Partager

บทที่ 825

Auteur: อวินจงมี่
“ไปด้วยกันเถอะ” เฮ่อฉางปั่วพูดตัดบทเธอ “ถ้ามีเรื่องอะไรจริง ๆ พวกเราก็ช่วยกันเกลี้ยกล่อมเธอได้นะ”

ห
Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application
Chapitre verrouillé
Commentaires (18)
goodnovel comment avatar
Pommie Team Foxhol
คุณพรรณราย ดีใจจังที่แวะมาคุยด้วย คอยตามอ่านความคืบหน้าต้นฉบับนะคะ อัพเดทบ่อยๆน้าาาาา
goodnovel comment avatar
ชลดา สุขเจริญ
เห็นด้วยค่ะ ลองอ่านตั้งแต่บทแรกๆ แล้วจะรู้ว่า ไม่น่าให้อภัยทั้งพ่อทั้งลูกค่ะ
goodnovel comment avatar
พรรณราย
แต่2ปีแรกที่มีซินซินเฟิงมันเมินจริงๆนะคะ ลูกโตมาหน่อยถึงสนใจจะเลี้ยง เวลาไปเดตกับอู๋ละทิ้งลูกไว้บ้านจนลูกเบื่อโทรหาแต่หรงฉือช่วงนั้น ดีที่หรงฉือตัดจริงๆไม่ใจอ่อน
VOIR TOUS LES COMMENTAIRES

Dernier chapitre

  • คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว   บทที่ 877

    ทันทีที่พูดจบ ก็พูดกับโม่ชีฉืออีกว่า “ประธานโม่ สองท่านนี้ก็คือประธานอวี้และประธานหรงแห่งฉางโม่”โม่ชีฉือพยักหน้าแล้วจับมือกับอวี้มั่วซวินและหรงฉือ “ประธานอวี้ ประธานหรง ได้ยินชื่อเสียงมานานแล้ว”“ประธานโม่เกรงใจแล้ว”หลังจากพูดคุยทักทายกันอยู่ครู่หนึ่ง โม่ชีฉือก็พูดว่า “บริษัทผมมีโปรเจกต์ที่อยากร่วมมือกับพวกคุณทั้งสองคนจริง ๆ ผมอยากคุยกับพวกคุณเป็นการส่วนตัว ไม่ทราบว่าทั้งสองท่านสะดวกไหมครับ?”อวี้มั่วซวิน “สะดวกอยู่แล้วครับ”เมื่อเห็นพวกเขากำลังคุยเรื่องงาน เจ้าภาพจัดงานก็หาข้ออ้างเดินจากไปแล้วโม่ชีฉือพานักวิทยาศาสตร์จากบริษัทของพวกเขามาด้วยคนหนึ่ง หลังจากแนะนำตัวให้ทุกฝ่ายรู้จักกันแล้ว หรงฉือกับอวี้มั่วซวินก็พูดคุยกับอีกฝ่าย ได้ยินมาว่าโม่ชีฉือไม่ได้เรียนจบหรือเชี่ยวชาญในสาขาที่เกี่ยวข้องกับเอไอโดยตรง ขณะที่พวกเขาพูดคุยกันนั้น เขายืนฟังอยู่ข้าง ๆ แต่เมื่อคุยถึงเนื้อหาสำคัญก็จะมีพูดแทรกขึ้นมาบ้างเป็นครั้งคราว ดูแล้วก็ไม่ได้เหมือนคนที่ไม่เข้าใจเกี่ยวกับเอไอเลยเสียทีเดียววันนี้พวกเขาแค่พูดคุยแลกเปลี่ยนข้อมูลเบื้องต้นกันเท่านั้น ยังไม่ได้ลงลึกถึงรายละเอียดที่เกี่ยวข้องกับโปรเจก

  • คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว   บทที่ 876

    เมื่อนึกถึงสีหน้าเมินเฉยของโม่ชีฉือ หลินอู๋ก็ส่ายหน้าแล้วพูดว่า “เจอกันแค่ครั้งเดียว ไม่ถือว่ารู้จักกันหรอกค่ะ”เพียงแต่ระยะห่างที่พวกเขาพบกันครั้งก่อน มันผ่านมาครึ่งเดือนแล้ว เธอยังคิดว่าโม่ชีฉือออกจากเมืองตูเฉิงไปแล้ว คิดไม่ถึงเลยว่ายังจะบังเอิญพบเขาที่นี่ได้……คืนนั้น หลังเลิกงานหรงฉือและอวี้มั่วซวินไปเข้าร่วมงานเลี้ยงของคู่ค้าด้วยกันหลังขึ้นรถ หรงฉือคลึงหว่างคิ้วเล็กน้อย เมื่อนึกขึ้นได้ว่าช่วงครึ่งเดือนที่ผ่านมา เธอเอาแต่ยุ่งอยู่กับการพัฒนาโปรเจกต์ใหม่ของบริษัทจนแทบไม่ได้ติดต่อกับเฟิงจิ่งซิน เธอจึงโทรไปหาเฟิงจิ่งซินช่วงครึ่งเดือนนี้ เฟิงจิ่งซินแทบไม่ติดต่อหาหรงฉือ แต่พอหรงฉือโทรไป ทางเธอก็ยังคงกดรับสายอย่างรวดเร็ว “คุณแม่”บนใบหน้าของหรงฉือแฝงไปด้วยรอยยิ้ม “จ้ะ กินข้าวเย็นหรือยัง?”“กินแล้วค่ะ” เฟิงจิ่งซินถามว่า “คุณแม่เลิกงานแล้วเหรอคะ?”“เลิกแล้วจ้ะ แต่ยังมีธุระต้องทำอีกนิดหน่อย” เธอถามว่า “ช่วงนี้เป็นยังไงบ้าง? ที่โรงเรียนมีการบ้านเยอะไหม? พรุ่งนี้มีที่ที่อยากไปไหม? อยากให้แม่ไปเป็นเพื่อนหนูหรือเปล่า?”“ช่วงนี้สบายดีค่ะ” เฟิงจิ่งซินพูดว่า “แต่ยังไม่มีที่ที่อยากไปเป็น

  • คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว   บทที่ 875

    หรงฉือพยักหน้าเล็กน้อย พูดว่า “ฉันกลับก่อนนะ พอซินซินตื่นแล้ว คุณอย่าลืมบอกเธอหน่อย”เฟิงถิงเซินมองเธอ “โอเค ไม่กินข้าวเช้าก่อนแล้วค่อยไปเหรอ?”“ไม่ล่ะ”เฟิงถิงเซินก็ไม่ได้ฝืน ลุกขึ้นพูดว่า “ผมไปส่งคุณ”“ไม่ต้องลำบากหรอก”เฟิงถิงเซินไม่พูดอะไร กลับเดินตามหลังไปส่งเธอข้างนอกด้วยตัวเอง รอจนรถของเธอออกจากลานบ้านแล้ว เฟิงถิงเซินจึงจะหันหลังกลับเข้าบ้านสิบกว่านาทีต่อมา เฟิงจิ่งซินก็ตื่นนอนแล้ว หลังจากลงมาชั้นล่าง เธอมองซ้ายทีขวาที เฟิงถิงเซินพูดว่า “แม่หนูมีธุระ กลับไปก่อนแล้ว”“อ้อ...”ทันทีที่ตื่นขึ้นมาแล้วไม่เห็นหรงฉืออยู่ข้าง ๆ เฟิงจิ่งซินก็คิดถึงความเป็นไปได้นี้ไว้แล้ว เธอเม้มริมฝีปากเล็กน้อย จากนั้นก็ไปทานอาหารที่ห้องอาหารโดยไม่พูดสักคำเฟิงถิงเซินนั่งลงข้างเธอ ยื่นมือไปแตะหน้าผากเธอเพื่อวัดอุณหภูมิ “ไข้ลดหมดแล้ว ยังรู้สึกไม่สบายตรงไหนอีกไหม? ถ้ารู้สึกเหนื่อยก็นอนพักอยู่ที่บ้านหนึ่งวัน พรุ่งนี้ค่อยไปโรงเรียน”เฟิงจิ่งซินไม่เงยหน้า แล้วก็ไม่ได้สะบัดมือของเขาออก พูดแค่ว่า “ไม่ค่ะ หนูจะไปโรงเรียน”“โอเค” พูดจบ ก็พูดอีกว่า “ต่อจากนี้พ่อยังต้องไปทำงานต่างเมือง กว่าจะกลับมาก็ค

  • คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว   บทที่ 874

    เฟิงถิงเซินรับถ้วยจากมือหรงฉือไป หลังป้อนโจ๊กให้เฟิงจิ่งซินกินไปสองคำ ก็พูดกับหรงฉือว่า “ทางครัวน่าจะทำของกินอย่างอื่นไว้อยู่ คุณก็ลงไปทานสักหน่อยดีกว่าไหม?”จริง ๆ แล้วหรงฉือไม่หิวแต่เธอกับเฟิงถิงเซินไม่มีอะไรจะพูดคุยกันจริง ๆ เมื่ออยู่ต่อหน้าเฟิงจิ่งซิน การที่พวกเขาพยายามหลีกเลี่ยงอยู่ในพื้นที่เดียวกันก็น่าจะดีกว่าเธอพยักหน้าเล็กน้อย พูดกับเฟิงจิ่งซินว่า “ซินซิน งั้นแม่ก็ลงไปหาอะไรกินข้างล่างหน่อยนะ แม่กินเสร็จแล้วค่อยขึ้นมา”เฟิงจิ่งซินพูดอย่างเชื่อฟังว่า “ค่ะ”หรงฉือไม่พูดอะไรอีก ก็หันหลังลงไปชั้นล่างแล้วจนกระทั่งหลังจากแผ่นหลังของหรงฉือหายลับไปจากประตู เฟิงจิ่งซินจึงจะละสายตากลับมา รอยยิ้มที่อยู่บนใบหน้าก็หุบลงทันที ก่อนจะมองไปที่เฟิงถิงเซินอาจเพราะดูออกว่าเธอมีอะไรอยากจะพูด เฟิงถิงเซินเช็ดมุมปากให้เธอเล็กน้อย “อยากจะพูดอะไร?”เฟิงจิ่งซินเม้มริมฝีปาก สองมือกำผ้าห่มไว้ สุดท้ายกลับไม่พูดอะไร เพียงแค่กินอย่างเงียบ ๆ เท่านั้นเธอไม่พูด เฟิงถิงเซินก็ไม่ถามหลังจากเธอกินอะไรเสร็จได้สักพัก เฟิงถิงเซินก็วัดอุณหภูมิร่างกายให้เธออีกครั้ง เวลานี้หรงฉือเดินขึ้นมาชั้นบนพอดี เมื่อ

  • คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว   บทที่ 873

    พ่อบ้านยิ้มแล้วพูดว่า “ได้ครับ ผมจะให้คนยกอาหารขึ้นมาเดี๋ยวนี้”พ่อบ้านพูดจบก็ลงไปชั้นล่างแล้วเฟิงถิงเซินมองเฟิงจิ่งซิน “ไม่ให้พ่ออยู่เป็นเพื่อนจริง ๆ เหรอ?”เฟิงจิ่งซินถลึงตาใส่เขา “ไม่ต้องค่ะ!”หรงฉือคิดว่าระหว่างพ่อกับลูกสาว พวกเขาน่าจะต้องการพื้นที่ส่วนตัว เธอจึงพูดกับเฟิงจิ่งซินว่า “แม่ไปโทรศัพท์หน่อยนะ เดี๋ยวกลับมา”เฟิงจิ่งซินพยักหน้า “ค่ะ”หรงฉือหันหลังออกจากห้องไปแน่นอนว่าเธอไม่ได้มีธุระต้องโทรศัพท์อะไร เธอหันหลังเดินไปยืนอยู่ตรงระเบียงริมหน้าต่างสองสามนาที เมื่อเธอกลับมาที่ห้องของเฟิงจิ่งซิน เฟิงถิงเซินก็ไม่อยู่ในห้องแล้ว ส่วนอาหารนั้นพ่อบ้านก็ได้ให้คนยกมาส่งเรียบร้อยแล้วทางห้องครัวตั้งใจต้มโจ๊กให้เฟิงจิ่งซินเป็นพิเศษ นอกจากโจ๊กแล้ว ยังมีอาหารอีกหลายอย่าง เรียกได้ว่าจัดเต็มเลยทีเดียวแต่เฟิงจิ่งซินกำลังป่วยอยู่ แม้แต่โจ๊กก็ยังกินไม่ลง เพิ่งจะกินไปได้ไม่กี่คำ ก็รู้สึกอ่อนเพลียจนอยากนอนต่อแล้วในเมื่อเธอง่วงแล้ว หรงฉือก็ให้เธอขึ้นไปนอนต่อบนเตียงเฟิงจิ่งซินกลับไปนอนบนเตียง มือเล็ก ๆ จับชายเสื้อของหรงฉือไว้ ราวกับมีอะไรอยากจะพูด แต่สุดท้ายก็ฝืนความง่วงไม่ไหว ไม่นาน

  • คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว   บทที่ 872

    เบอร์โทรศัพท์ของเฟิงถิงเซินอวี้มั่วซวินก็จำได้เขาแค่นเสียงเหอะคำหนึ่ง “เขาโทรมาทำไม? หรือคิดจะให้คุณช่วยขอร้องเจี๋ยเซี่ยวแทนตระกูลหลิน? เขาขี้ขลาดขนาดนี้เลยเหรอ?”หรงฉือไม่พูดอะไร กดรับสาย ยังไม่ทันได้พูด เฟิงถิงเซินก็พูดขึ้นก่อนว่า “ซินซินเป็นไข้มาหนึ่งวันแล้ว ตอนเย็นถ้ามีเวลาก็แวะไปดูเธอหน่อยได้ไหม?”หรงฉือขมวดคิ้ว ถามทันทีว่า “เป็นไข้นานขนาดนี้แล้วเหรอ? ตอนนี้อาการเป็นยังไงบ้าง?”“ตอนนี้ยังให้น้ำเกลืออยู่ อุณหภูมิก็ยังไม่ลดเลย”“เข้าใจแล้ว อีกเดี๋ยวฉันจะแวะไป”“รบกวนด้วยนะ”หรงฉือไม่พูดอะไร วางสาย หลังจากมอบหมายงานที่อยู่ในมือเรียบร้อยแล้ว ก็ออกจากฉางโม่ไปเมื่อมาถึงที่หมาย พ่อบ้านทราบว่าเธอกลับมาแล้ว ก็รีบออกมาต้อนรับ “คุณนาย มาแล้วเหรอครับ?”หรงฉือ “ฉันจะขึ้นไปดูซินซินหน่อย”ที่ชั้นบน เฟิงจิ่งซินเพิ่งให้น้ำเกลือเสร็จ ตอนที่กำลังจะนอนหลับอย่างสะลืมสะลือ หรงฉือเดินเข้ามาในห้อง เห็นเฟิงจิ่งซินที่ขมวดคิ้วอยู่ ก็นั่งลงข้างเตียง ก่อนจะยื่นมือไปแตะหน้าผากของเธอเบา ๆพ่อบ้านพูดเสียงเบาว่า “อุณหภูมิร่างกายลดลงไปมากแล้ว แต่หมอบอกว่าไข้อาจจะกลับมาขึ้นสูงได้อีกครับ”หรงฉือพยักหน้

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status