MasukShare
บทที่ 5 ขาดความอบอุ่น
Tanggal publikasi:
2026-04-08 16:30:47บทที่ 5
ขาดความอบอุ่น
มือของทั้งสองคว้าเข้าที่หน้าอกของฉันทั้งสองข้าง พวกเขาออกแรงบีบแรงมากทำเอาฉันเจ็บแปลบจนต้องรีบถอยหลังหนี
"พวกคุณบ้าหรือเปล่ามาจับนมฉันทำไม!"
"ก็เธอบอกให้พวกฉันจับเองไม่ใช่หรือไง จะมาโวยวายเอาอะไรไม่ทราบ"
"เรื่องนี้ผมเป็นพยานได้นะครับ คุณแสนดีบอกให้พวกผมลองจับดูจะได้รู้ว่าของจริงหรือของปลอม ผมลองจับแล้วแถมออกแรงบีบด้วย มันแข็งเป็นไตไม่นิ่มเหลวเหมือนซิลิโคน ผมยืนยันได้ครับว่าของจริง 100%"
"หึ ไม่น่าเชื่อนะว่าผู้หญิงแบบเธอจะมีดีเหมือนกัน"
"ครั้งนี้ฉันจะไม่เอาเรื่อง แต่ถ้าครั้งหน้าพวกคุณมาทำเรื่องแบบนี้กับฉันอีกเจอดีแน่!"
ฉันหนีเข้ามาในห้องพอปิดประตูล็อกกลอนฉันก็รีบวิ่งไปที่เตียงเอาหน้าซุกหมอนร้องกรี๊ดออกมาจนสุดเสียง คืนแรกฉันก็โดนจับนมแล้วคืนต่อ ๆ ไปฉันจะรอดใช่ไหม
ในขณะที่ฉันกำลังจะนอนหลับพักผ่อน จู่ ๆ ประตูห้องก็ถูกเคาะจากด้านนอก ฉันรีบลุกแล้วเดินไปเปิดประตูก็เจอคุณเวย์ทำสีหน้าเศร้าเหมือนคนนอนไม่หลับ
"เป็นอะไรหรือเปล่าคะ ถ้าไม่สบายฉันจะพาไปหาหมอ"
"คุณแสนดีครับผมนอนไม่หลับ ไม่รู้ว่าทำไมถึงเป็นแบบนี้อาจจะเป็นเพราะผมคิดถึงแม่ก็ได้"
"แม่ของพวกคุณเสียไปตั้งนานแล้วไม่ใช่หรือคะ ทำไม จู่ ๆ ถึงมีอาการแบบนี้ได้ล่ะ?"
"อยู่เป็นเพื่อนผมหน่อยได้ไหมครับ ผมกลัว"
"อ๊ะ! เดี๋ยวสิคุณเวย์คุณเข้ามาในห้องฉันได้ยังไง ฉันจะนอนแล้วค่ะพรุ่งนี้ฉันต้องทำงาน!"
"คุณแสนดีนอนเลยก็ได้ครับเดี๋ยวผมขอนอนเงียบ ๆ ตรงนี้ ผมนอนคนเดียวไม่ได้ ปกติที่ผมพาผู้หญิงมาก็เพราะผมเป็นโรคนอนคนเดียวไม่ได้นี่แหละครับ ผมไม่ได้เป็นคนไม่ดีแบบพี่วินนะครับ"
"แต่ฉันไม่ไว้ใจคุณค่ะ!"
"ผมสัญญาแล้วผมก็สาบานว่าผมจะไม่ทำอะไรคุณแสนดีเป็นอันขาด ผมจะนอนเฉย ๆ อาการดีขึ้นผมจะรีบออกไปจากห้องคุณแสนดีครับ"
"แบบนี้ก็ได้เหรอ ฉันไม่เคยเห็นใครมีอาการแบบคุณเลยนะ"
ฉันถูกคุณเวย์พามาที่เตียง เขานอนลงแล้วดึงผ้าขึ้นมาห่มถึงคอ ส่วนฉันได้แต่ยืนงงจนถูกคุณเวย์ดึงมานอนที่เตียง
"คุณแสนดีครับผมขอกอดคุณแสนดีได้ไหม ผมคิดถึงคุณแม่..."
"มันจะมากเกินไปแล้วค่ะ!"
"ขอบคุณครับ"
หมับ!
"ว้าย! คุณเวย์!"
คุณเวย์สวมกอดฉันแล้วนอนซุกหน้าอยู่ตรงแขน แถมขาของเขายังพาดอยู่ที่ตัวฉันด้วย ฉันออกแรงดิ้นก็ถูกเขากอดแน่นขึ้นจึงต้องตั้งสติปล่อยให้เขานอนสักพัก เผื่ออาการของเขาจะดีขึ้น
"คุณแสนดีครับ"
"อะไรอีกคะ ฉันจะนอนแล้วคุณขึ้นไปนอนห้องคุณเถอะฉันขอร้อง"
"ผมหิวนมครับ"
"รู้สึกว่าในตู้เย็นจะมีนะคะ คุณลองไปดูในตู้เย็นก่อนสิ"
"ผมไม่ได้อยากกินนมกล่อง ผมรู้สึกว่าบางทีผมก็อยากดื่มนมจากเต้าเหมือนตอนของเด็ก ๆ"
"ฉันว่านี่มันไม่ใช่แล้ว คุณกำลังหาเรื่องล่วงเกินฉันอยู่ ออกไปจากห้องฉันเดี๋ยวนี้ก่อนที่ฉันจะจัดการคุณขั้นเด็ดขาด!"
คุณเวย์รีบก้มหน้าลงแล้วซุกใบหน้าอยู่ที่แขนของฉัน จากนั้นเขาก็เริ่มขยับร่างกายเหมือนคนนอนไม่สบายตัวเพราะเตียงนี้มันค่อนข้างแข็ง
"คุณไปนอนข้างบนเถอะออกไปจากห้องฉันได้แล้ว ลงมานานขนาดนี้เดี๋ยวถ้าพี่ชายคุณตื่นมาเห็นจะทำยังไง"
"คนชั่วแบบนั้นปล่อยเถอะครับ พี่วินคงไม่ได้สนใจหรอกว่าผมจะมาทำอะไร แต่ตอนนี้ผมรู้สึกอุ่นใจมากเลย"
ไม่น่าเชื่อว่าคุณเวย์จะกลายเป็นเด็กขาดความอบอุ่น ทั้ง ๆ ที่ตัวเองก็โตจนป่านนี้แล้ว ฉันนอนคุยกับเขาอยู่สักพักจนตัวเองเผลอหลับไป แต่พอรู้สึกตัวฉันก็สะดุ้งตื่นขึ้นมา ฉันรู้สึกว่าตัวเองกำลังถูกคุณเวย์กอดรัดแน่นขึ้นจนหายใจไม่ออก
"โอ๊ยยยย! คุณเวย์ตื่นได้แล้วค่ะ!"
ฉันอุทานเสียงดังลั่นแถมยังเรียกชื่อเขาจนตัวเขาสะดุ้งขึ้นมา ตอนนี้เราสองคนลุกขึ้นมานั่งมองหน้ากันฉันรีบเช็กร่างกายของตัวเอง ทุกอย่างยังปกติแต่คุณเวย์เหมือนจะไม่ปกติอยู่คนเดียว
เขามีอาการหน้าแดงเพราะเห็นว่ากระโปรงชุดนอนมันร่มขึ้นมาจนเห็นขาอ่อน และเห็นน้องจุ๋มจิ๋มสีชมพูอ่อนที่ปิดสนิท
"ผมตื่นแล้วครับตอนนี้ตื่นจนปวดเลย ทำไมแต่งตัวโป๊แบบนี้ล่ะครับคุณแสนดี ผมเห็นน้องจุ๋มจิ๋มสีชมพูอ่อนด้วยเมื่อกี้กระโปรงของคุณมันร่นขึ้นไปเยอะ"
"อย่ามาทะลึ่งกับฉัน รีบลุกแล้วออกไปจากห้องฉันเดี๋ยวนี้ ไม่งั้นฉันจะบอกพี่ชายคุณ!"
"ก็ได้ครับผมออกไปก็ได้ แต่ผมอยากบอกอะไรกับคุณแสนดีอย่างหนึ่งได้ไหมครับ"
"อะไรคะ?"
"น้องจุ๋มจิ๋มของคุณแสนดีสวยน่ารักมากเลยนะครับ ผมไม่เคยเห็นผู้หญิงคนไหนมีน้องจุ๋มจิ๋มสวยแบบนี้เลย ผมไม่ได้ทะลึ่งนะครับ ไม่มีกลิ่นเลยด้วย"
"ทะลึ่ง! บังอาจมามองของสงวนฉัน ฉันจะฆ่าคุณให้ตายเลยคุณเวย์!"
ตุบ!
ฉันคว้าหมอนได้ก็ฟาดใส่คุณเวย์เต็มแรง จากนั้นเราทั้งสองก็เริ่มกระบวนการต่อสู้กัน แต่ฉันไม่ค่อยถนัดบนเตียงนอนสักเท่าไหร่ไหนจะชุดที่มันไม่เรียบร้อยอีก คุณเวย์ดึงผ้าห่มมาพันตัวฉันไว้จากนั้นก็โน้มตัวลงมาทับร่างของฉันที่ถูกจับพันด้วยผ้าห่มเหมือนดักแด้
"กรี๊ดด! คุณเวย์เล่นอะไรของคุณเนี่ย!"
"อย่าดิ้นสิครับห้ามถีบด้วย ดูสิคุณแสนดีถีบผมจนกระโปรงร่นไปอีกแล้ว ผมเห็นน้องจุ๋มจิ๋มอีกแล้วนะเนี่ย โอ๊ะ! มีน้ำอะไรอยู่ตรงนั้นด้วยครับ?"
"ลามก! คุณวิน! ช่วยฉันด้วยน้องชายคุณเป็นบ้าไปแล้วค่ะ!!!"
Bab terbaru
คุมรักวิศวะเพลย์บอย 3P บทที่ 47 ตอนพิเศษ
บทที่ 47ตอนพิเศษบรื้นนนเสียงรถหรูขับมาจอดที่โรงจอดรถของบ้าน ฉันเงยหน้าจากแจกันดอกไม้เพื่อมองไปยังรถหรูสองคันที่ขับเข้ามา คุณวินขับรถไปรับลูกสาวที่โรงเรียนมัธยม ส่วนคุณเวย์ก็ไปรับลูกชายที่โรงเรียนสอนพิเศษ ทั้งสี่คนเดินเข้ามาในบ้าน คนดีรีบวิ่งมาหาฉันเพื่อหอมแก้มซ้ายขวาจากนั้นก็สวัสดีทุกคน"สวัสดีค่ะคุณแม่ขา สวัสดีค่ะป้า ๆ สวัสดีค่ะคุณปู่""หลานปู่นี่มันน่ารักจริง ๆ เลย โตเป็นสาวแล้ว สงสัยปู่ต้องเพิ่มบอดี้การ์ดดูแลแล้วมั้งเนี่ย""เห็นด้วยครับคุณพ่อ วันนี้ตอนผมไปรอรับลูกที่โรงเรียน มีรุ่นพี่ผู้ชายมาส่งด้วย"คุณวินหันไปมองหน้าลูกสาว แต่ลูกสาวตัวดีทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ รีบมากอดแขนฉันไว้ คงจะหาตัวช่วย "อะไรกันมีผู้ชายมาส่งเหรอคะ""คุณแม่ขาคนดีสวยแล้วก็น่ารักค่ะ พวกพี่ ๆ ก็เลยดูแลเป็นพิเศษ""ไม่ต้องขนาดนั้นก็ได้ ไปบอกพวกมันนะว่าอย่ามาเข้าใกล้มากพ่อไม่ชอบ""แต่คนดีโตมาสวยจริง ๆ นะครับพี่วิน เมื่อวานแผนกผมยังพูดถึงไม่หยุดเลย ตอนเห็นผมพาคนดีไปเดินตรวจงานด้วย""คนดีขาสวยเหมือนคุณแม่ขาค่ะ"คุณเวย์ไม่ค่อยหนักใจเรื่องลูกชายเท่าไหร่ เขาหันไปมองลูกชายที่หยิบหนังสือออกมาให้คุณปู่ได้ดู วันนี้เขาเรียนเ
คุมรักวิศวะเพลย์บอย 3P บทที่ 46 รักในแบบของเรา ตอนจบ
บทที่ 46รักในแบบของเรา ตอนจบเวลาผ่านไปถึง 2 ปีกว่า ตอนนี้คนดีอายุ 5 ขวบ ส่วนคนที่สองลูกชายของฉันชื่อว่าน้องแทนคุณ ตอนนี้แทนคุณอายุขวบกว่า พูดจารู้เรื่องแต่ก็จะมีงอแงบ้างเวลาถูกขัดใจฉันกลายเป็นคุณแม่ลูกสองที่ถูกรักโดยผู้ชายสองคน เวลาคนดีไปโรงเรียนคุณวินจะเป็นคนไปรับไปส่ง บางครั้งก็เป็นคุณปู่เสียส่วนใหญ่ ส่วนฉันต้องเลี้ยงแทนคุณอยู่ที่บ้าน ให้ความรักเท่าเทียมกัน ลูกของฉันแม้จะเจ้าเล่ห์กันไปบ้างแต่ก็รักกันดีคืนนี้พวกเราทุกคนกำลังเข้านอน แต่คนดีไปโรงเรียนจึงรู้กฎระเบียบ รวมทั้งรู้จักการใช้เงิน วันนี้ทั้งสองช่วยกันจัดกระเป๋าเรียนของคนดี เธอก็หยิบเงินออกมาจำนวน 15 บาท น่าจะเป็นเงินที่ติดอยู่ในกระเป๋านักเรียนแทนคุณเป็นเด็กที่ชอบเงินมาก ชอบหยอดกระปุกออมสิน แต่เงิน 15 บาทนี้มันเป็นของคนดี พี่สาวจึงมีอาการหวงไม่อยากให้น้องเอาไปใส่กระปุกตัวเอง ฉันสามคนจึงนั่งดูพฤติกรรมของลูก ๆ อยากรู้ว่าคนดีจะแก้ปัญหานี้ยังไง"แทนคุณหยุด แทนคุณหยุดเดี๋ยวนี้ อันนี้เป็นเงินของพี่ ถ้าแทนคุณอยากได้แทนคุณต้องไปโรงเรียนนะ""เอา!""แทนคุณพี่จะหยอดกระปุกออมสินของพี่ ห้ามเอาไปยอดกระปุกออมสินของตัวเองเด็ดขาด!""ฮืออ เ
คุมรักวิศวะเพลย์บอย 3P บทที่ 45 รักและดูแล
บทที่ 45รักและดูแล3 ปีผ่านไปทุกอย่างมันรวดเร็วจนฉันตั้งรับไม่ทัน ฉันคลอดลูกคนแรกก็ตรวจดีเอ็นเอเลยทันที จนรู้ว่าลูกของฉันเป็นลูกของคุณวิน ลูกคนแรกของฉันเป็นผู้หญิง ฉันบอกตรง ๆ ว่ามันผิดคาดมาก พวกเขาตั้งเป้ากันเอาไว้ว่าลูกคนแรกน่าจะต้องเป็นผู้ชาย และคนที่สองก็ต้องเป็นผู้ชายเหมือนกัน แต่กลับกลายเป็นว่าตอนอัลตร้าซาวด์คุณหมอยิ้มแป้นแสดงความยินดีกับคุณพ่อที่ได้ลูกสาวกลับมาถึงบ้านคุณวินก็ทานข้าวไม่ได้ นอนไม่หลับ เป็นห่วงอนาคตของลูก กลัวว่าลูกจะเจอคนไม่ดี กลัวว่าลูกจะน่ารักเกินไป จึงเริ่มปรึกษากันว่าจะให้ลูกไปเรียนโรงเรียนหญิงล้วน หรือไม่ก็จ้างครูมาสอนที่บ้านทำเอาฉันกับคุณพ่อของพวกเขากุมขมับในความคิดที่มันไร้สาระ แต่พอฉันคลอดมาคุณวินก็เปลี่ยนเป็นคนละคน แม้แต่คุณเวย์ก็เริ่มจริงจังกับชีวิตมากขึ้น"คนดีขา พ่อพ่อขอเข้าไปได้ไหมคะ?"เสียงคุณวินกับคุณเวย์ดังมาจากหน้าห้อง เขาชะโงกหน้าเข้ามามองลูกสาวกำลังเล่นของเล่น โดยมีฉันและแม่บ้านอีกหนึ่งคนคอยดูแล"พ่อพ่ออยากเข้ามาเหรอคะ?"เจ้าตัวแสบตอบกลับไป พร้อมกับส่งยิ้มให้พ่อพ่อทั้งสองคนที่เพิ่งกลับมาจากทำงาน พวกเขารีบพยักหน้าคล้ายอยากเข้ามากอดลูกสาวใจจะ
คุมรักวิศวะเพลย์บอย 3P บทที่ 44 สู่ขอ
บทที่ 44สู่ขอรถของฉันขับเข้ามาจอดที่บ้านของทั้งสองคน พวกเขาเดินสะโหลสะเหลลงมาพร้อมกับอาการบาดเจ็บ ตอนนี้ท่านประธานกำลังนั่งรออยู่ด้านใน พอได้ยินเสียงรถก็รีบเดินออกมาดู แต่พอท่านเห็นลูกชายตัวเองอยู่ในสภาพสะบักสะบอม ท่านประธานก็รีบวิ่งมาดูเพราะความเป็นห่วง"เกิดอะไรขึ้นใครทำอะไรลูกพ่อ ไหนดูสิวิน ทำไมเขียวช้ำไปทั้งตัวแบบนี้ เวย์ก็ด้วยเหรอ!""ทั้งสองคนถูกพ่อของฉันกระทืบค่ะท่านประธาน""อ๋อ... งั้นช่างมันเถอะ ว่าแต่หนูแสนดีเป็นยังไงบ้าง ไม่ต้องมาเรียกท่านประธานแล้วนะ เรียกพ่อดีกว่าฟังแล้วมันรื่นหูดี"ท่านประธานประคองฉันเข้ามานั่งในบ้าน ทำให้ทั้งสองคนหันไปมองหน้ากัน มันต้องมีอะไรผิดพลาดใช่ไหม มันไม่มีอะไรผิดพลาดหรอก เพียงแค่ตอนนี้ท่านกำลังรักสมาชิกใหม่มากกว่าลูกในไส้เท่านั้นเองฉันถูกทุกคนดูแลเป็นอย่างดี ห้องนอนก็ใหญ่โตเฟอร์นิเจอร์ต่าง ๆ ก็หรูหราไม่ธรรมดา แต่ลูกชายของบ้านหลังนี้กลับถูกมองข้ามเหมือนไม่มีตัวตนขนาดนั่งทานข้าวด้วยกัน พ่อของพวกเขายังเอาแต่ตักกับข้าวเลือกแต่ของที่มีประโยชน์ให้กับฉัน ส่วนลูกทั้งสองคนตรงหน้ามีแค่กากหมูเจียวและไข่ดาวคนละฟอง"เดี๋ยวไปหาหมอครั้งหน้าพ่อไปด้วยนะแสนดี
คุมรักวิศวะเพลย์บอย 3P บทที่ 43 เป่ายิงฉุบ
บทที่ 43เป่ายิงฉุบฉันขับรถมาจอดอยู่ที่คลินิกของคุณหมอธันวา ตอนนี้คุณหมอธันวากำลังยืนรอฉันอยู่ด้านใน เมื่อคืนฉันไม่ได้บอกเขาว่าจะกลับไปนอนที่บ้าน แค่บอกจะรีบไปเคลียร์ปัญหาเสร็จแล้วจะรีบกลับมาที่นี่ฉันเปิดประตูรถเดินเข้ามา คุณวินกับคุณเวย์ก็ประคองสภาพร่างกายอันบอบช้ำเดินตามมาด้วย ทำเอาผู้ช่วยกับคุณหมอพากันตกใจ จนต้องรีบเข้ามาช่วยปฐมพยาบาล"เดี๋ยว ของหมาหรือเปล่าเนี่ย!" คุณวินดันมือผู้ช่วยออกไป เพราะเห็นผู้ช่วยกำลังหยิบอุปกรณ์ทำแผลมาทำแผลบนใบหน้าของเขา"ก็ของหมาทั้งนั้นแหละค่ะ ไม่มีของคนเลย""ใช้ได้ครับ ของพวกนี้ยังไม่ทันได้แกะใช้ ยังไม่มีหมาตัวไหนได้ใช้ครับ""สาบานว่าชาตินี้กูต้องเตะปากมึงให้ได้""คุณวินพูดอะไรของคุณ คุณหมอคะ ตอนนี้พ่อฉันท่านรู้เรื่องราวของฉันแล้ว พ่อฉันตัดใจแล้วค่ะ ท่านอนุญาตให้ฉันไปอยู่กับพวกเขาทั้งสองคน""คุณแสนดีเลยมาลาผมใช่ไหมครับ""ใช่ค่ะ ฉันดีใจนะคะที่ได้เจอเจ้านายที่แสนดีแบบคุณหมอ ถึงแม้ว่าฉันจะไม่ได้ทำงานกับคุณหมอแล้ว แต่ฉันก็ยังรักและเคารพคุณหมอนะคะ""ผมเข้าใจดีครับ ขอให้คุณแสนดีโชคดีนะครับ ดูแลเจ้าตัวเล็กด้วย ผมเกือบได้เป็นพ่อของเด็กแล้วแท้ ๆ""ไอ้เวย์มึง
คุมรักวิศวะเพลย์บอย 3P บทที่ 42 ลูกหนูต้องการพ่อ
บทที่ 42ลูกหนูต้องการพ่อ"ถึงเขาจะมีผู้หญิงคนใหม่ แต่ยังไงลูกของหนูก็ยังต้องการพ่ออยู่ดี..." สิ่งที่ฉันพูดมันทำให้ทุกคนหยุดแล้วฟัง ฉันพูดเรื่องจริง ต่อให้เขาทั้งสองจะมีผู้หญิงคนใหม่ หรือแต่งงานมีครอบครัวใหม่ไปแล้ว แต่ยังไงความเป็นพ่อเป็นลูกมันไม่มีทางตัดขาดกันได้ฉันให้พี่ม่อนกับพี่ต้อยพาทั้งสองคนขึ้นมาพักที่ห้องของฉัน ส่วนพ่อถูกฉันต่อว่าและยื่นคำขาดว่าจะไม่ให้เลี้ยงหลาน ท่านก็ยอมเดินหนี ฉันเดินขึ้นมาดูอาการของทั้งสองคน พอฉันเดินเข้ามาพวกเขาต่างมองหน้าฉันพร้อมกับมองมาที่ท้อง ฉันเห็นคุณวินน้ำตาคลอเหมือนเขาเจ็บใจตัวเอง"ทำไมไม่พูดตั้งแต่วันนั้นว่าเด็กในท้องไม่ใช่ลูกไอ้หมอ""ตอนนั้นพูดไปคุณจะฟังไหม""คุณแสนดีครับ ผมขอโทษนะครับที่ไม่แยกแยะ ไม่โทรมาถามคุณแสนดีให้แน่ใจก่อน""ช่างมันเถอะค่ะ เอาไว้ฉันคลอดเมื่อไหร่ค่อยตรวจดีเอ็นเอทีหลัง จะได้รู้ว่าเด็กในท้องเป็นลูกของใคร""จะของใครก็ช่าง ยังไงฉันกับไอ้เวย์ก็ต้องรับผิดชอบเธออยู่แล้วแสนดี..."คุณวินพยายามเอื้อมมือมาจับมือฉัน แต่ฉันก็ถอยหลังหนี ไม่รู้ว่าทำไมถึงเป็นแบบนี้ หรือเป็นเพราะเด็กในท้องไม่อยากเข้าใกล้พวกเขาก็ไม่รู้"เดี๋ยวฉันทายาให้พวก
คุมรักวิศวะเพลย์บอย 3P บทที่ 8 ลูกผมเป็นคนดีมาก
บทที่ 8ลูกผมเป็นคนดีมากมหาวิทยาลัยเอกชนฉันขับรถ BMW คันโปรดมาจอดอยู่ที่ตึกวิศวะ ฉันเดินลงไปเปิดประตูให้คุณวินกับคุณเวย์ ทั้งสองคนเดินลงมาบิดขี้เกียจตรงหน้าฉัน วันนี้ฉันขับสบาย ๆ เพราะช่วงเช้ารถค่อนข้างเยอะซิ่งมากไม่ได้คุณวินกับคุณเวย์มีเรียนประมาณ 3 ชั่วโมง ฉันจึงปล่อยให้เขามีชีวิตอิสระในการเรี
คุมรักวิศวะเพลย์บอย 3P บทที่ 7 ต้องเท่าเทียมกัน
บทที่ 7ต้องเท่าเทียมกันปัก! "โอ๊ยยยย!" ในจังหวะที่คุณวินเผลอฉันก็ยกเท้าขึ้นมาถีบจนเขาร่วงไปจากเตียง จากนั้นก็เกิดเหตุการณ์ชุลมุน คุณวินพยายามจะขึ้นมาบนเตียงอีกครั้งก็ถูกฉันเตะก้านคอจนร่างของคุณวินแน่นิ่งไปกับพื้น เขานอนคว่ำหน้าฉันใช้หมอนข้างเขี่ยเขาเบา ๆ สงสัยคงจะสลบไปแล้ว "ลำบากฉันอีก!"ฉันจั
คุมรักวิศวะเพลย์บอย 3P บทที่ 6 ภายใน 1 นาที
บทที่ 6ภายใน 1 นาทีเสียงหวีดร้องของฉันทำให้คุณวินได้ยิน เขารีบวิ่งลงมาแล้วเปิดประตูห้องนอนจนเห็นฉันกำลังถูกน้องชายของเขากลั่นแกล้ง คุณวินรีบเข้ามาลากคอน้องชายออกไป ส่วนฉันรีบลุกขึ้นมาแต่งตัวหยิบปืนในลิ้นชักออกมาด้วยเดินออกมาจากห้องทั้งสองกำลังโต้เถียงกัน ไอ้เรื่องขาดความอบอุ่นฉันไม่เชื่อหรอก ตอ
คุมรักวิศวะเพลย์บอย 3P บทที่ 4 โอ้โห
บทที่ 4โอ้โหฉันพาคุณวินกับคุณเวย์กลับมาถึงคอนโดพวกเขารีบเอาลูกประคบมาประคบที่ลำคอ สาเหตุเพราะถูกฉันเตะเข้าที่ก้านคอของทั้งคู่จนล้มตึงคุณวินร้องโอดโอยเพราะเขาเจ็บสุดโดนเข้าเต็ม ๆ แถวบ้านเรียกว่าเข้าเต็มข้อล่อเต็มตีน ส่วนคุณเวย์นอนโอดโอยอยู่ที่โซฟา ฉันรีบหายาคลายกล้ามเนื้อมาทาให้พวกเขาตอนแรกทั้งส
Anda juga akan menyukai
ท่านรองฯร้อนแรง (NC 18+)
กาแฟหอมกรุ่น640.1K Dibacaสัญญารักผูกหัวใจท่านประธานปากแข็ง
ธารดารา374.4K Dibacaสตรีขี่ม้าออกศึก
ปาเย่วเซิ่งเซี่ย1.4M Dibacaเรื่องสั้นอีโรติก LOVE
C102.6K Dibacaลูกชายนางร้ายหน้าคล้ายซุปตาร์เคน
มะที289 Dibacaตั้งใจมาฆ่า แต่ดันมารัก
ฺBigangel - น้ำตาลไหม้ - หอมชื่นใจ200 Dibacaรักเพียงใจ
SHASHA293 Dibacaแก้วตาราชสีห์
SHASHA198 Dibaca
