Only you - ตอนพิเศษ1

'ต่อให้เราจะเคยเป็นดอกไม้ที่เหี่ยวเฉาเพราะมือใคร แต่วันใดที่ถึงเวลาอันเหมาะสมดอกไม้ที่เคยเหี่ยวก็กลับมาผลิบานสวยสะพรั่งได้อีกครั้ง' ฉันเคยอ่านเจอประโยคนี้ในนิยายเรื่องหนึ่ง เป็นเรื่องราวความรักของสามีภรรยาที่ต้องเลิกรากันเพราะสามี มีชู้ หลังจากที่หย่ากันได้ไม่นาน ตัวภรรยาก็ได้เจอรักครั้งใหม่ เขาคนนั้นเป็นผู้ชายที่ดีพร้อมและอยู่ดูแลเธอไม่ห่าง

เธอเปรียบตัวเองเป็นดั่งดอกไม้ที่เหี่ยวตาย และกลับมาบานสะพรั่งอีกครั้งเมื่อได้รับการดูแลอย่างดีเยี่ยม ได้รับความรักอย่างเปี่ยมล้น ความรักที่เธอไม่ต้องแบ่งแย่งกับใคร ความรักที่เป็นของเธอเพียงคนเดียว

มันน่าตลกมาก ๆ เมื่อนิยายเรื่องนั้นที่ปรียาดาเธอได้อ่านดันมีเนื้อหาคล้ายกันกับชีวิตของเธอ

ปรียาดาที่เคยเทิดทูนความรัก มอบทั้งกาย มอบทั้งใจให้ แต่สุดท้ายแค่เพียงเศษเสี้ยวหัวใจของเขาคนนั้นเธอก็ไม่เคยได้กลับมา สองปีเต็ม ๆ ที่เธอใช้เวลาทำใจหลังจากเลิกรา ภาพวันวานและเหตุการณ์วันนั้นมันยังตามหลอกหลอนอยู่ทุกคราแล้วมันก็ค่อย ๆ จางหายไปตามกาลเวลา ไม่นึกถึงเท่ากับไม่เจ็บปวด ปรียาดาจึงพยายามไม่นึกถึงมัน เหตุการณ์วันนั้นจางหายไปจากความรู้สึกแต่ทว่ามันกลับไม่