คุณสามีไม่เคยรัก

คุณสามีไม่เคยรัก

last updateLast Updated : 2026-01-03
By:  กชภาภัคCompleted
Language: Thai
goodnovel12goodnovel
10
2 ratings. 2 reviews
56Chapters
3.3Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

ภีม ธิปติพัศ (ทิบ-ติ-พัด) (ก็บอกอยู่ว่าไม่รัก ไม่เคยรักจะเรียกร้องอะไรหนักหนาวะ) ปัน ปรียาดา (ปรี-ยา-ดา) (ไม่เคยรักเลยว่างั้น หึ! น่าสมเพชจังหมายถึงฉันน่ะนะ)

View More

Chapter 1

บทนำ

In an old house that looks abandoned from the outside, an old man sitting beside the only fire source in the sitting room, holding a very old-looking scroll, and a look of uncertainty was written all over his face.

He stared down at the book in his hand and sighed deeply. he opened it and read what was written in it.

"Despite the divine spirits warning the Lycans should avoid pride because he only held power with the moon goddess's permission.

The Lycans declared themselves the author of their own good fortune and the designer of their own destiny which led to lots of wars among themselves thereby destroying the earth. when they were at the edge of destroying the planet, a light suddenly appeared from above, and in it came a woman with an ethereal beauty sitting on a white horse. her lovely long flowing hair was beautifully adorned with a crescent moon crown surrounded by stars. she was the moon goddess.

"Lycans to you, it is spoken, your powers have departed from you and you shall be deprived authority over other supernatural beings and your dwelling shall be among them, they shall make you live as they do: and on every full moon night, you shall live as a beast with no bearing of humanity.

But a savior will be born 10,000 years to come, she will be the only silver wolf ever seen uniting your world and regaining back your authority over the supernatural brings alongside her mate. only through her can the prophecy be fulfilled."

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters

reviews

เฉิ่ม🐹
เฉิ่ม🐹
จบแล้วววววววว
2026-04-08 20:33:29
1
0
เฉิ่ม🐹
เฉิ่ม🐹
เขียนดีมากค่ะ อ่านเพลินเลย
2026-04-08 20:33:13
1
0
56 Chapters
บทนำ
คฤหาสน์อธิราชบดินทร์ เมื่อขาก้าวสู่อธิราชบดินทร์ลมหายใจของปรียาดาสะดุดอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอมองไปรอบคฤหาสน์แห่งนี้ด้วยความหวาดหวั่นเพราะนานมากแล้วที่เธอไม่ได้มาเหยียบ ณ ที่แห่งนี้ ที่ที่เต็มไปด้วยความทรงจำมากมายระหว่างเธอกับเขา ผู้ชายที่เธอแอบรักตั้งแต่วัยเยาว์ แต่แล้ววันนี้เธอก็กลับมาเหยียบที่แห่งนี้อีกครั้ง กลับมาในฐานะภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายของธิปติพัศ ทายาทเพียงหนึ่งเดียวของอธิราชบดินทร์ พ่อของธิปติพัศและปรียาดาเป็นเพื่อนรักกันมาตั้งแต่สมัยเรียนมัธยมด้วยกันจนกระทั่งที่ทั้งสองต่างมีครอบครัวมีลูกที่น่ารักก็ได้หมายมั่นสัญญากันว่าเมื่อใดก็ตามที่พ่อของธิปติพัศมีลูกไม่ว่าจะหญิงหรือชายเช่นเดียวกันกับพ่อของปรียาดาจะให้ลูกของทั้งคู่แต่งงานกัน จวบจนเวลาล่วงเลยมาถึง ณ ปัจจุบัน ที่ธิปติพัศอายุยี่สิบแปดปี และปรียาดา อายุยี่สิบห้าปี พ่อของชายหนุ่มก็ได้มาทวงถามคำสัญญาที่เคยให้ไว้ในอดีตกับพ่อของปรียาดา จึงบังเกิดเป็นงานแต่งงานใหญ่โตขึ้นมาข่าวแต่งงานของคนทั้งคู่แพร่สะพัดกระหน่ำไปทุกช่องทางเกิดเสียงฮือฮาขึ้นอย่างกว้างขวางเมื่อทายาทอสังหาริมทรัพย์หมื่นล้านแต่งงานกับลูกสาวเจ้าของธุรกิจเห
Read more
Episode1
"เชิญปันตามสบายเลยนะครับ พี่มีงานที่ทำค้างไว้ต้องเคลียร์อีกเยอะ" เมื่อได้ยินธิปติพัศพูดแบบนั้นแววตาหวานใส่ที่กำลังมองสำรวจสิ่งของภายในห้องอย่างสนอกสนใจต้องจำยอมล่าถอยเบนสายตากลับมามองยังคงเป็นสามี "ค่ะ" ปรียาดาตอบรับอย่างไม่เต็มใจนักเพราะตั้งแต่แต่งงานจวบจน ณ ปัจจุบันที่เธอมายืนอยู่ตรงนี้เป็นเวลารวมกันถึงสองอาทิตย์ที่ธิปติพัศไม่มีเวลาให้เธอเลย หลังจากแต่งงานธิปติพัศให้เธออยู่ที่บ้านก่อนเขาให้เหตุผลว่าเขาต้องเคลียร์งานที่ทำค้างไว้ให้เสร็จเพื่อที่จะได้รับเธอมาอยู่ด้วยกันและมีเวลาพาเธอไปฮันนีมูนตามที่ต่าง ๆ ที่เคยวางแพลนกันไว้ก่อนแต่งงาน แต่ทว่าความจริงกลับไม่เป็นอย่างนั้นเมื่อถึงกำหนดวันที่เธอกับเขาต้องย้ายมาอยู่ด้วยกันธิปติพัศไม่ได้ไปรับเธอตามคำสัญญาที่ให้ไว้แต่กลับให้ลูกน้องคนสนิทไปรับเธอมาที่นี่แทนเขา จนกระทั่งตอนนี้ที่เธอยืนอยู่ใต้หลังคาเดียวกัน คนเป็นสามีก็ยังไม่มีเวลาให้ แม้นจะน้อยใจธิปติพัศแค่ไหนปรียาดาก็ไม่อยากงี่เง่า เพราะจำได้ว่าครั้นวัยเยาว์ธิปติพัศเกลียดเวลาที่เธองี่เง่ามากแค่ไหน "ไม่งอแงนะครับพี่มีงานที่ต้องทำจริง ๆ " ธิปติพัศสังเกตุเห็นสีหน้าที่เปลี่ยนไปของปรียาดา
Read more
Episode2
ภายในห้องครัวขนาดใหญ่มีหญิงสาวคนหนึ่งกำลังทำอาหารอย่างขะมักเขม้นด้วยใบหน้าที่เปี่ยมเต็มไปด้วยความสุขเมื่อเผลอนึกไปถึงตอนเห็นใครอีกคนได้ชิมฝีมือการทำอาหารของเธอ ปรียาดามั่นใจมากว่าฝีมือของเธอไม่ตกรสชาติอาหารของเธอยังคงเดิมเหมือนกับตอนอายุสิบสามปีที่เธอหัดเรียนทำอาหารเพื่อให้ธิปติพัศในวัยสิบหกปีได้ทาน"คุณปันทำอาหารเก่งขึ้นรึเปล่าคะ ป้าจำได้ว่าตอนนั้นคุณปันเข้าครัวทีไรเป็นอันต้องเละเทะทุกที" ป้าแม่บ้านเย้าแหย่หญิงสาวอย่างไม่จริงจังมากนักด้วยความเอ็นดู ครั้นอดีตเธอจำได้ดีว่าหญิงสาวคนนี้มีความมุ่งมั่นมากขนาดไหนถึงกับไปเรียนทำอาหารเพื่อให้ชายอันเป็นที่รักได้ทานฝีมือของตัวเอง ตอนนั้นหนูปันของเธอทำเป็นแค่ของโปรดของธิปติพัศและเวลาที่เธอเข้าครัวทีไรเหล่าแม่บ้านก็ต่างพากันกุมขมับเพราะสภาพห้องครัวเละเทะจนดูไม่ได้เลย ตัดภาพมาที่ตอนนี้ปรียาดาดูคล่องแคล่วขึ้นเยอะมากสามารถทำอาหารได้หลากหลายและที่สำคัญห้องครัวไม่เละเทะเหมือนเก่าแล้ว เธอเปลี่ยนไปมากแต่หนึ่งสิ่งที่มันไม่เคยเปลี่ยนไปเลยคือความเอาใจใส่ที่เธอมีต่อธิปติพัศ"ป้าสำลีก็พูดไป คนเรามันต้องมีการพัฒนากันบ้างสิคะ" ปรียาดาเขินอายกับคำพูดของป้าแม่
Read more
Episode3
เมื่อหย่อนก้นนั่งลงเก้าอี้ได้สำเร็จธิปติพัศกวาดสายตามองอาหารบนโต๊ะที่มันดูเยอะเต็มไปหมดด้วยความรู้สึกหลากหลายก่อนจะแหงนหน้าขึ้นมามองสบดวงหน้าหวานของปรียาดาที่ไม่พูดไม่จาตั้งแต่เดินออกมาจากห้องทำงานพร้อมเขาแล้ว และธิปติพัศก็รู้ดีว่าที่ปรียาดามีท่าทีแบบนี้เพราะอะไร คราแรกเขาตั้งใจว่าจะไม่ลงมาทานข้าวเพราะตัวเขามีงานที่ต้องเคลียร์จริง ๆ แต่พอเห็นใบหน้าที่เศร้าหม่นของคนเป็นภรรยาเขาจึงยอมทิ้งงานมานั่งทานข้าวกับเธอ"ปันทำอาหารเองเหรอครับ" ธิปติพัศถามเพราะบางเมนูเขาจำได้ว่าปรียาดาเคยทำให้เขาทาน "ใช่ค่ะ ปันเป็นคนทำ" แม้จะตอบเขาด้วยน้ำเสียงปกติแต่ใบหน้าของปรียาดาก็ไม่ได้ดีขึ้นเลย "จะลำบากทำไมกันครับบ้านเรามีแม่บ้านเยอะแยะ" เธอไม่จำเป็นต้องเข้าครัวเองให้ยุ่งยากในเมื่อคฤหาสน์อธิราชบดินทร์แห่งนี้มีบริวารมากมายคอยอำนวยความสะดวกสบายให้ "ปันแค่อยากทำอาหารให้พี่ภีมทานเหมือนที่เคยทำ แต่ถ้าพี่ภีมไม่สะดวกใจจะทาน จะให้ปันเอาไปทิ้งก็ได้นะคะ" ไม่รู้ว่าจะอะไรดลใจปรียาดาถึงได้กล้าพูดประชดธิปติพัศออกไปแบบนั้น ไม่รู้ว่ามันเป็นเพราะความน้อยใจหรือเสียใจกัน แต่ทว่าตอนนี้ธิปติพัศกำลังไม่พอใจคำพูดของเธอที่สุด"
Read more
Episode4
ธิปติพัศเดินออกไปจากโต๊ะอาหารพักใหญ่แล้วถึงคราวที่ปรียาดาจะเดินกลับขึ้นห้องมาบ้าง เธอเดินมาทิ้งตัวนั่งลงบนเตียงนอนพลางถอนหายใจออกมาเบา ๆ เพื่อระบายความอัดอั้นที่สุมอยู่ในอก ปรียาดากำลังสับสนในท่าทีของธิปติพัศที่มีต่อเธอ บางทีเขาก็อ่อนโยนแต่บางครั้งเขาก็ดูเย็นชามากเหมือนกับคนที่เธอไม่เคยรู้จักเลยด้วยซ้ำ เหมือนเราไม่เคยรู้จักกันเหมือนธิปติพัศคนนี้ไม่ใช่พี่ภีมคนเดิมของเธออีกแล้ว "เลิกคิดมากได้แล้วปัน เขาจะเป็นคนอื่นไปได้ยังไง" ปรียาดาเอ่ยเตือนสติตัวเองที่เริ่มจะเตลิดไปไกล พร่ำบอกตัวเองว่ามันคงไม่มีอะไร มันคงไม่ใช่ในแบบที่เธอคิดหรอก "พี่ภีมคงเครียดเรื่องงาน" เมื่อคิดได้แบบนั้นมันก็ทำให้ความรู้สึกว้าวุ่นในใจดีขึ้นมาบ้างแต่ทว่ามันกลับมีความรู้สึกอื่นเข้ามาแทนที่ เมื่อคิดได้ว่าตัวเองเผลอทำกิริยาไม่ดีใส่ใครอีกคนไป ปรียาดาอยากจะไปขอโทษธิปติพัศแต่ก็คิดว่ามันคงไม่เหมาะที่เธอจะไปกวนเขาในเวลานี้ เพราะปานนี้ธิปติพัศคงกำลังหัวหมุนอยู่กับงาน คำต่อว่าของธิปติพัศ ปรียาดาไม่ได้ลืมเธอแค่พยายามไม่คิดมากและบอกกับตัวเองว่าเธอนั่นแหละเป็นคนผิด เพราะถ้าเธอไม่พูดประชดประชันแดกดันธิปติพัศก่อน ช
Read more
Episode5
คล้อยหลังธิปติพัศไปอาบน้ำปรียาดานอนมองเพดานห้องตาปริบพลางคิดอะไรเรื่อยเปื่อยอยู่ตลอดเวลา เธอนอนมองเพดานอยู่แบบนั้นจนหนังตาเธอเริ่มหย่อนจะหลับเต็มทนแต่ก็พยายามฝืนตัวเองไว้เพื่อรอใครอีกคนที่ผ่านไปแล้วหนึ่งชั่วโมงก็ไม่ยอมออกมาจากห้องน้ำสักที จะให้ไปเคาะประตูเรียกปรียาดาก็ไม่กล้าทำได้เพียงนอนรอเขาอยู่อย่างนี้ แกร่ก ในจังหวะที่ดวงตากลมจะปิดสนิทเสียงสวรรค์ที่เธอรอคอยก็ถูกเปิดด้วยฝีมือของคนที่เธอรอ ปรียาดาไม่ได้ลืมตามองธิปติพัศเธอยังคงนอนหลับตาอยู่อย่างนั้น ธิปติพัศที่ยืนเช็ดผมอยู่หน้าห้องน้ำเขามองมาทางปรียาดาที่กำลังหลับตาพริ้มพลางคิดว่าเขาแช่น้ำนานขนาดนั้นเลยหรือไงออกมาอีกทีปรียาดาถึงได้หลับไปแล้ว ธิปติพัศยืนมองปรียาดาอยู่ครู่ใหญ่ก่อนจะเดินเลี่ยงไปอีกทางเพื่อไปแต่งตัวในห้องแต่งตัวที่อยู่อีกด้านหนึ่งของเตียงนอนเขาใช้เวลาแต่งตัวไม่นานก็เดินมาล้มตัวลงนอนข้าง ๆ ปรียาดา เขาลังเลอยู่นานมากว่าจะทำยังไงกับหญิงสาวที่กำลังนอนหลับอยู่ดี จะย้ายตัวเองไปนอนที่อื่น หรือนอนตรงนี้แบบไม่แตะต้องกัน แต่คำพูดที่เขาพูดกับปรียาดาก่อนไปอาบน้ำก็แวบเข้ามาในโสตประสาทและใช่คนอย่างธิปติพัศไม่เคยผิดค
Read more
Episode6
"เรามามีความสุขด้วยกันเถอะนะ" เมื่อเห็นสีหน้าลังเลของคนใต้ร่าง ธิปติพัศไม่รอช้าเอ่ยพูดตะล่อมหญิงสาวก่อนที่เธอจะเปลี่ยนใจ กลิ่นกายหอมจากร่างของหญิงสาวมันทำให้เขากำลังจะตบะแตกความอดทนของเขากำลังขาดสะบั้น ส่วนกลางกายตื่นตัวขึ้นเต็มลำจนรู้สึกปวดหนึบตรงส่วนนั้นไปหมด "มันจะไม่เจ็บใช่ไหมคะ" ปรียาดาที่มองเห็นสีหน้าที่ทรมานของคนบนร่างก็เกิดอาการใจอ่อน เธอลังเลเล็กน้อยพอเป็นพิธี "พี่จะทำเบา ๆ " "ปันตกลงค่ะ" แค่ได้ยินว่าเขาจะทะนุถนอมเธอใจของเธอก็อ่อนยวบไปหมด ยอมเปิดทางให้เขาได้เชยชมร่างกายอันหอมหวานของเธอที่ไม่เคยผ่านมือชายใดได้ตามอำเภอใจ "อื้อ" ริมฝีปากเล็กครางเครือกับสัมผัสแปลกใหม่ที่เธอได้รับ มันรู้สึกวาบวามไปทั่วทั้งร่างท้องน้อยของเธอปั่นป่วนไปหมดราวกับมีผีเสื้อนับร้อยบินวนอยู่ในนั้น ในยามที่ริมฝีปากของคนบนร่างจูบซึบซับบนผิวเนื้อของเธอ ธิปติพัศลากลิ้นสัมผัสร่างกายของปรียาดาทั่วทั้งร่าง ร่างกายของเธอมันช่างหอมหวานราวกับน้ำผึ้งก็ไม่ปาน ธิปติพัศอยากกลืนกินเธอไปทั้งร่าง ยิ่งเสียงครางหวานของหญิงสาวดังทบกับโสตประสาทอารมณ์ของเขาก็ยิ่งเตลิดจนฉุดไม่อยู่ เขาอยากเสียบเธอจะแย่ แต่ติดที
Read more
Episode7
เช้าของอีกวัน คนที่ยังนอนหลับตวัดวงแขนเรียวเล็กหมายจะโอบกอดคนเป็นสามีแต่ทว่าเธอกลับพบแต่ความว่างเปล่า ไม่ว่าเธอจะควานมือไปทางไหนตรงไหนเธอก็สัมผัสไม่โดนตัวของเขาเลย ปรียาดาลืมตาตื่นเพื่อมองให้แน่ใจว่าสามีของเธอไม่ได้นอนอยู่ตรงนี้แล้วจริง ๆ เธอแหงนหน้ามองนาฬิกาบนฝาผนังก็ยิ่งขมวดคิ้วเข้าหากันเช้าขนาดนี้คนเป็นสามีรีบตื่นไปไหนกันและยิ่งไปกว่านั้นทำไมเขาถึงไม่ปลุกเธอเลย "เฮ้อ" เจอแบบนี้ปรียาดาถอนหายใจออกมาเบา ๆ ด้วยความรู้สึกหลากหลาย ก่อนจะพาตัวเองเข้าห้องน้ำชำระล้างกายเปลี่ยนเป็นเสื้อผ้าชุดใหม่แล้วออกจากห้องลงมายังด้านล่าง ในใจคิดว่าสามีกำลังนั่งจิบกาแฟอ่านหนังสือพิมพ์อยู่ห้องรับแขกแน่ ๆ "พี่ภีมล่ะคะ" แต่เมื่อเอ่ยถามแม่บ้าน "คุณผู้ชายออกไปทำงานแล้วค่ะ" คำตอบที่ได้รับทำเอาปรียาดาเบ้หน้า ความรู้สึกมากมายประเดประดังเข้ามาเธอไม่รู้เลยว่าตอนนี้เธอควรรู้สึกยังไงดี เมื่อคืนมีความสุขด้วยกันแท้ ๆ แต่พอเช้ามาเขากลับหายไปเสียดื้อ ๆ โดยไม่บอกกล่าวกันสักคำ และตัวเธอเองก็คงไม่น้อยใจหนักขนาดนี้ถ้าธิปติพัศบอกเธอบ้างว่าเขาไปไหน "คุณปันจะให้แยมตั้งโต๊ะเลยไหมคะ" "ไม่ต้องหรอกค่ะ แค่ยกข้าวต้ม
Read more
Episode8
หลังจากที่คุยกันเรื่องเปิดร้านขนมหวานวันนั้นธิปติพัศก็จัดการให้ปรียาดาเองทุกอย่างไม่ว่าจะเป็นการไปดูทำเลร้านด้วยตัวเอง ออกแบบร้านในแบบที่เธอชอบ หาช่างมาทำ หาอุปกรณ์ดี ๆ มาเตรียมไว้ให้ เขาเก็บทุกรายละเอียดที่พอจำได้เกี่ยวกับเธอและเร่งทำทุกอย่างให้เสร็จเธอจะได้ไม่ต้องเซ้าซี้อยากมาทำงานกับเขาอีก คนอย่างปรียาดามาทำอะไรแบบนี้ไม่ได้หรอก งานเอกสารพวกนี้ปวดหัวจะตายชัก ด้านปรียาดาหลังจากที่ธิปติพัศบอกว่าจะเปิดร้านขนมให้เธอ เธอก็ฝึกทำขนมบวกเครื่องดื่ม เช่น พวกชา กาแฟ อยู่บ้านทุกวัน เหล่าแม่บ้านและลูกน้องของธิปติพัศต่างพากันชอบใจใหญ่ที่มีของอร่อยมาให้ลิ้มรสทุกวัน ขนมของปรียาดาอร่อยมาก ยิ่งเครื่องดื่มยิ่งไม่ต้องพูดถึงถ้าได้เปิดร้านขึ้นมาจริง ๆ เธอคงได้ทำมือระวิงเป็นแน่ อย่างเช่นตอนนี้ที่ภายในห้องครัวกำลังวุ่นวายอย่างหนักเนื่องจากวันนี้ปรียาดาทำขนมหลายอย่าง แถมวันนี้ยังมีเมนูใหม่อย่างเค้กชาไทยมาให้เหล่าแม่บ้านและพี่ ๆ เหล่าบอดี้การ์ดของธิปติพัศได้ลองทาน "หอมมากเลยค่ะคุณปัน" ส้มหวานตั้งหน้าตั้งตารออย่างใจจดใจจ่อรอชิมเมนูใหม่ของเจ้านายสาว เธอกลืนน้ำลายอึกแล้วอึกเล่าเช่นเดียวกันกับแม่บ้านค
Read more
Episode9
เป็นอีกครั้งที่ปรียาดากลับมายิ้มได้เพราะธิปติพัศ เธอจับมือเขา ออกแรงดึงให้ธิปติพัศเดินตามเข้ามาในบ้านดันตัวเขาให้นั่งลงที่โต๊ะรับประทานอาหารส่วนตัวเธอก็เดินหายเข้าไปในห้องครัวและกลับออกมาพร้อมกับเค้กหนึ่งปอนด์ในมือ ปรียาดาฉีกยิ้มกว้าง ก่อนจะวางเค้กลงตรงหน้าธิปติพัศ ธิปติพัศที่ได้เห็นเค้กที่หญิงสาวทำก็อดคิดในใจไม่ได้ว่า 'หน้าตาไม่เลว' "ปันทำหมดนี่คนเดียวเหรอ" เอ่ยถามคนตัวเล็กออกไปว่าเค้กที่วางอยู่ตรงหน้าและเค้กที่เธอได้แจกจายให้คนอื่นไปเธอทำมันทั้งหมดคนเดียวรึเปล่า "ใช่ค่ะ ปันทำคนเดียว ทำคนเดียวทุกวัน มีขนมเยอะมากที่ปันทำแต่น่าเสียดายที่พี่ภีมไม่ได้ชิม" ปรียาดาเอ่ยเสียงเศร้าแต่แค่ครู่เดียวเท่านั้นเธอก็กลับมายิ้มสดใส ตาเธอเป็นประกายทำหน้าลุ้นระทึกอย่างตื่นเต้นเมื่อเห็นว่าธิปติพัศตักเค้กเธอเข้าปากไปแล้ว "เป็นยังไงบ้างคะ" เธอลุ้นจะแย่ ธิปติพัศไม่ยอมให้คำตอบเธอสักที ยังคงตักเค้กเข้าปากไม่หยุดเช่นเดียวกับสายตาที่มองหน้าเธอไม่ละไปไหน "รสชาติมันเป็นยังไงบ้างคะ" ไม่รู้ว่าครั้งที่เท่าไรที่ปรียาดาถามย้ำแต่ธิปติพัศก็ยังคงไม่ให้คำตอบเธอสักที "พี่ภีม" จนเมื่อเธอโอดครวญ "ไม่เลว" เพียงแค่
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status