คุณแม่อยากเลี้ยงเดี๋ยว คุณพ่ออยากเลี้ยงด้วย

คุณแม่อยากเลี้ยงเดี๋ยว คุณพ่ออยากเลี้ยงด้วย

last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-04
ภาษา: Thai
goodnovel16goodnovel
คะแนนไม่เพียงพอ
66บท
1.8Kviews
อ่าน
เพิ่มลงในห้องสมุด

แชร์:  

รายงาน
ภาพรวม
แค็ตตาล็อก
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป

ด้วยความรักเด็กจึงทำให้ภัทรลดาอยากมีลูกโดยที่ไม่ต้องมีผัวเพราะยังไม่พร้อมจะมีพันธะเธอจึงคิดหาใครสักคนเพื่อวันไนท์แต่ใครจะรู้ว่าผู้ชายคนนั้นจะกลายมาเป็นเจ้านายตัวเองเขาไม่ยอมเพราะเป็นพ่อของลูกเหมือนกัน

ดูเพิ่มเติม

บทที่ 1

แบบอย่างที่ทำให้กลัว(1)

« Dis donc, c'est aujourd'hui que tu devais aller à la mairie avec Suzanne Morel pour l'enregistrement. Tu ne vas pas à la mairie, tu ne crois pas qu'elle va être furieuse ? »

« Qui ne sait pas que Suzanne colle comme un sparadrap ? Même si elle apprend que c'est pour Mimi que Lucas ne va pas à la mairie, elle n'osera rien dire. »

« Exactement ! Mimi est bien plus importante qu'elle. Lucas la chouchoute depuis qu'ils sont petits... »

...

Cette Mimi dont ils parlaient s'appelait Mia Roux, la sœur adoptive de Lucas Roux.

Suzanne se tenait devant la porte du salon privé. Son sang s'est figé dans ses veines.

Voilà l'homme qu'elle aimait depuis des années. Tellement terrible.

Elle a serré les poings. Ses ongles se sont enfoncés dans ses paumes.

Mais la douleur physique n'était rien comparée à celle de son cœur.

Elle a pris une grande inspiration et a poussé la porte.

Bang !

Le brouhaha s'est arrêté net.

« Suzanne... »

Tout le monde était surpris.

La femme à l'entrée était élancée, à la peau claire. Sa robe rose ajustait sa taille parfaite, ses cheveux à moitié attachés lui donnaient un air doux. Quelle beauté.

Mais son regard glacial a balayé Lucas et Mia. Elle a ricané : « Lucas, c'est pour ça que tu n'avais pas le temps ? »

Une ombre de culpabilité a traversé le beau visage de Lucas. Il s'est approché : « On peut se marier n'importe quand. Mimi rentre de l'étranger, c'est normal que je lui organise une fête de bienvenue. »

Suzanne a ricané : « Il n'y a qu'un seul anniversaire de couple par an. Ça aussi, ça ne compte rien ? »

« Tu ne te souviens pas ? Si on ne fait pas l'enregistrement aujourd'hui, il faut attendre l'année prochaine. »

Ils avaient décidé ainsi ensemble.

Ils avaient trouvé que transformer leur anniversaire de couple en anniversaire de mariage avait une signification particulière. C'était une façon de faire d'une pierre deux coups.

Visiblement, Lucas ne voulait pas l'épouser.

Celle qu'il voulait vraiment, c'était Mia.

Son amour d'enfance.

Lucas a dû sentir quelque chose. Il l'a prise par le bras : « Arrête. On en parle à la maison. »

Suzanne s'est dégagée brutalement.

À ce moment, Mia a pris la parole : « Suzanne, pardon. C'est ma faute. Je ne savais pas que vous vous mariiez aujourd'hui. »

Elle a baissé la tête avec un air pitoyable. Comme si on l'avait maltraitée.

Suzanne la détestait. Elle n'a rien répondu.

Mia a relevé la tête, les yeux étaient pleins de larmes, elle semblait si fragile : « Pardonne-moi, Suzanne. Je vous souhaite sincèrement d'être heureux. »

Sincèrement ?

Suzanne a ricané : « Tu peux arrêter ton cirque ? Si tu nous souhaitais vraiment du bonheur, tu ne serais pas revenue. »

Le visage de Lucas s'est assombri : « Suzanne, surveille ton langage. »

« Quoi, j'ai touché à ta petite chérie ? »

Le regard de Suzanne était glacial, comme si elle fixait un étranger.

Lucas était livide : « Suzanne, fais attention à ce que tu dis. Ne raconte pas n'importe quoi ! »

Voilà.

Comme il la protégeait, sa chère petite sœur.

Puisqu'il la défendait à ce point, Suzanne l'aidait : « Si c'est fait, pourquoi craindre les mots ? »

Mia a rougi avec un air blessé : « Suzanne, il n'y a rien entre nous. Pourquoi tu me soupçonnes toujours comme avant ? »

« Si j'avais su que mon retour vous ferait vous disputer, je ne serais jamais revenue. »

La voix de Mia tremblait. Son air au bord des larmes serrait le cœur des autres.

Ces gens ne supportaient pas de voir Mia souffrir. Ils se sont tous retournés contre Suzanne.

« Suzanne, là tu exagères. Lucas et Mimi, ils sont de la même famille. Tu es jalouse même de ça ? »

« Exactement ! Ces trois ans, c'est parce que tu ne supportais pas Mia qu'elle est partie à l'étranger. Tu recommences ? »

« Fais gaffe, tu vas finir par perdre Lucas ! »

...

Suzanne les a regardés froidement, parfaitement calme.

Auparavant, à cause de Lucas, elle endurait ces soi-disant amis.

Leurs blagues, leurs coups bas dans son dos avec Lucas. Elle faisait semblant de ne rien entendre.

Mais cette fois, c'était terminé.

Son regard était tranchant comme une lame : « Une sœur qui colle à son frère jour et nuit, c'est normal ? »

« Vous avez le cerveau fêlé ou vous aimez juste ce genre de relation malsaine ? Je peux me retirer, les laisser jouer leur petit spectacle pour vous. »

Ils sont restés bouche bée.

Personne ne s'attendait à voir Suzanne, si douce d'habitude avec Lucas, devenir si acerbe.

« Suzanne, pourquoi tu m'insultes comme ça ? »

Mia était au bord des larmes, avec les yeux rougis, elle était pitoyable : « Si tu ne m'aimes pas, tant pis. Mais Lucas t'aime tellement, il fait tout pour toi. Pourquoi tu n'es jamais satisfaite ? »

Suzanne a froncé les sourcils.

Les autres ne savaient peut-être pas, mais elle connaissait le talent de Mia pour jouer la comédie.

Ça faisait dix ans qu'ils se connaissaient, Lucas et Suzanne. Ils étaient en couple pendant cinq ans.

La première fois, lors de l'anniversaire de Suzanne, un appel de Mia avait fait partir Lucas pour un accident de voiture.

La deuxième fois, à la Saint-Valentin, Mia avait rompu avec son copain et elle s’était effondrée. Elle avait appelé Lucas en pleurs, menaçant de se suicider.

Troisième fois, quatrième fois...

Mia trouvait toujours une raison pour appeler Lucas. Et à chaque fois, il abandonnait Suzanne.

Jusqu'à il y a trois ans. Mia avait soudain dit qu'elle partirait à l'étranger.

Lucas et ses amis pensaient que Suzanne l'avait chassée.

Le regard froid de Suzanne était chargé de sarcasme, fixé sur Mia : « Dans une relation fraternelle normale, on ne mettrait jamais de côté une chose aussi importante que l'enregistrement du mariage, n'est-ce pas ? »

« C'est vous deux, l'un ignoble, l'autre indécente. Et maintenant vous m'accusez, vous voulez que je sois compréhensive ? Pour quoi faire ? »

« Parce que vous n'avez aucune dignité ? »

Mia a rougi de honte. Incapable de répliquer, elle a juste pleuré.

Lucas a explosé. Il était rouge de colère : « Suzanne, ça suffit ! Tu ne te rends pas ridicule ? »

« C'est juste un mariage. On le fait à ton anniversaire au lieu d'aujourd'hui, où est le problème ? Pourquoi tu ne peux pas être plus cool ? »

Cool ?

Bien sûr qu'elle pouvait l'être.

Suzanne était d'un calme de glace : « Lucas, on rompt. »

Tout le monde était étonné.

Lucas est resté figé quelques secondes, le visage dur : « Encore cette histoire de rupture ? Il y a trois ans, c'est parce que tu voulais rompre que Mimi est partie à l'étranger pour nous laisser ensemble. Tu recommences ? Tu veux la chasser à nouveau ? »

« Suzanne, tu es si calculatrice ! J'ai accepté de me marier avec toi et tu ne supportes toujours pas Mimi ? Tu veux la pousser au suicide ? Si tu continues comme ça, je ne me marierai pas avec toi ! »

Mia savourait la protection de Lucas. Elle baissait la tête, et une lueur de triomphe a traversé son regard.

Après ces mots, Suzanne a souri. Un sourire éclatant comme une rose : « Parfait. On ne se marie pas alors. »

Sur ces mots, elle s'est retournée et a fait mine de partir.

Lucas a crié dans son dos : « Suzanne ! Si tu franchis cette porte sans t'excuser auprès de Mimi, je ne te pardonnerai jamais ! »

Tout le monde pariait qu'elle allait céder et s'excuser.

Elle l'aimait tellement.

Effectivement.

Suzanne s'est arrêtée. Elle s'est retournée, a levé la main : « Puisque vous êtes tous là, écoutez bien. Moi, Suzanne Morel, je jure aujourd'hui de rompre avec Lucas. Nous ne nous marierons jamais. Si on rompt ce serment, qu'il n'ait jamais d'enfants et qu'il crève misérablement ! »

Elle a planté là ces mots et quitté le salon sans un regard pour les visages abasourdis.

Suzanne ne se souvenait pas comment elle est montée dans son taxi. Elle a juste bloqué tous les contacts de Lucas.

Jusqu'à ce qu'une sonnerie la ramène à la réalité. Le numéro était inconnu, pourtant familier. Son cœur s'est arrêté.

Elle a décroché. Une voix grave et magnétique a résonné : « Tu veux te marier ? Pourquoi tu ne m'épouserais pas plutôt ? »
แสดง
บทถัดไป
ดาวน์โหลด

บทล่าสุด

บทอื่นๆ
ไม่มีความคิดเห็น
66
แบบอย่างที่ทำให้กลัว(1)
“คุณแม่คะ ป้าดามาแล้ว”เสียงใสแจ๋วของหนูน้อยพิณต้าร์ดังออกมาจากในบ้านพร้อมกับ กระโดดโลดเต้นดีใจที่เห็นน้าดาเคลื่อนรถเข้ามาจอดบริเวณหน้าบ้านภัทรลดายิ้มกว้างเมื่อเห็นเจ้าตัวเล็กวิ่งออกมาต้อนรับแต่เธอก็ไม่สามารถโอบอุ้มลูกของรุ่นน้องได้เพราะสองมือหอบหิ้วทั้งของกินทั้งของเล่นพะรุงพะรังเต็มไปหมด"หอบหิ้วอะไรมาเยอะแยะคะพี่ดา จีนบอกแล้วว่าไม่ต้องซื้ออะไรมาฝาก”เสียงบ่นของรุ่นน้องที่เคยเรียนร่วมมหาลัยเดียวกันพร้อมกับเดินออกมาหา ทั้งคู่สนิทกันมาหลายปีจนตอนนี้เจ้าตัวก็ชิงแต่งงานจนมีลูกสาวอายุห้าขวบแล้ว”“แค่นี้เอง พี่มากินข้าวที่บ้านเธอเกือบทุกวันเกรงใจยิ่งกว่าอีก”เธอยิ้มหวานออกมาแล้วยื่นข้าวของเหล่านั้นให้ก่อนจะหันกลับไปอุ้มเจ้าตัวเล็กที่เงยหน้ายิ้มแฉ่งจนเห็นฟันหล่อขึ้นไว้ในอกพร้อมกับก้มหอมแก้มซ้ายแก้มขวา“ป้าดาขา พรุ่งนี้พิณต้าร์ปิดเทอมแล้วค่ะ”“ปิดเทอมแล้วเหรอ ทำไมไวจัง”หญิงสาวทำตากรอกมองบนเหมือนครุ่นคิดเพื่อหยอกเย้าเจ้าตัวเล็กจนหนูน้อยทำหน้ามุ้ยเพราะคิดว่าคนเป็นป้าลืมสัญญาด้วยความที่เด็กน้อยรักเธอเป็นแม่ทูนหัวเข้าขั้นติดเธอแจเลยก็ว่าได้จึงมักไปนอนค้างที่บ้านเธออยู่บ่อย ๆ แต่มาช่วงหลังน
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-01
อ่านเพิ่มเติม
แบบอย่างที่ทำให้กลัว(2)
“เก็บของเก่าขาย” คืออาชีพที่แจ่มจันทร์ทำเพราะมองว่าหาเงินง่ายและตัวหล่อนเองไม่อยากแบมือขอเงินลูกไปวัน ๆ แบบพ่อของมัน“ช่างเถอะวี แม่เบื่อหรือถูกคนที่นั้นโขกสับเดี๋ยวก็กลับมาเองแหละ”“ทำไมแม่ชอบสร้างเรื่องให้เราทุกข์ใจจังเลยนะพี่” ภัทรระวีเอ่ยขึ้นด้วยความเหนื่อยหน่าย ไม่รู้ว่าคิดถูกหรือคิดผิดที่ไปตามหาแม่แล้วพากลับมาอยู่ด้วยจะทิ้งก็ไม่ได้เพราะคำว่าอกตัญญูมันค้ำคออยู่“เอาน่ายังไงเขาก็เป็นแม่เรานะ แล้วนี่จะออกไปทำงานเหรอ”“ใช่ค่ะ”“แกแต่งตัวโป๊ไปไหม พี่เป็นห่วง ความจริงพี่อยากให้แกเปลี่ยนงานที่ทำเสียมากกว่า”“แต่มันก็ไม่ใช่ตอนนี้ พี่ก็รู้งานนี้เงินดี เราจะได้เอามาปิดบ้านหลังนี้ช่วยกันไง”เธอเอื้อมไปแตะที่มือคนเป็นพี่สาวและพูดให้คลายกังวลว่าตอนกลับจะมีเพื่อนมาส่งไม่ต้องเป็นห่วง ภัทรลดาพยักหน้ารับแล้วมองตามหลังน้องสาวที่ขับรถออกไปภัทรระวีไม่ได้เรียนจบสูงเพราะเธอไม่มีใจรักการเรียนเสียสักเท่าไรพอจบมัธยมปลายก็ออกมาหางานทำเพื่อส่งพี่สาวเรียนไปด้วยเด็กเอ็นเตอร์เทนคืออาชีพที่น้องสาวเธอทำแม้ว่าเธอจะคัดค้านไม่ยินยอมก็ตาม แต่โชคดีที่ภัทรระวีเป็นคนหัวไวและทันคนจึงเอาตัวรอดจากพวกบ้ากามอยู่เสมอปั
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-01
อ่านเพิ่มเติม
เต็มใจให้กัน(1)
“อะไรวะ ในกลุ่มเรามียัยดาคนเดียวที่ไม่มีผัว”เสียงอ้อแอ้เพื่อนชายในกลุ่มดังขึ้น ซึ่งมันช่างน่าหงุดหงิดเสียจริงเมื่อได้ยินสิ่งที่มันพูด แต่ภัทรลดาก็เลือกที่จะส่งยิ้มให้และยกแก้วเหล้าขึ้นดื่มเพื่อกลบความโมโหเลี้ยงรุ่นเพื่อนที่มหาวิทยาลัยทีไรเป็นต้องโดนถามเรื่องนี้ทุกทีมันกลายเป็นธรรมเนียมของกลุ่มไปแล้วที่ต้องถามหาลูกผัวของเธอทั้งที่มันก็ไม่ใช่ธุระอะไรของพวกเขาเลยสักนิด“ดา แกอย่าไปถือสาพวกมันเลยนะ มันเมา”ฝันสวยเขยิบตัวมาใกล้ภัทรลดาพร้อมกับกระซิบบอกสลับกับมองดูนาฬิกาบนข้อมือเป็นระยะ ๆ“มองเวลาบ่อยขนาดนี้เป็นห่วงลูกที่บ้านเหรอ” หญิงสาวเอ่ยถามเพราะรู้ดีว่าลูกของเพื่อนยังเล็กทิ้งออกมานานก็กระวนกระวายเป็นธรรมดา“ใช่จ๊ะ ทิ้งไว้กับพ่อเขาแล้วรู้สึกเป็นห่วง ต่อให้เป็นพ่อแต่สัญชาตญาณในการดูแลลูกมันต่างกันน่ะดา”“ก็จริง ยังไงผู้หญิงก็ดูแลลูกได้ดีกว่าอยู่แล้ว””ท่าทางดูรู้เรื่องพวกนี้นะ ชอบเด็กเหรอ”“ใช่ ดารู้สึกว่าอยู่กับพวกเขาแล้วมีความสุขอย่างบอกไม่ถูกเลยอ่า”“แล้ว...เอ่อ ขอโทษนะ แล้วทำไมเธอถึงไม่มีแฟนล่ะ”ฝันสวยเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเกรงใจเพราะกลัวว่าจะเป็นการเสียมารยาทที่ถามเรื่องส่วนตัวออกไปแบ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-01
อ่านเพิ่มเติม
เต็มใจให้กัน(2)
ทุกย่างก้าวที่เดินตามชายแปลกหน้าขึ้นมายังคอนโดหรูๆภัทรลดารู้สึกกลัวและประหม่าในเวลาเดียวกันเธอต้องบ้าไปแล้วแน่ ๆ ที่คิดจะทำเรื่องแบบนี้...“ไม่เข้ามาด้านในเหรอครับ”ต้นน้ำเอ่ยถามเมื่อเห็นว่าภัทรลดายืนนิ่งอยู่ที่หน้าประตูร่วมนาทีแล้ว เม็ดเหงื่อที่ผุดขึ้นตามไรผมแถวหน้าผากบ่งบอกได้ว่าวันนี้คงเป็นการเปิดประสบการณ์นอนกับคนแปลกหน้าครั้งแรก“ค่ะ”เธอเอ่ยตอบพร้อมกับสูดอากาศหายใจจนเต็มปอด ใบหน้าหวานเชิดขึ้นเล็กน้อยเพื่อกลบเกลื่อนความกลัวก่อนจะก้าวเท้าเดินเข้าห้องไปภายในห้องกว้างขวางแบ่งสัดส่วนชัดเจนจนเหมือนกับบ้านหลังหนึ่ง มองเลยเข้าไปด้านในก็เป็นห้องนอนแยกไว้ต่างหากการตกแต่งภายในห้องสไตล์โมเดิร์นทาด้วยสีขาวเทาดำสีน้ำตาล และซึ่งคุมโทนด้วยสีสบายตา มันทำให้รู้สึกไม่ได้อึดอัด แถมยังทำให้เธอรู้สึกว่ามันน่าอยู่อีกด้วย“ดื่มอะไรสักหน่อยมั้ย”“ไม่ดีกว่าค่ะ”เธอตอบราบเรียบแต่ก็ยกยิ้มมุมปากเล็กน้อย ส่วนในสมองก็คิดอยู่ว่าจะคุยหรือเริ่มต้นเรื่องอย่างว่ายังไงดี... ครั้งแรกที่จะเสียตัวทำไมมันตื่นเต้นแบบนี้นะ...ต้นน้ำไม่ใช่ผู้ชายสายจู่โจมและไม่ใช่สายขืนใจหากผู้หญิงคนนั้นไม่เต็มใจแต่สำหรับผู้หญิงคนนี้แล
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-01
อ่านเพิ่มเติม
เต็มใจให้กัน(3)
คลาเห็นเธอครั้งแรกในชุดเดรสก็รู้สึกว่าอกอิ่มมันใหญ่เกินตัวแต่พอได้สัมผัสมันใหญ่เกินกว่าที่สายตาเขาวัดเสียอีกปลายลิ้นหยาบฉกตวัดรอบยอดปทุมถันจากเบาก็เปลี่ยนเป็นรัวลิ้นจนคนใต้ร่างเสียวสั่นบิดตัวไปมาแต่กลับกดกลั้นเสียงครางไว้ได้ยินแค่เสียงฮึดฮัดอยู่ในลำคอ“ร้องมันออกมาสาวน้อย อย่าอดกลั้น” เขากระซิบบอกข้างหูลิ้นสาก ลากเลียผ่านหน้าท้องแบนลาบและมาหยุดอยู่เนินเนื้อสาว ช่องทางรักปิดสนิทจนมองไม่เห็นเม็ดทับทิมอ่อนสามเหลี่ยมกลางหว่างขามีเพียงขนอ่อนปกคลุมรำไรไม่ได้รกรุงรังกลิ่นหอมของสบู่ทำความสะอาดจุดซ่อนเร้นลอยสัมผัสปลายจมูกบางๆต้นน้ำใช้สองนิ้วแหวกกลีบร่องเนื้อจนเผยให้เห็นติ่งทับทิมสีแดง ระเรื่อซึ่งมีน้ำหล่อลื่นโอบจนชุ่มฉ่ำปลายลิ้นฉกตวัดทักทายเพื่อลิ้มรส จนเธอร้องออกมาพร้อมกับยกบั้นเอว“อร้าย...สะ...เสียว”“เสียวตรงไหนบอกผมสิ” เขาเงยหน้าขึ้นถาม“เสียวxxx” เธอตอบตรงๆโดยลืมความกระดากอายไปเสียสิ้นชายหนุ่มรัวลิ้นอยู่นานจึงเห็นว่าน้ำแฉะเต็มร่องสาว และเห็นว่าเธอมีอารมณ์ร่วมจนกู่ไม่กลับจึงสอดนิ้วชี้นำล่องก่อนจะตามด้วยนิ้วกลางและนิ้วนางต้นน้ำจับสองขาชันขึ้นจนชิดแผ่นอกเผยให้เห็นจุดซ่อนเร้นมือข้าง
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-01
อ่านเพิ่มเติม
ผู้ชายวันนั้น คือ เจ้านายวันนี้(1)
แสงอ่อนๆของพระอาทิตย์สาดส่องทะลุกจกใสของหน้าต่าง เข้ามาในห้องเพื่อปลุกให้คนที่หลับใหลรู้ตัวว่าเช้าของวันใหม่เริ่มต้นขึ้นแล้วร่างกำยำถูกคลุมด้วยผ้าห่มครึ่งท่อนเพื่อปกปิดร่างกายเปล่าเปลือยเอาไว้ ชายหนุ่มพลิกตัวเล็กน้อยแล้วใช้แขนกวาดไปยังที่นอนด้านข้าง...ว่างเปล่า...เขาลืมตาขึ้นแล้วผุดนั่งมองไปยังรอบ ๆ แต่ก็ไม่เห็นมีใคร ไม่มีเสียงของสิ่งมีชีวิตในห้องน้ำนอกจากตัวเขาเองต้นน้ำสะบัดหัวเล็กน้อยเพื่อตั้งสติ เขารู้สึกปวดหัวเล็กน้อยสาเหตุก็คงมาจากแอลกอฮอล์เมื่อคืนที่ได้กินเข้าไปค่อนข้างเยอะอยู่เหมือนกันชายหนุ่มก้าวขาลงจากเตียงแล้วสายตาก็เหลือบไปเห็นเงินจำนวนหนึ่งวางอยู่บนโต๊ะโคมไฟ ข้าง ๆ กันมีกระดาษสีขาวเขียนอะไรบางอย่างด้วยลายมือบรรจง[ขอโทษที่ไม่ได้ปลุกนะคะ ฉันมีธุระต้องไปจัดการฉันวางเงินไว้ให้คุณแล้วตามที่เราได้ตกลงกันID Line : Phat13rada Tel : 093002xxxx]เมื่ออ่านข้อความที่เธอเขียนไว้เขาถึงกับหัวเราะในลำคอ มันเป็นประสบการณ์วันไนท์แสตนด์ที่แปลกใหม่เลยทีเดียว...ผู้ชายขายน้ำ...คำนี้มันเหมาะกับเขาตอนนี้เหลือเกิน ปกติเคยแต่ซื้อเหยื่อกินแต่สถานการณ์เมื่อคืนเขากลับกลายเป็นเหยื่อที่ถูกแม่เ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-01
อ่านเพิ่มเติม
ผู้ชายวันนั้น คือ เจ้านายวันนี้(2)
ภัทรลดารู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อยเมื่อได้ยินว่าผู้บริหารระดับสูงเรียกรวมตัวพนักงานเพราะท่านประธานอยากมาแนะนำตัวให้ทุกคนรู้จักจะไม่ให้เธอหงุดหงิดได้ยังไงก็วันนี้เธอยังขายงานไม่ได้สักคนหญิงสาวเลือกเดินมานั่งแถวหลังสุดด้วยสีหน้าบึ้งตึงโดยไม่ทันได้สังเกตว่าคนที่ยืนอยู่ด้านหน้าเป็นคนที่เธอเธอเพิ่งยื่นข้อเสนอให้มานอนด้วยถึงสามครั้งภัทรลดาก้มหน้าเล่นโทรศัพท์โดยไม่ได้สนใจว่าผู้บริหารหรือประธานที่เข้ามารับตำแหน่งใหม่เสียด้วยซ้ำ สิ่งที่เธอสนใจก็คือผู้ชายคืนนั้นไม่คิดจะโทรหรือแอดไลน์มาเลยหรือไงความแน่วแน่กับการมีลูกโดยที่ไม่มีผัวยังคงเป็นจุดมุ่งหมายเหมือนเดิมและเธอจะไม่บอกผู้ชายคนนี้แน่นอนเราะเธอไม่อยากได้รับความรับผิดชอบจากเขาการที่ที่ต้องมีอะไรกับเขาแค่คืนนั้นมันไม่ได้การันตีว่าเธอจะท้องมันมีแค่ในนิยายเท่านั้นแหละที่ได้ครั้งเดียวติดจะว่าเธอประหลาดก็ได้ที่ยอมเปลืองตัวเสียพรหมจรรย์ให้ผู้ชายที่ไหนก็ได้แถมรู้จักแค่ชื่อเขาต่างหาก แต่นี้มันสมัยใหม่แล้วเธอไม่แคร์หรอกว่าใครจะมองยังไง“สวัสดีครับ ผมต้นน้ำ”เสียงแนะนำตัวเอ่ยจบ ภัทรลดาถึงกับตาลุกแล้วรีบเงยหน้าขึ้นมองให้แน่ใจเพราะทั้งชื่อทั้งน้ำเสียงมัน
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-01
อ่านเพิ่มเติม
ผู้หญิงที่อยากได้....(1)
“คิดได้ไง”“งานงอก”เสียงอุทานเพราะตกใจจากเรื่องเล่าของภัทรลดาดังขึ้นพร้อมกันแต่คนละประโยค คนหนึ่งคือวริญญาเพื่อนสนิทตั้งแต่สมัยเรียนมหาวิทยาลัยส่วนอีกคนก็คือจริยาเจ้าเก่าเจ้าเดิมภัทรลดาย่นหน้าถอนหายใจหลังจากยกน้ำเย็นที่หลานสาวคนสวยนำมาให้ดื่มก่อนจะวิ่งไปเล่นของเล่นที่วางอยู่กองเกือบเท่าภูเขา“ก็จะไม่ให้จีนตกใจได้ยังไงคะ พี่ดาคิดได้ยังไงถึงไปนอนกับผู้ชายที่ไม่รู้จักแถมยังไม่ป้องกันอีก”“ฉันเห็นด้วยกับที่ไอ้จีนพูดนะ แกเอาสมองส่วนไหนคิด แล้วแกจะรู้ได้ยังไงว่าผู้ชายคนนั้นไม่ได้เป็นโรคอะไร ฉันล่ะอยากไปหยิกหอยยัยฝันสวยจริง ๆ ที่แนะนำแกแบบนี้”ยิ่งพูดวริญญายิ่งของขึ้นอยากจะหยิกเนื้อตัวให้เขียวจริงเชียว ถ้าวันนี้เธอไม่บินมาประชุมราชการที่กรุงเทพฯคงไม่รู้เรื่องนี้“ความจริงแล้วจะโทษฝันสวยไม่ได้หรอก นางแค่พูดลอย ๆ แต่ฉันดันทำจริง แล้วก็อีกอย่างผู้ชายคนนั้นก็ไม่ใช่ใครที่ไหนเขาเป็นเจ้านายฉันเอง”“ฮะ ยัยดา ถามจริง?”วริญญาตกใจมากกว่าเดิมอะไรดลจิตดลใจให้เพื่อนเธอทำเรื่องแบบนี้เนี่ย ถ้าวันนั้นเธอว่างไปงานเลี้ยงร่วมรุ่นก็คงจะห้ามยัยเพื่อนคนนี้ได้บ้าง“ตอนนั้นฉันก็ไม่รู้ว่าเขาเป็นเจ้านายฉันนี่”หญิง
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-01
อ่านเพิ่มเติม
ผู้หญิงที่อยากได้....(2)
บรรยากาศบนโต๊ะอาหารกร่อยลงทันทีกลายเป็นต่างคนต่างกินข้าวเงียบ ๆ มีถามเรื่องอื่นกันบ้างเล็กน้อยแล้วก็แยกย้ายกันกลับ แม้พริ้งพราวจะอยากให้ต้นน้ำไปส่งสักแค่ไหนเขาก็ทำเป็นหูทวนลมไม่ได้ยินเมื่อกลับถึงบ้านได้พริ้งพราวถึงกับกรี๊ดออกมาสุดเสียงภายในห้องนอน หล่อนรู้สึกโมโหที่ถูกต้นน้ำปฏิเสธกลาย ๆ แม้ไม่เอ่ยบอกออกมาจนตรงเกินไปก็เถอะแต่ก็อย่างว่า ไม่มีอะไรที่หล่อนอยากได้แล้วจะไม่ได้......เธอจะเอาพี่ต้นน้ำมาเป็นของตัวเองให้ได้“ตาต้นแกหยุดเดินแล้วหันมาคุยกับแม่เดี๋ยวนี้เลยนะ”คุณหญิงพิศมัยรีบเดินมาดักหน้าลูกชายเพียงคนเดียวบริเวณกลางบ้าน ชายหนุ่มอุตส่าห์เลี่ยงที่จะปะทะคารมณ์กับคนเป็นแม่โดยตรงแล้วนะ แต่ท่านก็มิวายเดินมาดักหน้าเอาไว้“อะไรอีกล่ะครับ อยากให้ผมไปดูตัวผมก็ไปให้แล้ว”“แต่แกทำตัวเสียมารยาท แกไปปฏิเสธหนูพริ้งแบบนั้นได้ยังไง”“ก็มันจริงนี่ครับ ผมไม่ได้ชอบเธอแล้วก็เห็นเป็นแค่น้องสาวเท่านั้น คุณแม่อย่าพยายามยัดเยียดให้ผมคว้าผู้หญิงที่ไม่ได้รักมาเป็นเมียเลยครับ”“แล้วผู้หญิงที่แกรักมันมีฐานะหน้าตาเหมาะสมกับแกหรือยังไง”“เรื่องนั้นผมไม่สนอยู่แล้ว ถ้าผมรักผมก็รักที่เธอเป็นเธอไม่เกี่ยวกับอะไรท
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-02
อ่านเพิ่มเติม
นางบำเรอ... ใครจะอยากเป็น(1)
“พอก่อนค่ะ ฉันไม่ไหวแล้ว”นิ้วมือเล็กผลักอกแกร่งที่กำลังจะเริ่มบทเพลงรักรอบที่สี่ได้แล้วมั่ง นี่คนหรือเครื่องจักรกันแน่ โหมใส่เธอไม่ได้พักเลยจนแข้งขาอ่อนแรง“หมดแรงแล้วเหรอนึกว่าคุณจะอึดมากกว่านี้เสียอีก”“ใครจะไปอึดเท่าคุณล่ะ ประสบการณ์ก็โชกโชน” หญิงสาวไม่ได้พูดเปล่าแต่มองค้อนเขาไปหนึ่งที พร้อมกับพลิกตัวหันหลังให้ร่างเล็กเปล่าเปลือยมีเพียงผ้าห่มผืนหนาเลื่อนขึ้นมาปกปิดเหนืออก บริเวณเนินอกและลำคอมีแต่รอยแดงขึ้นเป็นจุดเป็นจุดรอยคิสมาร์กที่ต้นน้ำตั้งใจทำไว้เพื่อบอกให้ผู้ชายที่อาจจะเห็นรู้ไว้ว่าผู้หญิงคนนี้น่าจะมีเจ้าของแล้วท่อนแขนแกร่งลอดผ่านใต้ผ้าห่มและวงแขนดึงร่างเล็กให้เข้ามาชิดอกแม้หล่อนจะขัดขืนอยู่บ้างแต่ก็สู้แรงเขาไม่ไหวสุดท้ายแล้วก็หลับด้วยกันไปทั้งคู่เพราะความเหนื่อยจากบทรักอันยาวนานเกือบรุ่งสางตะวันคล้อยบ่ายภัทรลดาเริ่มรู้สึกตัวอาการปวดเมื่อยตามร่างกายสร้างความเจ็บให้เธอไม่ใช่น้อย รวมไปถึงอาการเจ็บจี๊ดตรงน้องสาวที่ปวดถี่ขึ้นเมื่อเธอเริ่มขยับตัวเธอไม่คิดเลยว่าการมีเซ็กส์ไม่กี่ครั้งมันจะเจ็บได้ขนาดนี้...บนเตียงนอนมีเธอแค่คนเดียวส่วนด้านข้างว่างเปล่าเห็นแค่คราบน้ำรักที่แห้ง
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-02
อ่านเพิ่มเติม
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status