ซีรีส์ 5 หนุ่ม

ซีรีส์ 5 หนุ่ม

last updateTerakhir Diperbarui : 2025-12-20
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
Belum ada penilaian
116Bab
750Dibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

ซีรีส์ 5 หนุ่ม 1. ซ่านสวาท ตรัยไม่เคยรู้ตัวว่ารักเด็กหญิงตัวน้อยตอนไหน พอรู้ตัวก็รักไปเสียแล้ว 2. ยั่วรักสามีจอมเถื่อน อะไรบ้างในโลกนี้ที่เขาอยากได้แล้วไม่ได้ พายัพไม่รู้หรอกว่าเขาตกหลุมรักยัยเด็กดื้อตอนไหน แต่ถ้ารักแล้วรักเลย เป็นเมียเขาแล้วต้องเป็นไปตลอดชีวิต 3. ดวงใจหวาม เขาคือผู้ชายเพียบพร้อมทั้งหน้าตา ฐานะ และชาติตระกูล กังสดาลคิดว่าผู้ชายเช่นเขาคงไม่สนใจผู้หญิงอย่างเธอจริงๆ หรอก 4. พี่รุจน์สุดที่ (รัก) ...ณดาคิดว่าเขาเป็นพระเอกขี่ม้าขาวมาช่วยเธอเอาไว้ แต่ทำไมพระเอกของเธอถึงได้เจ้าเล่ห์นักก็ไม่รู้... 5. เหมันต์กระสัน (รัก) เขาเป็นคนขอถอนหมั้น แต่เมื่อเจอกันอีกครั้ง เขากลับอยากแต่งงานกับเธอ

Lihat lebih banyak

Bab 1

1

"Aku hamil anakmu, Reza."

Nia datang menemui pria ini setelah menemukan ada kehidupan baru dalam rahimnya. Tanpa sadar, Nia menunduk. Bahkan, tangannya bergetar menanti reaksi dari sahabat sejak SMA, sekaligus pria yang dicintainya ini. 

"Apa kau yakin itu anakku? Kita hanya melakukan sekali dan aku dalam keadaan mabuk," kata Reza datar.

Deg!

"Lagi pula ... jika pun memang benar anakku, tidak mungkin aku bertanggung jawab," ucap Reza sebelum kembali berkata," kau tahu kan aku begitu mencintai Raya? Sebentar lagi, kami juga akan menikah." 

Rententan kalimat dari pria itu membuat hati Nia berdenyut nyeri. Pria itu benar-benar menolaknya tanpa berpikir dua kali. Bahkan, Reza seakan meragukan dirinya, seakan dia wanita murahan.  

Sungguh, Nia begitu kecewa. Namun, dia tidak dapat berbuat apa-apa. Ini semua karena kebodohannya! Begitu mudah dirinya menemani Reza yang sedang hancur saat dicampakkan Raya, hingga merenggut kesucian, bahkan menghadirkan janin tak bersalah ini. 

"Ta--tapi--" ucap Nia terbata-bata, berusaha untuk membela diri. 

Namun, belum sempat berbicara, ucapannya telah dipotong Reza dengan cepat, "--Gugurkan saja dan kita lupakan semuanya. Kamu tetap dapat menjadi temanku dan Raya."

 "Tapi, ini anakmu. Apa kau tega membunuhnya?" Setelah mengumpulkan keberaniannya, Nia akhirnya bisa mengeluarkan isi pikirannya. Namun, tanpa dia sadari lelehan air mata telah luruh di pipinya.

 Sayangnya, Reza tidak tersentuh sama sekali. Pria itu justru memutar bola matanya malas melihat Nia yang bersikukuh. "Terserah, kau. Yang jelas, dia bukan anakku! Sekarang, keluar atau kupanggil satpam!"

Tangan Nia mengepal. Namun, dia tahu bahwa dia tidak bisa apa-apa. Dengan lesu, Nia keluar dari ruangan Reza dan kembali ke rumahnya. Sungguh! Dia bingung bagaimana kelanjutan janin dan hidupnya nanti. Sayangnya, sesampainya di rumah, ada hal yang lebih mengerikan.

Nia begitu terkejut melihat laporan kehamilannya ada di tangan Anwar, Bapaknya. Belum sempat memproses semuanya, Anwar kini telah datang menghampiri Nia.

Plak!

Tamparan keras dilayangkan Anwar pada Nia. Wajah pria itu mengerut merah. "Apa ini, Nia? Siapa Ayah anak di kandunganmu?"

Tubuh Nia bergetar hebat. Seumur hidupnya, Anwar tidak pernah memarahinya. Dia adalah Bapak yang benar-benar penyayang dan selalu memberikan yang terbaik untuk Nia. Kali ini, Nia tersadar bahwa dia sudah sangat mengecewakan Bapaknya.

"Siapa Ayahnya?" tanya Anwar lagi.

Nia pun menggeleng. Dia tidak ingin menyebutkan nama laki-laki brengsek yang tidak mau bertanggung jawab atas perbuatannya sendiri. Mengenang wajah Reza sungguh membuat dada begitu sesak, hingga matanya memerah karena hampir menangis.

"Jawab! Siapa laki-laki itu?" Anwar menjadi tidak sabar melihat respons dari putrinya itu.

Sayangnya, meski sudah ditanya berulang kali, Nia masih memilih untuk bungkam seribu bahasa. 

Melihat itu, Anwar hilang kesabaran. Pria itu benar-benar hancur mengetahui perbuatan memalukan yang sudah dilakukan oleh putrinya sampai harus mengandung diluar nikah.

Kini, bahkan putrinya itu tidak berani memberikan satu nama yang harus bertanggung jawab? Suara Anwar seketika berubah menjadi datar, "Jawab atau kau bukan anakku lagi." 

Mendengar ancaman Anwar, Nia menangis. Dia tidak ingin dibenci oleh Bapaknya, apalagi sampai tidak dianggap anak lagi. Namun, Nia tidak bisa mengatakan apa yang sebenarnya terjadi.

Sungguh, Nia tidak pernah menyerahkan diri pada Reza begitu saja! Lelaki itulah yang mabuk dan merenggut kesuciannya secara paksa sampai dia bisa hamil saat ini. Kejadian itu benar-benar di luar dugaannya. Nia sudah menolak, tetapi kekuatan pria itu lebih besar. Tapi, siapa yang akan percaya padanya? Semua orang pasti akan langsung menyalahkan dirinya.

Hanya saja, wajah kecewa Anwar begitu menusuk hati Nia. Akhirnya, dengan bibir bergetar dan air mata berlinang, Nia menyebutkan nama Ayah dari janinnya, "Reza...."

Anwar terdiam mendengar  nama yang disebutkan oleh Nia. Pria itu lalu memegang dadanya yang terasa nyeri dan sesak. Anwar tahu benar bahwa Reza adalah orang berada yang tidak sebanding dengan mereka.

"Nia, kenapa harus dia? Berapa kali bapak katakan padamu? Jangan berhubungan dengan orang kaya! Kita ini orang miskin. Bapakmu ini hanya pedagang ikan di pasar!"

Air mata Nia semakin membanjir pipi, rasa sakit ini sungguh begitu luar biasa.

"Dia harus bertanggung jawab!" Dengan cepat, Anwar menyeret Nia ke rumah Reza untuk menemui kedua orang tua Reza dan meminta pertanggungjawaban atas janin di rahim putrinya.

*****

Di depan pintu gerbang tinggi ini, keduanya berdiri. Bapaknya menghadap rumah besar di hadapannya dengan tatapan sulit diartikan.

Kemudian, pria itu melihat Nia yang berdiri di sampingnya. Hatinya begitu gundah memikirkan nasib anaknya setelah ini.

Sesaat kemudian, dia pun menarik paksa tangan anaknya untuk masuk ke sana dan disambut oleh tatapan meremehkan dari Liana, Ibu Reza.

"Siapa kalian?" Liana menatap penampilan dua orang asing yang memasuki rumahnya.

Seiring dengan itu, Reza yang kembali dari kantor juga berdiri di ambang pintu dan mendapati Nia dan Bapaknya berada di rumahnya.

"Saya, ingin meminta pertanggungjawaban. Anak saya hamil. Dan, Reza adalah Ayahnya," papar Anwar dengan perasaan penuh luka.

Anwar yang miskin harta, tetapi tidak dengan harga diri. Namun, kali ini harga dirinya sudah diinjak-injak karena kelakuan putri yang disayanginya. Namun, tidak apa. Saat ini, mengesampingkan perasaan hancurnya, Anwar rela ke sini demi anaknya mendapatkan pertanggungjawaban.

Liana terkejut mendengar apa yang dikatakan oleh pria asing di hadapannya, kemudian melihat seorang wanita yang tidak lain adalah putri dari pria itu.

"Reza?" Liana seakan membutuhkan jawaban dari putranya, "apa mungkin kamu mau tidur dengan gembel ini?"

Menatap Nia saja, dirinya jijik. Apalagi masuk ke dalam keluarganya? Rasanya sangat mustahil sekali! Belum lagi, Liana sudah memiliki calon menantu yang luar biasa dan dari kalangan berada. Mungkinkah harus berganti dengan wanita miskin di hadapannya ini?

Tidak!

Liana tidak akan mau menikahkan putranya dengan Nia.

Untungnya, jawaban putranya sesuai dengan harapan. "Tidak! Aku bukan Ayahnya. Lagi pula, kau siapa?"

Reza benar-benar terlihat tidak pernah mengenali Nia, sehingga Nia pun tersentak. 

"Nia, katakan! Apa benar lelaki ini Ayahnya?" Anwar pun kembali bertanya pada Nia, dan dijawab dengan anggukan kepala oleh Nia.

"Heh! Kalau bicara, jangan asal! Kami bisa melaporkan ini pada polisi, ya. Kalian ini orang miskin, tapi berani-beraninya memfitnah anak saya!" sergah Liana penuh kemarahan.

"Reza, katakan pada Ibumu bahwa ini benar anakmu." Kini, Nia yang sedari tadi diam saja, akhirnya berbicara dan memohon pada lelaki yang sudah menabur benih di rahimnya itu.

"Nyonya, ini memang anak Reza," terang Nia lagi sebab Reza hanya diam, seakan tidak mengakui.

Liana pun maju selangkah dan melayangkan tangannya pada wajah mulus Nia, hingga tubuh kecilnya terlempar ke samping seiring dengan layangan tangan yang begitu kuat tepat mendarat di pipinya.

"Lancang sekali kau berbicara!" seru Liana semakin bertambah emosi.

"Reza?" Nia menatap Reza berharap memberinya sedikit saja bekas kasih.

"Aku, sudah mempunyai calon istri. Raya adalah wanita yang aku cintai. Kau ini siapa?" Reza mengangkat bahunya seakan tidak perduli sama sekali.

Nia mengusap wajahnya mendengar jawaban Reza yang lagi-lagi membuatnya terluka.

"Kau itu siapa?" tanya Reza lagi. Kini, pria itu tersenyum miring menatap penampilan Nia.

Sendal jepit, dengan rok span berpadu kaos oblong. Satu lagi yang ingin membuat Reza tertawa, rambutnya yang dikepang. Memang ini zaman apa?

"Kau itu bukan levelku!" Reza tertawa terbahak-bahak meremehkan Nia.

Nia kehabisan kata-kata untuk berbicara lebih jauh lagi. Semua begitu mengejutkan. Hari ini, dia benar-benar melihat wajah asli pria yang dicintainya. 

Jangankan untuk bertanggung jawab, mengakui saja tidak. Yang ada, hanya hinaan yang diterima oleh Nia. Gadis lugu itu tidak menyangka bisa menjadi korban kebejatan seorang pria yang tidak bertanggung jawab.

Kini Bapaknya sendiri mungkin sudah menganggapnya sebagai wanita murahan.

Ini begitu menyakitkan. Nia begitu terluka, tertusuk dalam jantung tanpa darah itu jauh lebih menyakitkan. Sakit di wajahnya tidak sebanding dengan sakit di hatinya.

Tak lama, Reza bahkan segera berlalu pergi meninggalkan ketiganya, sebelum berkata, "Usir saja mereka, Ma."

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
116 Bab
1
ซีรีส์ 5 หนุ่มเล่ม 1“ถ้าเพื่อนพี่สนใจเราจริงๆ เราจะรับไว้พิจารณารึเปล่าล่ะ” พายัพเอ่ยถามน้องสาวที่อยู่ในชุดนักศึกษาด้วยท่าทีจริงจัง ไร้ท่าทีล้อเล่นแม้แต่น้อย“เพื่อนคนไหนคะพี่พาย” พราวมุกยิ้มหวานให้พี่ชายขณะเอ่ยถาม เพื่อนๆ ของพี่ชาย ต่างก็มีผู้หญิงล้อมหน้าล้อมหลัง อีกอย่างเธอก็ไม่ได้คิดกับใครเกินเลยไปถึงขั้นคนรัก เธอรักและนับถือพี่ชายเช่นไร ก็นับถือเพื่อนของพี่ชายเช่นนั้น พายัพพี่ชายของเธอเองออกจะหวงๆ ไม่ชอบให้เพื่อนมาเกาะแกะเธอด้วย หลายครั้งที่เอ่ยเตือนเพื่อนตัวเอง แถมยังด่าเพื่อนเจ็บๆ แสบๆ จนเธอหัวเราะท้องแข็งตั้งหลายครั้ง แล้วรอบนี้มาแปลก กลับมาถามเธอแบบนี้“เจ้าตรัยมันสนใจเราน่ะ เห็นบอกว่าชอบเรา” พายัพบอกน้องสาวตรงๆ ไม่อ้อมค้อม ในบรรดาเพื่อนเขาทั้งหมด ตรัยดูจะไม่สนใจผู้หญิงคนไหน หรือเจ้าชู้ประตูดิน“ยี้... ไม่เอาหรอกค่ะ พวกเพื่อนๆ ของพี่พายมีผู้หญิงเยอะแยะ ฝากบอกพี่ตรัยด้วยนะคะว่าพราวนับถือพี่ตรัยเหมือนพี่ชาย ปล่อยให้พราวมีอนาคตที่ดีเถอะค่ะ คิกๆ” พราวมุกพูดขำๆ กับพี่ชาย จริงๆ เธอเองก็รู้ว่าตรัยแตกต่างจากคนอื่น แต่เธอนับถือตรัยเหมือนพี่ชายคนหนึ่งเท่านั้น ไม่เคยคิดเกินเลยเป็นอื่น
Baca selengkapnya
2
จริงๆ คือเรื่องเศรษฐกิจเป็นหลักถึงมีผลกระทบบ้างแต่ไม่มาก ตรัยไม่อยากโกหกกุเรื่องขึ้นมาหรือปั้นน้ำเป็นตัวด้วยเรื่องที่ไม่เป็นความจริงสักนิด เพราะสุดท้ายแล้วเขาต้องแสดงความจริงใจกับพราวมุกตั้งแต่แรก ไม่ใช่โกหกเป็นไฟให้เธอจับได้ทีหลัง เขาไม่อยากแก้ตัวหรืออธิบายในสิ่งที่ตัวเองทำผิดเต็มๆ“พราวสัญญาค่ะพี่ตรัย พี่ตรัยบอกพราวมาเลยค่ะว่าจะให้พราวช่วยทำอะไร” เธอรีบพูดอย่างกระตือรือร้น“ระหว่างนี้ถ้าพราวจะมาช่วยทำงานที่นี่ก่อน ก็ดีนะครับ” ตรัยพูดอย่างมีความหวัง ความหวังเล็กๆ ที่จะได้ใกล้ชิดกับพราวมุกในแบบฉบับของคนรักไม่ใช่พี่น้องเหมือนที่แล้วๆ มา“ได้ค่ะ ให้พราวช่วยอะไรบอกมาได้เลยนะคะ ถึงพราวจะเพิ่งเรียนจบ แต่พราวก็จะตั้งใจทำงานค่ะ” พราวมุกยิ้มให้ตรัยอย่างน่ารัก สีหน้าของเธอบ่งบอกถึงความมุ่งมั่นอย่างแท้จริงพี่ชายบอกให้เธอพักผ่อนค่อยหางานที่ชอบทำ เขาไม่เคยบังคับเธอเลย ให้เลือกเรียนเอาตามแต่ที่สนใจจริงๆ อยากจะทำงานด้านไหนก็ไม่เคยขัด มีแต่จะสนับสนุน ถ้ารู้ว่าเขามีปัญหา เธอจะรีบมาทำงาน แทนที่จะนอนอยู่กับบ้านอย่างที่เป็นอยู่ ยิ่งคิดยิ่งรู้สึกผิด“มาช่วยเรื่องเอกสารหรือเรื่องอะไรไปก่อน เหมือนตอนที่พร
Baca selengkapnya
3
และเป็นจริงตามที่เคยคิดไว้ เขารอวันนี้มานาน แต่การรอก็ได้รับผลตอบรับอันแสนหวาน เขารักจริงและต้องทำให้เธอเป็นของเขาให้ได้ ทั้งตัวและหัวใจ“พี่ตรัยสั่งอาหารที่พราวชอบทั้งนั้นเลย” พราวมุกยิ้มขอบคุณเมื่อเห็นเขาสั่งอาหารหลายอย่าง ล้วนแล้วเป็นอาหารที่เธอชอบแทบทั้งสิ้น“พี่ใส่ใจ เลยจำได้ว่าพราวชอบกินอะไร” เขามองตาแล้วยิ้ม พราวมุกรู้สึกแปลกๆ เมื่อสบตาของตรัย เขาไม่เคยมองเธอแบบนี้มาก่อน สองครั้งแล้วนะที่เธอรู้สึกใจสั่น หรือเธอจะคิดมากไปเอง พอกะพริบตา แววตาวาวหวานคู่นั้นก็หายไป เหลือแค่แววตาอบอุ่นอ่อนโยน“กินเยอะๆ นะครับ พี่ว่าพราวผอมไปนะครับ” เขามองสำรวจร่างกายของเธออย่างเงียบเชียบก่อนเอ่ยบอกอย่างห่วงใย“ไม่อยากอ้วนค่ะ พราวกินเยอะไม่ได้น้ำหนักขึ้นทุกทีเลย” เธอเป็นห่วงเรื่องรูปร่างเหมือนผู้หญิงคนอื่นๆ นั่นแหละ“สำหรับพี่ ถ้าผู้หญิงคนนั้นเป็นคนที่พี่รัก ถึงจะอ้วนขนาดไหนพี่ก็รัก” เขาหยอดคำหวาน คนฟังถึงกับหน้าแดง คล้ายเขาบอกเป็นนัยว่าเธออ้วนแค่ไหน เขาก็รัก“พี่ตรัย...” พราวมุกครางเมื่อสบตากับตรัย ทำไมหัวใจของเธอมันถึงรู้สึกจั๊กจี้แบบนี้นะ“พราวนอนคนเดียวได้จริงๆ นะครับ” ตรัยเอ่ยถามน้องสาวเพื่อนที่
Baca selengkapnya
4
“ไม่เป็นไรครับ ไม่ต้องเกรงใจขนาดนั้นก็ได้ พี่เองก็ยังไม่ง่วงอะไร”“ขนมไหมคะพี่ตรัย” พราวมุกบริการชายหนุ่มเต็มที่ ซาบซึ้งที่เขามาอยู่เป็นเพื่อน“พี่ไม่ชอบกินของหวานครับ นี่ก็ดึกแล้ว กินขนมแล้วหนักท้อง”“กลัวอ้วนเหรอคะ” เธอหัวเราะเสียงน่ารัก“เปล่าครับ ถ้าพราวอยากกินก็ตามสบายนะ”“พราวก็ไม่กินเหมือนกันค่ะ โกโก้แก้วนี้ก็รู้สึกผิดแล้วค่ะ ตอนนี้กำลังลดน้ำหนักอยู่”“ความจริงพราวไม่ได้อ้วนมากนะครับ พี่ว่าขนาดนี้ก็โอเคแล้ว มีน้ำมีนวลดี ผอมมากกว่านี้กอดทีเจอแต่กระดูก” เขาพูดแล้วหัวเราะเบาๆ อย่างอารมณ์ดี“ผู้หญิงเค้าไม่อยากให้ตัวเองอ้วนกันหรอกนะคะ”“ออกกำลังเป็นประจำสิครับ มันจะได้กระชับ แล้วกินอาหารให้ครบหมู่ พี่ว่าแค่นี้ก็โอเคแล้วนะ ถ้าผอมแล้วป่วยหรืออ้วนแล้วป่วยก็ไม่ไหวนะ เลือกรับประทานอาหารที่มีประโยชน์และก็ออกกำลังกาย พี่ว่าดีที่สุด” เขาแนะอย่างมีเหตุมีผล“พราวออกกำลังกายอยู่นะคะ แต่บางทีก็ขี้เกียจ ว้าย!!! พี่ตรัยเสียงหมาหอนอีกแล้ว” พูดกันอยู่ดีๆ พราวมุกก็ผวา เผลอกระโดด แทบขึ้นไปนั่งเกยอยู่บนตักของตรัย ชายหนุ่มยิ้มเอ็นดู ไม่ได้ว่าอะไร แต่โอบกอดเอวคอดองเธอเอาไว้ นานๆ เขาจะได้มีโอกาสใกล้ชิดกั
Baca selengkapnya
5
ตรัยรู้ดีว่าพราวมุกชอบอะไรบ้าง ทุกสิ่งที่เธอชอบเขาจดบันทึกเอาไว้ในสมองของตัวเอง เธอชอบรับประทานอาหารเพื่อสุขภาพ ขนม ช็อกโกแลต เขาเลือกทำสลัดผักผลไม้ ซุปข้าวโพด เพราะจะได้กินคล่องคอ และน้ำส้มคั้นแสนอร่อยเป็นการตบท้ายไม่นานอาหารกลิ่นหอมกรุ่นก็ลอยตลบอบอวลไปทั่วห้องครัวกว้าง เขาจัดจานเรียบร้อยก็เดินขึ้นไปบนห้องนอนของหญิงสาวอีกครั้ง เธอยังนอนหลับปุ๋ยอย่างมีความสุข จนเขาต้องอมยิ้มมุมปาก ตรัยยืนมองคนขี้เซาอยู่แบบนั้น คล้ายจะเก็บภาพน่ารักๆ ของเธอบันทึกเอาไว้ในสมอง“พราวครับ พราว... พราวครับ” ยืนมองจนอิ่มแล้วจึงค่อยๆ ปลุกคนขี้เซาด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล“อือ... พี่พาย พราวจะนอน ขออีกสิบนาทีนะคะ เดี๋ยวจะรีบตื่น” พราวมุกพลิกตัวไปอีกด้าน ซุกหน้ากับหมอนอย่างคนขี้เซาตรัยหัวเราะขำ ก่อนจะเดินไปอีกด้าน มองหน้าคนที่เอาแต่ซุกหมอน เธอคงโดนพี่ชายปลุกบ่อยๆ ตั้งแต่สมัยไปโรงเรียนจนเข้ามหาลัย นึกถึงความผูกพันของสองพี่น้องแล้วอมยิ้มอีกรอบ เขาสะกิดเธอใหม่“ตื่นได้แล้วครับพราว ไม่ตื่นพี่จับกินเป็นอาหารเช้านะ” ตรัยพูดติดตลก เขายื่นหน้าเข้าไปหอมแก้มนวลฟอดใหญ่อย่างหักห้ามใจไม่ไหว“อื้อ... พี่พายแอบห
Baca selengkapnya
6
เธอพูดแล้วอมยิ้ม คำพูดของเธอทำให้คนที่ลุกขึ้นมาเตรียมอาหารให้ตั้งแต่เช้าหัวใจพองโต แค่คนกินมีความสุข คนทำก็มีความสุขตามไปด้วย“ถ้าน้องพราวต้องการ อยากให้พี่ทำให้กินตลอดชีวิต พี่ยินดีนะครับ” เขาพูดจริงจัง จนเธออ้ำอึ้ง ไม่คิดว่าเขาจะเอาจริง แต่มันทำให้เธอเขินยิ่งนัก“ไม่เอาหรอกค่ะ ต่อไปพี่ตรัยต้องมีแฟน มาทำอาหารให้พราวกินแบบนี้เดี๋ยวแฟนหึงเอา” เธอเบี่ยงประเด็น แต่ยิ่งพูดยิ่งเข้าตัว “พี่ก็จะไม่ยอมมีแฟนไง” เขาพูดมีนัย เพื่อสื่อให้เธอเข้าใจความรู้สึกลึกๆ ของตัวเอง พราวมุกเองก็ไม่ใช่คนโง่ แถมยังโตจนบรรลุนิติภาวะเรียบร้อยแล้ว เธอย่อมรู้ความหมายของผู้ชายที่เข้ามาหาดีว่าต้องการสื่ออะไรให้เธอได้รับรู้“ทำไมล่ะคะ พี่ตรัยชอบล้อเล่นเรื่อยเลย” หัวใจของเธอเต้นแรงอีกแล้ว ยิ่งสบตาของพี่ชายข้างบ้านแล้วรู้สึกหวิวๆ ชอบกล มันซ่านในหัวใจ เหมือนกำลังโดนเขาเกี้ยว และเขาก็รุกหนักน่าดู ถึงรู้ว่าถามไปแล้วจะเข้าตัว แต่เธอยังอยากถาม“พี่ไม่เคยล้อเล่น พี่จริงจังและจริงใจ ถ้าพี่ไม่มีแฟน จะได้ทำอาหารให้พราวกินตลอดชีวิตยังไงครับ” เขาไม่มีแฟนเป็นผู้หญิงคนอื่น แต่ถ้าเขาจะมีแฟน เขาขอเธอเป็นแฟนเขาแค่คนเดียวเท่านั้น“เอ่
Baca selengkapnya
7
“แหม... พราวไม่ใช่เด็กแล้วนะคะ” เธอย่นจมูกใส่เขาอย่างน่ารัก“ถึงไม่เด็กแล้ว แต่ก็ยังน่าเป็นห่วง เพราะพราวเป็นผู้หญิง พี่จับมือเอาไว้แบบนี้ จะได้มั่นใจว่าไม่พลัดหลงกัน เพราะว่าร้านนี้คนเยอะมากๆ เลยครับ” พราวมุกเดินเคียงคู่ไปกับตรัย ให้เขาจับมือเอาไว้แบบนั้น มีหลายคนหันมามองเธอกับเขา จนพราวมุกรู้สึกขัดเขินพยายามดึงมือหนีจากมือหนาของเขา แต่ตรัยไม่ยอมปล่อย เขาไม่สนใจคนอื่นเลยสักนิด “มานี่ครับ ระวังด้วยคนดี” ตรัยดึงร่างน้อยมากอดเอาไว้เมื่อพนักงานเสิร์ฟเดินสวนออกมาอย่างรวดเร็ว เนื่องจากพนักงานทุกคนต้องทำเวลาในช่วงกลางวันแบบนี้ลูกค้าเต็มร้านจนเสิร์ฟอาหารแทบไม่ทัน“เป็นยังไงบ้าง” ตรัยก้มมองคนในอ้อมแขน ถามอย่างห่วงใย หัวใจของพราวมุกเต้นแรงแทบกระหน่ำออกมานอกอก“พราวโอเคค่ะ พนักงานคงรีบน่ะค่ะ ลูกค้าเต็มร้านเชียว” เธอบอกอย่างเขินๆ หันไปมองรอบๆ ร้าน เห็นว่าลูกค้าเยอะจริงๆ“พี่บอกแล้วไงครับ ว่าให้พี่จับมือเอาไว้ จะได้ปลอดภัยไม่พลัดหลงกัน” ตรัยก้มลงกระซิบบอก ลมหายใจของเขาทำให้เธอหน้าร้อนผ่าว ก่อนที่เขาจะพาไปยังโต๊ะที่จองเอาไว้ พนักงานเข้ามาต้อนรับก่อนจะเดินหายไปยกเมนูอาหารมาเสิร์ฟ“ไงวะไอ้ต
Baca selengkapnya
8
“งานอะไรเหรอคะ”“เค้ามีงานเกษตรแฟร์ครับ ไปกันเถอะ อาจจะเหนื่อยนิดนึง แต่ก็สนุกนะครับ” น้ำเสียงช่วงปลายของเขาออดอ้อนนิดๆ“ไปกันค่ะ น่าสนุกดีนะคะ แต่ของกินต้องเยอะแน่ๆ เลย” เรื่องเหนื่อยเธอไม่กลัว ขอให้ได้เดินไปเปิดหูเปิดตาบ้าง แค่นั้นก็พอแล้ว “ทำไมทำหน้าแบบนั้นล่ะ” ตรัยโยกศีรษะของพราวมุกไปมาอย่างเอ็นดู เขาพอจะเข้าใจว่าเธอกำลังลดน้ำหนัก แต่ไปเดินออกกำลังกายในงาน ย่อมหิวบ้างเป็นเรื่องธรรมดา“ของกินเยอะ พราวก็ต้องตบะแตกสิคะ กินเยอะน้ำหนักขึ้น ตอนกลางวันพราวขาดสติไปแล้วรอบบนึง” เธอตอบ ก่อนหน้างอนิดๆ“คิดมากจังครับ เอาแบบนี้ไหม อยากกินอะไรกินเลย เช้าๆ พี่จะชวนไปออกกำลังกายเอง” เขาหาทางออกให้เธอ เพราะนั่นเท่ากับว่าเขาจะได้ใกล้ชิดเธอทุกโมงยาม“จริงเหรอคะ ถ้าเป็นแบบนั้นก็ดีจังเลยค่ะ มีเพื่อนออกกำลังกายทุกวัน พราวจะได้มีกำลังใจกินไงคะ พราวกินอะไรนิดหน่อยน้ำหนักก็พุ่งพรวดแล้วค่ะ อิจฉาคนที่กินอะไรเท่าไหร่ก็ไม่อ้วนจังเลยค่ะ”“งั้นไปกันครับ” ตรัยกุมมือพราวมุกเอาไว้ ก่อนจะพาไปที่รถ พราวมุกรู้สึกอบอุ่นเมื่ออุ้งมือใหญ่ของเขากุมมือของเธอเอาไว้แบบนี้เธอลอบมองมือของเขาเป็นระยะๆ พร้อมๆ กับมองร่างสูงที่เ
Baca selengkapnya
9
“ไม่เป็นไรค่ะ พราวกินเองดีกว่า” ยิ่งเขาบอกจะป้อน เธอก็ทำตัวไม่ถูก“อ้าปากสิครับ พี่ป้อนให้” น้ำเสียงออดอ้อนอีกแล้ว พราวมุกยอมอ้าปากรับแต่โดยดี “ดูคู่รักคู่นั้นสิ น่ารักอะเธอ มีเป่าหอยทอยให้แฟนด้วย เพราะกลัวจะร้อน ถ้าแฟนฉันน่ารักแบบนี้บ้างคงจะดีนะ”“เอ่อ...” พราวมุกรับหอยทอดมาเคี้ยวตุ้ยๆ ก็หันมองหน้าตรัย เขายิ้มให้เธอ ไม่ได้คิดจะไปแก้ความเข้าใจของสองสาวที่วิพากษ์วิจารณ์เธอกับเขาอยู่ ยิ่งได้ยินสองสาวพูดคุยกัน เธอก็รู้สึกว่าขัดเขิน แข้งขาแทบจะพันกันด้วยความขัดเขิน มือไม้แทบวางไม่ถูก“ไปเถอะครับ” ตรัยดึงมือของเธอให้เดินตาม พราวมุกได้ยินสองสาวพูดตามมาว่าตรัยน่ารักที่กุมมือเธอเดินดูงาน คงกลัวจะคลาดกัน ดูแล้วช่างอบอุ่น อยากมีแฟนน่ารัก ไปไหนมาไหนกุมมือกันแบบนี้ตลอดบ้าง“พี่ตรัยไม่แก้ความเข้าใจพวกเค้าเหรอคะ” เธอถามอย่างเป็นกังวลเมื่อเห็นเขาเอาแต่เฉย แถมยังไม่สนใจเสียด้วยซ้ำ“หรือว่าพราวอายครับ ถ้าจะมีคนเข้าใจแบบนั้น” เขาเอ่ยถาม แคร์ความรู้สึกของเธอที่สุด“ไม่ใช่นะคะ พราวกลัวพี่ตรัยจะไม่ชอบ” เธอเป็นกังวลกลัวว่าเขาจะไม่ชอบใจ“ถ้าพี่บอกว่าพี่ชอบล่ะครับ” ตรัยหยุดเดิน หันมาจ้องหน้านว
Baca selengkapnya
10
การมาเที่ยวกับตรัยให้ความรู้สึกพิเศษอย่างไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน เมื่อก่อนถ้าตรัยมาด้วย พี่ชายของเธอก็จะมาด้วย เธอกับเขาไม่มีเวลาอยู่กันแบบใกล้ชิดขนาดนี้มาก่อน“พี่ตรัยขา... บะจ่างน่ากินจังค่ะ แต่ท้องน้องพราวจะแตกแล้ว” น้ำเสียงออดอ้อนนั้นทำให้ตรัยเอ็นดูวาบขึ้นมาในอก คนบอกว่าท้องจะแตกอยากกินอีกเช่นเคย “อยากกินก็ซื้อสิ เอาไว้ค่อยกินก็ได้ เผื่อหิว” เขาไม่รอฟัง แต่จัดการซื้อของชอบของเธอทันที เรียกว่าอะไรอยากกินซื้อไปเสียทุกอย่าง พราวมุกแกะมะขามหวานเข้าปาก พอเงยหน้ามองคนตัวสูง เขาก็ปัดปอยผมที่ปรกหน้าผากของเธอไปทัดหู สัมผัสอ่อนโยนของเขาทำให้เธอรู้สึกเคลิ้ม“เหนื่อยหรือยัง จะไปต่อไหม” เอ่ยถามเหมือนปรึกษา เพราะเดินมาไกลมากแล้ว“เดินดูอีกนิดก็ได้ค่ะ แล้วพี่ตรัยล่ะคะ เหนื่อยหรือยัง” เธอถามกลับ คิดว่าเขาอยากกลับแล้ว“ยังครับ ถือว่าออกกำลังกายไปในตัว” ตรัยจับมือเธอเอาไว้มั่น พาไปดูโซนสมุนไพร ก่อนที่ทั้งสองจะไปนั่งพักรับประทานน้ำปั่นเย็นๆ เพื่อเตรียมตัวกลับกันจริงๆ หลังจากซื้อของกันอย่างสนุกสนาน“ถึงกับทุบขาตัวเองเลยเหรอครับนี่” ตรัยมองมือเล็กๆ ของพราวมุกที่ทุบแข้งทุบขาตัวเองด้วยความปวดเมื่อย
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status