โซ่รักกับดักหัวใจ

โซ่รักกับดักหัวใจ

last updateLast Updated : 2025-12-10
By:  ปิ่นปภัสCompleted
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
10
1 rating. 1 review
31Chapters
4.6Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

หลังจากวันนั้นผ่านไป 5 ปี เจอกันอีกครั้ง เธอเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยว และเจ้าตัวเล็กที่หน้าตาคล้ายเขาตอนเป็นเด็กยังกับพิมพ์เดียวกันไม่ผิดเพี้ยน การตามหาความจริงจึงเกิดขึ้น

View More

Chapter 1

ตอนที่ 1 อีกหนึ่งชีวิตที่เพิ่มเข้ามา

浴室からシャワーの音が聞こえてくる。

森川拓海(もりかわ たくみ)がシャワーを浴びているのだ。

午前3時。

さっき帰宅したばかりだった。

森川知佳(もりかわ ちか)は浴室の扉の前に立っていた。話したいことがあったのだ。

これから相談しようとしていることを、彼が聞いてくれるだろうか。少し不安になった。

どう話しかけようかと迷っていると、中から妙な音が聞こえてきた。

耳を澄ませて、やっと理解した。拓海が一人でしていることの音だった……

荒い息づかいと押し殺したうめき声。胸を重いハンマーで叩かれたような衝撃が走った。苦しみが波のように押し寄せてくる。その痛みに息が詰まった。

今日は二人の結婚記念日で、結婚して5年が経つ。それなのに夫婦として一度も……

結局、自分で済ませることを選んでも、私には触れたくないということなのか?

彼の息づかいがさらに荒くなる中、限界まで我慢したような低い声で果てた。「結衣……」

この一言が、心を完全に砕いた。

頭の中で何かが音を立てて崩れ、すべてが粉々になった。

必死に口を押さえ、声を漏らさないよう振り返った瞬間、よろめいた。洗面台にぶつかって床に倒れてしまった。

「知佳?」中から拓海の声がした。まだ息が整わず、必死に抑えようとしているのが分かったが、呼吸は荒いままだった。

「あ……お手洗いに行こうと思って、シャワー中だなんて知らなくて……」苦しい言い訳をしながら、慌てて洗面台につかまって立ち上がろうとした。

でも焦れば焦るほど、みじめになっていく。床も洗面台も水で濡れていた。やっとの思いで立ち上がったとき、拓海が出てきた。白いバスローブを慌てて羽織って乱れていたが、腰の紐だけはしっかりと結ばれていた。

「転んだのか?俺が手伝うよ」彼女を抱き上げようとした。

痛みで涙が溢れそうになったが、それでも彼の手を振り払った。そして意地を張って、「大丈夫、一人でできるから」と言った。

そして再び滑りそうになりながら、足を引きずって寝室へと逃げ帰った。

「逃げる」という表現は決して大げさではない。

拓海と結婚したこの5年間、知佳はずっと逃げ続けていた。

外の世界から逃げ、周囲の視線から逃げ、そして拓海の憐憫の視線からも逃げていた――拓海の妻が足の不自由な人だなんて。

足の不自由な人が、端正で事業も成功している拓海と釣り合うはずがない。

でも彼女にも以前は健康で美しい脚があったのに……

拓海もすぐに出てきて、やさしい口調で心配そうに尋ねた。「痛くないか?見せてくれ」

「大丈夫」知佳は布団を引き寄せ、自分のみじめさと一緒に布団の中に身を隠した。

「本当に大丈夫か?」彼は本当に心配していた。

「うん」彼女は背中を向けて、強くうなずいた。

「じゃあもう寝るか?お手洗いに行きたかったんじゃなかったのか?」

「もう行きたくない。寝ましょうか?」知佳は小さく言った。

「わかった。そうそう、今日は俺たちの記念日だから、君にプレゼントを買ったんだ。明日開けて、気に入るかどうか見てくれ」

「うん」知佳は答えた。プレゼントはベッドサイドに置かれており、もう見ていた。ただ、開けなくても中身がわかる。

毎年同じ大きさの箱で、中には全く同じ時計が入っている。

知佳の引き出しには、誕生日プレゼントと合わせて、すでに9個の同じ時計が眠っており、これが10個目だった。

会話はそこで途切れ、彼は電気を消して横になった。空気中にボディソープの湿った香りが漂っていた。でもベッドの沈み込みをほとんど感じなかった。2メートルの大きなベッドで、彼女がこちら側に寝て、彼は向こう側の端に横になっている。二人の間にはまだ3人が寝られるほどの距離があった。

二人とも結衣という名前を口にすることはなく、ましてや彼が浴室でしていたことについても触れなかった。まるで、何も起こらなかったかのように。

知佳は固まったまま仰向けに横たわり、ただ目の奥がヒリヒリと痛むのを感じていた。

結衣、立花結衣(たちばな ゆい)は彼の大学の同級生で、初恋であり、憧れの人だった。

大学卒業のとき、結衣は海外に行き、二人は別れた。拓海は一時期立ち直れず、毎日酒に溺れていた。

知佳と拓海は中学の同級生だった。

中学時代からひそかに彼を好きだった。

その頃、拓海は学校一のイケメンで、クールな優等生だった。一方知佳は芸術系の生徒だった。美しくはあったが、美しい女の子は大勢いた。成績がすべてだった学生生活において、芸術系の生徒はそれほど目立たず、偏見を持たれることさえあった。

だから、それは彼女だけの片思いで、いつか彼の前に立てる日が来るなんて思ったこともなかった。

芸術大学のダンス学科を卒業して夏休みに実家に帰っていた時、落ち込んでいる拓海と再会するまでは。

その夜も拓海は酔っぱらっており、ふらふらと歩いていた。横断歩道を渡るとき信号を見ておらず、一台の車がブレーキも間に合わず突っ込んできた。彼を突き飛ばしたのは彼女だった。心配で彼の後をついていた知佳が、彼を押しのけて自分が車にはねられたのだった。

知佳はダンス専攻で、大学院への推薦も決まっていた。

しかし、この交通事故で、足は不自由になった。

もう二度と踊ることができなくなった。

その後、拓海は酒をやめ、知佳と結婚した。

知佳に対して罪悪感を抱き続け、感謝し続け、優しい言葉をかけ続けた。でも同時に冷淡で水のように冷たく、そしてたくさんのプレゼントをくれ、たくさんのお金をくれた。

ただ一つだけ、愛してはくれなかった。

知佳は、時間がすべてを癒してくれると思っていたし、時間がすべてを薄れさせてくれるとも思っていた。

しかし想像もしなかったのは、5年が過ぎても、彼は「結衣」という名前をこれほど深く心に刻んでいるということだった。さらには、自分で処理するときでさえ、呟いているのはその名前だということだった。

結局は私があまりにも愚かで世間知らずだったのだ……

一睡もできず、スマホの中のそのメールを、この夜100回は見返した。

海外のある大学からの大学院入学許可通知で、今夜彼と相談するつもりだったこと――私が海外の大学院に行くことは可能かどうか?

しかし今となっては、拓海と相談する必要はなさそうだった。

5年間の結婚生活、数え切れない眠れぬ夜。それがついにこの瞬間から終わりに向かって歩み始めるのだ。

拓海が起きたとき、知佳はまだ寝たふりをしていた。外で家政婦の中村さんと話している声が聞こえた。「今夜は接待があるから、彼女には待たずに休むよう伝えて」

言い終えると、彼はまた部屋に戻ってきて様子を見た。知佳は布団をかぶっており、涙で枕が濡れていた。

普段拓海が会社に行くときは、知佳が彼の着る服をコーディネートして脇に置いておき、彼はそれを着るだけだった。

しかし今日はそれをしなかった。

拓海は自分でクローゼットに行って着替え、会社に向かった。

知佳はそのとき目を開け、ただ目がひどく腫れぼったいのを感じた。

スマホのアラームが鳴った。

それは自分で設定した時間で、起きて英語を読む時間だった。

結婚後の知佳は、足のことで9割の時間を家に閉じこもっていた。もう外出することはない。一日の時間を区切って、それぞれに何かすることを見つけて時間を潰すしかなかった。

スマホを手に取ってアラームを止め、それからさまざまなアプリを目的もなく見始めた。

頭の中はぼんやりと混乱していて、何も頭に入らなかった。

それが、ある動画アプリで突然一つの動画を見つけるまでは。

画面の中の人があまりにも見覚えがある……

もう一度アカウント名を見ると――結衣CC。

このおすすめ機能は……

投稿時間は、昨夜だった。

知佳が動画をタップすると、すぐに賑やかな音楽が響き、それから誰かが叫んでいる声が聞こえた。「いち、に、さん、結衣おかえり!乾杯!」

この声は、なんと拓海だった。

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters

reviews

Thanyaporn
Thanyaporn
ชอบมากกไอเลิฟ
2026-04-01 08:35:52
1
0
31 Chapters
ตอนที่ 1 อีกหนึ่งชีวิตที่เพิ่มเข้ามา
“สวัสดีจ้ะ เด็กน้อยที่น่ารักของแม่”“วันนี้เป็นวันที่แม่มีความสุขที่สุดในโลกที่รู้ว่ามีหนูอีกหนึ่งชีวิตที่จะเกิดมาบนโลกนี้ ในท้องของแม่ ที่เราจะพบกันในอีกไม่กี่เดือนข้างหน้า แม่จะรอวันนั้น ไม่ว่าหนูจะเป็นเด็กหญิงหรือเด็กชายก็ไม่สำคัญอะไรเลย สิ่งสำคัญที่สุดคือเราจะมีกันและกันท่ามกลางความรักมากมายที่แม่จะมอบให้หนูจนหมดหัวใจ แล้วพบกันนะคะ ดวงใจของแม่”แม่มุกดา พร้อมลงวันที่กำกับไว้ให้หนูน้อยได้มาเปิดอ่านเมื่อเติบใหญ่มุกดา ปิดสมุดบันทึกลงพร้อมกับรอยยิ้มบนใบหน้าพร้อมกับน้ำใส ๆ แห่งความปลื้มปีติที่เอ่อล้นดวงตาคู่สวยนั้น การเดินทางอย่างโดดเดี่ยวได้สิ้นสุดลงแล้ว ต่อจากนี้หัวใจของเธอจะไม่แห้งเหี่ยวอีกต่อไป มือลูบวนที่หน้าท้องอย่างมีความสุขและคาดเดาใบหน้าของเด็กน้อยไปต่าง ๆ นานา ทั้งที่ยังเป็นก้อนเลือดอยู่ในนั้นคำว่าครอบครัวที่เธอรอคอยมาแสนนานกำลังจะเกิดขึ้นอีกครั้ง หลังจากที่ย่าของเธอที่เป็นครอบครัวเพียงคนเดียวที่เหลืออยู่จากไปอย่างไม่มีวันกลับ ลูกจะมาเติมเต็มความรักและคำว่า “ครอบครัว” ครั้งใหม่ให้กับเธออีกครั้ง ถึงแม้ว่าจะมีกันอยู่แค่สองคนก็เพียงพอแล้ว แค่นี้ก็ทำให้หัวใจอันโดดเดี่ยว
Read more
ตอนที่ 2 นักวิ่ง
พระอาทิตย์ที่โผล่พ้นขอบตึกให้เห็นแค่แสงอ่อนๆ ในตอนเช้าของวันทำงาน บนถนนขาออกจากหมู่บ้านหรู รถคันงามราคาแพงที่เคลื่อนออกไล่ตามกันไปตามท้องถนนจนหนาตา และจะเริ่มบางตาในอีกไม่กี่นาทีข้างหน้า เป็นภาพที่มีให้เห็นอยู่เป็นประจำในทุกเช้ามุกดาสาวเท้าวิ่งสุดกำลังบนฟุตบาทแข่งกับรถเก๋งคันงามหลายคันบนท้องถนนที่วิ่งแซงหน้าผ่านไป บรรยากาศและสิ่งแวดล้อมรอบตัวตอนนี้ไม่มีผลใด ๆ กับเธอเลยแม้แต่น้อย เป้าหมายของหญิงสาวตอนนี้คือป้ายรถเมล์หลังจากปล่อยสปีดเกียร์หมาจนสุดกำลังแต่ได้แค่ครึ่งทางเท่านั้นก็ต้องหยุดพัก มือค้ำเข่าทั้งสองข้างหายใจหอบจนตัวโยน ใบหน้าผุดผ่องตอนนี้เต็มไปด้วยหยาดเหงื่อ ถึงแม้แสงแดดอ่อน ๆ ในยามเช้าจะทำให้บรรยากาศสดชื่น แต่สำหรับนักวิ่งจำเป็นตอนนี้พวงแก้มเป็นสีระเรื่อแล้วจากการวิ่ง“จะทันไหมเนี่ย”เธอพูดคนเดียว หลังจากวันนี้ที่ออกไปตลาดสดตั้งแต่เช้ามืดกับขนุน ซื้อผักและวัตถุดิบให้ป้ายวนใจกว่าจะเสร็จก็สายเสียแล้ว แถมมอเตอร์ไซค์ที่ขนุนจะขับออกมาส่งที่หน้าหมู่บ้านก็ดันมาเสียตอนถึงหน้าบ้านพอดิบพอดี หากไม่ทันรถเมล์รอบนี้ก็คงต้องรออีกหลายนาทีนั่นคือเธอจะเข้าทำงานสาย และแน่นอนว่ามีผลต่อการฝึกงานข
Read more
ตอนที่ 3 ใครกัน?
สนามหญ้าเขียวชอุ่มข้างสระน้ำสีฟ้าครามในรั้วบ้านอัครเทพ ที่ถูกตกแต่งให้เป็นมินิปาร์ตี้สำหรับครอบครัว ลูกโป่งหลากสีถูกประดับประดาเป็นซุ้มแทนดอกไม้ พร้อมทั้งหลอดไฟกะพริบระยิบระยับหลากสีสัน เพื่อเอาใจหลานรักแอนเดรียประหนึ่งว่าเป็นวันเกิดของเธอเสียอย่างนั้น พร้อมทั้งมุมปิ้งย่างบาร์บีคิว และเครื่องดื่มสำหรับผู้ใหญ่ทุกอย่างถูกจัดเตรียมไว้เสร็จสรรพพร้อมรอยยิ้มเจ้าของวันเกิดที่แสนจะอิ่มเอมที่ได้เห็นคนในครอบครัวอยู่กันพร้อมหน้าพระอาทิตย์เริ่มพ้นขอบฟ้างานปาร์ตี้อบอุ่นก็เริ่มขึ้นภูวไนย พร้อมกับภรรยาสาว แอนนา และสาวน้อยวัยหกขวบที่มาในชุดนางฟ้าสีชมพูหวานแสนสวย พร้อมด้วยแขกหนุ่มหล่อวีไอพีของภูวไนยที่เป็นคู่ค้าทางธุรกิจที่ญี่ปุ่น ถือโอกาสมาอวยพรภูวนาถในวันนี้ด้วยสาวสวยลลิตาที่มาในชุดสุดเซ็กซี่สีแดงเพลิงพร้อมด้วยของขวัญอวยพรเจ้าของบ้าน ที่ยืนไม่ห่างหนุ่มหล่อภูวดลประหนึ่งว่ากลัวจะหลงทาง“วันนี้คุณลิต้าสวยมากนะคะ” คำชมจากแอนนา“ขอบคุณค่ะ แต่คงสวยสู้คุณนาไม่ได้หรอกค่ะ” เธอชมกลับด้วยรอยยิ้มงานเริ่มด้วยการพูดคุยทักทายตามประสาคนที่ห่างกันด้วยระยะทาง มีเรื่องราวมากมายมาเล่าสู่กันฟัง เสียงหัวเราะประสานกั
Read more
ตอนที่ 4 สงครามน้ำลาย
มุกดาจอดมอเตอร์ไซค์ใต้ต้นไม้ใหญ่ในสวนสาธารณะใกล้บ้าน นั่งกอดเข่าสับสนมึนงงไปหมดกับสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อคืน ภาพที่เธอตื่นมาในตอนเช้าคือร่างเปลือยเปล่าของตัวเองที่นอนเคียงข้างอยู่กับร่างเปลือยเปล่าของเจ้านายหนุ่มภูวดล บนเตียงนุ่มในห้องนอนของเขา ถึงแม้สติที่มีอยู่จะไม่ถึงร้อยที่ช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ แต่เธอรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับตัวเอง เธอเคยดื่มบ้างกับเพื่อน ๆ แต่อาการแบบนี้ไม่เคยเกิดขึ้นกับเธอเลยสักครั้ง และเมื่อคืนก็ไม่ได้ดื่มของมึนเมาอะไรเข้าไปทั้งนั้นมีเพียงกาแฟแก้วนั้น…ของยวนใจที่ชงมาให้เธอและบอกว่าเจ้านายขอแล้วไม่ดื่ม หากจะทิ้งก็เสียดายของ บวกกับเธอต้องขึ้นไปจัดกระเป๋าให้เจ้านายก็เลยดื่มไปจนหมดแก้ว ลำดับเหตุการณ์พร้อมตั้งคำถามและคำตอบให้ตัวเองในหัว ต้องมีอะไรอยู่ในกาแฟแก้วนั้นเธอต้องโดนวางยาเป็นแน่! จากอาการที่เกิดขึ้นกับร่างกายก็พอจะเข้าใจได้ ใครกันที่เป็นคนทำ?ยวนใจหรือเปล่านะ? เพราะกาแฟแก้วนั้นหล่อนก็เป็นคนถือมาให้แต่หล่อนจะทำไปทำไม?...ทำเพราะอะไร?คุณดลรู้เรื่องนี้หรือเปล่า?...หรือเขาเป็นคนสั่ง?ทบทวนดูแล้วแต่ก็ไม่น่าจะใช่เพราะเขามีคนรัก
Read more
ตอนที่ 5 ตัวแทนของย่า
หญิงสาวยืนมือประสานกันอยู่ในห้องผู้บริหารพยายามควบคุมร่างกายให้เป็นปกติภายใต้ความกระวนกระวายภายใน ดวงตากลมโตบนใบหน้าสวยกลอกกลิ้งไปมา คอแห้งผากกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบากประหนึ่งว่าอยู่ในห้องสอบปากคำ กับสายตาคมกริบและเรียบเฉยไม่บ่งบอกอารมณ์ใดๆ ที่กำลังมองมาที่เธอเนิ่นนานโดยปราศจากคำพูด และเธอเดาอารมณ์เขาไม่ออกแม้แต่นิดเดียว“เธอ…”เขาเอ่ยออกมาทำลายความเงียบ และหญิงสาวเงยหน้าขึ้นมามองผู้พูดทันที ใจเต้นตุ้ม ๆ ต่อม ๆ ลุ้นคำพูดที่เขาจะพูดต่อจากนี้“เป็นอะไรกับป้ายวน?”หลังจากได้ยินพยางค์ต่อมาแอบผ่อนลมหายใจอย่างโล่งอกแต่แค่นิดเดียวเท่านั้น“อ๋อ ป้ายวนเป็นป้าสะใภ้ค่ะ”“แล้วป้ายวนไปไหน?”“กลับต่างจังหวัดค่ะ”“จะกลับมาเมื่อไหร่?”“มุกไม่ทราบค่ะ”“กลับทำไมเธอรู้หรือเปล่า?”“ลูกชายป้ายวนเกิดอุบัติเหตุค่ะ ตอนนี้อยู่โรงพยาบาลค่ะ”จริงๆ ชายหนุ่มไม่ได้สนใจเรื่องราวพวกนี้หรอกแค่อยากจะดูปฏิกิริยาของเธอเท่านั้นเอง“เอ่อ…คุณดล…มีอะไร…กับป้ายวนหรือเปล่าคะ?”ถามอย่างระมัดระวัง เขาไม่ตอบในทันทีแต่มองหน้าเธอนิ่งกะพริบตาช้าๆ ชวนให้เสียวสันหลัง“เหมือนป้ายวนจะมีเรื่องคุยกับฉัน”“อ๋อ…ไม่มีค่ะ…ไม่มี” เธอโบกมือพ
Read more
ตอนที่ 6 กราบลาคุณท่าน
หลังจากคิดทบทวนอยู่หลายคืนจนได้คำตอบที่ตกผลึกแล้วให้กับตัวเอง กับการตัดสินใจในครั้งนี้ หลังจากเจ้าหน้าที่กรมธรรม์โทรหาเธอให้ติดต่อเรื่องรับเงินประกันชีวิตที่ผู้เป็นย่าแอบทำไว้ให้ และเงินก้อนสุดท้ายจากย่านี้เองที่จะพาเธอและลูกออกไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ หลังจากหาบ้านเช่าได้เรียบร้อยแล้วหากเธออยู่ที่นี่ต่อไป แน่นอนว่าท้องของเธอก็ต้องโตขึ้นเรื่อย ๆ ไม่นานความจริงก็จะปรากฏ และไม่รู้ว่าหลังจากยวนใจกลับมาทำงานต่อนางจะทำอย่างไรกับเรื่องที่เกิดขึ้น หากให้เธอคาดเดานางต้องอ้างสิทธิ์ความเป็นป้าและเรียกค่าทำขวัญจากเจ้านายเป็นแน่มุกดาเองเกิดมาท่ามกลางความไม่ได้ตั้งใจของพ่อและแม่ แต่เธอโชคดีที่มีย่า ลูกของเธอก็เกิดมาจากความไม่ได้ตั้งใจเช่นเดียวกัน และเธอจะเลือกสิ่งที่ดีที่สุดให้กับลูกถึงแม้วันข้างหน้าสิ่งที่เธอเลือกมันอาจไม่ได้เป็นอย่างที่เธอหวัง แต่เธอจะทำให้ลูกมีความสุขที่สุดเท่าที่จะทำได้ส่วนคนที่เป็นพ่อของลูกนั้นเธอคาดเดาไม่ได้จริง ๆ ว่าเขาจะทำอย่างไรหากรู้เรื่องนี้ ซึ่งเขาเองก็มีคนรักอยู่แล้ว แน่นอนว่าเขาคงไม่ได้ยินดีกับเรื่องที่เกิดขึ้นนี้แน่“ลูกเมียเก็บ”“ลูกเมียน้อย”“ลูกนางบำเรอ”“แม่แกเป็น
Read more
ตอนที่ 7 ผมแพ้อัลมอนด์
“แล้วชื่อคุณลุงใครตั้งให้เหรอครับ?“ไม่รู้สิ พ่อมั้ง หรือไม่ก็แม่” เขาตอบไปงั้นๆ พลางคิดถึงพ่อและแม่ที่จากไปแล้วตามที่เด็กน้อยถาม“ลูกคุณลุงเรียนอยู่ที่นี่เหรอครับ?“เปล่า…ยังไม่มีลูก”“แล้วอยู่กับใครล่ะครับ?”“คนเดียว”“งั้น…มาเป็นพ่อผมไหมครับ ผมก็ไม่มีพ่อ คุณลุงก็ไม่มีลูก อยู่คนเดียวมันเหงานะครับ” ภูวดลหัวเราะเบา ๆ“ไว้จะคิดดูนะ”ครั้นจะบอกว่าไม่ ก็กลัวเด็กจะรู้สึกไม่ดี เด็กคนนี้ไม่มีพ่อคงจะเหงาหรือเปล่าถึงเที่ยวชวนคนอื่นให้มาเป็นพ่อตัวเองแบบนี้ คงอยากมีเพื่อนเล่นกระมัง“คุณลุงบ้านอยู่ไกลไหมครับ?”“ไกล”“บ้านผมอยู่ใกล้ ๆ นี่เองครับแต่กว่าจะได้กลับก็เกือบมืดทุกวัน เพราะรอแม่เลิกงานค่อยมารับ”พร้อมสรรหาคำพูดมากมายมาชวนคุยสนุกปาก ดูเหมือนเด็กคนนี้จะโตเกินอายุถึงชอบคุยกับผู้ใหญ่มากกว่าเด็กรุ่นราวคราวเดียวกัน พูดไปมือก็เกาแขนขายุกยิกไปเรื่อย และเกาถี่ขึ้น ถี่ขึ้น พร้อมกับเสียงไอที่เหมือนจะถี่ขึ้นเช่นเดียวกันภูวดลคิ้วขมวดเข้าหากันมองอาการของเด็กน้อยตรงหน้า“เป็นอะไรหรือเปล่า?” เอ่ยถามด้วยสีหน้าเป็นกังวล“ผมคัน” เกาตามแขนขาและลำตัว“ผมหายใจไม่ออกครับ”เด็กน้อยทำปากป่องเหมือนอึ่งอ่างคิ้วย่
Read more
ตอนที่ 8 ค่าทำขวัญหลักล้าน
มุกดาเบิกตาโตแทบถลนออกมานอกเบ้ากับยอดเงินที่เด้งเข้าบัญชีหลังจากเทวาโทรแจ้งให้ตรวจสอบยอดที่เจ้านายของเขาโอนเข้าบัญชีเธอ“ค่าทำขวัญหลักล้านเลยเหรอ?”แต่ก็เลือกที่จะขอบคุณผ่านทางเทวาเช่นเดียวกัน การหลีกเลี่ยงไม่เจอหน้าเขาน่าจะเป็นการดีที่สุด ไม่รู้เหมือนกันว่าตัวเองกลัวการเผชิญหน้ากับเขาทำไมกัน ทั้งที่เรื่องคืนนั้นก็ยังไม่ถูกเคลียร์แสดงว่าเขาปล่อยผ่าน หรือไม่ก็จำไม่ได้ หรือไม่ก็ไม่รู้ว่าเป็นเธอ แต่มันก็ยังคาใจเธออยู่สิ่งที่เธอกังวลว่าเขาจะถามความจริงจากยวนใจนั้นก็ตัดทิ้งไปได้เลย เพราะหลังจากที่ยวนใจกลับมาทำงานตามปกติและได้หายไปอีกครั้งพร้อมกับนาฬิกาเรือนหรู และของมีค่าในห้องนอนของภูวนาถในครั้งที่เจ้าของบ้านป่วยและเข้ารักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาล และหล่อนก็ไม่กลับมาที่บ้านอัครเทพอีกเลยตามคำบอกเล่าของขนุนหรือกลัวว่าเขาจะรู้ว่าภูวภัสคือลูกของเขากลัวว่าเขาจะอ้างสิทธิ์เลี้ยงดูลูกตามกฎหมาย เขามีเงินมากมายจะทำอะไรก็ได้ แล้วเธอล่ะเงินจะจ้างค่าทนายยังคิดแล้วคิดอีกและกลัวว่าเขาจะพรากลูกไปจากเธออีกอย่างเขากับเธอไม่ได้มีความพิศวาสต่อกัน เรื่องในคืนนั้นมันเกิดขึ้นเพราะอุบัติเหตุไม่มีทางที่เขาจะยอมร
Read more
ตอนที่ 9 คำขู่
ความเงียบเข้าครอบคลุมการสนทนาชั่วขณะ พร้อมกับหัวใจของมุกดาที่หล่นวูบลงเช่นกัน ก่อนเรียกสติกลับคืนมา“คุณพูดอะไร?”“ฉันรู้ภูเป็นลูกฉัน”มุกดาที่แววตาไหวระริกกับคำพูดของเขา ใจเต้นแรงพร้อมใบหน้าที่ร้อนวูบวาบแต่ยังคุมอาการได้อยู่แม้จะหวิว ๆ ในใจ พร้อมหลากหลายคำถามและคำตอบวิ่งวนปั่นป่วนในหัวไปหมด เขารู้แล้ว ตั้งแต่เมื่อไหร่นะ เขารู้ได้ยังไง หรือเขาแค่ลองหยั่งเชิงเธอดูเท่านั้น“เธอไม่คิดจะให้พ่อลูกเขาเจอกันเลยหรือยังไง?“ถ้าฉันไม่บังเอิญเจอลูกเองก็คงไม่รู้”“ใจดำไปนะ”มองใบหน้าสวยด้วยสายตาที่คาดเดาอารมณ์ยาก“ใครบอกคุณคะว่าภูเป็นลูกคุณ?”พลันคำพูดของเด็กน้อยในวันนั้นที่แวบเข้ามาในความจำว่าลุงดลตัดเล็บให้ เขาเอาไปตรวจดีเอนเอแล้วหรือเปล่านะ ถึงได้พูดแบบนี้ แต่เธอต้องนิ่งเข้าไว้ภูวดลยื่นซองเอกสารส่งให้เธอดู มุกดารับมาอ่านและวางลงดังเดิมควบคุมปฏิกิริยาตัวเองทั้งสีหน้าและอารมณ์ให้คงที่ บอกตัวเองว่าเธอไม่ใช่เด็กในบ้านเขาแล้ว ไม่ใช่พนักงานในบริษัทของเขาที่ยังรับเงินเดือนจากเขา ไม่มีอะไรที่ต้องเกรงกลัวเลยสักนิด แม้ในใจจะหวั่น ๆและแล้ววันที่เธอกลัวมาตลอดก็มาถึงจนได้ วันที่เขาเจอเธอและลูก ที่สำคัญเข
Read more
ตอนที่ 10 ปรับตัว
ภูวภัสตื่นแต่เช้าตรู่เพื่ออาบน้ำพร้อมกับเสียงเพลงจากปากเจ้าตัวเล็กที่ร้องดังจนก้องห้องน้ำอย่างอารมณ์ดี แต่งตัวรอพ่อมารับอย่างตื่นเต้น มุกดาที่มองภาพเด็กชายพร้อมความเศร้าที่ผุดขึ้นมาในใจรู้สึกผิดต่อลูกจนใจหวิว เขาคงดีใจมากที่มีพ่อเหมือนเพื่อนคนอื่น ๆ ซึ่งทุกครั้งที่ลูกถามเธอก็บ่ายเบี่ยงมาตลอดเสียงรถจอดหน้าบ้านพร้อมกับร่างเจ้าตัวน้อยที่วิ่งพรวดพราดออกไปดูทันที“พ่อดลมาแล้ว” เปิดประตูรั้ววิ่งออกไปหาผู้เป็นพ่อที่อยู่หน้าบ้าน“รอพ่อนานไหมครับ?” อุ้มลูกขึ้นมาอยู่ในอ้อมกอด“นานมาก….” ลากเสียงยาว“ยังไม่ถึงเวลานัดเลย พ่อมาก่อนเวลาด้วยนะโกหกหรือเปล่า?”พร้อมเสียงหัวเราะสองพ่อลูกที่ดังประสานกันสองผู้สูงวัย ยายดวงใจ และตาทวี ที่กำลังตัดแต่งกิ่งดอกกุหลาบในกระถางหน้าบ้านส่งสายตาข้ามกำแพงรั้วที่สูงแค่อก กั้นอาณาเขตบ้านสองหลังอยู่ มองภาพผู้มาเยือนที่ไม่คุ้นหน้าแต่ท่าทางสนิทสนมกับภูวภัส ก่อนจะเอ่ยปากถามเด็กชาย“น้องภูจะไปเที่ยวไหนจ๊ะแต่งตัวเท่เชียว” คำถามจากยายดวงใจ“ไปซื้อของครับยายดวง”“พ่อมารับครับ” เด็กน้อยอวดว่าเขามีพ่อแล้วอย่างมีความสุข“พ่อ?” ยายดวงทวนคำพูดของเด็กน้อยในใจ“สวัสดีครับ”ภูวดลท
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status