชากแขนเธออีกครั้ง
“เธอคิดว่าตัวเองเลือกได้เหรอ!”
คีรินจับข้อมือธามแล้วบีบจนอีกฝ่ายร้องออกมา
“ฉันเตือนนายแล้ว”
ธามจำต้องปล่อยมือ
พิมพ์ดาวถอยหลังด้วยความตกใจ
คีรินหันมาหาเธอ
“ไปกันเถอะ”
“ไปไหน?”
“ไปพบพ่อคุณ”
ห้องรับรองชั้นล่างเต็มไปด้วยแขกผู้มีเกียรติ
เมื่อพิมพ์ดาวเดินเข้ามาในชุดเจ้าสาวโดยมีคีรินอยู่ข้างกาย เสียงพูดคุยก็ค่อย ๆ เงียบลง
บิดาของเธอรีบเดินเข้ามา
“พิมพ์! ลูกหายไปไหนมา พิธีจะเริ่มแล้ว!”
“พ่อคะ หนูมีเรื่องต้องถาม”
เธอยื่นโทรศัพท์ให้บิดาดู
สีหน้าของชายวัยกลางคนเปลี่ยนไปทันที
“ลูกไปเอาเอกสารนี้มาจากไหน?”
“พ่อรู้เรื่องเงินพวกนี้ไหมคะ?”
เขาเงียบ
“พ่อ!”
“พ่อไม่รู้ว่าใครเป็นคนอนุมัติ”
น้ำเสียงสั่นเครือทำให้เธอรู้ว่าเรื่องนี้ร้ายแรงกว่าที่คิด
ธามเดินตามเข้ามาพอดี
“คุณอาครับ อย่าเชื่อเอกสารของคีริน!”
บิดาพิมพ์ดาวหันไปมอง
“ธาม นี่มันเรื่องอะไรกัน?”
“ผมอธิบายได้ครับ”
คีรินพูดขึ้น
“งั้นอธิบายต่อหน้าทุกคนเลยสิ”
ธามหน้าตึง
“แกอยากทำลายงานแต่งฉันขนาดนั้นเลยหรือ?”
“นายทำลายมันด้วยตัวเองแล้ว”
เสียงซุบซิบเริ่มดังขึ้น
แพรวาที่เพิ่งเดินลงมาถึงกับหยุดชะงักเมื่อเห็นสายตาของแขกหลายคน
พิมพ์ดาวหันไปหาบิดา
“พ่อคะ หนูไม่แต่งงานกับพี่ธามแล้ว”
“แต่บริษัทเรา…”
“หนูรู้ค่ะ”
น้ำตาเอ่อขึ้นอีกครั้ง
“แต่หนูไม่อยากเอาชีวิตทั้งชีวิตไปแลกกับเงินของเขา”
บิดามองลูกสาวด้วยแววตาเจ็บปวด
ก่อนจะค่อย ๆ พยักหน้า
“พ่อขอโทษ”
พิมพ์ดาวโผเข้ากอดบิดา
ทันใดนั้น ธามตะโกนขึ้นกลางห้อง
“ถ้าไม่มีงานแต่ง เงินลงทุนทั้งหมดจะถูกถอนภายในวันนี้!”
แขกหลายคนหันมองด้วยความตกใจ
คีรินหยิบโทรศัพท์ออกมา
“คุณอาครับ ผมให้ฝ่ายกฎหมายเตรียมข้อเสนอเงินทุนฉุกเฉินไว้แล้ว”
พิมพ์ดาวหันไปมองเขา
“คุณเตรียมทุกอย่างไว้จริง ๆ…”
คีรินสบตาเธอ
“ผมบอกแล้วว่าผมไม่ทำอะไรโดยไม่มีแผน”
“แล้วทำไมต้องช่วยฉัน?”
เขาเงียบไปครู่หนึ่ง
ก่อนโน้มตัวลงมากระซิบข้างหู
“เพราะผมรอวันนี้มานานแล้ว”
พิมพ์ดาวตัวแข็ง
“คุณหมายความว่ายังไง?”
คีรินยืดตัวขึ้น
“ผมจะอธิบายเมื่อเราอยู่กันตามลำพัง”
ธามพุ่งเข้ามาขวาง
“แกจะเอาพิมพ์ไปไหน!”
คีรินมองอีกฝ่ายอย่างเย็นชา
“ไปจากคนที่ไม่คู่ควรกับเธอ”
แล้วเขาหันมาหาพิมพ์ดาว
“คุณยังมีสิทธิ์ปฏิเสธผม”
เธอมองมือที่เขายื่นมา
ครั้งนี้เธอไม่ได้จับมันทันที
“ฉันจะไปกับคุณ แต่ยังไม่แต่งงาน”
คีรินพยักหน้า
“ได้”
ขณะที่ทั้งสองกำลังเดินออกจากห้องจัดเลี้ยง โทรศัพท์ของพิมพ์ดาวก็สั่นขึ้น
ข้อความจากหมายเลขลึกลับปรากฏบนหน้าจออีกครั้ง
“อย่าไว้ใจคีริน”
ตามมาด้วยภาพถ่ายเก่าใบหนึ่ง
ภาพคีรินยืนอยู่ข้างผู้หญิงหน้าตาคล้ายพิมพ์ดาวอย่างน่าตกใจ
ใต้ภาพมีข้อความเพียงประโยคเดียว
“ผู้หญิงคนนี้ตายเพราะเขา”
จบตอนที่ 3
คอนโดแพรวาแพรวาจ้องโทรศัพท์หลังสมภพตัดสาย“คนที่คุณคิดว่าไม่มีวันทรยศคุณ”เธอโทรกลับหลายครั้ง แต่ไม่มีคนรับแพรวา : “คิดจะขู่ฉันเหรอ!”เสียงกริ่งหน้าห้องดังขึ้นแพรวาเปิดประตู พบว่ารินลดายืนอยู่แพรวา : “เธอมาทำไม!”รินลดา : “มาถามความจริง!”แพรวา : “ฉันไม่มีอะไรจะพูด”รินลดาเดินเข้ามารินลดา : “เธอหลอกใช้ฉันใช่ไหม!”แพรวา : “พูดอะไร!”รินลดา : “เธอให้ฉันดูตำแหน่งคีริน แต่ไม่บอกว่าจะมีคนพาพิมพ์ดาวออกจากงาน!”แพรวา : “ฉันไม่ได้สั่งธาม!”รินลดา : “แล้วใครสั่ง!”แพรวาเงียบรินลดา : “เธอรู้อะไรอีก!”แพรวา : “ออกไป!”รินลดา : “ถ้าชีวิตคู่ฉันพัง เธอต้องรับผิดชอบ!”แพรวาหัวเราะอย่างดูถูกแพรวา : “ใครใช้ให้เธอโกหกสามี!”รินลดาเงื้อมือขึ้นแพรวาจับข้อมือ
โรงแรมริมแม่น้ำพิมพ์ดาวจ้องภาพถ่ายที่สมภพส่งมาผู้หญิงในวงกลมสีแดงคือแพรวา แต่ข้างกายเธอกลับมีรินลดายืนอยู่!พิมพ์ดาว : “รินรู้จักแพรวาด้วยเหรอ”เธอโทรหาสมภพทันที แต่ไม่มีคนรับสายพิมพ์ดาวจึงโทรหาคีรินพิมพ์ดาว : “คุณมาหาฉันหน่อยได้ไหมคะ”คีริน : “เกิดอะไรขึ้น”พิมพ์ดาว : “ฉันมีเรื่องสำคัญจะให้ดู”โรงแรมริมแม่น้ำคีรินมองภาพในโทรศัพท์คีริน : “แพรวากับรินลดา?”พิมพ์ดาว : “สมภพบอกว่ามีคนในงานช่วยแพรวาค่ะ”คีริน : “แต่ภาพนี้ยังพิสูจน์ไม่ได้ว่ารินร่วมมือกับเธอ”พิมพ์ดาว : “ฉันรู้ค่ะ เลยอยากถามรินตรง ๆ”คีริน : “ผมไปด้วย”พิมพ์ดาว : “ฉันขอคุยเองก่อนนะคะ”คีรินพยักหน้าคีริน : “ผมจะรออยู่ข้างนอก”บ้านรินลดารินลดาเปิดประตู ก่อนชะงักเมื่อเห็นพิมพ์ดาวรินลดา : “ดาว?&r
โรงแรมริมแม่น้ำคีรินมองภาพเช็คในโทรศัพท์ของพิมพ์ดาวคีริน : “นี่เป็นลายเซ็นแม่ผมจริง ๆ”พิมพ์ดาว : “แต่ยังพิสูจน์ไม่ได้ว่าท่านจ่ายเงินเพื่ออะไร”คีริน : “ผมจะถามแม่ตรง ๆ”พิมพ์ดาว : “ฉันไปด้วยค่ะ”คีริน : “คุณแน่ใจ?”พิมพ์ดาว : “ฉันเป็นคนที่ถูกทำร้ายในเรื่องนี้ ฉันมีสิทธิ์รู้ความจริง”คีรินพยักหน้าคีริน : “งั้นเราไปด้วยกัน”คฤหาสน์คีรินคุณหญิงวรรณีมองลูกชายกับลูกสะใภ้ที่เดินเข้ามาวรรณี : “พิมพ์ดาว กลับบ้านแล้วเหรอลูก”พิมพ์ดาว : “ยังค่ะ วันนี้หนูมาเพราะมีเรื่องอยากถาม”คีรินวางภาพเช็คตรงหน้ามารดาคีริน : “แม่จ่ายเงินให้สมภพทำไมครับ”วรรณีถอนหายใจวรรณี : “แม่ให้เขาติดต่อแพรวา”พิมพ์ดาว : “เพื่อให้เธอกลับมาหาคีริน?”วรรณี : “ใช่”คีริน : “ทั้งที่แม่รู้ว่าผ
โรงแรมริมแม่น้ำพิมพ์ดาวถือโทรศัพท์รอคำตอบพิมพ์ดาว : “คีริน ใครในครอบครัวคุณไม่อยากให้เราแต่งงานกัน”คีริน : “แม่ผมเคยไม่เห็นด้วย”พิมพ์ดาว : “เพราะอะไร”คีริน : “ท่านอยากให้ผมกลับไปหาแพรวา”พิมพ์ดาวนิ่งไปพิมพ์ดาว : “แล้วตอนนี้ล่ะ”คีริน : “ท่านยอมรับคุณแล้ว”พิมพ์ดาว : “คุณแน่ใจเหรอคะ”คีริน : “ผมจะคุยกับแม่”พิมพ์ดาว : “อย่าเพิ่งค่ะ ฉันไม่อยากกล่าวหาใครโดยไม่มีหลักฐาน”คีริน : “ผมเข้าใจ”พิมพ์ดาว : “แต่ครั้งนี้ฉันต้องรู้ความจริงทั้งหมด”คฤหาสน์คีรินคุณหญิงวรรณีวางถ้วยชาลงเมื่อเห็นลูกชายเดินเข้ามาวรรณี : “กลับมาแล้วเหรอ”คีริน : “แม่รู้จักผู้ชายคนนี้ไหมครับ”เขายื่นภาพจากโทรศัพท์ให้ดูวรรณีชะงักวรรณี : “สมภพ”คีริน : “เขาเคยทำงานให้บ้
โรงแรมริมแม่น้ำพิมพ์ดาวอ่านข้อความจากรินลดาซ้ำ“แพรวาไม่ได้ทำคนเดียว”เธอรีบโทรกลับพิมพ์ดาว : “ใครร่วมมือกับแพรวาอีก”รินลดา : “ฉันยังบอกไม่ได้”พิมพ์ดาว : “คุณเป็นคนส่งข้อความมาเองนะคะ”รินลดา : “แพรวาขู่จะเปิดเผยข้อความของเรา”พิมพ์ดาว : “แล้วคุณจะยอมให้เธอขู่ตลอดไป?”รินลดาเงียบพิมพ์ดาว : “ถ้าคุณอยากแก้ไขสิ่งที่ทำ ก็พูดความจริงค่ะ”รินลดา : “ฉันจะส่งหลักฐานให้”สายถูกตัดพิมพ์ดาวมองโทรศัพท์อย่างครุ่นคิดคฤหาสน์คีรินคีรินได้รับภาพข้อความจากภรรยาเขาโทรหาเธอทันทีคีริน : “รินลดายอมรับแล้วเหรอ”พิมพ์ดาว : “เธอบอกว่าแพรวาอยู่เบื้องหลังเรื่องวันแต่งงาน”คีริน : “ผมจะไปถามแพรวา”พิมพ์ดาว : “อย่าค่ะ”คีริน : “ทำไม”พิมพ์ดาว : “ฉันอยากได้หลักฐานก
โรงแรมริมแม่น้ำพิมพ์ดาวขยายภาพแพรวากับรินลดาบนหน้าจอโทรศัพท์ทั้งคู่นั่งอยู่ในร้านอาหารเดียวกันใต้ภาพมีข้อความว่า“ผู้หญิงสองคนนี้ร่วมมือกันมาตั้งแต่ก่อนงานแต่งของเธอ”พิมพ์ดาวบันทึกภาพไว้ ก่อนโทรหารินลดารินลดา : “โทรมาทำไม”พิมพ์ดาว : “ฉันมีเรื่องอยากถาม”รินลดา : “เรื่องธามเหรอ”พิมพ์ดาว : “เรื่องแพรวาค่ะ”ปลายสายเงียบไปพิมพ์ดาว : “คุณรู้จักเธอใช่ไหม”รินลดา : “รู้จักแล้วทำไม”พิมพ์ดาว : “คุณสองคนวางแผนอะไรกัน”รินลดา : “เธอพูดเรื่องอะไร”พิมพ์ดาว : “ฉันมีรูปคุณอยู่ด้วยกัน”รินลดา : “รูปถ่ายพิสูจน์อะไรไม่ได้!”พิมพ์ดาว : “ฉันยังไม่ได้กล่าวหาคุณเลยค่ะ”รินลดาชะงักพิมพ์ดาว : “แต่คุณกลับรีบปฏิเสธ”รินลดา : “อย่ามายุ่งกับฉัน!”สายถูกตัดพิมพ์ดาวมองโท







