ตอนที่ 2

“ครับแม่… ลงเครื่องอาทิตย์นึงก็เสร็จครับ เมื่อวานนี้ผมโทรไปคุยแล้ว พรุ่งนี้ผมจะนัดลุงเพชรเข้ามาดูเรือ… ”

นนท์กล่าวให้มารดาสบายใจ…

แต่คำพูดของลูกชายที่ได้ยินกลับทำให้คุณนายบังอรรู้สึกตื่นเต้นปนตกใจ ไม่คิดว่า ‘ลุงเพชร’ ผู้ชายที่หล่อนได้เจอในคืนนั้นเมื่อสองปีก่อนจะหวนกลับมาเจอกันอีก ทั้งที่หลังจากเหตุการณ์ครั้งนั้นผ่านพ้น หล่อนก็ไม่ติดต่อเขาอีกเลย พยายามลืม แต่กลับยิ่งจำฝังใจ

พูดคุยกันต่ออีกครู่ใหญ่ๆ นนท์ก็ขับรถกระบะกลับออกไปจากบ้านหลังใหญ่

นนท์ยังมีบ้านอีกหลังอยู่ริมเวิ้งทะเล…

ซึ่งเป็นที่จอดเรือและมีบ้านพักคนงานชาวพม่าที่จ้างมาทำงานเป็นลูกเรืออีกสิบกว่าคน

ทุกวันนี้นนท์ได้สาวพม่าที่มาทำงานด้วยเป็นเมีย ตอนนี้มีลูกด้วยกันแล้วสองคนแล้ว

อีกสัปดาห์ต่อมา

ตอนเช้าของวันศุกร์ นนท์ขับรถกระบะเข้ามาที่บ้านหลังใหญ่ที่ตอนนี้นางบังอรผู้เป็นมารดาอาศัยอยู่เพียงคนเดียวลำพัง

“นนท์จ๊ะ… วันนี้เข้ามาแต่เช้าเชียว”

คุณนายบังอรชะโงกใบหน้าออกมาจากประตูบ้าน เอ่ยทักทายลูกชายที่วันนี้เข้ามาที่บ้านแต่เช้า

ทั้งที่ปกติถ้าไม่มีธุระอะไร นนท์ก็จะไม่ค่อยเข้ามาที่นี่ ด้วยมีบ้านอีกหลังอยู่ที่เวิ้งทะเลซึ่งเป็นอู่จอดเรือประมงหลายลำ

เวลาแต่ละวันของนนท์จึงหมดไปกับงานเรือและใช้ชีวิตอยู่ที่ชายทะเลมากกว่า

“เดี๋ยวคืนนี้ผมจะออกทะเลครับ”

นนท์กล่าว…

ออกทะเลของนนท์นั้นหมายถึงการนำเรือออกหาปลา แต่ละครั้งจะออกไปไกลราวๆ ห้าสิบกิโลเมตรพร้อมด้วยอวนและเครื่องมือจับปลาครบครัน แต่ละครั้งใช้เวลาเดินเรือไม่ต่ำกว่าสี่ชั่วโมงเพื่อวางอวน

“แล้วเรือลำที่เสียซ่อมเสร็จแล้วใช่ไหมจ๊ะลูก”

นางบังอรถามด้วยความอยากรู้…

ตอนถามใจของหล่อนก็กระหวัดไปถึงชายผู้มีใบหน้าคมคร้ามหล่อเหลารูปร่างสูงใหญ่กำยำที่เคยรู้จักเมื่อในอดีต

“เสร็จแล้วครับแม่… ลุงเพชรเก่งมากครับ”

นนท์เอ่ยชมช่างที่มาซ่อมเรือให้ฟัง…

นางบังอรได้ยินก็ไม่แปลกใจ เพราะว่าเมื่อก่อนสามีของหล่อนก็เคยพูดถึงลุงเพชรบ่อยๆ

ลุงเวทย์มักจะชมว่าเพื่อนคนนี้ฝีมือดีมาก ช่วงชีวิตก่อนหน้าที่จะผันตัวมาเป็นช่างซ่อมเครื่องยนต์ลุงเพชรเคยทำงานเป็นช่างเครื่องยนต์ของค่ายรถยนต์ญี่ปุ่นชื่อดังแห่งหนึ่งมาก่อน

จากนั้นแกหันมาทำอาชีพประมงไปด้วย เคยต่อเรือเอง ทำให้ได้มาเจอกับลุงเวทย์สามีของคุณนายบังอรที่พื้นเพเป็นลูกทะเลอยู่ปราณบุรี

“แล้วตอนนี้ลุงเพชรรับงานซ่อมเครื่องยนต์เรืออย่างเดียวหรือจ๊ะ… แล้วแกเป็นยังไงบ้าง… ”

อันที่จริงมีความอยากรู้มากมายเกี่ยวกับชายที่ชื่อลุงเพชรคนนี้

หากแต่หล่อนจำเป็นต้องสงวนท่าทีเอาไว้บ้าง เดี๋ยวลูกชายจะตำหนิเอาได้ว่าอยากรู้เรื่องของลุงเพชรจนออกนอกหน้า

“ลุงเพชรมีงานเยอะมากครับแม่ ทุกวันนี้ฐานะของแกร่ำรวยไม่เบา แต่ป้าเรืองเมียแกตายไปตั้งแต่สองปีที่แล้ว ตอนนี้ลุงเพชรแกเป็นพ่อหม้าย… ”

คำว่าลุงเพชรเป็นพ่อหม้ายสะดุดหูของคุณนายบังอรเข้าอย่างจัง

ฟังดูแล้วน่าจะใช่ลุงเพชรคนเดียวกับที่หล่อนเคยรู้จักเมื่อในอดีตอย่างแน่นอน

และก็ช่างบังเอิญที่ลุงเวทย์สามีของหล่อนก็เสียชีวิตด้วยอาการเส้นเลือดในสมองแตกตั้งแต่สองปีที่แล้วเพราะติดสุราอย่างหนัก

เป็นระยะเวลานานมากแล้วที่หล่อนไม่เคยรู้ข่าวคราวของผู้ชายที่ชื่อลุงเพชรคนนี้

เพราะว่าภายหลังจากลุงเวทย์สามีของหล่อนเสียชีวิต ความสัมพันธ์ของลุงเพชรในฐานะเพื่อนสามีก็ค่อยๆ ห่างออกไปด้วย

และเหตุการณ์ในครั้งนั้นตอนที่ลุงเวทย์เคยพาหล่อนไปเที่ยวรีสอร์ต