ตอนที่ 3 | คู่หมั้นสุดเสียว (1/2)

ณ โรงแรมอลิซาเบธ กรุงเทพฯ

(ห้องอาหารเฉพาะแขกวีไอพี)

(ยังไงเราก็ขอโทษนะหนูดี คือว่าเราไม่ได้ตั้งใจปล่อยข่าวลือพวกนั้นเลย ตอนแรกก็แค่พูดขำๆกันในห้องเรียนอะ แต่ไม่รู้เหมือนกันว่าข่าวมันหลุดออกไปได้ยังไง)

(ใช่ๆ พวกเราไม่รู้เลยว่าจะทำให้แกต้องเดือดร้อน ขอโทษอีกครั้งจริงๆนะแก ยกโทษให้พวกเราเถอะ..)

คำขอโทษจากปากของเพื่อนร่วมห้องผ่านสายโทรศัพท์ดังขึ้นเป็นระยะ หลังจากที่หนูดีเป็นฝ่ายเงียบใส่พวกหล่อนมานานพอควร มันก็ถึงเวลาแล้วที่เธอจะเอ่ยปากพูดในสิ่งที่ตัวเองย้อนกลับไปแก้ไขอะไรไม่ได้

เฮ้อ.. ถ้ารู้แบบนี้เธอจะไม่เล่าเรื่องอัศวินแม้แต่คำเดียว

“อื้ม ไม่เป็นไรหรอกพวกแก ตอนนี้ฉันโอเคแล้วล่ะ ยังไงพี่อัศวินเขาคงไม่มายุ่งกับฉันแล้ว พวกแกอย่าคิดมากเลย”

(เอ่อ โอเคๆ แล้วนี่แกอยู่ไหนเนี่ยหนูดี)

“ฉันมาดินเนอร์กับครอบครัวน่ะ พ่อแม่ฉันนัดคนรู้จักเอาไว้ ยังไงแค่นี้ก่อนนะ เจอกันที่มอพรุ่งนี้”

(โอเคจ้า)

ติ๊ด

ก่อนหญิงสาวในชุดเดรสลุคคุณหนูจะเป็นฝ่ายกดสายเพื่อนร่วมชั้นไป เธอก็ถอนหายใจแล้วเหลือบมองไปทางผู้ใหญ่ที่กำลังพูดคุยกันอยู่ โดยฝั่งของเธอก็มีพ่อแม่ที่นั่งประกบข้าง ส่วนอีกฝั่งนั่นก็คือ..

“จริงครับคุณอาทิตย์ หึๆ ธุรกิจของผมก็ไม่ต่างกันเลยครับ ช่วงนี้คุมพนักงานยากเป็นพิเศษ แถมเศรษฐกิจในประเทศก็เริ่มแย่ลงมากเหมือนกัน”

“จริงด้วยครับ”

“ร้านนั้นใช่ไหมคะ ฉันเป็นลูกค้าวีไอพีเลยค่ะ คิกๆ”

“ใช่ค่ะคุณวิภา อ๋อ.. นี่คุณวิภาไปทำสปาที่นั่นบ่อยเลยเหรอคะเนี่ย ฉันเองก็เคยไปนะคะ แต่ช่วงนี้ไม่ได้ไปแล้ว”

คุณอาทิตย์ กับ คุณหญิงวิภา พวกเขาเป็นตัวแทนของตระกูล ‘อัครเมธา’ ตระกูลชื่อดังที่มีฐานะเทียบเท่ากับตระกูลจันทร์ไพศาลของเธอ ซึ่งหนูดีมารู้เมื่อไม่นานมานี้เองว่าเธอกำลังจะต้องหมั้นหมายกับผู้ชายคนหนึ่ง

ฟังดูเหมือนละครน้ำเน่าหลังข่าวก็ไม่ปาน เพราะยุคสมัยนี้คงไม่มีพ่อแม่คนไหนจับลูกคลุมถุงชน แต่สำหรับตระกูลคนรวยแล้วคงเป็นข้อยกเว้น พวกเขาแค่อยากจะรักษาผลประโยชน์ระหว่างตระกูลไว้ให้มากที่สุด

แค่ไม่อยากให้ลูกตัวเองแต่งงานกับตระกูลที่ต่ำกว่าตน..

‘ว..ว่าไงนะคะพ่อแม่!? คุณปู่เขียนพินัยกรรมเอาไว้เลยเหรอคะ แล้วทำไมคุณปู่ต้องอยากให้หนูหมั้นกับอีกตระกูลด้วยล่ะ ถ..ถ้าหนูไม่..’

‘ถ้าลูกไม่หมั้นกับตระกูลนั้น พวกเราก็จะไม่ได้มรดกไงลูก เงินทุกบาททุกสตางค์ของคุณปู่จะถูกบริจาคให้มูลนิธิ’

‘อะไรนะคะ!!’

‘เฮ้อ.. พ่อแม่รู้มานานแล้วล่ะ แต่แค่ยังไม่ถึงเวลาที่จะบอกลูกนะหนูดี ลูกต้องฟังพ่อกับแม่นะรู้ไหม’

‘…….’

ไม่จริง.. นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน..

ทำไมคุณปู่ถึงต้องทำแบบนี้ด้วยล่ะ ทำไม?

‘คุณปู่ของเรามีเพื่อนที่รักที่สุดในชีวิตอยู่คนหนึ่ง แต่ทั้งสองก็ดันมาทะเลาะกันใหญ่โตเพราะเรื่องธุรกิจ พวกเขาเลิกคบกันไปจนถึงวันที่เขียนพินัยกรรมก่อนตาย คุณปู่ของเรากับคุณปู่ของตระกูลนั้นจึงอยากให้สองตระกูลกลับมาดีกัน แม้ตัวเองจะไม่ได้อยู่เห็นภาพฝันนั้นก็ตาม โดยให้.. หลานสาวกับหลานชายมาหมั้นหมายกัน..’

และความจริงนั้นก็ทำให้หนูดีแทบช็อก

เพราะเธอคือหลานสาวคนเดียวของตระกูล เป็นความหวังสุดท้ายของพ่อแม่ที่จะได้รับมรดกของคุณปู่

“เฮ้อ.. ชีวิตฉันทำไมถึงกลายเป็นแบบนี้ไปได้นะ”

หนูดีกัดฟันพึมพำกับตัวเองด้วยท่าทีน่าสงสาร เธอพยายามมองโลกในแง่ดีแล้วเอื้อมไปหยิบน้ำมาดื่ม เป็นจังหวะเดียวกันกับที่ผู้ใหญ่อีกฝ่ายได้หันมามองเธอ

“แล้วนี่ลูกมาถึงหรือยังคะคุณ ทำไมช้าแบบนี้ล่ะ”

“คุณยังไม่ชินอีกหรือไงวิภา แต่เชื่อเถอะว่ามันจะมา”

“ต้องมาสิคะที่รัก ลูกรับปากเราไว้แล้วนี่..”

สามีภรรยาที่อยู่ในลุคเศรษฐีหัวจรดเท้าต่างกระซิบคุยกันด้วยสีหน้าจริงจัง เพราะคุณหญิงวิภาเห็นว่าที่ลูกสะใภ้นั่งรออยู่นานแล้ว เธอเองก็ไม่อยากให้ลูกชายเสียมารยาทในการดูตัวครั้งแรกด้วย

แอ๊ดดดด…

แต่ทว่า

เสียงเปิดประตูนั้นกลับทำให้หนูดีละสายตาออกจากโต๊ะอาหาร เธอหรี่ตามองความว่างเปล่าที่ไม่มีแม้แต่เงาของใคร คล้ายคลึงกับว่ามีคนเปิดประตูเข้ามาแล้ว แต่เขาคนนั้นก็เดินหายออกไปจากห้องนี้ภายในชั่วพริบตา

หนูดีจึงได้แต่หันหน้ากลับมาสนใจอาหารบนโต๊ะต่อราวกับไม่ได้คิดอะไรมาก เพราะเมื่อกี้นี้ก็คงจะเป็นพนักงานเสิร์ฟของโรงแรมที่เดินเข้าห้องผิด

ตึกๆๆๆ

แอ๊ดดดดดด..

“อ้าวนั่นไง! ลูกเรามา..”

กึก

แต่ภายในเสี้ยววินาทีเดียวเท่านั้นที่เสียงของคุณอาทิตย์แผ่วเบาลง สีหน้าของเขากับภรรยาก็ไม่ต่างกันเท่าไหร่ ดวงตากลมเบิกกว้างราวกับประหลาดใจกับภาพนี้ ยกเว้นเพียงแต่หนูดีกับครอบครัวที่จ้องมองผู้ชายคนนั้น

“อาร์ท! น..นี่ลูกมาที่นี่ได้ยังไง!?”

คุณอาทิตย์ที่อ้าปากค้างลุกขึ้นจากเก้าอี้เพื่อถามลูกชาย ซึ่งทางคุณหญิงวิภาเองก็นั่งไม่ติดที่ เธอถอนหายใจแล้วรีบเดินออกไปคว้าตัวลูกชายด้วยความโมโห

“แล้วพี่ชายเราอยู่ไหนอาร์ท! พี่อัศวินล่ะ!?”

“เอ่อ.. พี่เขา..”

“โอ้โห.. นี่คือลูกชายที่จะมาหมั้นกับหนูดีเหรอคะเนี่ย หน้าตาหล่อไม่เบาเลยนะคะคุณวิภา ถึงจะดูเด็กไปหน่อย ต..แต่ดิฉันว่าก็ไม่ใช่ปัญหาอะไร..”

คุณดุจดาวซึ่งเป็นแม่ของหนูดีที่ไม่อยากให้เสียบรรยากาศ เธอจึงรีบปรี่เข้าไปกลางวงสนทนาด้วยความไม่รู้เรื่องราว เธอแสร้งฉีกยิ้มส่งไปให้กับลูกชายคนเล็กของอีกฝ่าย ก่อนจะหันมามองหนูดีที่นั่งหน้าเหวอ

เพราะไม่ใช่แค่เด็กไปหน่อย.. แต่ผู้ชายคนนี้สวมใส่ชุดมอปลายเดินโทงๆเข้ามาเลย แถมหัวก็ยังเกรียนเหมือนกับเพิ่งไปเรียน รด.(นักศึกษาวิชาทหาร) มายังไงยังงั้น

“ไม่ใช่ค่ะคุณดุจดาว! เฮ้อ.. คนนี้เป็นลูกชายคนเล็กสุดของดิฉันเองค่ะ อย่างที่ฉันบอกไปว่าฉันมีลูกชายทั้งหมดสามคน หนูดีต้องหมั้นกับลูกชายคนโตของฉันค่ะ แต่จนป่านนี้แล้วเขาก็ยังไม่มา”

“คะ? คนนี้ยังไม่ใช่เหรอคะ” คุณดุจดาวขมวดคิ้วยุ่งพลางหรี่ตาสำรวจเด็กหนุ่มในลุคนักเรียนมอปลาย

“ยังไม่ใช่ค่ะ งั้นเดี๋ยวฉันโทรตามลูกชายก่อนนะคะ รีบสั่งให้คนไปตามเจ้าอัศวินเดี๋ยวนี้เลยคุณ!”

“ด..ได้ครับที่รัก..”

คุณหญิงวิภาพูดจบก็หันไปสั่งการสามีเสียงแข็ง ท่าทีโกรธจัดของภรรยาทำให้ทางสามีหวาดกลัวไม่เบา จนความเงียบของทั้งห้องกว้างเริ่มทำให้ทางหนูดีประหม่า

นี่หมายความว่าลูกชายคนโตของบ้านนี้.. ตั้งใจที่จะมาช้า หรือไม่ก็เบี้ยวนัดดูตัวงั้นเหรอ?

เขาไม่อยากจะหมั้นกับผู้หญิงอย่างฉันสินะเนี่ย..

“ฮึ่ม.. สวัสดีครับพี่สาวคนสวย พี่ชื่อว่าพี่หนูดีใช่ไหม ผมชื่อว่าอาร์ทนะครับ”

เสียงทุ้มใหญ่ของเด็กวัยมอสี่เอ่ยขึ้นในระยะใกล้ ก่อนที่ทางหนูดีจะหยุดคิดบางอย่างในหัวชั่วขณะ เธอเงยหน้ามองผู้ชายที่เปรยยิ้มหวานส่งมา เหมือนกับว่าเด็กคนนี้รู้อะไรบางอย่างเกี่ยวกับความจริง

“เอ่อ ค่ะ.. พี่ชื่อว่าหนูดีค่ะ ยินดีที่ได้รู้จัก..”

“พี่นี่เองที่จะได้แต่งงานกับพี่ชายของผม”

“…….”

“ยังไงก็สู้ๆนะครับ”

“ค..คะ?”

“จริงๆแล้วพี่ชายผมเขาไม่ใช่คนไม่ดีหรอกครับ แต่เขาแค่เป็นคนแปลกแล้วก็น่ากลัวไปหน่อย ยังไงอย่าถือสาพี่ชายผมเลยนะพี่คนสวย หึ.. ยินดีต้อนรับสู่ครอบครัวของเรานะครับ พี่สะใภ้..”