Library
Maghanap
Home / โรแมนติก / คุณแม่อยากเลี้ยงเดี๋ยว คุณพ่ออยากเลี้ยงด้วย / คุณพ่อได้เลี้ยงด้วย (3)(จบ)

Share

คุณพ่อได้เลี้ยงด้วย (3)(จบ)

Author: พันธกา มัสญาภา มัสยาปลา
last update Huling Na-update: 2026-03-04 21:47:16

งานแต่งงานจัดขึ้นเล็ก ๆ เชิญแค่แขกคนสนิทมาร่วมงานเท่านั้นรวมไปถึงพี่นุชและพี่ชุนที่มาร่วมงานครั้งนี
Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App
Nakaraang Kabanata Susunod na kabanata
Locked Chapter

Pinakabagong kabanata

  • คุณแม่อยากเลี้ยงเดี๋ยว คุณพ่ออยากเลี้ยงด้วย   คุณพ่อได้เลี้ยงด้วย (3)(จบ)

    งานแต่งงานจัดขึ้นเล็ก ๆ เชิญแค่แขกคนสนิทมาร่วมงานเท่านั้นรวมไปถึงพี่นุชและพี่ชุนที่มาร่วมงานครั้งนี้ด้วย“ต่อไปพี่ก็จะเรียกไอ้ดาไม่ได้แล้วสินะ”“พี่ก็ลองเรียกดูสิ ท่านประธานจะได้อันเชิญให้พี่ไปหางานใหม่” พี่ชุนก็ยังคงเหมือนเดิมเอ่ยปากแซวแต่สุดท้ายก็ได้กินมะเงกเหมือนเคย“เรียกได้สิคะ ทำไมจะเรียกไม่ได้ ดาก็ยังเป็นดาคนเดิม”หญิงสาวเอื้อมไปจับมือพี่นุชเพราะนึกขอบคุณเธออยู่ในทีที่คอยช่วยเหลือมาเสมอพิธีรดน้ำสังข์เริ่มขึ้นตามฤกษ์ที่หลวงตาที่วัดให้มาทุกคนต่างอวยพรให้ทั้งคู่รักกันยาวนานเหมือนเส้นด้ายที่ยาวจนสุดก้อด้ายความสุขที่มีแต่เสียงหัวเราะสร้างความชื่นมื่นให้กับพิธี ทุกอย่างลงร่องลงรอย แม้ระยะทางที่ผ่านมันจะเจ็บปวดอยู่บ้างแต่สุดท้ายแล้วทุกอย่างมันก็ผ่านไปได้ด้วยดี....“คุณคะ ลูกร้อง เอานมมาให้ดาทีค่ะ”ร่างสูงสะดุ้งเฮือกเมื่อได้ยินเสียงร้องบอกหลังจากที่เพิ่งนอนหลับไปได้ไม่ถึงชั่วโมงเสียด้วยซ้ำแล้วรีบลุกเดินไปหยิบนมที่ภัทรลดาปั้มไว้ในตู้แช่เอาไปให้กว่าสามวันมาแล้วที่พี่เลี้ยงเด็กขอลากลับบ้านเพราะพ่อป่วยหน้าที่เลี้ยงลูกช่วยภรรยาจึงตกเป็นของเขาตอนนี้เจ้าตัวเล็กเข้าสู่วัยหกเดือนแล้วสิ่ง

  • คุณแม่อยากเลี้ยงเดี๋ยว คุณพ่ออยากเลี้ยงด้วย   คุณพ่อได้เลี้ยงด้วย (2)

    ใครจะไปกล้าปิดบัง เมียจับผิดและต่อเรื่องราวเก่งขนาดนี้...“แม่ไม่สนใจหรอกว่าใครจะรู้หรือไม่รู้เพราะยังไงแกก็วางมือจากวงการนี้แล้วแม่ก็สบายใจ แต่ที่แม่แปลกใจมากกว่าก็คือทำไมตาภูถึงมากับหนูพริ้งได้” คุณหญิงหันไปถามด้วยความสงสัย จึงทำให้สายตาทุกคู่หันไปมองเป็นตาเดียว“เออ...คือว่าพริ้งเห็นข่าวแล้วเป็นห่วงค่ะ เลยขอให้คุณภูมาส่ง”“แต่บ้านหนูพริ้งก็มีคนขับรถนะ” คุณหญิงยังจี้ถามไม่หยุดจนภูเพชรถอนหายใจออกมาเบาๆแล้วเดินเข้าไปจับมือหญิงสาว“ผมกำลังตามจีบพริ้งพราวอยู่ครับ” เขายืดอกรับอย่างมาดแมน“เราดูๆ กันอยู่ค่ะ ก็พี่ต้นบอกเองนี่คะ ว่าให้เปิดใจให้คนที่เขารักเรา พริ้งก็เลยยอมเปิดใจให้คุณภู”หญิงสาวบอกด้วยความเขินอายแต่มันกลับเป็นเรื่องที่น่ายินดีเสียมากกว่าที่ความรักเข้าคู่ถูกรอยสักที“มึงเลิกเล่นการพนันได้แล้วใช่ไหม” ต้นน้ำเดินเข้าไปกระซิบถามคนน้อง ไม่มีผู้หญิงคนไหนรับได้หรอกที่ผู้ชายที่ตัวเองรักติดการพนันเพราะมันทำให้หมดตัวมานักต่อนักแล้ว“ไม่ต้องห่วง ผมเลิกขาดตั้งแต่พี่เกือบแจกลูกปืนผมแล้ว”สองคนหัวเราะร่วนสร้างความประหลาดใจให้กับคุณหญิงอยู่ไม่น้อยเพราะเมื่อก่อนเห็นไม่เข้ารอยกันแต่ตอนนี้ดันเ

  • คุณแม่อยากเลี้ยงเดี๋ยว คุณพ่ออยากเลี้ยงด้วย   คุณพ่อได้เลี้ยงด้วย (1)

    “...คาดว่าคุณต้นน้ำน่าจะเสียชีวิตในที่เกิดเหตุ”เพล้ง!!เสียงแก้วน้ำที่กำลังจะยกขึ้นดื่มตกแตกเพราะมือเล็กไม่มีเรี่ยวแรงจะถือมันได้อีกต่อไปเมื่อเห็นข่าวที่เพิ่งถ่ายทอดสดจบลง“มะ ไม่จริง” เธอพึมพำออกมาเสียงฮึดฮัดในคอที่ไม่สามารถกลั่นออกมาเป็นเสียงสะอื้นได้เพราะมันตีบตันและเจ็บปวดไปทั้งใจร่างเล็กเซถลาจนแทบล้มแต่ยังดีที่มีแม่บ้านคอยประคองไว้ สภาพของคุณหญิงพิศมัยเองก็ไม่ต่างกันกับภัทรลดา“ดาจะไปหาคุณต้นค่ะ” หญิงสาวพยุงตัวเองและเรียกสติกลับมา มือเรียวกุมไปที่หน้าท้องบอกกับลูกว่าให้คุ้มครองพ่อของหนูด้วยวิริยะดึงแขนลูกสะใภ้เอาไว้ “คุณพ่ออย่าห้ามดาเลยนะคะ ดาอยากไปเห็นกับตา ดามั่นใจค่ะว่าเขาต้องปลอดภัย” น้ำเสียงสั่นพรั่งพรูออกมาพร้อมน้ำตาที่ไหลอาบสองแก้ม“พ่อไม่ได้ห้ามแต่พ่อกับแม่จะไปกับหนูด้วย” คุณหญิงพิศมัยพยักหน้ารับแล้วทั้งสามก็รีบตรงไปยังบริษัททันทีเหตุการณ์ทุกอย่างสงบลงแล้วรวมถึงเพลิงไหม้จากแรงระเบิด เจ้าหน้าที่ได้กันคนที่ไม่เกี่ยวข้องไม่ให้เข้าไปในพื้นที่เกิดเหตุ“ฉันเป็นภรรยาเขาค่ะ ส่วนนี้คือพ่อกับแม่ของคนที่ติดอยู่ในรถ พวกเราขอเข้าไปดูที่เกิดเหตุหน่อยได้ไหมคะ”ภัทรลดาพยายามเอ่ยขอร้อ

  • คุณแม่อยากเลี้ยงเดี๋ยว คุณพ่ออยากเลี้ยงด้วย   ธุรกิจมืด(วางมือ) (2)

    “ดาก็รักคุณต้นค่ะ” เป็นครั้งแรกเลยก็ว่าได้ที่ชายหนุ่มได้ยินคำว่ารักจากปากผู้หญิงที่ตัวเองรักและเขาก็หวังว่าจะได้ยินคำว่ารักแบบนี้ไปตลอดชีวิตภายในบริษัทประกันภัยฝ่ายบริหารให้พนักงานเลิกงานก่อนเวลาและรอรับข้อความแจ้งว่าวันถัดไปจะได้เข้ามาทำงานตามปกติหรือไม่บริเวณหน้าบริษัทเต็มไปด้วยนักข่าวจากทุกสำนักมารอทำข่าวจนต้นน้ำต้องเข้าทางด้านหลังเพื่อไปเจรจายื่นหลักฐานยืนยันความบริสุทธิ์ทั้งที่ความจริงแล้วเขาไม่ได้ขาวร้อยเปอร์เซ็นสักหน่อย“นายครับ เราคงต้องเอาแผนสำรองที่เคยคิดกันไว้ออกมาใช้แล้ว”เดนิสที่มาดักรอเจ้านายตัวเองอยู่ที่ลานจอดรถเปิดประตูเข้าไปนั่งเคียงข้างเจ้านายที่นั่งอยู่ฝั่งคนขับต้นน้ำนิ่งไปชั่วครู่เหมือนกำลังครุ่นคิดอะไรสักอย่างอยู่ “ผมสงสัยว่าน่าจะมีนักพนันคนไทยแค้นที่เสียเงินหลายสิบล้าน ก็เลยเอาเรื่องนี้ไปแจ้งกับทางการ ผมได้ให้เรือคาสิโนเดินทางกลับฮ่องกงไปแล้วครับ”คนอย่างเดนิสรอบคอบเสมอไม่เคยมีสักครั้งที่ลูกน้องคนนี้จะทำให้เขาผิดหวัง แม้ว่าจะมีเรื่องที่ทำให้จวนตัวจนแทบเอาตัวไม่รอดแต่เดนิส ก็มักจะปกป้องเขาเท่าชีวิตเกือบทุกครั้งแล้วไอ้แผนสำรองที่ว่าก็คือการส่งตัวเดนิสให้กับตำ

  • คุณแม่อยากเลี้ยงเดี๋ยว คุณพ่ออยากเลี้ยงด้วย   ธุรกิจมืด(วางมือ) (1)

    “คุณต้นพาดามาที่บริษัททำไมคะ”ภัทรลดาเงยคอมองผ่านหน้าต่างออกไปด้านนอกเมื่อรถเคลื่อนมาอยู่ที่หน้าบริษัทที่เธอคุ้นเคยเป็นอย่างดีเมื่อเช้าชายหนุ่มไปรับหล่อนแต่เข็มสั้นของนาฬิกายังไม่หมุนไปหยุดอยู่ที่เลขแปดเสียด้วยซ้ำ ถามว่าจะพาไปไหนก็ไม่ตอบ“ก็พามาทำงานด้วยยังไงล่ะครับ ผมไม่อยากปล่อยให้คุณอยู่บ้านคนเดียว อีกอย่างคุณจริยาก็พาลูกกลับไปเยี่ยมพ่อแม่ที่ต่างจังหวัด เกิดคุณเป็นลมเป็นแล้งไปจะทำยังไง”ใบหน้ากรุ้มกริ่มยิ้มด้วยอย่างละมุนแล้วดึงมือเรียวขึ้นมาจุมพิตอย่างแผ่วเบา นิ้วโป้งยาวเขี่ยหลังมือไปมาแต่ดวงตาก็ไม่ได้ล่ะไปจากคนตัวเล็กที่กำลังสอดสองเหมือนมองหาใคร“ไม่เห็นต้องพามาเลยค่ะ ดาอยู่เองได้ อีกอย่างดาลาออกจากที่นี่แล้วนะคะ ตั้งแต่ที่เกิดเรื่องป่านนี้คนอื่นคงลือเรื่องของเราไปไหนต่อไหนกันแล้วมั่ง”สีหน้าหญิงสาวยังคงมีความกังวลอยู่บ้างแต่ต้นน้ำกลับเลือกที่จะเอื้อมมือไปลูบหัวทุย ๆ“เอาอีกแล้วนะที่รัก ใส่ใจความคิดของคนอื่นอีกแล้ว ผมบอกแล้วไงว่าคนที่ผมแคร์และเป็นห่วงมากที่สุดคือคุณ เพราะฉะนั้นคนที่คุณต้องสนใจมากกว่าคนเหล่านั้นก็คือผม”เป็นอีกครั้งที่น้ำเสียงอบอุ่นคอยเตือนสติให้เธอกลับมามองจุดนี้

  • คุณแม่อยากเลี้ยงเดี๋ยว คุณพ่ออยากเลี้ยงด้วย   จูบปาก (2)

    ภัทรลดายิ้มรับกับความหวังดีของแม่สามีพร้อมกับยกมือขึ้นไหว้ขอบคุณ มันเป็นอะไรที่น่าแปลกใจเสียมากกว่าเมื่อก่อนหล่อนกับคุณหญิงพิศมัยแทบจะกินหัวกันแต่ตอนนี้จูบปากเป็นแม่ลูกกันเสียอย่างนั้นหลังอาหารมื้อเย็นผ่านไปโต๊ะสีขาวตัวยาวซึ่งตั้งอยู่สนามหญ้าหน้าบ้านจึงเป็นที่ที่ทุกคนมานั่งรวมตัวพูดคุยกันเพื่อย่อยอาหาร“ตอนนี้หนูท้องได้กี่เดือนแล้วล่ะ หนูดา” วิริยะเอ่ยถามพรางจิ๊บชาโบราณแก้วโปรด“อีกไม่กี่วันก็จะเข้าห้าเดือนแล้วค่ะ สัปดาห์หน้าคุณหมอก็นัดตรวจเพศของเด็ก” รอยยิ้มของว่าที่คุณแม่ผุดขึ้นพร้อมกับมือน้อย ๆ ลูบไปที่หน้าท้องนูน“แล้วหนูดาอยากได้ลูกผู้หญิงหรือผู้ชายล่ะ แต่แม่อยากได้หลานสาวนะ”“ดาก็อยากได้ลูกสาวค่ะ อยากแต่งตัวน่ารัก ๆ ให้กับแก”“แต่ผมอยากได้ลูกชายมากกว่า” คนตัวโตที่เดินถือจานผลไม้ออกมาให้เอ่ยทักท้วง“แต่ดาอยากได้ผู้หญิง ถ้าได้ผู้ชายแล้วเป็นแบบคุณขึ้นมาจะทำยังไง”“แบบผม? แบบผมแล้วมันเป็นแบบไหน” ชายหนุ่มงุนงงว่าเขาทำอะไรไม่ดีหรือหญิงสาวถึงไม่อยากให้ลูกชายเป็นแบบเขา“ก็แบบ....” หญิงสาวชะงักไปนิดหนึ่งเพราะดันหาข้ออ้างไม่ได้“เห็นไหม ไม่มี ถ้าไม่มีแสดงว่าผมก็เป็นพ่อที่ดีได้” หญิงสาวถึ

Higit pang Kabanata

Maaari mong magustuhan

Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status