Mag-log in
คุ-ณ-น-า-ย
กับสามลุงชาวเล
นวนิยายสำหรับผู้ใหญ่เท่านั้น
ผู้เขียน
กาสะลองทองคำ
ไม่อนุญาตให้สแกนหนังสือ
หรือคัดลอกเนื้อหาส่วนใดส่วนหนึ่งของหนังสือ
เว้นแต่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของหนังสือเท่านั้น
นิยายเรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องที่สมมติขึ้น
ไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องจริงแต่อย่างใด ชื่อบุคคล
และสถานที่ที่ปรากฏในเนื้อเรื่อง ไม่มีเจตนา
อ้างอิงหรือก่อให้เกิดความเสียหายใดๆ
……….
นิยายเรื่องนี้… ไม่มีแก่นสารสารัตถะอะไรนักหนา
ทั้งเรื่องขับเคลื่อนด้วยอารมณ์อันมืดดำของมนุษย์
ดำเนินเรื่องด้วยตัณหาราคะสุดร้อนแรง
ท่านใดที่ไม่ชอบโปรดหลีกเลี่ยง
*เราเตือนท่านแล้ว*
ประจวบคีรีขันธ์ พุทธศักราช 2567
ตอนใกล้ค่ำ ที่ตำบลแห่งหนึ่ง ในบ้านเดี่ยวสองชั้นหลังใหญ่โอบล้อมไว้ด้วยรั้วอิฐสีน้ำตาล ตั้งอยู่บนที่ดินกว้างขวางกว่าสองไร่อยู่ในอำเภอปราณบุรี
“นนท์จ๊ะ… เรือเป็นไงบ้าง ต้องใช้เวลาซ่อมอีกนานไหมลูก”
‘บังอร’ หญิงม่ายวัยสี่สิบปีหรือที่ผู้คนย่านนี้รู้จักกันดีในนามว่า ‘คุณนายบังอร’ ผู้เป็นเจ้าของร้านขายของชำร้านใหญ่หน้าปากซอย เอ่ยถามกับ ‘นนท์’ ซึ่งเป็นลูกชายของหล่อน มีอาชีพทำประมง
อาชีพนี้ทำสืบทอดต่อๆ กันมาจาก ‘ลุงเวทย์’ ผู้เป็นสามีของหล่อนและเป็นบิดาแท้ๆ ของนนท์
ลุงเวทย์เสียชีวิตไปนานหลายปีแล้ว ด้วยโรคตับ แกเป็นอดีตนายทหารเก่ายศนายพัน
นี่คือที่มาซึ่งทำให้ภรรยาพลอยได้ตำแหน่งคุณนายไปด้วย และผู้คนก็เรียกขานว่า ‘คุณนาย’ ติดปากจนถึงทุกวันนี้
พื้นเพลุงของเวทย์เป็นลูกคนมีอันจะกินเพราะบรรพบุรุษเป็นคนหัวหิน ทำอาชีพเรือประมงและขายอาหารทะเลมานานหลายปี
ข้อเสียของลุงเวทย์คือชอบดื่มเหล้า แต่ใจกว้าง มีน้ำใจและมีนิสัยชอบสมาคมสังสรรค์กับเพื่อนๆ ทหารที่สโมสร
สุดท้ายลุงเวทย์ก็ป่วยหนักเพราะติดสุราเรื้อรังมานาน ทิ้งบ้านหลังใหญ่และทรัพย์สมบัติมากมายไว้ให้คุณนายบังอร ซึ่งตอนนี้ได้กลายเป็นแม่หม้ายเนื้อหอมไปในที่สุด
ทุกวันนี้คุณนายบังอรเป็นที่หมายมองของหนุ่มน้อยหนุ่มใหญ่มากมายที่มักจะแอบมาส่งขนมจีบให้หล่อนบ่อยๆ
โดยเฉพาะบรรดาพ่อหม้ายที่หวังจะเคลมหล่อนเพราะรู้ว่ากำลังอ้างว้างเป็นธรรมดาเมื่อตกพุ่มม่าย
แต่ทุกวันนี้คุณนายบังอรก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะแต่งงานใหม่
“ยังซ่อมไม่เสร็จเลยครับแม่… ช่างที่ทำอยู่ไม่เก่ง เดี๋ยวผมจะเปลี่ยนช่างครับ… ”
นนท์ตอบคำถามของแม่บอกถึงสาเหตุที่ใช้เวลาซ่อมเรือหลายวัน
“แล้วจะให้ช่างที่ไหนซ่อมจ๊ะ… ”
คุณนายบังอรถามด้วยความห่วงใย แต่ก็ไม่ได้แสดงความกังวลอะไรมาก เพราะว่าตอนนี้ลูกชายก็อายุยี่สิบปีแล้ว นนท์มีประสบการณ์เรื่องเรือประมงมาไม่น้อยเพราะใช้ชีวิตคลุกคลีเป็นลูกชาวเลมาตั้งแต่เด็ก สมกับเป็นลูกทะเลโดยกำเนิด
“มีช่างคนนึงเก่งมากครับ อยู่ในหัวหิน แกชื่อลุงเพชรครับแม่… เดี๋ยวผมจะให้แกมาลงเครื่องใหม่”
นนท์ตอบคำถามของมารดา คำว่า ‘ลุงเพชร’ สะดุดหูของคุณนายบังอรเข้าอย่างจัง
ชื่อนี้ยังฝังใจหล่อนมิรู้ลืม
“ลุงเพชร… เอ่อ… ใช่คนที่เคยเป็นเพื่อนเก่าของพ่อแกหรือเปล่า… ”
คุณนายบังอรจำได้…
ว่าสามีของหล่อนเคยมีเพื่อนคนหนึ่งชื่อลุงเพชร เป็นช่างซ่อมเครื่องยนต์ และเป็นผู้ชายที่สามีของหล่อนเคยเอ่ยถึงบ่อยๆ เมื่อครั้งยังมีชีวิตอยู่และถูกชักนำเข้ามาในชีวิตของหล่อน
“ใช่ครับแม่… ลุงเพชรคนนั้นแหละน่าจะคนเดียวกัน แม่ความจำดีนะครับรู้จักลุงเพชรหรือครับ”
นนท์ตอบแล้วถามต่อด้วยความสงสัย…
“เอ่อ… ก็ไม่เชิงว่ารู้จัก… ”
คุณนายบังอรตอบในใจ…
คิดว่าลุงเพชรคนนี้ต้องเป็นผู้ชายคนเดียวกับที่สามีของหล่อนเคยพูดถึงบ่อยๆ และหล่อนเคยเจอในคืนนั้นเมื่อสองปีก่อน
“เอ่อ แล้วที่ว่าจะลงเครื่องใหม่… ยังไง”
หัวคิ้วของคุณนายบังอรชิดเข้าหากัน…
หล่อนรีบเปลี่ยนเรื่องจากลุงเพชร ดูเหมือนว่าไม่อยากให้ลูกชายของตนซักไซ้มากไปกว่านี้ ความหลังที่เคยมีกับลุงเพชรเป็นเรื่องที่หล่อนไม่ควรจะพูดถึง
“อ๋อ… จะใช้เครื่อง K13C เกียร์ tonanko 10 ครึ่ง ใบจักรทองเหลือง 100 นิ้ว”
นนท์บอกไปตามที่ได้คุยกับลุงเพชรเรื่องสเปคของเครื่องยนต์ที่จะทำการรื้อแล้วประกอบใหม่ทั้งหมด
“โอ๊ย… สาธยายภาษาช่างแม่ไม่รู้เรื่องพวกนี้หรอกจ้ะ ยังไงก็ดูให้ดีนะจ๊ะจะได้ไม่เสียเวลาทำมาหากิน… ”
หล่อนกำชับด้วยความห่วงใย
“ซี้ดดดด… เสียวเหลือเกินพี่เวทย์จ๋า” สองมือจองคุณนายบังอรขยุ้มหัวลุงเพชรด้วยความลืมตัว ยังไม่รู้ว่าไม่ใช่ผัวของตัวเองเพราะว่าลุงเพชรผมสั้นทรงเดียวกับลุงเวทย์แต่ที่หล่อนเริ่มรู้สึกถึงความแตกต่างก็ตรงที่เลียเก่งและตัวใหญ่ดุดันจนเริ่มผิดสังเกต “อ๊ะ… อ๊า… เสียวมากจะ… อูยยยย… ” ริมฝีปากของคุณนายบังอรห่อรัดเป็นวง…ได้ยินเสียงครวญครางสลับเสียงหายใจติดๆ ขัดๆ เมื่อลุงเพชรสะบัดลิ้นขยี้เม็ดเสียว กดย้ำๆ เพียงครู่เดียวน้ำเสียวของหล่อนก็แตกพุ่งออกมาอาบชุ่มลิ้นลุงเพชร“อ๊ะ… อ๊อย… ”คุณนายบังอรครางไม่หยุด…เคลิบเคลิ้มไปกับสัมผัสสุดดิบเถื่อนดุดันแปลกไปจากเดิมที่หล่อยเคยคุ้นโดนลีลาเล้าโลมขั้นเทพของลุงเพชรจัดหนัก ทำเอาหล่อนรู้สึกมีอารมณ์ทางเพศขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก “อูยยย… รูเยิ้มหมดแล้วพี่เวทย์จ๋าใส่ให้ที”คุณนายบังอรยอมรับว่าเสียวมาก…นี่เป็นครั้งแรกที่หล่อนเอ่ยปากร้องขอออกมาเองหลังจากโดนโลมเล้าจนอ่อนระทวยกลีบสวาทขมิบสู้ลิ้น น้ำเยิ้มออกมาแสดงอาการกระสันหาการสอดใส่ ทำเอาลุงเพชรตบะแตกทนไม่ไหว รีบเอามือดันเข่าสองข้างของหล่อนแบะอ้าขึ้นมาเป็นรูปตัวเอ็มขนานลำตัวลุงเพชรจับดุ้นเ
ลุงเพชรไม่ตอบอะไร ค่อยๆ เอามือดึงสายชุดนอนเส้นเล็กๆ เกี่ยวหัวไหล่กลมกลึงทั้งสองข้างลงมากองไว้ใต้ที่ต้นแขนแล้วค่อยๆ สอดมือเข้ามาระหว่างง่ามแขนของหล่อน ตะล่อมบีบเต้านมอวบใหญ่ผุดออกมาล้นอยู่เต็มอกเมื่อชุดนอนโดนเปลื้องลงมากองไว้ที่เอวลุงเพชรบีบขยำปทุมงู่งามเพียงครู่อึดใจก็พลิกร่างของหล่อนเปลี่ยนท่านอนหงายแทรกกายกำยำเข้ามาระหว่างง่ามขาสองข้างตั้งชัน จากนั้นเปลื้องชุดนอนลงมากองไว้ที่เอว เต้านมอวบใหญ่มหึมาผุดออกมาอวดความอะร้าอร่าม ปลายถันงดงามยั้งอยู่บนยอดปทุมตูมตั้ง รีบก้มลงดูดเลียหัวนมและไซ้สองเต้าสลับไปมาอย่างตะกละตะกลาม“อ๊า… ซี้ดดดด… ”คุณนายบังอรถึงกับร้องคราง…นานมากแล้วที่ไม่โดนดูดนม ลีลาดูดดุดันเร่าร้อนของลุงเพชรทำเอาหล่อนสยิวจัดจึงเอามือบีบเต้านมป้อนปลายหัวนมใส่ปากลุงเพชรด้วยความลืมตัวเพราะอารมณ์ที่พาไปลุงเพชรดูดเลียอย่างลนลาน กินนมจากเต้าของหล่อนอย่างกระหายจนปลายถันชูชันชี้ฟ้า“ซี้ดดด… ผัวจ๋าเสียวเหลือเกิน”คุณนายบังอรครางกระเส่า…เงยหน้าเปิดซอกคอให้ลุงเพชรจูบไซ้อย่างเมามันเหมือนคนที่เก็บกดความต้องการเอาไว้นานซึ่งลุงเพชรก็รู้…เดาได้ตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้าหล่อน รู้ว่าผู้หญ
เพราะลุงเพชรรู้ว่าหลังจากตัวเองเริ่มป่วยด้วยอาการติดสุราเรื้อรังและเป็นเบาหวาน มันส่งผลถึงการแข็งตัวของอวัยวะเพศในระยะหลังๆ มานี้ลุงเวทย์จึงไม่สามารถสอดใส่ได้อย่างเคย แม้บางครั้งใส่ได้แต่คาอยู่ไม่นานน้ำก็แตก อาการเหมือนนกกระจอกกินน้ำ ทำให้ลุงเวทย์เริ่มมองหาตัวช่วยกระทั่งมีโอกาสได้เจอกับลุงเพชรเข้าโดยบังเอิญโดยการแฝงตัวเข้าไปอยู่ในกลุ่มไลน์สวิงกิ้งลุงเวทย์เห็นภาพลุงเพชรแล้วถูกใจ…รู้ว่าผู้ชายตัวใหญ่ผิวเข้มลูกชาวเลแบบลุงเพชรนี่แหละสเปคของคุณนายบังอรเมียรักของตน จากนั้นลุงเวทย์กับลุงเพชรก็แอบติดต่อกันเรื่อยมาลุงเพชรไม่กล้าพูดเรื่องนี้กับคุณนายบังอรตรงๆ จึงต้องวางแผนสร้างสถานการณ์นี้ขึ้นมา“ผมขออนุญาตนะครับพี่เวทย์… ”คนอยากเอาเมียเพื่อนกล่าวพร้อมกับยื่นแก้วเหล้ามาชนกับสามีของหล่อนเสียงปากแก้วกระทบกันเบาๆ ก่อนที่ทั้งสองจะกรอกสุราลงคอจนหมดแก้ว“เออ… เต็มที่เลยนะกูอนุญาต อันที่จริงเรื่องนี้กูก็ใช้เวลาทำใจอยู่นานเหมือนกัน แต่เพื่อความสุขของเมียกูยอมได้… ”แม้จะกล่าวอย่างคนใจกว้างก็จริง แต่ลุงเวทย์ก็รินเหล้าลงแก้วแล้วดื่มอึกใหญ่เพื่อย้อมใจตัวเองอีกครั้ง “แต่ไม่รู้ว่าคุณนายจะยอมไหม… ”ล
ก่อนที่จะตัดสินใจนัดกันมาที่รีสอร์ตแห่งนี้โดยที่คุณนายบังอรไม่รู้ว่าลุงเวทย์พาหล่อนมาสวิงกิ้ง“ดื่มด้วยกันสักแก้วนะครับ… โซดาหรือโค้กดีครับคุณนาย… ”ลุงเพชรถามเสียงหวานพร้อมกับลงมือผสมเหล้าลงในแก้วอย่างตั้งอกตั้งใจ รินโซดาตามลงไปเมื่อคุณนายบังอรตอบว่าขอโซดาไม่เอาโค๊ก“ขอบคุณค่ะ… ”หล่อนกล่าวพร้อมกับเอื้อมมือรับแก้วเหล้าที่ลุงเพชรยื่นให้ จากนั้นได้ยินเสียงชนแก้วตามมาดังคลอไปกับเสียงพูดคุยสนทนาและมีหลายจังหวะที่ลุงเวทย์ปล่อยให้ลุงเพชรอยู่กับเมียของตนสองต่อสองลุงเวทย์แกล้งทำทีว่าเดินไปเข้าห้องน้ำบ้างและบางครั้งก็ออกไปยืนยืดเส้นยืดสายรับกระแสลมทะเลอันแสนสดชื่นโชยมาตลอดเวลาเวลาล่วงเลยมาอีกพักใหญ่ๆ…“ลุงเพชรอยู่หัวหินทำอะไรจ๊ะ… ”บังอรชวนคุยไปตามมารยาทยอมรับว่าลุงเพชรคนนี้เป็นผู้ชายที่มีเสน่ห์มาก ใบหน้าคมคร้ามรูปร่างสูงใหญ่สะดุดตา“ผมทำประมงครับ… มีเรือหาปลาอยู่หลายลำ”ลุงเพชรตอบ…อันที่จริงจะเรียกตัวเองว่าไต้ก๋งเรือก็ได้ เพราะเป็นลูกทะเลเต็มตัวเกิดในตระกูลที่ทำประมงพื้นบ้านเก่าแก่มานานหลายปี“แล้วทุกวันนี้ยังทำประมงอยู่ไหมคะ”คุณนายบังอรถามด้วยความอยากรู้“ทำครับ… แต่ช่วงหลังผมจ้างล
คุณนายบังอรเคยเจอลุงเพชรที่นั่น และเกิดเหตุการณ์บางอย่างที่ยังฝังอยู่ในใจของหล่อนให้จดจำผู้ชายคนนี้มาถึงทุกวันนี้“ลุงเพชรเป็นพ่อหม้ายแล้วตอนนี้เพิ่งเปิดร้านซ่อมแอร์และขายแอร์ด้วยครับ เป็นร้านใหญ่มากอยู่ในตัวเมืองหัวหินครับแม่… ”นนท์เล่าให้มารดาฟังว่าชีวิตของลุงเพชรทุกวันนี้ไม่ธรรมดา สมกับที่แกเป็นคนขยันทำมาหากิน“งั้นแสดงว่าทุกวันนี้ลุงเพชรต้องดูแลร้านเองใช่ไหมจ๊ะ… ”คุณนายบังอรแอบถามต่อด้วยความสนใจ“ลุงเพชรจ้างคนมาช่วยครับ แกทำทุกอย่างคนเดียวไม่ไหว มีลูกจ้างอยู่หลายคน ส่วนตัวแกก็ใช้ชีวิตสำราญครับ ยังคงชอบออกเรือตกปลาเหมือนเดิม ได้ข่าวว่าตอนนี้แกกำลังจะทำทัวร์ให้นักท่องเที่ยวที่ชอบออกเรือตกปลาตกหมึกครับ”นนท์บอกเล่าเรื่องราวของลุงเพชรที่คุณนายบังอรไม่เคยรู้ตลอดสองปีกว่า“เอ่อ… นนท์ แอร์ที่บ้านไม่ค่อยเย็น นนท์ลองถามลุงเพชรให้ทีว่าแกมีเวลาเข้ามาดูให้ไหม… ”ไม่รู้ว่าอะไรดลใจให้หล่อนเอ่ยประโยคนี้ออกมา ทั้งที่ช่างแอร์ในปราณบุรีก็มีเยอะแยะมากมาย“ได้ครับแม่เดี๋ยวผมนัดให้… ”จากนั้นไม่นาน นนท์ก็โทรหาลุงเพชร…แกรับสาย…พูดคุยกันเพียงไม่กี่คำก็รีบรับปากว่าจะเข้าจัดการให้ด้วยตัวเอง“เรียบร้อย
“ครับแม่… ลงเครื่องอาทิตย์นึงก็เสร็จครับ เมื่อวานนี้ผมโทรไปคุยแล้ว พรุ่งนี้ผมจะนัดลุงเพชรเข้ามาดูเรือ… ”นนท์กล่าวให้มารดาสบายใจ…แต่คำพูดของลูกชายที่ได้ยินกลับทำให้คุณนายบังอรรู้สึกตื่นเต้นปนตกใจ ไม่คิดว่า ‘ลุงเพชร’ ผู้ชายที่หล่อนได้เจอในคืนนั้นเมื่อสองปีก่อนจะหวนกลับมาเจอกันอีก ทั้งที่หลังจากเหตุการณ์ครั้งนั้นผ่านพ้น หล่อนก็ไม่ติดต่อเขาอีกเลย พยายามลืม แต่กลับยิ่งจำฝังใจพูดคุยกันต่ออีกครู่ใหญ่ๆ นนท์ก็ขับรถกระบะกลับออกไปจากบ้านหลังใหญ่นนท์ยังมีบ้านอีกหลังอยู่ริมเวิ้งทะเล…ซึ่งเป็นที่จอดเรือและมีบ้านพักคนงานชาวพม่าที่จ้างมาทำงานเป็นลูกเรืออีกสิบกว่าคนทุกวันนี้นนท์ได้สาวพม่าที่มาทำงานด้วยเป็นเมีย ตอนนี้มีลูกด้วยกันแล้วสองคนแล้วอีกสัปดาห์ต่อมาตอนเช้าของวันศุกร์ นนท์ขับรถกระบะเข้ามาที่บ้านหลังใหญ่ที่ตอนนี้นางบังอรผู้เป็นมารดาอาศัยอยู่เพียงคนเดียวลำพัง“นนท์จ๊ะ… วันนี้เข้ามาแต่เช้าเชียว”คุณนายบังอรชะโงกใบหน้าออกมาจากประตูบ้าน เอ่ยทักทายลูกชายที่วันนี้เข้ามาที่บ้านแต่เช้าทั้งที่ปกติถ้าไม่มีธุระอะไร นนท์ก็จะไม่ค่อยเข้ามาที่นี่ ด้วยมีบ้านอีกหลังอยู่ที่เวิ้งทะเลซึ่งเป็นอู่จอดเรือประมงห







