บทที่ 612

หลังจากที่เฟิงถิงเซินทักทายกับพวกเขาอย่างสุภาพเสร็จ ก็ขึ้นรถแล้วจากไป

พอมองรถของเขาค่อย ๆ ขับห่างออกไป ในที่สุดเหยาซินปั๋วก็ได้สติกลับมา ก่อนจะมองไปทางเหรินจี่เฟิงด้วยความตกใจและตื่นเต้น พร้อมพูดว่า “ดังนั้น เฟิงถิงเซินกับหรงฉือต่างนอกใจกันทั้งคู่...เชี่ย เป็นข่าวใหญ่ขนาดนี้เลย?!”

เหรินจี่เฟิงไม่ได้พูดอะไร

เขาไม่ได้เห็นเฟิงถิงเซินและหรงฉือไปมาหาสู่กันเป็นการส่วนตัวนานมากแล้ว

ตอนแรกคิดว่าระหว่างพวกเขาจบลงแล้วเสียอีก คิดไม่ถึงเลยว่า...

เขาหันหลังขึ้นรถไปด้วยสีหน้าบึ้งตึง

เหยาซินปั๋วรีบตามขึ้นไป ก็ในตอนนั้นเอง เขาจึงจะพบว่าเกี่ยวกับเรื่องของเฟิงถิงเซินและหรงฉือ ดูเหมือนเหรินจี่เฟิงจะไม่ได้รู้สึกตกใจเหมือนอย่างเขาเลย

เขารีบตอบสนองกลับมาทันที “เฮ้ย จริง ๆ นายรู้เรื่องนี้นานแล้วใช่ไหม?!”

เหรินจี่เฟิงไม่ได้พูดอะไร

เหยาซินปั๋วขึ้นรถตามไป ถามว่า “มันเกิดขึ้นตั้งแต่เมื่อไร? ข่าวใหญ่ขนาดนี้ นายกลับไม่เคยเล่าให้ฉันฟังเลยอย่างนั้นเหรอ?!”

เหรินจี่เฟิงสีหน้าบึ้งตึง ไม่ยอมพูดอะไรเลย เหยาซินปั๋วยังนั่งไม่ทันมั่นคงดี เขาก็เหยียบคันเร่งออกตัวมิดเท้าแล้ว

เหยาซินปั๋วถูกทำให้ตกใจแล้ว

แต่ว่า พอเห