LOGINเพราะความเข้าใจผิดของทอร์ช...ทำให้พริมโรสต้องตกอยู่ในฐานะทาสบำเรอของเขา
View Moreบทที่ 47 ความสุข @เขาใหญ่, จังหวัดนครราชสีมา "มามี้เทลินอยากนั่งรถเอทีวี(ATV)แล้ว มามี้พาไปขี่หน่อยได้ไหมคะ" "ได้สิคะ แต่รอไปพร้อมกับปะป๊าและพวกพี่ๆน้า~" "เย้~" เทลินร้องขึ้นด้วยความดีใจ ทุกครั้งที่มาเขาใหญ่เด็กๆจะชอบเล่นกิจกรรมผจญอะไรแบบนี้กันมาก ทุกๆวันหยุดเด็กๆจะชอบอ้อนให้ปะป๊าและมามี้พามาต
"บ๊าย บาย นะคะลูกรัก ตอนเย็นมามี้จะมารับเหมือนเดิม ขอให้เป็นอีกวันที่สนุกของลูกนะ แฮปปี้ๆจ้า" ครืดดดด~ ครืดดดด~ (สวัสดีดีค่ะ คุณแม่น้องเทลินใช่ไหมค่ะ) "สวัสดีดีค่ะ ใช่ค่ะ...ดิฉันเป็นแม่ของน้องเทลินเอง" (คุณครูเป็นครูประจำชั้นของน้องเทลินนะคะ พอดีว่าน้องมีเรื่องกับเพื่อนที่โรงเรียน เชิญคุณแม่มาพบ
บทที่ 46 มีเรื่อง หลายปีต่อมา "ว๊ายยยยย~" "เทลินลูก...หนูขึ้นไปทำอะไรอยู่บนต้นไม้ ลงมาค่ะ เดี๋ยวตก ทำไมชอบทำอะไรหวาดเสียวอยู่เรื่อยเลย หนูเป็นผู้หญิงนะคะ" พิมพ์โรสและเหล่าบอดีการ์ดพากันตามหาคุณหนูของบ้านวัยเก้าขวบกันให้วุ่นเมื่อเทลินหายไปจากสายตาของผู้เป็นแม่ สุดท้ายมาพบตัวแสบอยู่บนต้นไม้...ก็โด
"หนูตอดเฮียไม่หยุดเลย ยังไม่อยากแตกตอนนี้" ปึก! ปึก! ปึก! ปึก! "อ๊ะๆๆ อ๊ะ อื้อ พะ...พริมจะไม่ไหวแล้วเฮีย" พริมโรสพูดเสียงกระท่อนกระเเท่นพร้อมกับจิกเล็บลงบนท่อนแขนแกร่ง เพราะเธอใกล้จะถึงจุดสุดยอดเต็มทีแล้ว "อีกนิดนะครับที่รัก รอเสร็จพร้อมกัน" ปึก! ปึก! ปึก! ปึก! ทอร์ชรีบเร่งจังหวะเฮือกสุดท้าย เพ