บทที่ 610

หรงฉือหยุดฝีเท้าลง

เฟิงจิ่งซินเห็นว่าจู่ ๆ เธอก็หยุดฝีเท้า เงยหน้าขึ้นก็พูดว่า “คุณแม่คะ?”

แค่ออกไปเที่ยวกับเฟิงจิ่งซินเท่านั้น ทางฝั่งเฟิงถิงเซินก็เห็นว่าไม่มีปัญหา ทางเธอเองก็ย่อมไม่มีปัญหาเช่นกัน

หรงฉือไม่ได้พูดอะไรอีก

เธอขับรถมาเอง พอออกจากบ้านไป กำลังจะขึ้นรถของตัวเอง ก็ได้ยินเฟิงถิงเซินพูดขึ้นว่า “ให้ผมขับไหม?”

หรงฉือยังไม่ได้พูดอะไร เฟิงถิงเซินก็เดินมายังรถของเธอ และเปิดประตูฝั่งคนขับแล้ว

หรงฉือชะงักไป

แต่พอเห็นเฟิงจิ่งซินขึ้นรถอย่างดีใจ เธอก็ไม่ได้พูดอะไรอีก

เฟิงจิ่งซินอยากไปชอปปิง พวกเขาจึงไปที่ศูนย์การค้า

แม้ว่าช่วงหลังมานี้ เพราะเฟิงจิ่งซิน ทำให้พวกเขาสามคนออกไปข้างนอกด้วยกันบ่อยขึ้นกว่าแต่ก่อนมาก

แต่ก่อนหน้านี้ ส่วนใหญ่แล้วพวกเขามักจะไปที่วิลล่าส่วนตัว มีเพียงบางครั้งจึงจะไปร้านอาหารที่มีคนพลุกพล่านด้วยกัน

เหมือนอย่างวันนี้ พวกเขามาเดินชอปปิงด้วยกันในศูนย์การค้าที่คนเยอะและคึกคักแบบนี้ ตลอดสองปีมานี้ ยังคงเป็นครั้งแรก

เมื่อมายังสถานที่ที่มีคนเยอะขนาดนี้ หรือว่าเฟิงถิงเซินจะไม่กลัวถูกคนบังเอิญเห็น?

เมื่อคิดถึงตรงนี้ พอลงจากรถแล้ว หรงฉือก็เหลือบมองเฟิงถิงเซินแวบห