บทที่ 2 อ่อยไม่เนียน ไปเรียนมาใหม่-2

แบบนี้ของลลิลก็คือ การแนบปากเธอบดขยี้ปากหนานุ่มของทีเด็ด ปลายลิ้นไล้ไปตามความยาวของริมฝีปาก ตามที่เธอไปดูในกลเม็ดวิธีการจูบในอินเทอร์เน็ต ดูเหมือนมันจะได้ผลเพราะเรียวปากหนาที่ปิดสนิทแย้มเผยอ เธอจึงอาศัยจังหวะนั้นสอดเรียวลิ้นล้วงลึก บดเคล้ากลีบปากหยอกเย้าลิ้นร้อนที่อยู่ในอุ้งปาก ราวกับตกลงไปในกับดัก เพราะเรียวลิ้นของเธอกลับถูกเกี่ยวกระหวัดรัดตรึง กลีบปากหวานนุ่มถูกบดเคล้าอย่างเร่าร้อน กลับกลายเป็นเธอที่ถูกจูบ

ดวงตากลมโตเบิกกว้างขึ้นเมื่อแผ่นหลังของเธอถูกโอบรัดด้วยวงแขนแข็งแรงของทีเด็ดดันตัวเธอเข้ามาแนบชิดจนอกอวบอิ่มบดเบียดกับอกกว้างเปล่าเปลือย แรงจูบดูดดื่มบดเคล้าคลอเคลียจนลลิลเริ่มคล้อยตาม เปลือกตาบางปรือปิดลง ปล่อยใจไปกับจูบอันเร่าร้อนของทีเด็ด

ฝ่ามือร้อนดุจไฟลูบไล้ไปทั่วแผ่นหลังบอบบางก่อนจะวกมาด้านหน้าจบตรงอกอวบอิ่มล้นฝ่ามือ เคล้นคลึงราวกับมันคือสปริงชั้นดี เสื้อคอกว้างที่เธอสวมใส่ร่นลงมาอีก ฝ่ามือนั้นจึงฉวยโอกาสล้วงเข้าไปสัมผัสเนื้อแท้

หญิงสาวสะดุ้งเล็กน้อย แต่แรงบีบเคล้นทำให้เธอครางในลำคอด้วยความเสียวซ่าน กลีบปากที่ถูกครอบครองเป็นอิสระ เพราะเรียวปากร้อนของทีเด็ดเคลื่อนลงไป ไซร้ซอกคอขาวเนียนหอมกรุ่น แตะแต้มจุมพิตร้อนรุ่มจนถึงเนินเนื้ออวบอิ่มของสองเต้า เลิกเสื้อลงต่ำ ควักก้อนเนื้อที่เขาพึงพอใจออกจากบราที่ห่อหุ้ม ส่งยอดสีขมพูแข็งตึงเป็นไต เข้าอุ้งปาก ปลายลิ้นฉ่ำชื้นตวัดไล้ยอดดอกบัวดอกใหญ่ สาวใต้ร่างถึงกับครางไม่เป็นเสียงลืมความตั้งใจเดิมแต่แรกว่าเธอจะมาเอาคืนที่เขากล้าว่าเธออ่อยไม่เนียน

ลลิลแทบไม่เชื่อหูตัวเองว่าเธอจะครางเสียงกระเส่าราวกับสะอื้นไห้ได้แบบนั้น ตอนนี้ในหัวของเธอขาวโพลน ความเสียวซ่านเกาะกุมทุกพื้นที่ที่เรียวปากของทีเด็ดแตะแต้ม

“อยากโดนแบบนี้ใช่ไหม ถึงมาอ่อยถึงนี่”

เสียงห้าวดังในลำคอ ปลายลิ้นยังไล้เลียยอดทรวงสร้างความทรมานให้กับหญิงสาว

“อื้อ...”

สุดจะทานทนต่อไปได้ ลลิลหลุดเสียงร้องครวญครางกับความเสียวซ่านที่เกิดขึ้น ยอดทรวงของเธอถูกกลืนกินเข้าอุ้งปาก ดูดดื่มอย่างหิวกระหาย ฐานเต้าเต่งตึงนั้นถูกบีบเคล้นด้วยฝ่ามือหนา ลำคอหญิงสาวแห้งผาก รับรู้ได้ถึงความขึงขังที่เริ่มก่อตัวภายในกางเกงออกกำลังกายของทีเด็ด

ชายหนุ่มดันหน้าขาเข้าบดเบียดหน้าท้องของลลิล ตอนแรกคิดจะสั่งสอนให้อีกฝ่ายเข็ดหลาบ แต่กลิ่นหอมของเนื้อเนียนๆ ที่เหมือนยาเสพติดของลลิลทำให้เขาควบคุมตัวเองไม่ได้ กายแกร่งแข็งตึงบดเบียดดุนดันอยากจะออกมาเป็นอิสระ

“อื้ม”

เป็นทีเด็ดที่เผลอครางต่ำในลำคอ ยามที่บดเบียดแก่นกายแกร่งที่ตื่นตัวคับแน่นในกางเกงกับหน้าขานุ่มของลลิล ทำให้คนที่กำลังเคลิบเคลิ้มด้วยฤทธิ์จูบที่เร่าร้อนได้สติกลับคืนมา เปลือกตาที่ปรือปิดค่อยลืมขึ้น มองคนที่กำลังดูดยอดทรวงของเธออย่างหิวโหย ฟันขาวขบกลีบปากล่างของตัวเองแน่น เรียกสติให้คืนมามากเท่าที่จะทำได้ รับรู้ถึงความแข็งขันที่ดุนดันหน้าขาของเธอ  หัวอกของลลิลเต้นระส่ำ

‘สติ สติ ยัยหลิน’

เสียงเรียกหนึ่งดังขึ้นเรียกสติ

“อยากได้หลินเหรอคะ”

เอ่ยถามเสียงสั่นทั้งที่พยายามตั้งสติแล้ว และมันก็ได้ผลใบหน้าที่กำลังเกลือกลั้วกับทรวงอกใหญ่โตของเธอชะงัก ก่อนจะค่อยๆ ถอนใบหน้าออกห่าง มองคนที่เอ่ยถามอย่างครุ่นคิด ว่าเธอจะมาไม้ไหนกันแน่

“หลินรู้ว่าคุณอยากได้หลิน เพราะร่างกายคุณต้องการหลิน โดยเฉพาะ...ตรงนี้”

มือนุ่มเลื่อนไปลูบไล้แก่นกายที่ปูดโป่งแข็งขึง เพียงแค่สัมผัสทีเด็ดถึงกับหลับตาครางเสียงต่ำในลำคอ แรงมือกดหนักบ้าง เบาบ้าง หยอกเย้ากายแกร่ง

“ขอร้องหลินสิคะ แล้วหลินจะให้คุณ”

ลลิลเห็นสันกรามหนาบดแน่น คิ้วขมวดมุ่น ทั้งที่ดวงตาทั้งสองข้างปิดสนิท แถมสะโพกเขายังขยับเป็นจังหวะตามมือของเธอที่กอบกุมกายแกร่งผ่านกางเกงออกกำลังกายไว้ในมือตัวเอง ปลายนิ้วโป้งไล้วนเบาๆ

“บอกสิคะว่าคุณอยากได้หลิน”

เงียบกริบ! ริมฝีปากหนาเม้มแน่น เธอรู้ว่าเขากำลังสับสน ปั่นป่วน มุมปากบางเหยียดยิ้ม ปล่อยมือจากกายแกร่งที่แข็งขึง กรีดปลายนิ้วใช้เล็บครูดเบาๆ ผ่านยอดอก เพียงแค่เธอสะกิดยอดแข็งตึงเล็กๆ นั้น กายแกร่งกระตุกเกร็ง

“อยากได้หลินขนาดนี้แล้วปากยังแข็งอีก”

ลลิลพึงพอใจกับเสียงครางต่ำในลำคอ ยามที่เธอลากลิ้นนุ่มไปทั่วแผ่นอก และหยุดที่ยอดแข็งตึง ลิ้นนุ่มตวัดไล้เล็ม

“อ่าส์...”

เสียงครางกระเส่าดังแผ่วเบา

“พูดสิคะ ขอร้องหลิน”

ปากยังละเลงกับยอดแข็งตึงบนอกกว้าง ส่วนมือเธอนั้นกอบกำกายแกร่งลูบไล้ไปตามลำตัวที่ปูดเป่งภายใต้กางเกงที่เขาสวมใส่ ก่อนจะสอดมือแทรกขอบกางเกงออกกำลังกาย เคลื่อนมือไปสัมผัสเนื้อแท้ที่พองตัวเตรียมออกศึกอย่างพร้อมพรั่ง

สันกรามหนาบดแน่น สีหน้าทีเด็ดเคร่งเครียด ยามที่ฝ่ามือนุ่มกำลังโอบกอดกอบกำเจ้ามังกรยักษ์ใหญ่ที่ตื่นตัว ลูบสำรวจความใหญ่โตที่โป่งคับ

“ชอบไหมคะ”

ถามพร้อมกับออกแรงลูบลากไล้ฝ่ามือไปตามความยาวที่ตั้งลำ

“สงสัยจะไม่ชอบ”

เอ่ยพร้อมกับหยุดขยับมือ สายตามองทีเด็ดอย่างเว้าวอน

“บ้าจริง!”

ทีเด็ดสบถในลำคอ เสียดายกับฝ่ามือนุ่มที่ผละออก

“อุ้ยโกรธ! ถ้าอย่างนั้นหลินกลับก่อนนะคะ”

ว่าแล้วลลิลก็จัดเสื้อผ้าให้เข้ารูปเดิม เดินออกไปจากห้องทิ้งให้ทีเด็ดยืนนิ่ง ช็อกกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น กายแกร่งของเขาปวดร้าวจนขยับเขยื้อนไม่ได้ สันกรามหนาบดแน่น นัยน์ตาวาววับด้วยแรงโทสะ

เขาสาบาน! เขาจะทำให้ยัยเด็กบ้านั่นสยบแทบเท้า ร้องครวญครางขอชีวิตเขาเลยล่ะ ทีเด็ดสูดลมหายใจเข้าปอด หลับตาพยายามขับไล่ความต้องการให้ลดระดับลง แต่มันก็ยากเหลือเกิน ร่างสูงเดินปรี่ไปห้องน้ำ เปิดฝักบัวรดหัวตัวเอง ซึ่งมันก็ได้ผลความเย็นของน้ำทำให้ความต้องการของร่างกายเบาบางลงจนเป็นปรกติ

เขาต้องได้ยัยลลิลมาเป็นของเขาให้ได้!

นับตั้งแต่วันนั้นเธอก็ยังไม่ได้ไปหาทีเด็ดอีกเลย จวบจนวันนี้ผ่านมาสามวัน เธอเห็นน้อยแม่บ้านของทีเด็ดยืนชะเง้ออยู่หน้าร้านท่ามกลางผู้คนที่หนาตา ลลิลจึงเดินไปหา

“มาซื้ออะไรจ๊ะน้อย”

“คุณทีเด็ดจะสั่งอาหารของวันพรุ่งนี้ค่ะ ให้คุณหลินไปรับออร์เดอร์ด้วยตัวเอง”

คิ้วเรียวของลลิลเลิกสูงขึ้น ประหลาดใจที่ได้ยินน้อยพูดแบบนั้น

“คุณทีเด็ดยังบอกอีกว่า ถ้าคุณหลินให้คนอื่นไป แสดงว่าคุณหลินกลัวคุณทีเด็ด”

สีหน้าซื่อๆ ของน้อยทำให้ลลิลอดยิ้มไม่ได้

“โอเค น้อยไปบอกเจ้านายของน้อยได้เลยว่าฉันไปแน่ แต่อาจดึกหน่อย”

“บริการดีเป็นเลิศ อาหารก็อร่อย คุณทีเด็ดทานวันนั้นหมดทุกอย่างเลยค่ะ”

คราวนี้ลลิลอดยิ้มอย่างจริงใจไม่ได้ เธอปลื้มปริ่มยามที่ได้ยินใครชมรสชาติอาหารของเธอ สูตรนี้เธอให้แม่ครัวตำจนกว่ามือจะเที่ยง ตำกี่ครก ยำกี่ชามรสชาติจะคงเส้นคงวาแบบนี้ตลอด

เกือบสองทุ่มที่ลลิลมาหยุดอยู่หน้าบ้านหลังใหญ่ของทีเด็ด หญิงสาวมองไปยังห้องทำงานที่น้อยปล่อยเธอไว้หน้าห้อง พร้อมกับบอกว่าคุณทีเด็ดรออยู่ด้านใน ลลิลอดใจเต้นแรงไม่ได้ นึกถึงวันที่ก่อเหตุ กลับไปบ้าน ความฝันยังหลอกหลอนเธอทุกคืน

ก๊อก! ก๊อก!

เสียงเคาะประตูหยุดลงพร้อมกับเสียงคนที่อยู่ด้านในตอบรับให้เธอเข้าไปได้ หญิงสาวเปิดประตูเข้าไปอย่างกล้าๆ กลัวๆ พอสบตาคมกริบของคนที่มองจ้องมาที่เธอ หัวใจเต้นแรงขึ้นมาเสียอย่างนั้น