เข้าสู่ระบบ“อะ...ขอโทษค่ะ” ไลลารีบถอยห่างจากหมอหนุ่มทันทีเนื่องจากในขณะนี้ทั้งสอง ใกล้ชิด มากจนเอเดนถึงกับเสียอาการอย่างเห็นได้ชัด
“ไม่เป็นไรครับเชิญขึ้นเตียงได้เลยครับ” จากนั้นเขาเริ่มไล่อ่านประวัติของเธอทันที
“คะ…ค่ะ” เธอที่รู้ว่าจะได้ขึ้นเตียงถ่างขาให้เขาตรวจดูส่วนลับของเธอถึงกับลำบากใจ แต่ก็จำใจขึ้นไปยังเตียงคนไข้ทันที เธอหันไปทางเขาก็เห็นว่ากำลังอ่านแฟ้มประวัติเธออยู่ หญิงสาวหายใจเข้าลึก ๆ ก่อนที่จะพูดออกไปว่า
“คุณหมอคะฉันพร้อมแล้วค่ะ” เสียงเรียกของเธอทำเอาเขาสะดุ้งโหย่งจนเกือบจะทำแฟ้มประวัติคนไข้หลุดมือ
“ขอโทษค่ะที่ทำให้ตกใจ” ไลลารีบขอโทษเขาใหญ่ นึกขำอยู่ในใจว่าเขาเป็นคนที่ขี้ตกใจขนาดนี้เลยอย่างนั้นเหรอ
“มะ…ไม่เป็นไรครับ” เขาเอื้อมมือขยับแว่นตาตัวเองขึ้นก่อนที่สวมถุงมือหยิบอุปกรณ์ตรวจภายในขึ้น
“คุณไลลาเคยมีเพศสัมพันธ์หรือยังครับ?” เกือบลืมถามเธอไปเสียสนิทเพราะมั่วแต่ใจลอยกับคนสวยตรงหน้า
“ไม่เคยค่ะ ฉันยังบริสุทธิ์” เธอตอบไปตามตรงว่ายังไม่เคยผ่านมือชายใดมาก่อน
“คะ…ครับ” คำถามของเธอทำเขาโล่งใจยังบอกไม่ถูก แล้วทำไมต้องโล่งใจกันไม่เข้าใจตัวเองเลยเอเดนได้แต่ถามตัวเอง นึกโมโหที่ตัวเองไม่มีสมาธิในการทำงานเลยเพราะมัวแต่คิดเรื่องเรื่อยเปื่อยแบบนี้ หมอหนุ่มพยายามตั้งสติอีกครั้งก่อนที่เขาจะหยิบคีบปากเป็ดขนาดเล็กขึ้นมาก้มลงเพื่อตรวจช่องคลอดเธอทันที
“อึก!” หมอหนุ่มถึงกับน้ำลายเฮือกใหญ่เมื่อเห็นของสงวนของหญิงสาว
“คะ…คนไข้ไม่ต้องกลัวนะครับมันจะไม่เจ็บเลยแค่รู้สึกเย็น ๆ เท่านั้น” เขาบอกกล่าวแก่หญิงสาวที่กำลังนอนตัวเกร็งอยู่บนเตียง เขาอยากจะพูดปลอบใจเธอไม่ให้เธอรู้สึกกลัวก็เท่านั้น
“ค่ะคุณหมอ ตามสบายเลยนะคะ” มาถึงขนาดนี้แล้วเธอจะไม่คิดมากอีกแล้ว ขอปล่อยจอยเลยดีกว่า เธอหลับตาปี้ปล่อยให้เขาทำหน้าที่ของเขา
“ครับ” จากนั้นชายหนุ่มก็เริ่มตรวจทันที ยอมรับเลยว่าเธอเป็นผู้หญิงที่ทำให้เขาอ่อนไหวมาก ทั้งที่หมอหนุ่มนั้นตรวจภายในให้หญิงอื่นเป็นร้อยคนแล้วไม่เคยมีอาการแบบนี้มาก่อน
“สะ…เสร็จแล้วครับคุณไลลา” เขาพูดในขณะที่เก็บตัวอย่างออกมาจากช่องรักของเธอ
“ขอบคุณค่ะ คุณหมอ” เธอรีบลุกขึ้นพร้อมกับหันไปมองเขาที่หันหลังให้ในขณะที่ตัวเองหูแดงอยู่ ไลลาถึงกับแอบยิ้มมุมปากเพราะมองว่าท่าทางเขินอายของเขานั้นช่างน่ารัก
“จากนั้นก็ตรวจหามะเร็งเต้านมสินะครับ”
“ใช่ค่ะ”
“ถอดเสื้อเลยครับผมจะล้วนตรวจให้คุณเลย” เนื่องจากเธอเป็นคนไข้คนสุดท้ายที่มาตรวจ เขาเลยตัดสินใจตรวจให้เธอเสียเลยหญิงสาวจะได้ไม่ต้องเสียเวลารออีก
“ดะ…ได้ค่ะ” ยังไม่ทันได้หายเขินอายก็ต้องอายอีกครั้ง เธอนึกในใจว่าเอเดนคงเป็นผู้ชายที่เห็นเรือนร่างของตนเป็นคนแรกเลย ถ้าเป็นอย่างนั้นแล้วก็ไม่เป็นไรในเมื่อเธอต้องการจะช่วยเคย์ที่เป็นเสมือนกับพี่ชายแล้วก็ต้องทำให้มันเต็มที่ไปเลยโดยไม่ต้องลังเล จากนั้นไลลาจึงค่อย ๆ ถอดเสื้อตัวเองออกตามด้วยชุดชั้นในลูกไม้สีหวานพับไว้ข้าง ๆ เตียง
“ถอดแล้วค่ะคุณหมอ” เธอเรียกให้เขาหันมาดู ในเมื่อเห็นส่วนล่างของตัวเองไปแล้วก็ไม่จำเป็นต้องเขินอายอะไรอีก ต้องนึกถึงเคย์ผู้มีพระคุณของเธอให้มากเข้าไว้ เธอเปลือยท่อนบนต่อหน้าเขาอย่างไม่อายอีกต่อไป
“ครับ…อึก” พอได้เห็นอกทรงสวยของเธอเอเดนถึงกับต้องเสียอาการอีกครั้งเป็นครั้งที่สอง หมอหนุ่มเอาแต่จ้องหน้าอกที่เปลือยเปล่าไม่วางตา จนหญิงสาวต้องเรียกเขาให้คืนสติอีกครั้ง แอบรู้สึกดีใจที่เห็นเขาเป็นแบบนี้มันบ่งบอกได้ว่าเขากำลังสนใจในตัวเธอ
“คุณหมอ ตรวจหน้าอกไลลาสิคะ” เธอพูดเสียงหวานใสเขา ซึ่งยิ่งส่งผลให้เขาอาการหนักกว่าเดิม
“ครับผม ผมจะตรวจให้เดี๋ยวนี้เลยครับคุณไลลา” เอเดนเดินตรงไปหาเธอพร้อมกับสวมถุงมือคู่ใหม่ เขามองที่หน้าอกสวยคู่นั้นก่อนที่จับเอื้อมมือไปบีบจับคลำหาก้อนเนื้อมะเร็ง เขาจับมันทั้ง ๆ ที่ไม่มองอกเธอด้วยซ้ำเองเนื่องจากเขาเขินอายมาก ไลลายิ้มอย่างพอใจที่การหว่านเสน่ห์ใส่ฝาแฝดคนที่สองเริ่มจะสำเร็จ
“สะ…เสร็จแล้วครับ คุณไลลาใส่เสื้อผ้าแล้วระ…รอฟังผลตรวจได้เลยครับ” เขาพูดอย่างตะกุตะกักก่อนที่จะรีบลุกขึ้นยืนแล้วออกไปด้วยท่าทีที่ลุกลี้ลุกลน
“หึ” ไลลาถึงกับเค้นหัวเราะออกมากับพฤติกรรมหมอหนุ่ม เธอว่าเขาช่างน่ารักน่าเอ็นดูราวกับเด็กน้อยไร้เดียงสาไม่มีผิด แม้เธอจะคิดว่าชายหนุ่มมีความสนใจในตัวเธอแต่ว่าแท้จริงแล้วตัวเธอเองก็ได้เกิดความสนใจในตัวเขาเหมือนกัน
1 วันต่อมา
ไลลาตื่นมาแต่เช้าแต่งตัวแต่งหน้าสวย ๆ เพื่อมาเจอหน้าของหมอหนุ่มโดยเฉพาะ เอเดนทำงานเป็นหมอที่โรงพยาบาลเอกชนชื่อดังแห่งหนึ่ง ในทุก ๆ เช้าเขาจะแวะร้านกาแฟเพื่อซื้อกาแฟดื่มและขนมเล็ก ๆ น้อย ๆ เพื่อให้อยู่ท้อง ไลลาที่รู้จากสายสืบก็ไม่รอช้าเธอจึงเริ่มแผนการเพื่อพิชิตใจของแฝดคนน้องทันที วันแรกที่มาก็เจอเขาพอดีกะจะทักทายสักหน่อย แต่เขาก็หนีจากเธอเพราะยังทำใจไม่ได้ที่จะเจอเธอ
“หนีเข้าไปเถอะเอเดนเดี๋ยวพรุ่งนี้ฉันก็จะมาที่อีก ดูสิว่านายจะหนีจากฉันอีกไหม” ไลลาพูดพึมพำและมองเอเดนที่หนีออกไปจากร้านกาแฟ
ผ่านไปแล้ววันที่ สอง สาม สี่ ห้า หก จนครบหนึ่งอาทิตย์ที่ไลลามาที่ร้านกาแฟแห่งนี้แต่เอเดนที่เห็นก็ยังคงหลบหน้าอยู่เรื่อย จนวันนี้เขาตัดสินใจว่าถ้าเช้าของวันนี้ยังเจอเธออีกเขาจะไม่วิ่งหนีจากเธอแล้ว เขาจะเข้าไปทักทายเธออย่างกล้าหาญพร้อมกับขอช่องทางการติดต่อกับเธอด้วย เนื่องจากเขารู้สึกปิ้งเธอตั้งแต่แรกเห็นแล้ว หลังจากตรวจร่างกายและได้เห็นเรือนร่างของไลลาก็ทำเอาตัวเองแทบคลั่งจนไม่สามารถควบคุมอารมณ์ความรู้สึกตัวเองได้
ติ๊ง!
เสียงประตูทำให้เอเดนหันไปมองคิดว่ามันต้องเป็นไลลาแน่ ซึ่งมันก็เป็นแบบนั้นจริง ๆ แต่วันนี้เธอแต่งตัวแปลก ๆ ไปนะเพราะใส่เสื้อผ้าอย่างเป็นทางการเหมือนว่าจะออกไปทำงานอย่างไงอย่างนั้น ปกติจะเห็นเธอใส่ชุดเดรสสีหวาน ๆ ทุกวัน
“เอาคาปูชิโน่ หวานน้อยแก้วหนึ่งค่ะ” วันนี้เป็นแรกที่จะได้ทำงานเป็นเลขาของเคย์เดนเธอจึงมาตามเวลาปกติเหมือนกับในทุกวันที่มาเพื่อเจอหน้าเอเดน เธอเห็นเขาตั้งแต่เข้าร้านมาแล้วแต่ก็ทำเหมือนไม่เห็น ไลลารู้สึกแปลกใจที่วันนี้เขาไม่วิ่งหนีเหมือนทุกครั้ง หรือเขาจะเปลี่ยนใจไม่หลบหน้าเธอแล้วกันนะ หญิงสาวตั้งท่าจะหันไปมองแต่จู่ ๆ ใบหน้างามก็ชนเข้ากับอกแกร่งของใครเข้า
“อะ ขอโทษค่ะ” เธอรีบขอโทษด้วยสัญชาตญาณก็พบว่าคนตรงหน้าคือเอเดน
“คุณไลลา ไม่เป็นไรใช่ไหมครับ?” หมอหนุ่มถามหญิงสาวด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยนจนไลลาที่ได้ฟังรู้สึกดีสบายหู เธอคิดในใจว่าทำไมเสียงของเขาถึงได้ชวนให้น่าฟังขนาดนี้กันนะ
“ไลลาไม่เป็นไรค่ะคุณหมอ” เธอส่งรอยยิ้มพิมพ์ใจแสนหวานให้เขาไปทีหนึ่ง คิดจะทำให้เธอตกหลุมรักเขาด้วยหน้าตาหล่อไร้ที่ติกับน้ำเสียงน่าอย่างฟังอย่างนั้นเหรอ ไม่ได้ผลหรอกก่อนที่เธอจะตกหลุมรักเขา เอเดนต้องเป็นฝ่ายตกหลุมรักตนเสียก่อนสิ
“จะออกไปทำงานเหรอครับ?” ชายหนุ่มเอ่ยถาม
“ใช่ค่ะ เอ๊ะคุณเอเดนรู้ได้ยังไงคะ?”
“เห็นวันนี้คุณไลลาแต่งตัวต่างไปจากวันอื่นน่ะครับ”
“ต่างไปจากวันอื่นแสดงว่าคุณหมอก็เห็นไลลาทุกวันน่ะสิคะ”
“ใช่ครับ ว่าแต่คุณจะไปทำงานที่ไหนเหรอครับ”
“ไลลาทำงานที่บริษัท…” พอหญิงบอกไปว่าทำงานอยู่ที่ไหน หมอหนุ่มก็ถึงกับเบิกตากว้างด้วยความแปลกใจทันที
ไลลาและเรกะรีบหันไปตามเสียงเรียก ก็พบกับเคย์และบรรดาลูกน้องอีกหลายสิบคน หญิงสาวดูตกใจมากที่เขามาอยู่ตรงนี้ “เคย์นายมาได้ยังไง!?” เธอลุกขึ้นยืนบังเรกะทันทีเพราะกลัวว่าเขาจะทำอันตรายหล่อน “มาได้ยังไงอย่างนั้นเหรอไลลา ฉันก็สะกดรอยตามเธอมาไง พวกมึงจับตัวผู้หญิงคนนี้ขึ้นรถ” สิ้นสุดคำพูดเคย์ ลูกน้องนับสิบก็กรูเข้ามาพาตัวเรกะขึ้นรถสีดำทันที “กริ๊ด! คุณไลลา” หล่อนกรีดร้องออกมาด้วยความตกใจ “จะทำอะไรเธอปล่อยเธอเดี๋ยวนี้ เธอไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับเรา” ไลลาทำท่าจะเข้าไปช่วยเรกะจากชายฉกรรจ์พวกนั้นแต่ก็ถูกเคย์คว้าแขนเอาไว้ “เธอต้องมากับฉันไลลา!” เคย์ลากตัวไลลาขึ้นรถไปอีกคัน “คุณไลลา!” “เรกะ!” สองสาวพยายามเอื้อมมือเพื่อจะแตะกันแต่ก็ถูกแยกออกจากกันด้วยเคย์และลูกน้องของเขาปึก! เคย์ทำการโยนไลลาเข้าไปในรถอย่างไม่ใยดีเพราะตอนนี้เขานั้นรู้สึกโมโหมาก ๆ “เคย์ อย่าทำอะไรเธอนะ! ถ้าจะทำก็มาทำฉันนี่” เธอรู้ว่าเขาโกรธที่หนีเขาไปโดยไม่บอกไม่กล่าวอะไร เธอเข้าใจ
“ไลลา!” เคย์เดนอุทานด้วยความตกใจเมื่อเห็นไลลานอนแน่นิ่งอยู่บนตักของเรกะ “เรกะนี่มันเกิดอะไรขึ้น!?” เฮย์เดนไม่รอช้ารีบตรงเข้าไปถามเรกะทันทีด้วยท่าทีที่ร้อนรนอย่างเห็นได้ชัด ทั้งร่างหนายังค่อย ๆ ย่อตัวลงและประคองศีษระหญิงสาวขึ้นซึ่งพบว่ามันเลือดออกอยู่ “ระ…เรกะไม่รู้เลยค่ะ เมื่อกี้คุณไลลาก็คุยกันอยู่ดี ๆ จู่ ๆ เธอก็เป็นลมแล้วตกบันไดปะไปค่ะ” เนื่องจากชั้นนี้ไม่มีห้องน้ำจึงได้ขึ้นไปใช้ห้องน้ำข้างล่างแถมลิฟต์ดันมาขัดข้อง สองสาวเลยจำใจต้องเดินลงไปและจังหวะที่เดินขึ้นไปเกือบจะถึงอยู่แล้ว ไลลาก็กลับหน้ามืดเป็นลมและตกบันไดไป “แล้วทำไมไม่ใช้ลิฟต์เล่าเรกะ” เฮย์เดนเริ่มหัวเสีย “ก็ลิฟต์มันเสียไงคะ…เฮย์เดน กริ๊ด! เลือด!” เรกะหล่อนตกใจจนแทบร้องกรีดเมื่อเห็นเลือดไหลออกมาจากหว่างขาของไลลา “เฮ้ย!” มาเฟียหนุ่มไม่รอช้ารีบช้อนตัวหญิงสาวขึ้นแล้วพาไปส่งที่โรงพยาบาลทันทีณ โรงพยาบาล “แฮ่ก แฮ่ก แฮ่ก เกิดอะไรขึ้นกับเธอ” เอเดนรีบวิ่งตรงมาที่โรงพยาบาลในชุดเจ้าบ่าว พิธีแต่งงานยังไม่เสร็จสิ้นแต่หม
2 เดือนผ่าน ไลลาเธอถูก เอเดน เคย์เดนและเฮย์เดน ทรมานทั้งร่างกายและจิตใจ โดยสามแฝดจะบังคับให้มีเซ็กส์ด้วยทุกวันเวลา เช้า กลาง เย็นโดยไม่ได้หยุดพักสักวันเดียว บางครั้งก็ต้องมีอะไรพร้อมกันถึงสามคน บ้างก็สองและหนึ่งตามอารมณ์ของพวกเขา เธอถูกกระทำแบบนี้ซ้ำ ๆ ไปมาเป็นเวลากว่าสองเดือน ทั้งยังถูกสามแฝดพูดทำร้ายจิตใจและหัวใจตลอดเวลาที่อยู่ด้วย ไลลาต้องทุกข์ทรมานทั้งกายและใจ พวกเขาทำกับเธอเหมือนไม่มีหัวจิตหัวใจต้องการทำให้ไลลาอยู่อย่างตายทั้งเป็นราวกับ นรกบนดิน ก็ไม่ปาน “เฮย์เดนพอเถอะ ฉันไม่ไหวแล้วให้ฉันได้พักบ้างเถอะ” หญิงสาวขอร้องมาเฟียหนุ่มให้เขาไม่ทำอะไรเธอ เนื่องจากตอนเช้าและตอนกลางวันก็ถูกเอเดนกับเคย์เดนจัดหนักมา “ทำไม เธอมันร่านนักไม่ใช่เหรอไลลาแค่มีอะไรกับฉันอีกคนมันจะเป็นอะไรไปฮ้ะ!?” ชายหนุ่มบีบข้อมือเธอแน่น แรงบีบมันสามารถทำให้เขาบีบข้อมือของเธอแหลกคามือได้ทีเดียว “โอ๊ย!” ไลลาอุทานออกมาด้วยความเจ็บปวดเพราะแรงบีบมหาศาลของเขามันแทบจะทำให้ข้อมือของเธอหักคามือเขาอยู่แล้ว “อย่ามาทำเป็นสำออย
ไลลาเดินออกมาจากบ้านเอเดนท่ามกลางฝนที่ตกและเสียงฟ้าร้องด้วย หัวใจที่แตกสลาย นึกแปลกใจที่ครั้งนี้ไม่ได้กลัวเสียงฟ้าร้องเลยแม้แต่นิด อาจเป็นเพราะมันเสียใจเกินกว่าที่จะกลัวสิ่งอื่นใด เขาเปลี่ยนไปมากเขาไม่ใช่คนเดิมอีกต่อไปแม้กระทั่งหัวใจ หญิงสาวมองกลับไปที่บ้านหมอหนุ่มก็พบว่าเขาไม่ได้ตามมา เอเดนคงอยากไล่เธอไปเต็มทีเพื่อจะอยู่กับคนรักของตัวเอง ในเมื่อไม่มีเยื่อใยให้กันขนาดนั้นเธอก็ไม่จำเป็นต้องอยู่ที่นี่อีกต่อ “หนูจะไปไหน?” ร่างเล็กตัดสินใจเดินออกไปจากโครงการบ้านและเรียกแท็กซี่เนื่องจากว่าเธอไม่มีรถ “พาหนูไปที่นี่ทีนะคะลุง” เธอบอกไปยังสถานที่ที่ต้องการไปให้กับคนขับแท็กซี่ “ได้เลยแม่หนู” พอลุงแกรับปากรถก็เคลื่อนไปทันที พอแท็กซี่คันนั้นขับออกไปก็ปรากฏร่างของเอเดนที่ถือร่มตามมา เขาตั้งใจจะตามเธอกลับไปทว่ากลับไม่ทันเสียแล้ว1 ชั่วโมงต่อมา “แม่หนูเอาร่มไหม?” ลุงแท็กซี่ยื่นร่มให้กับไลลาที่กำลังลงจากรถ “ไม่เป็นไรค่ะลุงถึงบ้านคนรักหนูแล้ว อ่านี่ค่ะเงินไม่ต้องทอนนะคะ” เธอยื่นเงินให้กับคนขับแท็กซี่พร้อมกับ
1 ปีผ่านไป หนึ่งปีที่หลังจากผ่านเรื่องเลวร้ายในวันนั้น ไลลาเธอยังคงรู้สึกผิดต่อสามแฝดไม่มีวันลืม เธอคิดว่าจะสามารถลืมทั้งสามคนได้หมดใจ แต่ทว่าแท้จริงแล้วเธอกลับคิดถึง โหยหา พวกเขาแทบทุกวันจนเธอต้องทนทุกข์ทรมานเป็นระยะเวลาหนึ่งปี เธอเจ็บปวดจนไม่มีความสุขและไม่เป็นตัวของตัวเองอีกต่อไปจนนำพาให้หญิงสาวเกิดภาวะเป็นโรคซึมเศร้าขึ้นมา เคย์ที่เห็นก็รู้สึกทุกข์ใจไปด้วย เขาหมดหนทางกับการรักษาให้เธอกลับมาเป็นคนเดิม ยายโมน่าแนะนำให้ไลลากลับไปหาคนรักทั้งสามของเธอ มันเป็นทางเดียวที่จะทำให้เธอดีขึ้น แต่ไลลาก็กลับปฏิเสธว่าตนทำแบบนั้นไม่ได้เพราะตนได้ทำร้ายพวกเขาทั้งกายและจิตใจ คงไม่มีหน้าไปขอความรักจากพวกเขาหรอก เธอยืนยันที่จะไม่กลับไป ทว่ากลับต้องตัดสินใจใหม่อีกครั้งเมื่อคิดทบทวนดูว่าแท้จริงแล้วเธออยากจะไปจากที่นี่มากกว่าอยู่เพราะหัวใจของเธอไม่ได้อยู่ที่นี่อีกต่อไป ใช่แล้วหญิงสาวต้องกลับไปหาหัวใจตัวเองอีกครั้ง ไลลาตัดสินใจกลับไปหาคนรักทั้งโดยไม่สนใจว่าอะไรจะเกิดขึ้นกับตน เธอจะยอมรับและอดทนไม่ว่าทั้งสามจะทำอะไรกับเธอและรับผลที่ตามเมื่อเจอพวกเขาณ บ้านเอ
สิ่งที่ไลลาคือเอเดน เคย์เดน เฮย์เดน ถูกจับมัดห้อยด้วยโซ่ในสภาพเปลือยจนหมด ทั้งใบหน้าและทั่วร่างกายของพวกเขามีรอยแผลเต็มไปหมดไม่ว่าจะรอยฟกช้ำดำเขียว รอยมีดกรีดตามลำตัวคนที่โดนเยอะมากก็คือเฮย์เดนที่มีร่องรอยจากมีดกรีดไปตั้งแต่หน้าอกจนถึงหน้าท้องมันเป็นแผลฉกรรจ์ ใบหน้าอันหล่อเหลาปูดบวมจนแทบจะจำไม่ได้เลยว่าเขาเป็นใคร “หยุดเดี๋ยวนี้นะเคย์!” หญิงสาวเดินมาบอกกับเคย์ให้ลูกน้องเขาหยุดเอาแซ่ฟาดหนามไปที่สามหนุ่มด้วยท่าทีที่โกรธเป็นฟืนเป็นไฟ “โอ้ว ไลลาถูกรู้เข้าจนได้สินะ หึ หึ” เคย์แสยะยิ้มโดยที่เขายังไม่สั่งลูกน้องให้หยุดฟาดไปที่ร่างกายของสามแฝด “สั่งให้ลูกน้องนายหยุดเดี๋ยวนี้เคย์!” ไลลากัดฟันพูดเธอโกรธเขามากที่ทำร้ายคนรักของเธอ โดยที่ตนเคยขอแล้วว่าอย่าได้ทำอะไรพวกเขา “มึงหยุดฟาดดิ้” “กำลังสนุกอยู่เลยครับนาย ขอฟาดอีกสักร้อยทีนะครับ” ชายร่างยักษ์พูดในขณะที่มือก็ใช้แส้หนามฟาดไปตามร่างกายของสามหนุ่มไม่ยัก “อ้ากกก!” ทันใดนั้นเอง ไลลาที่โมโหจนขีดสุดก็ได้ใช้มีดเหวี่ยงไปที่ชายร่างยักษ์จ
3 ปีก่อนเกิดเหตุการณ์ ไลลาสาวสวยแสนสวยพราวเสน่ห์กำลังเดินสับเท้าด้วยความมั่นใจมุ่งหน้าไปที่บริษัทใหญ่แห่งหนึ่งเพื่อมาสมัครเป็นเลขา แน่นอนว่าเธอกำลังมีจุดประสงค์อะไรบางอย่างแอบแฝงกับใครบางคนในบริษัทแห่งนี้อยู่ “เชิญคุณไลลาเข้าไปสัมภาษณ์ค่ะ” พนักงานได้เรียกให้หญิงเข้าไป
ฉันรักผู้ชายสามคนในเวลาเดียวกัน มันอาจจะเป็นเรื่องที่ไม่น่าเชื่อแต่มันก็เป็นจริง ถึงฉันจะรักทั้งสามคนมากมายแค่ไหน พวกเราก็ไม่รักฉันเลย มันไม่แปลกหรอกที่จะเป็นแบบนั้นเพราะฉันเคยทรยศหักหลังพวกเขามาก่อน ฉันไม่น่าทำเรื่องโหดร้ายแบบนั้นลงไปเลย ความผิดทั้งหมดมันเป็นของฉันแต่เพียงผู้เดียวไม่อาจโ







