เมียที่(ไม่)รักของนพเก้า

เมียที่(ไม่)รักของนพเก้า

last updateTerakhir Diperbarui : 2026-03-12
Oleh:  ภัคมนตราOngoing
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
Belum ada penilaian
29Bab
1.3KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

เธอยอมแต่งงานเป็นเมียเขา เพราะความรัก เขายอมแต่งงานกับเธอ เพราะมรดกพันล้าน

Lihat lebih banyak

Bab 1

ตอนที่ 1

Has a day ever felt so complete and perfect that you’re sure your life is about to take an awesome turn from there?

Have you ever looked into the eyes of someone you loved and thanked the stars and moon for every alignment that led up to that moment?

Have you ever been betrayed so accurately and devastatingly that you had no choice but to shatter into pieces?

Just me?

Well, you’re up for a long ride then.

The day was sunny, as it is in April and the sun made everything look brighter, prettier, happier. Rushing into the rooms without permission as the wind blew our curtains open.

Normally there might have been a few complaints here and there; someone may even have gotten up to do something about the dashing sun.

But today, there’s only one thing on everyone’s mind. One thing that nothing else -not even nature- can compete with.

Me.

As the sun finds its way through my own curtains I rise from my bed with a flourish and toss the sheets aside. In all my life, this is the first day that I’m excited to be up so early.

There’s already a lot of movement and clutter coming from across the hallway and sooner or later someone’s going to come running through those doors and then the rest of my day.

And even though I’m not a morning person and that’s literally the most terrifying thing, I think I’m actually going to enjoy it today.

I don’t think there’s a thing that can make me any less happier than I am right now.

Because today is the day I have been waiting for since I was nine years old. Today is the day when everything is good, alright and perfect!

I hurry to the bathroom and wash my face and mouth. Just as I run a towel over my face I hear my bedroom doors push open.

“Where is she?” Laura’s voice calls out loud enough for me to hear, I begin to hasten up. “Honestly I I’m more surprised she’s even awake at all,” Sarah scoffs. “Girl sleeps like a log every day but today.”

“Would you be sleeping if today were your day?”

She scoffs again. “If the wedding isn’t being held in my bedroom then I’m sorry but that man clearly doesn’t love me enough.”

“And I’m the one who sleeps like a log,” I say, waking out of the bathroom.

“Oh, look at you!” Sylvia, my stepmother, suddenly calls out, and the three of us startle as she stands at the door with her hands held high. “You’ve got that wedding morning glow. Reminds me of the day I married your father,” Sylvia says with a warm smile that I mirror.

“What about when you married ours?” Laura asks.

“Yeah, mom?” Sarah chimes, folding her arms defensively as she turns to her mother.

Sylvia scoffs. “Oh please, I was sixteen and all I wanted to do was go play in the garden with my friends. The only thing glowing that morning was my naïveté.”

“Wow, you make him seem like a monster now,” Laura presses and I bite back a chuckle.

“Well my darling,” Sylvia says in that calm motherly tone of hers as she moves closer to me. “Let’s not allow anyone to steal the spotlight from you today. I’ve got over eighty men and women downstairs working hard to make sure today is a day just as special as you,” she offers me a cheeky smile as she pokes my nose and I laugh.

“I honestly just can’t wait to walk down that aisle and hear those words from Dominic’s mouth,” I say with dreamy eyes and a cheesy smile.

“What’s words; Did you have onion in your dinner?” Laura chips in and Sarah laughs. I roll my eyes moving to my bed.

“Don’t mind your silly sisters,” Sylvia says, getting on the bed next to me. “In only a matter of hours, you’ll be married to the man of your dreams.”

I smile. “I’ve spent my whole life by Dominic’s side, Sylvia. Dreamt of this day for so long that it became a memory. To be honest, this feels more like continuing to the next level rather than starting something new.”

“And that is exactly why you two are meant for each other my love.”

I look up at her.

“I’ve seen you two together, and I’ve seen enough of life to know love when I see it.”

“Thanks, Sylvia. You’ve really been such wonderful support this period.”

She smiles and nods.

“Well as cute as this is, no man is going to say I do to you in that state so get up.” “Chop- chop!” Sarah follows behind Laura as they both approach the bed.

The trumpet blares, but not in an intense way. Sylvia smiles at me as we walk down the aisle together and then she goes back to her seat.

It all feels so surreal, like it actually feels impossible to be true. But it’s happening. I’m standing here, next to this six-foot-tall mountain of gorgeousness. His silver blue eyes peering into mine, obscured lightly by his short blonde hair that just matches that perfect white smile.

Oh, I’m in heaven!

The ceremony goes on and I’m barely even there, I’m floating on cloud nine waiting to press those lips against mine. And after saying our vows, I tell him ‘I do’ without a flicker of doubt.

“Do you, Dominic, take Kyra to be your lawfully wedded wife?”

The world stops.

“I do.”

“Not-” he adds before I have enough time to celebrate.

Now, the world really stops.

“Wha- what did you say?” I ask, ignoring the gasps and murmurs building up around us. I grab his hand desperately and try to make him look at me.

“What was that, Dominic? You said you do not?”

Everyone stops to listen.

“No, I will not let you ruin my legacy. I am the alpha of the blue crescent pack and my lineage will not be stained by a tramp!”

The word echoes in my ear.

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
29 Bab
ตอนที่ 1
กลางดึกที่แสนเงียบท่ามกลางความมืดที่ปกคลุมไปทั่วทั้งห้องที่ถูกตกแต่งอย่างลงตัว เสียงโทรศัพท์ราคาแพงก็ดังขึ้นทลายความเงียบที่เคยมี ความงัวเงียที่ถูกปลุกให้ตื่นจากห้วงนิทราทำให้นพเก้าไม่สบอารมณ์อย่างรุนแรง ร่างเปลือยเปล่าขยับกายไปทางเดียวกับเสียงนั้นอย่างอ้อยอิ่งและที่ทำให้เขาหงุดหงิดมากขึ้นคือปลายสายอย่างเขมจิรา “เขมจิราแม่เธอไม่ได้สอนเอาไว้หรือไงว่าอย่าเที่ยวโทรหาใครดึกดื่นอย่างนี้” พี่ชายต่างสายเลือดระเบิดเสียงไปที่ปลายสายในทันทีแต่หญิงสาวกลับมีเพียงเสียงสะอื้นตอบกลับมาเท่านั้นทำให้นพเก้ายิ่งตบะแตกเป็นทวีคูณเพราะฟังอะไรไม่ได้ศัพท์เลยแม้แต่คำเดียว“จะร้องไห้จนน้ำท่วมมาถึงคอนโดฉันเลยไหมแม่คุณ ฉันถามจริง ๆ นอกจากร้องไห้แล้วทำอย่างอื่นเป็นบ้างหรือเปล่า” เสียงเข้มยังไม่วายต่อว่าแต่มันกลับยิ่งทำให้เขาต้องเป็นฝ่ายถอนหายใจเสียเองเพราะอีกฝ่ายยังคงเอาแต่ร้องไห้จนอยากจะตัดสายเสียเดี๋ยวนั้น“ถ้าเธอจะเอาแต่ร้องไห้เหมือนจะตายฉันจะวางแล้วนะ น่ารำคาญ” เขากระแทกเสียงส่งอีกครั้งก่อนที่จะตัดสินใจตัดสายแต่สิ่งที่หลุดออกจากปากของคนที่เขาจำใจนับเป็นน้องสาวทำให้เขาต้องคิดใหม่“แม่ค่ะ พี่เก
Baca selengkapnya
ตอนที่ 2
นพเก้าในฐานะทายาทเพียงคนเดียวของเดชา และเขมจิราที่แวดวงสังคมรู้จักกันในฐานะหลานสาวของสลิลช่วยกันจัดงานพิธีให้แก่ เดชาและสลิลเป็นครั้งสุดท้ายโดยมีผู้มาร่วมไว้อาลัยต่อการสูญเสียในครั้งนี้อย่างสมฐานะผู้คนในแวดวงธุรกิจมากหน้าหลายตาต่างเดินทางมาส่งเดชาและสลิลเป็นครั้งสุดท้ายอย่างคับคั่ง“เฮ้ย เก้า มีอะไรให้พวกกูช่วยบอกเลยนะเว้ย ไม่ต้องเกรงใจ” อินทัชตบลงบนบ่ากว้างของเพื่อน เสนอตัวช่วยเหลืออย่างเต็มที่ เช่นเดียวกับปรมะและภควัต“ขอบใจมากเว้ย แต่เสร็จงานนี้ กูคงต้องเข้าไปทำงานแทนพ่อแล้วว่ะ” นพเก้าเอ่ยเสียงเหนื่อย เพราะเขาต้องทำหน้าที่ต้อนรับแขกมาหลายคืนจนแทบไม่ได้พักผ่อน“เออ ถ้าไม่ไหวยังไงก็บอกพวกกูแล้วกัน” ปรมะเป็นฝ่ายเสนอตัวบ้างทั้งนพเก้า ปรมะ ภควัตและอินทัช ความจริงแล้วครอบครัวของทั้งสี่คนนั้นต่างก็ทำธุรกิจโรงแรมร่วมกันมาตั้งแต่รุ่นปู่ย่าทำให้สนิทสนมกันมาตั้งแต่รุ่นปู่ รุ่นพ่อ จนมาถึงเขาทั้งสี่คน แม้ว่าในตอนนี้ทั้งสี่ครอบครัวจะมีธุรกิจหลักของตัวเองแล้วแต่ก็ยังมีอีกสามครอบครัวเป็นหุ้นส่วนอยู่เสมอ“แล้วน้องน้ำขิงหลานแม่เลี้ยงมึงไหวไหมนั่น ร้องไห้จนตาบวมหมดแล้ว” ภควัตเอ่ยถามเมื่อเห็นว่าญา
Baca selengkapnya
ตอนที่ 3
ทันทีที่ทั้งสองเป็นสามีและภรรยาโดยชอบด้วยกฎหมาย เอกสารที่จารึกความสัมพันธ์ของคนทั้งสองก็ถูกนพเก้าปาใส่ใบหน้าสวยหวานอย่างไม่แยแส เขาไม่แม้จะสนใจด้วยซ้ำว่ามันเขียนอะไรเอาไว้บ้าง รู้แต่เพียงว่าภารกิจของเขาสิ้นสุดลงแล้ว“พี่เก้าคะ” เสียงหวานเอ่ยอ้อมแอ้มแต่กลับดังพอให้อีกคนหันมามองด้วยสายตาขุ่นเคือง“จะเอาอะไรจากฉันอีก” อีกคนกระชากเสียงตอบอย่างไม่พอใจ ก่อนจะหันหน้ากลับ“คือ ขิงจะถามว่าพี่เก้าจะนอนที่บ้านหรือเปล่าคะ ขิงจะได้ให้คนทำความสะอาดเอาไว้ให้ เผื่อว่าพี่เก้าอยากจะพักสักหน่อย”“ฉันจะนอนที่ไหนมันธุระอะไรของเธอ หรือว่าเพราะไอ้กระดาษเฮงซวยนี่เลยทำให้เธอคิดว่าเธอมีสิทธิ์ในตัวฉัน”“ขิงไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้นค่ะ ขิงรู้ตัวค่ะว่าไม่มีสิทธิ์อะไรทั้งนั้นแต่ที่ขิงถามก็เพราะเห็นว่าพี่เก้าไม่ได้นอนที่บ้านมาหลายปีก็เท่านั้นเอง แต่ถ้าพี่เก้าไม่พอใจ ขิงขอโทษด้วยนะคะ” ใบหน้าสวยหวานซึมลงจนเหมือนจะร้องไห้เมื่อถูกสามีป้ายแดงพ่นวาจาทำร้ายหัวใจ“สำนึกเอาไว้ก็ดี ที่ฉันกับเธอต้องมาอยู่ในสภาพนี้มันไม่ใช่ความรัก แต่มันเป็นเพราะผลประโยชน์ก็เท่านั้น แล้วอีกอย่างที่ฉันสงสัยนะ เธอทำอย่างอื่นเป็นบ้างหรือเปล่านอก
Baca selengkapnya
ตอนที่ 4
วันแรกของการมาทำงานของทายาทคนเดียวของวชิรสวัสดิ์ที่ห่างหายไปหลายปีทำให้บรรดาพนักงานต่างฮือฮาเพราะไม่คิดว่าเขาจะกลับมาทำงานที่นี่อีกครั้งซ้ำยังกลับเข้ามาทำงานในตำแหน่งประธานกรรมการซึ่งเป็นตำแหน่งเดิมของเดชาผู้เป็นพ่ออีก“เอกสารการประชุมทั้งหมดอยู่ในแฟ้มนี้นะคะพี่เก้า” เขมจิราที่มาถึงก่อนวางแฟ้มลงบนโต๊ะของสามีอย่างสุภาพ“อืม ออกไปได้แล้ว” เมื่อได้รับคำสั่งหญิงสาวก็หมุนตัวกลับออกไปยังทางที่เข้ามาในทันทีเพราะเธอเองก็ไม่อยากให้เขาอาละวาดใส่เธอที่นี่เช่นเดียวกัน แม้ว่าจะใช้เวลาหลายปีในการเสเพลแต่ความสามารถของนพเก้าก็ทำให้เอกสารตรงหน้าเป็นเรื่องง่ายสำหรับเขาชายหนุ่มพลิกอ่านเอกสารเหล่านั้นทีละแผ่นอย่างตั้งใจจนครบทุกบรรทัดและเข้าร่วมประชุมด้วยท่าทีสบายๆ ราวกับว่าคุ้นเคยกับงานเป็นอย่างดีการประชุมวาระทั่วไปสิ้นสุดลงพร้อมกับความเบื่อหน่ายของนพเก้า เพราะบรรดาผู้บริหารส่วนมากมักเป็นพวกหัวเก่าที่มีแต่ความคิดรุ่นดึกดำบรรพ์มานำเสนอ ชายหนุ่มส่งแฟ้มเอกสารให้กับเขมจิราที่เขาเพิ่งจะได้มารู้ภายหลังว่าเธอคือผู้ช่วยของเขาอย่างไม่ค่อยจะสบอารมณ์นัก แต่เมื่อกำลังจะก้าวออกจากห้อง
Baca selengkapnya
ตอนที่ 5
เจ้าของบ้านในวัยสามสิบนอนเปลือยท่อนบนอวดมัดกล้ามเนื้ออยู่บนเตียงกว้างด้วยความเหนื่อยล้าหลังจากอาบน้ำอาบท่าเรียบร้อยแล้ว สมองของเขามันปั่นป่วนไปหมดเพราะถูกความเครียดก่อกวนจากการที่ทิ้งร้างจากงานเอาแต่ทำตัวเสเพลมานานหลายปีจนตอนนี้แทบต่อไม่ติด ดวงตาสีนิลกดเปลือกตาลงให้ความมืดเข้ามาปกคลุมจนเผลอเข้าสู่ห้วงนิทรารมย์ไปอย่างไม่รู้เนื้อรู้ตัว                 เขมจิราจัดการอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าตัวเองจนเรียบร้อยก่อนจะทำตามคำสั่งสุดท้ายของสามีก่อนที่เขาจะลุกออกจากโต๊ะอาหารด้วยท่าทางกระฟัดกระเฟียด แต่กระนั้นเมื่อเคาะประตูห้องอยู่นานสองนานกลับไร้ซึ่งเสียงตอบรับ ผู้อาศัยอย่างเธอจึงขอถือวิสาสะเข้าไปในห้องเพื่อทำภารกิจของตัวเองให้สำเร็จ                “พี่เก้าคะ ขิงเอายาวางไว้ตรงนี้นะคะ” สาวน้อยเอ่ยบอกเสียงเรียบแต่อีกคนกลับยังคงนิ่งเงียบ           &nb
Baca selengkapnya
ตอนที่ 6
เมื่อได้สติกลับคืนมาเขมจิราก็ถึงกับตัวชาดิก เธอรับรู้และเข้าใจในสถานการณ์ที่เกิดขึ้นตอนนี้ และความเข้าใจนี้แหละที่ทำให้เธอยิ่งรู้สึกว่าตัวเองทำตัวไร้ราคา “เอามือมาปิดทำไม คิดหรือว่าตอนนี้มันจะช่วยอะไรได้ หืม” รอยยิ้มมาดร้ายผุดขึ้นบนใบหน้าเมื่อเห็นท่าทางเหนียมอายของสาวเจ้าที่อุตส่าห์ยกมือบอบบางขึ้นมาปกปิดอกคู่สวยของตัวเอง “พี่เก้าทำไมต้องแกล้งขิงอย่างนี้ด้วยคะ ขิงรู้ว่าพี่เก้าเกลียดขิง จำใจต้องแต่งงานกับขิง แต่ไม่เห็นต้องทำให้ขิงอายอย่างนี้เลยนี่คะ” สาวน้อยตัดพ้อคนตรงหน้าทั้งน้ำตา แต่กลับเบือนหน้าหนี เธออายแสนอายจนไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนที่ปล่อยให้เขามาปอกเปลือกเธอจนล่อนจ้อนแถมยังหยอกล้อเธอราวกับเป็นของเล่นราคาถูกอีก “คืนเสื้อผ้าขิงมาค่ะ ขิงจะกลับไปนอนแล้ว” ให้ตายเถอะทุกอย่างที่เขาอุตส่าห์อดทนรอมาพังครืนลงไปจนหมดไม่เหลือเค้า เขมจิราตัวแสบเธอไม่รู้หรือไงว่าตอนนี้ร่างกายเขามันร่ำร้องหาเธอขนาดไหน แล้วอะไรดลใจเธอให้ต่อต้านเขาขึ้นมาได้ทั้งที่ก่อนหน้านี้เธอแทบไม่ต่างอะไรจากลูกไก่ที่รอคอยความปราณีจากเขาเลยซักน
Baca selengkapnya
ตอนที่ 7
นพเก้าและเขมจิราใช้ชีวิตร่วมกันในฐานะสามีภรรยาทางนิตินัยต่างคนต่างอยู่ เพียงแค่ยังรับประทานอาหารร่วมกันตามคำสั่งของเขาเพียงเท่านั้น“หนูน้ำขิง เช้านี้เห็นคุณเก้าบ้างไหมคะ” ป้าแย้มคนเก่าแก่เอ่ยถามที่เห็นคุณผู้หญิงของบ้าน“พี่เก้ายังไม่ตื่นมั้งคะ วันนี้วันหยุดพี่เก้าคงอยากพักผ่อนป้าแย้มไม่ต้องปลุกหรอกค่ะ” หญิงสาวตอบไปตามที่คาดเดา“งั้นหรือคะ ถ้าเป็นอย่างนั้นได้ก็ดีค่ะ ป้ากลัวแกจะไม่สบายมากกว่า” สีหน้าของคนเก่าแก่ดูเหมือนจะไม่ได้พูดเล่น“ไม่หรอกมั้งคะ พี่เก้าตัวใหญ่ออกอย่างนั้นคงไม่ป่วยง่ายๆ หรอกค่ะ”“ป้าเลี้ยงเธอมาแต่เล็ก คุณเก้าเห็นตัวโตเท่าตึกอย่างนั้น ป่วยง่ายจะตายค่ะ นิดหน่อยก็ไข้ถามหาแล้ว”“หนูน้ำขิงขึ้นไปดูเธอให้ป้าทีได้ไหมคะ ป้าเป็นแค่คนใช้ให้เข้าไปในห้องเจ้านายมันไม่ควร”“แต่ขิงแค่คนอาศัยนะคะ” สาวน้อยพยายามโยกโย้เพราะยังจำได้ไม่ลืมเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนนี้ เธอไม่อยากเอาตัวเองเข้าไปเสี่ยง“แต่ตอนนี้หนูน้ำขิงก็ได้ชื่อว่าเป็นภรรยานี่คะ ถึงจะมีเหตุผลที่จำเป็นมาบังคับก็เถอะ”เมื่อถูกย้อนเข้าอย่างนี้คุณผู้หญิงวัยยี่สิ
Baca selengkapnya
ตอนที่ 8
เขมจิราเดินทางมาโรงพยาบาลกับลลิตาเพื่อนสนิทเพื่อมาจัดการตัวเองให้เรียบร้อยก่อนจะต้องทำหน้าที่ภรรยาทางพฤตินัยเพราะในสัญญาที่ทำร่วมกันกับสามีนั้นระบุชัดเจนว่าไม่ต้องการให้เธอตั้งครรภ์เด็ดขาด หากมีข้อผิดพลาดเกิดขึ้นเธอต้องจำยอมรับความผิดพลาดนั้นแต่เพียงผู้เดียว“ขิง แกโอเคแน่ ใช่ไหม” ลลิตากุมมือเพื่อนเอาไว้อย่างห่วงใย เพราะเพื่อนรักคนนี้กลัวเข็มฉีดยายิ่งกว่าอะไร“อืม..ไหน ๆ ฉันก็ชอบเขาไปแล้วนี่”“ฉันไม่คิดเลยนะว่าพี่เก้าจะเป็นผู้ชายแบบนี้ ถึงจะรู้มาบ้างก็เถอะไม่อย่างนั้นจะคบกันเป็นเพื่อนกับพี่ชายฉันได้ยังไง”“แกไม่เสียใจแน่นะ” นางแบบสาวเอ่ยถามเพื่อนตัวเองอีกครั้งหญิงสาวไม่ได้ตอบคำถามอะไรนอกเสียจากเดินเข้าห้องตรวจตามที่เจ้าหน้าที่เรียกชื่อก็เท่านั้น หลังจากเสร็จธุระจากโรงพยาบาลลิลตาก็กลับมาที่บ้านโดยมีลลิตาอาสาขับรถมาส่ง สองสาวเดินเข้ามาในบ้านพูดคุยหยอกล้อกันสนุกสนาน ก่อนที่รอยยิ้มทั้งหมดจะจางลงเพราะคนที่นั่งหัวโด่อยู่ที่ห้องรับแขก“สวัสดีค่ะพี่เก้า” ลลิตายกมือไหว้
Baca selengkapnya
ตอนที่ 9
มือเรียวสวยบิดผ้าขนหนูที่ลอยอยู่ในน้ำจนหมดบรรจงเช็ดไปตามใบหน้าหล่อเหลาอย่างอ่อนโยน ก่อนจะค่อย ๆ ไล่ลงไปปบนแผงอกกว้างที่ปราศจากเสื้อผ้าด้วยใบหน้าที่แดงก่ำ ราวกับว่าเธอเองก็ได้ไข้เช่นเดียวกัน“หนาว!! เขมจิราเธอแกล้งฉันหรือไง” มือหนาคว้าหมับเข้าที่ข้อมือเรียวสวย ดวงตาที่เคยปิดสนิทตื่นเต็มตาจ้องมองคนตัวเล็กที่อยู่ห่างออกไปเพียงไม่กี่คืบอย่างเอาเรื่อง“ไม่ใช่นะคะ ขิงแค่เช็ดตัวให้พี่เก้าตามที่พี่เก้าบอกเท่านั้นเองค่ะ พี่เก้าหนาวเหรอคะ”“หนาว ไม่เอาแล้ว” คนเอาแต่ใจจัดการปาผ้าชื้นๆ นั่นลงพื้น และรั้งเอาร่างเล็กเข้ามาสวมกอดโดยไม่ขออนุญาต“พี่เก้า..พี่เก้าปล่อยก่อนนะคะ” คนที่ถูกดึงเข้าไปกอดอึกอัก พยายามดิ้นรนให้พ้นจากอ้อมกอดที่เต็มไปด้วยความร้อนจนใบหน้าหวานเริ่มแดงก่ำ“ไม่ปล่อย ฉันอยู่ในฐานะที่จะกอดได้ เธอจะทำไม”“ไม่ทำไมหรอกค่ะ ขิงจะไปว่าอะไรพี่เก้าได้ล่ะค่ะ” หญิงสาวตัดพ้อเสียงขุ่น ไม่ชอบใจการกระทำเอาแต่ใจของเขาเลยแม้แต่น้อย“ไหน ๆ วันนี้เราก็ลางานแล้ว ถือโอกาสเข้าหอ
Baca selengkapnya
ตอนที่ 10
กายกำยำทิ้งตัวลงบนที่นอนกว้างพร้อมกับภรรยาทางพฤตินัยโดยที่สองกายยังรวมเป็นหนึ่งเดียว ฝ่ามือร้อนยังคงหยอกเอินอยู่กับอกอวบอิ่มบดขยี้ทับทิมเม็ดสวยจนตั้งยอด“อื้อ...อย่า..ค่ะ” มือบอบบางทาบไปกับหลังมือใหญ่ของคนตัวโตเป็นการปราม แต่มีหรือที่คนเอาแต่ใจจะยอมเชื่อฟัง จนนพเก้าได้ฟังเสียงครางหวาน ๆ อีกคราว“ห้ามให้มันจริงจังหน่อย” เสียงทุ้มกระซิบลงข้างใบหูขาวเจือปนความเจ้าเล่ห์ ก่อนจะฝังใบหน้าลงสูดเอาความหอมเข้าเต็มปอด โยกสะโพกสอบเบา ๆ เหมือนกลั่นแกล้ง“พะ...พอ..ก่อ..ก่อนนะคะ” เขมจิราใช้แรงอันน้อยนิดขยับหนีการรุกรานเมื่อแรงที่เบียดอัดเข้ามาเริ่มหนักหน่วงขึ้นพร้อมกับความคับแน่นที่โอบรับความคัดแข็งเอาไว้“อื้อ...อื้อ..โคตรแน่น”นพเก้ารั้งเอาร่างเล็กเอาเข้ามาแนบกับแผงอกกว้างอย่างลุ่มหลง กลางกายที่รุกรานดอกไม้งามทำเอาโสตประสาทถูกปิดกั้น หูอื้อตาลายไม่ได้ยินเสียงอะไรทั้งนั้น“พี่เก้าขา เบา ๆ หน่อยนะคะ ขิงจุกมากเลย”กายที่ซ้อนกายมอบความหวามไหวให้กันและกันอย่างเนิบนาบแต่นำพามาซึ่งความร้อนแรงจนสนามรักยับยู่ยี่ ห้องกว้างถูกเสียงหวานที่เอ่ยเรียกคนตัวโตปกคลุมไปพร้อมกับเสียงแหบพร่าที่คำรามราวกับเสือเจ็บหนัก
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status