Share

บทที่ 7

Author: หลิวหลีเสวียเสวี่ย
ฉือเจียวยิ้มมุมปาก หัวใจเต็มไปด้วยความหวาน เธอเอนตัวอ่อนนุ่มซบอกฮั่วซือหานก่อนเงยใบหน้าที่งดงามขึ้นมองเขา “ฉันรู้อยู่แล้วว่าคุณไม่ใจร้าย คุณไม่มีทางทิ้งฉัน”

ฮั่วซือหานในฐานะมหาเศรษฐีแห่งไห่เฉิง หล่อเหลาสง่างาม ทรงอำนาจจนสามารถเปลี่ยนแปลงสถานการณ์ได้ตามใจ เขาคือผู้ชายที่เติมเต็มทุกจินตนาการของเธอ

แต่เมื่อสามปีก่อน เขาประสบอุบัติเหตุและกลายเป็นเจ้าชายนิทรา หมอทุกคนบอกว่าเขาจะไม่มีวันฟื้นอีกในชาตินี้ แล้วเธอจะปล่อยให้ช่วงวัยอันงดงามของเธอสูญเปล่าอยู่กับเขาได้อย่างไร?

ดังนั้น เธอจึงหนีไป

ใครจะไปคิดว่าเมื่อฉือหว่านแต่งงานแทนเธอ ผ่านไปเพียงสามปี ฮั่วซือหานกลับฟื้นขึ้นมาได้

จนถึงตอนนี้ เธอก็ยังไม่รู้ว่าฮั่วซือหานฟื้นขึ้นมาได้อย่างไร หรือว่าโชคชะตาของฉือหว่านเหมาะสมที่จะนำโชคลาภมาให้?

หมอต่างก็พูดว่านี่คือปาฏิหาริย์ทางการแพทย์

ดังนั้น เธอจึงกลับมา

เธอรู้ว่าฮั่วซือหานรักเธอ และไม่มีทางทิ้งเธอ

ฮั่วซือหานมองใบหน้างดงามของฉือเจียว “ถ้าไม่ใช่เพราะเรื่องเมื่อก่อน…คุณคิดว่าผมจะตามใจคุณขนาดนี้เหรอ?”

เมื่อพูดถึง “เรื่องเมื่อก่อน” ฉือเจียวก็ชะงัก ดวงตาเผยความรู้สึกไม่สบายใจออกมา

ฉือเจียวเปลี่ยนเรื่อง “คุณเคยนอนกับฉือหว่านไหม?”

ฮั่วซือหานก้มตาลง “ถ้าไม่นอนกับเธอ จะให้นอนกับคุณแทนเหรอ?”

เธอรู้ว่าเขาไม่เคยนอนกับฉือหว่าน แต่ก็ยังถามไปแบบนั้น

เขารับคำถามของเธอและดึงเรื่องไปอย่างมีนัย

ฉือเจียวชอบท่าทางของเขาตอนนี้ ดูเป็นชายหนุ่มที่สุขุมและทรงเสน่ห์ แต่ก็มีความเจ้าเล่ห์ที่สามารถทำให้คนหน้าแดงได้เพียงคำเดียว

ผู้ชายที่ดูเย็นชาและสุขุมคนนี้ เธออยากถอดเสื้อผ้าเขาออกทั้งหมดเพื่อดูว่าเขาจะเร่าร้อนขนาดไหน

ฉือเจียวพลิกตัวและนั่งคร่อมบนเอวแข็งแรงของเขาอย่างกล้าหาญ ใช้สองแขนคล้องคอเขา ริมฝีปากแดงเข้ามาใกล้ริมฝีปากบางของเขาและกระซิบอย่างยั่วยวน “อยากนอนกับฉันไหม?”

จ้าวชิงที่ติดตามฮั่วซือหานมาหลายปี มีไหวพริบดีพอที่จะยกแผงกั้นตรงกลางขึ้น

ฮั่วซือหานมองฉือเจียว แต่ไม่ได้พูดอะไร

ฉือเจียวในชุดเดรสสายเดี่ยวสีแดง ด้วยท่านั่งคร่อมของเธอ ชายกระโปรงเลิกขึ้น เผยให้เห็นเรียวขาคู่สวยของเธอ

ตอนนี้ ขาคู่สวยที่ได้รับการยกย่องว่าเป็น "เรียวขาอันดับหนึ่งของไห่เฉิง" นั้น ขาวเนียนและงดงามพันเกี่ยวอยู่บนกางเกงสแลคสีดำของเขา ดูเย้ายวนและงดงาม

ฉือเจียวกระชับขาเข้าหากัน ใช้ขาคู่นั้นหนีบเอวบางและแข็งแกร่งของเขาแน่น “พูดสิ อยากนอนด้วยไหม?”

แค่เขาพูดว่า "อยาก" เธอก็พร้อมจะให้ในตอนนี้

ฮั่วซือหานเข้าใจความหมายของเธออย่างชัดเจน

แต่ในหัวของฮั่วซือหาน กลับมีภาพขาคู่สวยของฉือหว่านที่เขาเห็นในบาร์เมื่อครู่นี้

เรียวขาของฉือหว่านมีสัดส่วนสมบูรณ์แบบ ระหว่างกระดูกและเนื้อเนียนอย่างพอเหมาะ

ฉือหว่านถามเขาว่า ขาของเธอกับขาของฉือเจียว เขาชอบขาไหนมากกว่ากัน

ฮั่วซือหานไม่เข้าใจว่าทำไมตัวเองถึงคิดถึงฉือหว่านในตอนนี้

ในตอนนั้น ฉือหว่านยกขาขึ้น ส้นสูงประดับคริสตัลบนข้อเท้าขาวเนียนของเธอแกว่งไปมา ก่อนที่เธอจะใช้ปลายเท้าสวยสะอาดไล้ที่ขาของเขา พร้อมถามว่า ขาของฉือเจียวเคยพันรอบเอวเขาหรือเปล่า

ฮั่วซือหานยื่นมือจับมือของฉือเจียวที่คล้องคอเขาออก “ผมยังไม่ได้หย่า”

ฉือเจียว “...แล้วไง?”

ฮั่วซือหาน “ผมไม่มีความคิดที่จะนอกใจในระหว่างสมรส”

ฉือเจียว “……”

ทุกความเย้ายวนจางหายไป ฮั่วซือหานยุติทุกสิ่ง

ฉือเจียวลงจากตักของเขาด้วยความผิดหวัง เธอเองก็มีศักดิ์ศรี ถ้าฮั่วซือหานอยาก เธอถึงจะยอมให้

ฉือเจียว “ซือหาน แล้วคุณกับฉือหว่านจะหย่ากันเมื่อไหร่?”

ฮั่วซือหานเงยหน้าขึ้นมองออกไปนอกหน้าต่าง ที่จริงแล้วการที่ฉือหว่านเป็นฝ่ายขอหย่าก็ถือว่าดี เพราะเขาเองก็วางแผนที่จะหย่าเหมือนกัน

ฮั่วซือหานพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา “อีกไม่นาน”

...

ฉือหว่านและซูเสี่ยวฝูกลับมาที่อพาร์ตเมนต์ ฉือหว่านล้มตัวลงบนเตียงนุ่มของเธอ

หลังจากการปลดปล่อยตัวเองในค่ำคืนนี้ ชีวิตของเธอจะกลับเข้าสู่เส้นทางปกติอีกครั้ง

ฉือหว่านหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาและเปิด WeChat

เธอมี WeChat สองบัญชี ตลอดสามปีที่ผ่านมาเธอใช้บัญชี "คุณนายฮั่ว ฉือหว่าน" และตอนนี้บัญชีนั้นก็ถึงเวลาปิดตัวลงอย่างเป็นทางการ

ฉือหว่านล็อกอินเข้าสู่อีกบัญชี

ทันทีที่เข้าสู่ระบบ เสียงแจ้งเตือน "ติ๊ง ติ๊ง ติ๊ง" ดังขึ้นมาจากกลุ่มแชต "ครอบครัวที่รักใคร่กลมเกลียว" ที่กำลังคึกคัก

ฉือหว่านเปิดดูข้อความ ศิษย์พี่ใหญ่ "ว้าว ว้าว ว้าว ศิษย์น้องคนเล็กของฉันออนไลน์ในที่สุด!"

ศิษย์พี่รอง "ยินดีต้อนรับศิษย์น้องคนเล็กกลับบ้าน"

ศิษย์พี่สาม "กอดศิษย์น้องคนเล็กสักที!"

ศิษย์พี่ใหญ่ ศิษย์พี่รอง และศิษย์พี่สามต่างพากันส่งข้อความฉลองการกลับมาของเธออย่างครึกครื้น

ศิษย์พี่ใหญ่ "สามปีก่อนศิษย์น้องคนเล็กของเราตกหลุมรักเป็นครั้งแรก บอกลาอาจารย์ปู่แล้วดั้นด้นลงจากเขาไปหาผู้ชายเล่นๆ ว่าไงศิษย์น้องคนเล็ก ผู้ชายนี่สนุกไหม?"

ฉือหว่านตอบกลับ "ไม่สนุก"

ศิษย์พี่รอง "ดูเหมือนศิษย์น้องคนเล็กจะอกหักนะ ฮ่าๆๆๆ"

ศิษย์พี่สาม "ที่แท้ก็มีคนที่ศิษย์น้องคนเล็กเอาไม่อยู่เหมือนกัน เอิ้กๆๆ"

ศิษย์พี่ใหญ่ "พวกนายอย่าแซวศิษย์น้องคนเล็กเลย สามปีนี้ก็ถือว่าเธอลงมาจากเขาเพื่อเจอบททดสอบของความรัก ขอโทษที มันตลกจริงๆ ขอฉันหัวเราะสักครู่ ฮ่าๆๆ เอิ้กๆๆ"

ฉือหว่าน "......"

เธออยากจะเตะพวกเขาสามคนออกจากกลุ่มเหลือเกิน

ฉือหว่านโบกมือเปลี่ยนชื่อกลุ่มแชตจาก "ครอบครัวที่รักใคร่กลมเกลียว" เป็น "ครอบครัวที่รบราฆ่าฟันกันเอง"

ในตอนนั้นเอง ศิษย์พี่สาม เซียวอี้ ก็กลับมาสู่ประเด็นหลัก “ศิษย์น้องคนเล็ก เธอควรออกจากเขาได้แล้ว ตอนนี้มีคนจองคิวผ่าตัดเต็มหมด ฉันรับเคสผ่าตัดหัวใจที่ซับซ้อนให้เธอแล้ว พรุ่งนี้ไปโรงพยาบาลแพทย์แผนจีน”

ฉือหว่านส่งสัญลักษณ์ "OK" ตอบกลับไป

หลังจากออกจากแชตกลุ่ม ฉือหว่านก็พบคำขอเพิ่มเพื่อนใหม่ใน WeChat เมื่อเปิดดู ปรากฏว่าเป็นฮั่วซือหาน

ฮั่วซือหานส่งคำขอเพิ่มเธอเป็นเพื่อน

มันช่างน่าขัน ในช่วงสามปีที่ผ่านมา เธอส่งข้อความหาเขาทุกวันผ่านบัญชี WeChat ของ "คุณนายฮั่ว ฉือหว่าน" แต่เขาไม่เคยตอบแม้แต่ครั้งเดียว แต่ตอนนี้เมื่อเธอใช้บัญชีใหม่ เขากลับเป็นฝ่ายขอเพิ่มเพื่อน

ครั้งหนึ่งคุณเคยดูถูกฉัน แต่ตอนนี้คุณจะต้องเอื้อมไม่ถึง!

ฉือหว่านใช้นิ้วเรียวขาวของเธอแตะลงบนปุ่ม...

...

ฮั่วซื่อกรุ๊ป

ฮั่วซื่อกรุ๊ปเป็นอาคารที่เป็นสัญลักษณ์ของไห่เฉิง ควบคุมเศรษฐกิจทั้งเมือง ตัวอาคารสูงเสียดฟ้า และในยามค่ำคืนยิ่งดูงดงามและสง่างาม

หลังจากส่งฉือเจียวกลับบ้าน ฮั่วซือหานก็ตรงไปยังห้องทำงานของประธาน เขานั่งบนเก้าอี้หนังสีดำพลางอ่านเอกสาร

ปลายปากกาหมึกซึมในมือเขาเซ็นชื่อ "ฮั่วซือหาน" ลงที่มุมล่างของเอกสาร เส้นหมึกดูแข็งแรงและทรงพลัง ด้านหลังเป็นกระจกบานใหญ่ที่สะท้อนแสงไฟจากทั้งเมืองที่ดูเหมือนเป็นฉากหลังสำหรับผู้ชายคนนี้

ติ๊ง

เสียงแจ้งเตือนที่ใสกังวานดังขึ้นจาก WeChat

ฮั่วซือหานหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดดูใน WeChat รุ่นน้องสาวอัจฉริยะของเขาตอบกลับมาแล้ว

เมื่อเห็นข้อความตอบกลับชัดเจน ฮั่วซือหานก็ชะงักไปเล็กน้อย ก่อนที่มุมปากจะยกขึ้นและหัวเราะเยาะออกมา...

Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App
Mga Comments (6)
goodnovel comment avatar
Jaa Ja
ก็สมควรโดนบ้างแล้ว
goodnovel comment avatar
Tom Destiny
แกล้งมันคืนเลยคร้าสาว
goodnovel comment avatar
Annabelle
สนุกขึ้นเรื่อยๆเลย
Tignan lahat ng Komento

Pinakabagong kabanata

  • คุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ   บทที่ 1166

    หลินซีเหยาเอื้อมมือไปเคาะเบา ๆ ที่หน้าผากของผู้ช่วย แล้วพูดว่า “ฉันว่าช่วงนี้เธอเริ่มไม่ฟังคำพูดฉันแล้วนะ”ผู้ช่วยพูดว่า “พี่ซีเหยา ฉันก็แค่อยากช่วยสร้างพื้นที่ส่วนตัวให้พี่กับคุณลู่มากขึ้นเท่านั้นเองนะคะ”หลินซีเหยาพูดว่า “ฉันกับเขา ไม่จำเป็นต้องมีพื้นที่ส่วนตัวอะไรทั้งนั้น!”ผู้ช่วยเอามือเท้าคางแล้วพูดว่า “พี่ซีเหยา ช่วงก่อนหน้านี้พี่กับคุณลู่ตัวติดกันตลอดแท้ ๆ แต่ตอนนี้เกิดอะไรขึ้นคะ ฉันยังรู้สึกได้เลยว่าความสัมพันธ์ระหว่างพวกพี่มันแปลกไป”มันชัดขนาดนั้นเลยเหรอ?ผู้ช่วยพูดว่า “พี่ซีเหยา ฉันคิดว่าคุณลู่ชอบพี่มากจริง ๆ นะ”ลู่หนานเฉิงชอบเธอ…?ล้อเล่นอะไรกัน?เขาไม่ได้ชอบเธอสักหน่อย!“ฉันกับลู่หนานเฉิงเป็นการแต่งงานทางธุรกิจของตระกูลใหญ่ ไม่ได้เกี่ยวกับเรื่องชอบหรือไม่ชอบอะไรทั้งนั้น!”“พี่ซีเหยา ถ้าคุณลู่ไม่ได้ชอบพี่ แล้วพวกพี่มีลูกกันได้ยังไง?”เอ่อ…เธอกับลู่หนานเฉิงมีความสุขมากเวลาที่อยู่บนเตียงด้วยกันผู้ช่วยพูดว่า “พี่ซีเหยา ฉันว่าพี่กับคุณลู่กลับไปเป็นเหมือนเมื่อก่อนได้เลยนะ พี่แค่ตัวติดกับคุณลู่ ออดอ้อนคุณลู่สักหน่อย เขาก็จะดีใจมากแล้ว พี่ไม่เห็นเหรอว่าคุณลู่แพ้ทาง

  • คุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ   บทที่ 1165

    ลู่หนานเฉิงบอกว่าเขาไม่ยอมตกลงหย่าหลินซีเหยาชะงักไป เธอคิดว่าเขาคงอยากหย่าใจจะขาด คิดว่าเขาคงอยากไปสำนักงานทะเบียนสมรสเพื่อขอใบหย่าทันทีเสียอีกเขากลับบอกว่าเขาไม่ยอมหย่าเสียอย่างนั้นหลินซีเหยาพูดว่า “ทำไมล่ะ? หรือว่าคุณอยากให้ฉันทำแท้งลูกคนนี้?”ลู่หนานเฉิงเอ่ยว่า “...หลินซีเหยา ฟังฉันให้ดี ถึงก่อนหน้านี้ฉันยังไม่พร้อมเป็นพ่อ แต่ตอนนี้เด็กคนนี้เขาเกิดขึ้นมาแล้ว และเขาก็เป็นลูกของลู่หนานเฉิง ฉันต้องการเขา!”หลินซีเหยาสมองว่างเปล่าไปชั่วขณะ ตกใจอย่างยิ่ง แล้วเอ่ยว่า “ลู่หนานเฉิง คุณคิดจะมาแย่งลูกกับฉันเหรอ?”ลู่หนานเฉิงพูดว่า “ใช่! ฉันต้องการลูกคนนี้!”หลินซีเหยาคิดว่าเขาไม่ชอบเด็ก และไม่เคยคาดคิดเลยว่าเขาจะมาแย่งลูกกับเธอ“เป็นไปไม่ได้! ลูกคนนี้ฉันจะไม่ยกให้เด็ดขาด!”“ทำไมล่ะ?”“ลูกคนนี้เกิดจากร่างกายของฉัน ฉันไม่มีทางยกให้คุณอยู่แล้ว! ลู่หนานเฉิง คุณจะแต่งงานใหม่เมื่อไหร่ก็มีลูกได้ ผู้หญิงข้างนอกอยากคลอดให้คุณกี่คนก็ได้ แต่สำหรับฉัน ฉันมีลูกแค่คนนี้คนเดียว!”ลู่หนานเฉิงยื่นมือมาบีบแก้มของเธอ บังคับให้เธอสบตากับเขา แล้วพูดว่า “หมายความว่ายังไงที่บอกว่าเธอมีลูกแค่คนนี้คนเดี

  • คุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ   บทที่ 1164

    หลินซีเหยาปฏิเสธว่า “เปล่า”ลู่หนานเฉิงพูดว่า “กลัวว่าฉันจะกินเธอหรือไง?”หลินซีเหยาพูดว่า “……ไม่ใช่”ลู่หนานเฉิงยกมุมปากขึ้นเล็กน้อยแล้วพูดว่า “ขออย่าให้เป็นแบบนั้นเลย! เมื่อก่อนมีแต่เธอที่ ‘กิน’ ฉัน แล้วฉันเคย ‘กิน’ เธอตอนไหนกัน?”ถ้อยคำกำกวมของเขาทำให้ขนตาของหลินซีเหยาสั่นไหวเล็กน้อยลู่หนานเฉิงยื่นมือไปบีบแก้มนุ่มของเธอเบา ๆ แล้วพูดว่า “ทำไม ตอนนี้จะมาทำเป็นไม่สนิทกับฉันแล้วเหรอ?”ขณะที่เขาพูด ปลายนิ้วก็ไล้ผ่านผิวอ่อนนุ่มของเธออย่างกำกวม แล้วเอ่ยขึ้นว่า “หรือจะทำเป็นใสซื่อ เล่นเกมตีตัวออกห่างเพื่อให้ฉันตามง้อ?”ใบหน้าของหลินซีเหยาขึ้นสีแดงระเรื่อไปจนถึงปลายหูที่ขาวผ่อง เธอเอ่ยว่า “ลู่หนานเฉิง ฉันรู้ว่าคุณยังโกรธอยู่”ลู่หนานเฉิงหัวเราะเย็นออกมาเล็กน้อยแล้วพูดว่า “ฉันนึกว่าเธอไม่รู้เสียอีก”หลินซีเหยาพูดว่า “ฉันรู้”“ในเมื่อเธอรู้ว่าฉันกำลังโกรธอยู่ แล้วที่ผ่านมาเธอทำอะไรบ้างล่ะ?”“ฉันก็ถอยออกไปอยู่ห่าง ๆ จากคุณ พยายามไม่ไปรบกวนคุณ ไม่ให้คุณต้องเห็นหน้าฉัน แบบนี้ยังไม่พออีกเหรอ?”ลู่หนานเฉิงถึงกับพูดไม่ออกอยู่ชั่วขณะหลินซีเหยามองสีหน้าที่ดูไม่พอใจของเขาแล้วพูดว่า “ถ้าค

  • คุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ   บทที่ 1163

    อะไรนะ?ให้เขาช่วยนวดท้องเธอเหรอ?แบบนั้นอย่าดีกว่า!หลินซีเหยารีบปฏิเสธทันทีว่า “คุณหมอคะ เรื่องนี้ไม่จำเป็นหรอกค่ะ สามีฉันงานยุ่งมาก!”พูดจบ หลินซีเหยาก็กำลังจะลุกขึ้นนั่งแต่ลู่หนานเฉิงห้ามเธอไว้ แล้วพูดว่า “ได้ ฉันจะเรียนตอนนี้เลย!”ลู่หนานเฉิงวางมือของเขาลงบนท้องน้อยของเธอหลินซีเหยาสะดุ้งหดตัวเล็กน้อยด้วยความตกใจลู่หนานเฉิงถามว่า “เป็นอะไรไป? มือฉันเย็นมากใช่ไหม?”หลินซีเหยาส่ายหน้า “ไม่”ฝ่ามือของเขาอบอุ่นมาก อุณหภูมิร่างกายของผู้ชายในฤดูหนาวเหมือนเตาผิง ไม่มีทางเย็นได้เลยเหตุผลที่เธอหดตัวเพราะตกใจจากการสัมผัสกะทันหันนี้ ยิ่งเป็นการสัมผัสร่างกายต่อหน้าคนอื่นด้วยแล้ว ยิ่งทำให้เธอรู้สึกเกร็งคุณหมอพูดว่า “ดีมากค่ะ คุณลู่ วางมือไว้ตรงนั้นเลย แล้วนวดวนเป็นวงตามเข็มนาฬิกาแบบนี้นะคะ จำไว้ว่าต้องทำเบา ๆ และอ่อนโยนด้วยค่ะ!”ลู่หนานเฉิงทำตามที่คุณหมอบอก เริ่มนวดวนเป็นวง เขามองหลินซีเหยาแล้วถามว่า “แบบนี้เป็นยังไงบ้าง? มีรู้สึกไม่สบายไหม?”ใบหน้าเล็กเท่าฝ่ามือของหลินซีเหยาแดงระเรื่อขึ้น เธอพูดว่า “ไม่รู้สึกไม่สบายเลย”คุณหมอพูดว่า “คุณลู่ ตอนกลางคืนคุณยังสามารถนอนคว่ำแนบ

  • คุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ   บทที่ 1162

    หัวใจของหลินซีเหยาชะงักวูบ ถ้าเธอบอกเขา เขาจะมาจริง ๆ เหรอ?เมื่อเห็นเธอนิ่งเงียบ ลู่หนานเฉิงก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย ก่อนจะพูดว่า “น้าหรงเป็นคนบอกให้ฉันมา ถ้าฉันยังไม่มาอีก เขาคงบ่นอยู่ข้างหูฉันทั้งวันแน่!”แสดงว่าน้าหรงเป็นคนบีบบังคับให้เขามาใช่ไหม?หลินซีเหยาเข้าใจขึ้นมาในใจ ที่แท้เขาไม่ได้อยากมาเอง แต่เป็นน้าหรงที่บังคับให้เขามา ไม่แปลกเลยที่เขาถึงได้ปรากฏตัวอยู่ที่นี่หลินซีเหยาพูดว่า “ฉันจะอธิบายกับน้าหรงเองนะคะ คุณลู่ ถ้าอย่างนั้นคุณไปทำงานต่อเถอะค่ะ”ผู้ช่วยพูดขึ้นทันทีว่า “คุณลู่คะ วันนี้เป็นวันตรวจครรภ์ครั้งแรกของพี่ซีเหยา เดี๋ยวต้องไปทำอัลตราซาวด์ดูพัฒนาการของตัวอ่อนด้วย คุณอย่าเพิ่งไปเลยค่ะ อยู่เป็นเพื่อนพี่ซีเหยาก่อนเถอะ! ดูสิ คนอื่น ๆ ในโรงพยาบาลก็ล้วนมาเป็นสามีภรรยากันทั้งนั้น ต่อให้บริษัทงานยุ่งแค่ไหน ก็ไม่น่าจะสำคัญไปกว่าพี่ซีเหยานะคะ”หลินซีเหยารีบพูดขัดผู้ช่วยทันทีว่า “ไม่ต้องพูดแล้ว!”ผู้ช่วยแลบลิ้นแหย่เล็กน้อยลู่หนานเฉิงพูดว่า “วันนี้บริษัทฉันไม่ยุ่ง ฉันจะอยู่เป็นเพื่อนเธอเอง”พูดจบ ลู่หนานเฉิงก็หยิบใบนัดตรวจออกจากมือของหลินซีเหยา แล้วพูดว่า “ไปกันเถอะ”หลิน

  • คุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ   บทที่ 1161

    หลินซีเหยาเสียหลักล้มถอยหลังไป คนที่ดีใจที่สุดก็คือหลินเสวี่ยเอ่อร์ เธออดไม่ได้ที่จะยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย เตรียมตัวรอดูเรื่องสนุก ๆ ถ้าเด็กคนนี้หายไปได้ก็คงจะดีเธอต้องการทำให้เด็กคนนี้หายไปหลินซีเหยาลอยคว้างกลางอากาศ ร่างกายไม่อยู่ในการควบคุมและกำลังล้มถอยหลังไป ในชั่วพริบตานั้นเธอยกมือขึ้นกอดท้องน้อยของตัวเองไว้แน่น ลูกจ๋า!วินาทีถัดมา แขนที่แข็งแรงทรงพลังข้างหนึ่งก็พาดเข้ามา โอบรัดเอวอ่อนของหลินซีเหยาไว้ทันทีหลินซีเหยาตกลงไปอยู่ในอ้อมกอดที่มั่นคงและอบอุ่นทันทีหลินซีเหยาเงยหน้าขึ้น เห็นใบหน้าหล่อเหลาของลู่หนานเฉิงขยายชัดขึ้นในสายตาของเธอสมองของหลินซีเหยาขาวโพลนไปหมด เธอไม่เข้าใจว่าลู่หนานเฉิงมาปรากฏตัวอยู่ที่นี่ได้อย่างไรหลินเสวี่ยเอ่อร์ตกตะลึง เธอก็ไม่คาดคิดเช่นกันว่าลู่หนานเฉิงจะปรากฏตัวขึ้นอย่างกะทันหัน“พี่… พี่เขย!”ตอนนั้นเอง ผู้ช่วยก็วิ่งเข้ามาอย่างเร่งรีบ “พี่ซีเหยา ไม่เป็นอะไรใช่ไหม! คุณลู่!”ลู่หนานเฉิงประคองหลินซีเหยาที่อยู่ในอ้อมแขนให้ยืนขึ้น จากนั้นก้มลงถามเสียงต่ำว่า “เจ็บตรงไหนไหม?”หลินซีเหยาลูบท้องของตัวเอง ใจยังเต้นไม่เป็นจังหวะ ก่อนจะส่ายหน้าเบา ๆ

Higit pang Kabanata
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status