ไม่สมหวังแถมยังโดนหักหน้า

ลู่เสียนรู้สึกตัวตื่นในตอนสาย ๆ ของวัน วันนี้เป็นวันหยุด ชายหนุ่มเลยไม่ได้รู้สึกตกใจที่ตนเองตื่นสาย พอทบทวนเรื่องราวของเมื่อคืนลู่เสียนก็อมยิ้มออกมา เพราะนึกไปถึงว่าเมื่อคืนนี้ ตนเองกับเฉินลี่มี่ได้ตกเป็นของกันและกันแล้ว ทีนี้หญิงสาวคงไม่กล้าถอนหมั้นเขาอย่างแน่นอน

“อื้อ ตื่นแล้วหรือคะ” เสียงหวาน ๆ ของผู้หญิงเอ่ยทักทายลู่เสียน

ชายหนุ่มคงจะดีใจที่เธอตื่นมาแล้วทักทายเขาทันที ถ้าไม่ติดที่ว่าน้ำเสียงนี้ไม่ใช่เสียงของเฉินลี่มี่!!!

ลู่เสียนตกใจ จนต้องหันมากระชากผ้าห่มออกจากตัวผู้หญิงคนนั้น เพื่อจะดูหน้าเจ้าของเสียงชัด ๆ โดยไม่ได้สนใจว่าเธอจะเปลือยเปล่าอยู่หรือไม่

“ไป๋ฮวา คุณมาอยู่กับผมได้อย่างไร แล้วที่นี่ห้องคุณอย่างนั้นหรือ” ลู่เสียนตะโกนถามออกมา ด้วยความตกใจที่ผู้หญิงที่ตนเองมีสัมพันธ์ลึกซึ้งด้วยทั้งคืน ก็คือไป๋ฮวาผู้หญิงที่ทำให้คู่หมั้นของเขาต้องถอนหมั้น!!

“ก็คุณตามฉันมาที่ห้องของฉันเองนะคะ แล้วก็มาเอาฉันทั้งคืน แล้วคุณก็เป็นคนแรกของฉันด้วย คุณต้องรับผิดชอบนะคะ”

“โกหก!! คนแรกอะไร ลื่นไหลซะขนาดนั้น ส่วนเรื่องรับผิดชอบผมไม่ได้ทำอะไรผิด คุณสมยอมเอง อย่าคิดมาบังคับผมด้วยวิธีแบบนี้  ไม่คิดเลยว่าคุณจะเป็นคนแบบนี้ เสียแรงที่ผมเคยชื่นชมคุณ คิดว่าเป็นนางเอกเรียบร้อยแสนดี ” ลู่เสียนตะคอกใส่ไป๋ฮวาเสียงดัง เพราะไม่ชอบผู้หญิงที่คิดจะจับเขาด้วยวิธีการแบบนี้

ชายหนุ่มหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา เพื่อต่อสายโทรศัพท์หาถงอี้ เลขาหนุ่มของเขา ให้ซื้อยาคุมฉุกเฉินขึ้นมาให้ที่คอนโดของไป๋ฮวาในเวลานี้ทันที เพราะเมื่อคืนไม่ได้ป้องกัน เขาไม่อยากให้เกิดความผิดพลาดใด ๆ ให้ต้องมาตามรับผิดชอบกันในภายหลัง

“ลู่เสียนทำไมคุณพูดแบบนี้ ทีเมื่อคืนไม่เห็นคุณจะปฏิเสธฉันเลย” ไป๋ฮวาพยายามใช้น้ำเสียงออดอ้อนใส่ชายหนุ่มที่มีท่าทีโมโหมากในเวลานี้

“เพราะผมคิดว่าคุณเป็นคู่หมั้นผมน่ะสิ แล้วคุณก็สมยอม รับว่าตนเองคือเฉินลี่มี่เสียด้วย”

เมื่อคืนไป๋ฮวาไม่ยอมเปิดไฟในห้องเลย และลู่เสียนก็เมามากทั้งยังไม่มีสติ ทั้งมองไม่เห็น ประกอบกับไป๋ฮวารับสมอ้างว่าเธอคือเฉินลี่มี่ ลู่เสียนเลยปักใจเชื่อ จนมีสัมพันธ์ลึกซึ้งกันทั้งคืน

“หึหึ คู่หมั้นอะไร เธอถอนหมั้นคุณแล้วนี่คะ คุณก็มาคบหากับฉันสิ ไหน ๆ ก็ได้กันมาทั้งคืนแล้ว”

“ได้วันเดียวคือพลาด ได้ครั้งต่อไปคือโง่ ซึ่งผมไม่ใช่คนโง่ นิสัยแบบคุณ ผมไม่เอาเข้าวงตระกูลหรอก”

ติ๊งต่อง………

ในระหว่างที่ทั้งสองคน กำลังสาดอารมณ์โมโหใส่กันอยู่นั้น เสียงออดหน้าประตูก็ดังขึ้น เป็นถงอี้นั่นเองที่มากดออด เพื่อนำยาคุมฉุกเฉินขึ้นมาให้เจ้านายหนุ่ม

“กินเข้าไปซะต่อหน้าผมตรงนี้ อย่าคิดมีปัญหา เพราะคุณคงไม่อยากเห็นผมใจร้ายหรอกใช่ไหม” 

ลู่เสียนยื่นยาคุมฉุกเฉินชนิดเม็ดรวม 1 เม็ดให้ไป๋ฮวากิน เพราะถ้าเป็นแบบ 2 เม็ด เขาต้องมาตามคอยดูว่าเธอกินเข้าไปครบหรือยัง จึงสั่งให้ถงอี้ซื้อแบบพิเศษที่รวมใน 1เม็ดมาเลย (ซึ่งในโลกคู่ขนานนี้แบบ 1เม็ดจะดีและแพงกว่า 2 เม็ด)

ไป๋ฮวาพอได้ยินน้ำเสียงดุดันนั้นของลู่เสียน ก็นึกหวาดกลัวขึ้นในจิตใจ เพราะตัวเธอก็ไม่ค่อยรู้จักนิสัยของลู่เสียนสักเท่าไร แค่เห็นว่าเขารูปหล่อ และร่ำรวย เลยอยากจับทำสามี แต่พอมาเจอชายหนุ่มสาดอารมณ์ใส่แบบนี้ ใช้ทั้งน้ำเสียง และแววตาที่เธอไม่เคยเห็น จึงนึกกลัวขึ้นมาทันที เลยรีบหยิบยามากินและไม่กล้าพูดอะไรอีก

“ถงอี้ ส่งคนติดตามดูผู้หญิงคนนี้ในระยะ 3 เดือน เผื่อเธอจะไปมีสัมพันธ์กับคนอื่น แล้วมาสมอ้างว่าท้องกับฉัน และถ้าเธอมีอาการผิดปกติให้ส่งไปตรวจที่โรงพยาบาลทันที”

ลู่เสียนสั่งการเลขาคนสนิทต่อหน้าไป๋ฮวา เพื่อข่มขู่ไม่ให้หญิงสาวมาทำเรื่องชั่ว ๆ ใส่เขาอีก เพราะถึงแม้จะให้ไป๋ฮวากินยาคุมฉุกเฉินไปแล้ว ก็ไม่ได้ถือว่าปลอดภัยร้อยเปอร์เซนต์ ถ้าหญิงสาวตั้งครรภ์ลูกของเขาจริง ๆ เขาก็จะรับผิดชอบแค่เด็ก แต่ไม่เอาแม่!!!

“ครับเจ้านาย” ถงอี้รับคำเจ้านาย ทั้งยังนึกสมเพชผู้หญิงที่หาทางจับเจ้านายของเขา คงยังไม่รู้ฤทธิ์เดชของเจ้านายล่ะสิถึงได้ใจกล้าขนาดนี้  

ลู่เสียนเป็นนักธุรกิจ ที่ประสบความสำเร็จมาขนาดนี้ ย่อมไม่ใช่คนโง่ ถึงแม้ครั้งนี้จะพลาดเพราะเมา แต่หลัก ๆ คงเพราะอารมณ์ที่ไม่ปกติเลยทำให้ดื่มจนขาดสติ ผิดวิสัยของชายหนุ่ม ที่ปกติจะดื่มแค่พอมึน ๆ เพียงเท่านั้น แต่จากบทเรียนในครั้งนี้ ลู่เสียนคงไม่กล้าดื่มจนเมาหนักแบบนี้อีกแล้ว

ณ ตึกสำนักงานใหญ่ บริษัท มู่เฉินเอนเทอร์เทนเมนต์

เช้าวันอาทิตย์นี้ เป็นวันคัดเลือกนักแสดงในรอบสุดท้าย ของโปรเจกต์ภาพยนตร์แห่งปีของ บริษัท มู่เฉินเอนเทอร์เทนเมนต์ ในบทประพันธ์เรื่อง เมื่อบุปผาหวนคืนชะตา การคัดเลือกได้ถูกจัดขึ้นที่ห้องประชุมขนาดใหญ่ของตึกสำนักงานใหญ่ บริษัท มู่เฉินเอนเทอร์เทนเมนต์  

เฉินลี่มี่ที่มีคิวการแสดงในช่วงบ่าย ก็มาถึงสถานที่คัดเลือกนักแสดงตั้งแต่เวลา 9 โมงเช้า เพราะลี่มี่ตื่นแต่เช้ามาออกกำลังกาย ตามโปรแกรมของหน่วยรบพิเศษในทุก ๆ วันตามความเคยชิน และหญิงสาวก็ไม่มีธุระอะไรที่ต้องจัดการ เลยเดินทางมาเตรียมตัวที่บริษัทมู่เฉิน ตั้งแต่เนิ่น ๆ

บริษัท มู่เฉินเอนเทอร์เทนเมนต์นั้น มีร้านค้าให้จับจ่ายใช้สอยทุกอย่าง เปรียบเสมือนห้างสรรพสินค้าย่อม ๆ จึงไม่แปลกอันใดที่เฉินลี่มี่จะเดินทางมาที่นี่ตั้งแต่เช้า เรือนร่างอรชรอวบอิ่ม ประกอบกับใบหน้าที่สวยเย้ายวนสะกดตา ทำให้พนักงานของบริษัท ที่ยังคงมาทำงานในวันอาทิตย์นี้ถึงกับมองตามตาแทบไม่กระพริบ  ถึงแม้พวกเขาเหล่านี้จะทำงานร่วมกับดารานักร้องอยู่ตลอดเวลา แต่ก็ยังไม่เคยพบใครที่มีใบหน้าสวยเฉี่ยวเย้ายวน และมีเสน่ห์แบบไม่ต้องพยายามขนาดนี้มาก่อน เลยทำให้เฉินลี่มี่ถูกจ้องมอง ตั้งแต่เดินเข้ามาภายในบริเวณของบริษัทแล้ว

ในตาคมกริบคู่หนึ่งก็ไม่พลาดที่จะจ้องมองเฉินลี่มี่เช่นกัน มู่เฉินมาทำงานส่วนตัวของเขา เพื่อรอเวลาคัดเลือกนักแสดงในบท เทพบุปผา ที่บริษัทตั้งแต่เช้าแล้ว จังหวะที่ชายหนุ่ม กำลังจะเดินไปซื้อกาแฟ ที่ร้านกาแฟบริเวณใต้ตึกของบริษัท สายตาของเขาก็มองเห็นหญิงสาว ที่เขาเฝ้ารอที่จะพบหน้ามาตั้งแต่วันที่ได้เห็นดวงตาหงส์คู่นี้ จากวันที่ฉินซีเอาข้อมูลนักแสดงที่ผ่านรอบคัดเลือกมาให้เขาดูแล้ว

พอได้พบเจอตัวจริง มู่เฉินถึงกับก้าวขาไม่ออก เพราะตกตะลึงกับความสวยงามตรงหน้า ใบหน้าหล่อเหลาขึ้นสีแดงระเรื่อ ใบหูก็แดงก่ำ เพราะเผลอจ้องมองความอวบอิ่มทั้งสองข้าง ที่ดันเสื้อเชิ้ตเนื้อดีออกมา เพราะหญิงสาวปลดกระดุมลงเล็กน้อย

วันนี้เฉินลี่มี่สวมเสื้อเชิ้ตแขนยาว แล้วพับแขนเสื้อขึ้น สวมกางเกงผ้าสีดำเข้ารูป และสวมรองเท้าผ้าใบหุ้มข้อขึ้นมา ทำให้หญิงสาวดูทะมัดทะแมง แต่แฝงไปด้วยความเย้ายวน เพราะรูปร่างที่สมบูรณ์แบบนั่นเอง

ที่ลี่มี่ต้องแต่งกายรัดกุมในวันนี้ เพราะเธอได้รับบท ที่ต้องมีการขยับร่างกายเพื่อเข้าฉากต่อสู้เล็กน้อย เลยสวมกางเกงและรองเท้าที่เหมาะสมในการขยับตัวนั่นเอง เฉินลี่มี่เดินเข้าไปในร้านกาแฟ เพราะอยากสั่งกาแฟเย็นมาดื่มให้ร่างกายสดชื่นสักแก้ว มู่เฉินที่ต้องการจะไปสั่งเครื่องดื่มในร้านนี้อยู่แล้ว เลยรีบเดินตามหญิงสาวเข้าไปในร้านกาแฟแห่งนั้นทันที

“แบล็กคอฟฟีเย็นค่ะ ไม่หวาน” น้ำเสียงหวาน ๆ แต่ทว่าเรียบเฉยเอ่ยสั่งเครื่องดื่มออกไปทันที

“แบล็กคอฟฟีเย็นครับ ไม่หวานเหมือนกัน”

มู่เฉินที่ยืนต่อแถวอยู่ด้านหลัง ทั้งยังพยายามเดินเข้าไปประชิดตัวคนข้างหน้าให้ได้มากที่สุด โดยมองดูไม่น่าเกลียด ก็สั่งเครื่องดื่มแบบเดียวกับเฉินลี่มี่ทันที ไม่ใช่เพราะความบังเอิญ แต่เขาตั้งใจ!!!

ลี่มี่ปรายตามองชายหนุ่ม ที่สั่งเครื่องดื่มแบบเดียวกับตนเอง อย่างไม่ได้สนใจอะไรคงเพราะบังเอิญดื่มแบบเดียวกัน แต่พอเห็นใบหน้าของชายหนุ่มด้านหลัง ลี่มี่ก็จดจำได้ทันทีว่าผู้ชายคนนี้คือ คณะกรรมการคนสำคัญ ที่จะตัดสินการแสดงของเธอในวันนี้ เพราะหญิงสาวหาอ่านข้อมูลของคณะกรรมการมาครบทุกคนแล้ว

พอได้รับเครื่องดื่มแล้ว ลี่มี่ก็เดินไปนั่งตรงโต๊ะที่ยังว่าง ในมุมหนึ่งของร้านกาแฟทันที ไม่ได้สนใจผู้ชายหน้าตาหล่อเหลา ที่เป็นถึงผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ เรื่องที่เธอต้องการมาคัดเลือกนักแสดงอีกเลย!!

มู่เฉินที่ได้เข้าใกล้เนื้อตัวที่หอมกรุ่น แบบที่ไม่เคยได้กลิ่นที่ไหนมาก่อนนั้น ตอนนี้จิตใจชายหนุ่มเตลิดไปไกล ทั้งยังเหม่อลอย จนไม่ยอมหยิบแก้วกาแฟที่พนักงานกำลังยื่นให้

“กาแฟค่ะ คุณลูกค้า” พนักงานสาวต้องเอ่ยเรียกอีกครั้ง

“อ้อ ขอบคุณครับ”

มู่เฉินทำทีเดินไปทางนั้นทีและทางนี้ที แต่ก็เหมือนฟ้าจะเป็นใจ เพราะแต่ละโต๊ะมีลูกค้านั่งเต็มทั้งหมด ยกเว้นโต๊ะที่เฉินลี่มี่นั่งอยู่

“เอ่อ สวัสดีครับ ผมจะรบกวนขอนั่งด้วยได้ไหมครับ เพราะโต๊ะอื่นเต็มหมดแล้ว” มู่เฉินทำใจกล้าเอ่ยปากขออนุญาตออกไป

“อ้อ เชิญค่ะ” ลี่มี่ที่ไม่ได้คิดอะไร ก็ตอบตกลงออกไปทันที เพราะเธอก็เห็นว่าโต๊ะอื่น ๆ ก็เต็มหมดแล้วจริง ๆ

สองหนุ่มสาวนั่งดื่มกาแฟอยู่ด้วยกันเงียบ ๆ ไร้บทสนทนา เพราะลี่มี่ไม่ใช่คนที่จะชอบพูดคุยกับใครถ้าไม่จำเป็นอยู่แล้ว มู่เฉินยิ่งแล้วใหญ่ ชายหนุ่มไม่ค่อยจะสนทนากับใครเช่นกันถ้าไม่จำเป็น แต่ในความเงียบนี้ไม่ได้ก่อให้เกิดความอึดอัดแต่อย่างใด กลับเป็นความสบายใจเสียมากกว่า

            “มาแคสบทหนังเหรอครับ” มู่เฉินที่พึ่งนึกบทสนทนาออก ก็เลยสอบถามหญิงสาวออกไป

“ใช่ค่ะ ช่วงบ่ายยังไงก็ฝากติชมด้วยนะคะ เพราะเป็นครั้งแรกที่ฉันมาแคสบทใหญ่ขนาดนี้” ลี่มี่ตอบออกไปตามจริง และแสดงความอ่อนน้อมออกไป ตามมารยาทที่พึงจะมีต่อหน้าผู้อำนวยการสร้าง

“อ้อ ได้ครับ แล้วรู้ด้วยหรือครับว่าผมเป็นใคร ปกติผมไม่ค่อยออกสื่อสักเท่าไร”

“รู้ค่ะ เพราะหาข้อมูลมาบ้างแล้ว” ลี่มี่เอ่ยตอบออกไปตามมารยาท เพราะไม่มีความจำเป็นที่จะต้องโกหกว่าไม่รู้จักเขา

“ช่วงบ่ายนี้ก็สู้ ๆ นะครับ ผมคงต้องตัดสินไปตามการแสดง เพราะมีคนมาแคสบทนี้เยอะเหมือนกัน”

“ค่ะ ขอบคุณล่วงหน้าที่จะตัดสินตามความยุติธรรม”ลี่มี่พูดดักออกไปอย่างมีมารยาท เพราะในวงการบันเทิงย่อมมีเรื่องเส้นสายวงในกันอยู่แล้ว และชายหนุ่มตรงหน้า เธอก็ไม่รู้ว่าเขาจะเป็นคนเช่นไร